Wie helpt me door de poortloze poort?

[Utamwara]

Dag Patrick,

1. Er is duidelijk géén ‘ik’, onder geen enkele vorm. Dit ‘ik’ is er ook nooit geweest. Dit ‘ik’ is gewoon een constante begoocheling. Er is géén zelf, géén substantie, geen afzonderlijke kern. Alles is één, verbonden met/in elkaar door onnoemlijk veel voorwaarden en oorzaken, die steeds opnieuw veranderen.

2. De illusie van het zelf is dat je jezelf wijsmaakt dat je apart bent van de andere, dat je een afzonderlijke identiteit bezit, iets totaal uniek. Deze illusie is ons aangeleerd van kindsbeen af en werd verder ontwikkeld in het onderwijs: je moet immers ‘persoonlijkheid’ uitstralen. Het is een geconditioneerde reflex. Op de (illusoire) instandhouding van dit ‘ik’ is de hele maatschappij, economie...gebouwd. De gevolgen zijn duidelijk te zien.

3. Ik voel me ‘vrij’: géén ‘ik’ meer, wat blijft is: ‘handelen...’, ‘zijn...’, ‘leven’. Nooit meer ‘ik’ handel, ‘ik’ ben, ‘ik’ leef. Moet er nog wat aan wennen. Voel me verbonden met die totale levensstroom... verbondenheid, eenheid, gewoon een continue, steeds maar transformerend proces van moment tot moment... Dit ‘zien’ stelt ook de dood in een heel ander daglicht.

4. Wat me over de grens geduwd heeft, was het diep ‘ervaren’ dat in het hele proces van ontstaan en vergaan van gewaarwordingen, gedachten en gevoelens, het ‘ik’ géén enkele rol kàn spelen: Om 'ik' te zijn, d.i. om apart te zijn van de anderen/het andere, om afgezonderd te zijn, om een 'eeuwige ziel' te bezitten, is er stabiliteit nodig (➛ stabiliteit kan je slechts bekomen als er niets verandert, wanneer alles inert/permanent blijft). In deze continue stroom (flow) van ontstaan en vergaan, waar alles van moment tot moment verandert, beïnvloedt door miljarden voorwaarden en oorzaken, valt geen enkele stabiliteit te bekennen. Het ‘Ik’ is bijgevolg gewoon een ingebeelde leugen.

5. Ik beslis niets, ik controleer niets, geen enkele gebeurtenis, ik veroorzaak niets. Het is gewoon een illusie te denken dat je iets kunt beslissen of controleren.

6. Mijn oprechte waardering voor jouw inzet én voor dit project.

Metta,


Guy

[Patrick]

Dank je voor je antwoorden.

Er zijn enkele vragen gekomen om verduidelijking betreffende je antwoord op

vraag 2:
wat of wie is het dan dat doorziet dat het een "illusie" is? (Is dat een "ik"?)...

vraag 5:
Bedoelt je dat er geen ik bestaat die beslist? Of antwoord je vanuit het ik en zegt je dus dat je een ik bent die niet beslist?

[Utamwara]

Dag Patrick,

Wellicht heb ik het niet duidelijk genoeg verwoord.

vraag 2:

Het idee een afzonderlijke identiteit te zijn -een zelf- is enkel een gedachte die opkomt, en die (zoals alle gedachten, gewaarwordingen, gevoelens geen enkele kern of substantie bevat) ook weer snel zal verdwijnen als je alert bent...als je ze geen brandstof geeft (als je de gedachte onderkent = benoemt en loslaat). Als je de gedachte niet onderkent, wordt het een gewoontepatroon, een hele diepe sankhara.

vraag 5:

er bestaat geen ik (zie boven); doordat er geen ik bestaat kan er ook geen beslissing zijn.

Metta,


Guy

[Utamwara]

Dag Patrick,

Ik blijf erover nadenken (om het beter te verwoorden): wat we 'ik' noemen is in werkelijkheid slechts een voorbijgaande gedachte, die vanzelf ontstaat, maar ook verdwijnt wanneer je je er niet aan vastklampt (= je er niet mee identificeert). Dit 'ervaren' creëert ruimte en vrijheid.

Metta,


Guy

[Patrick]

Dag Guy,

Dank je voor de verduidelijkingen.
Het is nu voor iedereen duidelijk.

Ik stuur je een private message om af te sluiten.

groetjes,
Patrick

[Utamwara]

Dag Patrick,

Ben blijven nadenken hoé deze illusie het best zou kunnen verwoord worden. Ik probeer het een laatste maal:

'Ik' is een mentale constructie die tegemoet komt aan ons verlangen (één van de kilesas!) naar stevigheid, houvast, bestendigheid, stabiliteit.

Vermits alles van moment-tot-moment verandert -en alles met elkaar verbonden is door onnoemlijk veel oorzaken en voorwaarden- wordt ook steeds opnieuw, van moment-tot-moment, een nieuwe werkelijkheid gecreëerd. Hoe zou hieruit een separaat 'ik' kunnen bestaan?

Onze (geconditioneerde) neiging onszelf waar te nemen als werkelijk, substantieel, onafhankelijk, een 'ik', is gewoon een onjuiste waarneming van de verschijnselen. Dit is wat de Boeddha 'onwetendheid' (avijja) noemt.

Er is geen 'ik', alleen maar 'leven', 'stroom', eenheid.

Metta,


Guy

[Patrick]

Dit kan je blijven onderzoeken en alhoewel de drang tot zoeken weg is blijft de nieuwsgierigheid.
Steeds nieuwe gezichtspunten proeven en loslaten. Boeiend.
Tot ziens in de LU facebook groepen.
Patrick