Ricky welkom

[Patrick]

Hier gaat het enkel om te doorzien dat het ik een illusie.
Al de rest blijft hetzelfde als deze illusie doorzien is.
Als je een touw voor een slang houdt roept dit een angstreactie op en andere impulsen en gewaarwordingen en gedachten tot je ziet dat het een touw is.
Doorzie het onechte van je zelfbeeld zodat je werkelijk aanwezig kunt zijn en niet meer hoeft te pretenderen iemand te zijn.

[Ricky]

Zo simpel voelt dat voor mij niet. Het blijft helemaal niet hetzelfde. Ja alles verloopt hetzelfde omdat het toch allemaal automatisch blijkt te gaan. Maar de invulling van mezelf is leeg, er blijft niks over. Het is een illusie. Dat wat ik dacht wat ik was blijkt een robot te zijn. En ik blijk helemaal niet te bestaan. Daar heb ik toch behoorlijk wat moeite mee. Dat beangstigt mij. Ik weet ook dat je leven er uiteindelijk beter op zal worden maar zo voelt dat nu nog niet helemaal. Al voelt het op andere vlakken al heel wat beter door deze realisatie als voorheen.

Er zijn mensen die zeggen dat je echte "ik" de stille getuige is en er zijn mensen die zeggen dat zelfs deze "ik" een illusie is. Als ik het ga beredeneren kom ik er ook op uit dat deze "ik" een illusie moet zijn maar dat beangstigt mij voor alsnog. Of iig mijn ego beangstigd dat. En zover ik gelezen heb zijn er meer mensen die deze transformatie behoorlijk beangstigend hebben gevonden. Ben ik dan de eerste op dit forum die deze angsten en ervaringen heeft? Ik ben gewoon een beetje in de war van dit alles, het zet toch een beetje de wereld op zijn kop. Ik had graag wat duidelijkheid en je hebt me zover al heel goed hierbij geholpen met je vragen en opmerkingen.

Doorzie het onechte van je zelfbeeld zodat je werkelijk aanwezig kunt zijn
Is het nu puur noodzakelijk taalgebruik of bedoel je dat er toch een "ik" is die werkelijk aanwezig kan zijn?

[Ricky]

Vergeet die laatste vraag maar, zo blijven we in kringetjes draaien :-)
Ik wil je bedanken voor je hulp en tijd die je voor me over hebt gehad. Ik heb echt veel gehad aan ons gesprek.
Ik denk dat ik het maar eens een beetje laat sudderen en rusten en het even laat bij de identiteit van de stille getuige.
Kan ik altijd later nog eens verder gaan met mijn zoektocht.

Dankjewel!

[Ricky]

Ik ben eens gaan googlen en kwam o.a. het volgende artikel tegen dat wel eens zou kunnen beschrijven waar ik op dit moment doorheen ga. Het lijkt er iig wel op.

http://www.drpokea.com/darknightsoul.html

[Patrick]

Bij iedereen is de tocht naar en door de gateless gate verschillend.
De ene vliegt erdoor, de andere gaat door een emotionele achtbaan.

Aanwezig zijn is gewoon zijn, niets te willen veranderen of wegduwen, wat er ook gebeurt.
Dit is geen leegte, geen robot, maar gewoon leven.
En dit is ook voor iedereen heel verschillend.

Bij spirituele scholen die gradueel opbouwen is de stille getuige de laatste stap voor de gate.

Je (taalgebruik) bent steeds opnieuw welkom.

[Ricky]

Ok, dankje!

[Ricky]

Hoi Patrick,

Zou je de draad nog eens met mij op willen pakken?
Ik heb het gevoel dat ik er nu wel klaar voor ben.
De angst is weg. Er was geen "dark night of the soul". Dat was flauwekul, dramatisch gedoe...
Ik heb het gevoel dat ik er bijna ben, maar nog niet helemaal. Ik doorzie de illusie vaak door de dag maar wordt toch nog vaak meegezogen in het verhaal en dan is het "ik" gevoel nog sterk aanwezig.
Het is me niet duidelijk wat ik nog nodig heb of wat er nog mist maar misschien heb jij nog enkele vragen die je me kunt stellen om me over de streep te trekken.

[Patrick]

Fijn dat je er bent, welkom.

is het "ik" gevoel nog sterk aanwezig

Kijk naar dit 'ik gevoel'.
Uit wat bestaat het (gewaarwordingen, gedachten, gevoelens) ?
Heeft het iets te vertellen?

[Ricky]

Het bestaat uit het gevoel van bestaan/leven/zijn en de gedachte dat iemand dit ervaart (ik). Als ik opga in het verhaal is er ook een gevoel van eigenaarschap. Maar als ik dit besef valt dit weer weg.

Ik denk dat dat gevoel vertelt dat ik besta en ervaar.

[Patrick]

Maar als ik dit besef valt dit weer weg
Je beseft dat het een verhaal is.
Een verhaal bestaat uit gedachten die komen en gaan maar is geen realiteit.

De gedachte dat iemand dit ervaart.
Kijk naar die gedachte. Is die werkelijk, heeft die macht? Hoe blijvend is die gedachte?

Het gevoel van bestaan/leven/zijn.
Blijf bij dit gevoel zonder er verder op in te gaan, zonder te labelen en oordelen.
Kijk ernaar, zie, neem notie, laat gebeuren.
Hoe is dit?

[Ricky]

De gedachte dat iemand dit ervaart.
Kijk naar die gedachte. Is die werkelijk, heeft die macht? Hoe blijvend is die gedachte?

Die gedachte/dat gevoel is eigenlijk constant aanwezig, en lijkt gekoppeld aan het gevoel van zijn. Het heeft geen macht, het is puur observeren. Of het werkelijk is, is maar de vraag. Het voelt wel heel werkelijk. Ik kan er niet omheen op dit moment.

Het gevoel van bestaan/leven/zijn.
Blijf bij dit gevoel zonder er verder op in te gaan, zonder te labelen en oordelen.
Kijk ernaar, zie, neem notie, laat gebeuren.
Hoe is dit?

Het is lastig om het geisoleerd te houden maar het is wel altijd aanwezig. Het lijkt wel alsof het los kan staan van het ik gevoel. Al is het maar heel eventjes. Het is moeilijk het te beschrijven zonder te labelen of oordelen. Ik ervaar dan rust, kalmte en vrede en ik voel het leven in het lichaam. Totdat er weer een gedachte voorbij komt of een andere afleiding plaatsvindt. Is dit wel een antwoord op je vraag?

[Patrick]

Zien is direct ervaren, voordat er van alles gedacht wordt.
Er is niets mis met gedachten. Zie evenwel dat de inhoud geen werkelijkheid is.

Kijk naar een tafel.
Automatisch vult je denken aan waarvoor de tafel gebruikt wordt.
Wanneer je er echt naar kijkt zie je dat het uit een blad en 4 poten bestaat.
Als die uit elkaar genomen worden is er geen tafel meer.
Kijk ook zo naar het ik gevoel. Waaruit bestaat het?

[Ricky]

Ok, het ik gevoel bestaat alleen uit een gedachte. Er wordt iets geobserveerd, zien, horen, voelen enz. en dan heel snel hierna volgt de gedachte dat ik dit observeer. Eerst is er alleen het observeren. Die overgang is heel subtiel. Bijna onmerkbaar. Dat is hoe ik opga in het verhaal.

[Ricky]

en dan heel snel hierna volgt de gedachte dat ik dit observeer

Dit gebeurt in een bijna constante onopgemerkte flow waardoor er een waarnemer lijkt te zijn, die ik dan ben.

[Patrick]

Zoek de waarnemer. Kan je die ergens lokaliseren?
Door wat wordt de waarnemer waargenomen? Is dit mogelijk?