Geen weg terug

[Sander]

Het lijkt even moeilijker om dit te zien. Misschien dat vermoeidheid (onze baby van 10 mnd slaapt slecht vanaf z'n geboorte) en de migraine parten spelen.
--
Dus Sander IS alleen een verhaal. En het geloof in het verhaal is de angel.
--
Snel slapen.

[Sander]

Het kan niet anders dat het doorzien van de illusie onvoorwaardelijk is. Dus omstandigheden zouden eigenlijk nooit een belemmering hoeven zijn.

Van wie of wat zou het zo mogen zijn zoals het is? Als er weerstand is tegen dat wat er is dan is dat toch deel van wat er is? Valt alle weerstand weg wanneer dit doorzien is?

En wanneer is het doorzien? Op dit moment is er alleen typen met zo af en toe een langskomend zelfbeeld. Er is eigenlijk heel vaak geen zelfbeeld. Dat roept al veel minder angst op, het is eigenlijk heel gewoon, niet onbekend. Misschien juist wel heel goed bekend. Zo bekend dat het niet eens opvalt.

Er verschijnt vaak een hardnekkig geloof in de trant van; ''Nou bij MIJ zal dit doorzien van de ik-illusie wel nooit echt lukken. Ik ben nu eenmaal gedoemd om er eeuwig aan verkleeft te zitten.'' Zo'n overtuiging komt als het ware uit het verhaal, niet vanuit de ervaring nu.

[Patrick]

Wat zijn nu voor jou de woorden ik, jou, mij, zelf, zoals ze in de gewone omgangstaal gebruikt worden?

[Sander]

Die woorden zijn maar verhaaltjes over wat verschijnt. Het is de ‘voice-over’. ‘Laten we een verhaaltje spelen en doen of er een jij is en een ik is en dat er mijn dingen zijn en jouw dingen zijn.‘
Zelf is een soort idee dat zegt dat er iets bestaat dat losstaat van alles wat is en zich dus kan verhouden tot ‘andere’ mensen/dingen.

In de gewone omgangstaal hebben deze woorden ‘voor mij’/hier nog wel een lading en roepen ook gevoelens op die de geloofwaardigheid versterken.
Het lijkt goed om hier telkens maar weer naar te kijken want het wordt wel allemaal steeds transparanter.

Soms voel ik me ook een beetje een bedrieger omdat ik al die jaren naar anderen net doe alsof er hier een Sander is. Wie houdt wie voor de gek?

[Patrick]

Is dit niet een spel van het leven ?
Wie is er om om wie voor de gek te houden ?
Wat is daar verantwoordelijk voor en moet daar een zin aan worden gegeven, een sluitende verklaring voor gevonden worden ?

[Sander]

Is dit niet een spel van het leven ?

Dat kan niet anders, er is niets anders.

Wie is er om om wie voor de gek te houden ?

Dat er een ik die zogenaamde anderen voor de gek kan houden is een gedroomd idee.

Wat is daar verantwoordelijk voor en moet daar een zin aan worden gegeven, een sluitende verklaring voor gevonden worden ?

Het is altijd weer zo schokkend om dit te zien. On-ge-lofelijk! Al die verschijningsvormen en al die overtuigingen dat alle mensen echte zelfstandige individuen zijn!
Hier past geen enkele verklaring. Het is waanzinnig.

[Patrick]

Hoe is het om dit nu te zien?
Hoe verloopt het dagelijks leven nu?

[Sander]

Hoe is het om dit nu te zien?
Hoe verloopt het dagelijks leven nu?

Ik heb het gevoel dat ‘ik’ er nu een beetje tussenin hang. Als ik oplettend kijk naar dat wat IS dan is er slechts dat wat nu verschijnt en is duidelijk dat al het ‘persoonlijke’ alleen maar in gedachten bestaat en er in werkelijkheid niemand is en dit allemaal dus op wonderlijke wijze spontaan gebeurt. In gesprek met mijn vrouw, mijn kinderen en mensen op mijn werk is er weer heel vanzelf de ervaring van ‘Sander’ en geen herkennen dat dat slechts een denkvoorstelling is. Soms is er ook de herkenning tijdens het contact maar meestal niet.

Er is hier dan ook het gevoel dat e.e.a. nog verder door moet dringen.

Opvallend (of juist niet) is ook dat het ook heel gewoon is. Zo gewoon dat het denken vindt dat er wat moet gebeuren. In de gewone zijnstoestand zonder zelfbeeldplaatje is er ook geen herkennen hiervan, het is gewoon wat is. Pas wanneer het denken gaat interpreteren wat is lijkt er pas de herkenning te zijn dat er niemand is.

Wat ook opvalt is dat wanneer er de herinnering is dat sensaties NU echt zijn en de inhoud van gedachten niet, er direct een gevoels-sensatie golf vrijkomt. Het lijkt of alles ontspant en daarin verschijnt dan weer deze golf.

Opnieuw:
Wat vertellen die gevoelens/sensaties? Ik moet alles in de hand houden!! Ja heel duidelijk; “Alleen ik kan ervoor zorgen dat alles goed gaat!” Bijna in een paniek.
Wat zit daar achter? Kijk kijk… Vrije val gevoel.. .. en dan geburt er niks en is er niks te zien.

Neutraal. En dat wordt dan direct vertaald als niet goed genoeg en dat er echt nog wat moet gebeuren voordat dit inzicht er echt is.

[Patrick]

Laat Sander gewoon Sander zijn. Dat is hoe leven leeft.
Zie telkens opnieuw wanneer er een gevoel van een zelf of ‘ik’ zich aandient dat het een illusie is.

[Sander]

Laat Sander gewoon Sander zijn. Dat is hoe leven leeft.

Dat creert net weer een andere kijk op ‘Sander’, er is geen ‘doener’ die Sander doet.
Het Sander-proces verschijnt gewoon. Dat voelt een stuk beter.

Zie telkens opnieuw wanneer er een gevoel van een zelf of ‘ik’ zich aandient dat het een illusie is.

Dat blijf “ik” doen totdat het helder is.

[Sander]

Veel gebroken nachten (baby) en het is moeilijk om gefocust te blijven.

Er zit heel veel stress in m'n lijf. Gevoel van overleven, 'ik' moet alle zeilen bijzetten om de boel draaiende te houden. Die verantwoordelijkheid lijkt soms te veel om te dragen. Misschien omdat het leven gewoon z'n gang gaat los van wat een illusionair ik denkt onder controle te hebben. Dan zou je denken; laat los! Maar dan komt juist de hele controle-paniek naar boven. Dat is nu wel in volle omvang te zien. Wat een stress.

Ik weet dat ik stug moet volhouden en moet blijven kijken kijken kijken. Het is momenteel niet zo helder.

[Patrick]

Is alles wat je hierboven beschrijft niet leven, leven zoals het is van moment tot moment ?
Kan kijken daar iets aan veranderen ?
Wat is leven ?

[Sander]

Is alles wat je hierboven beschrijft niet leven, leven zoals het is van moment tot moment ?

Ja alles is leven. Er is de verwachting dat er grote ontspanning is wanneer dit doorzien wordt. Er is weer veel geabsorbeerd-zijn in de gedachten-verhalen. Vergeet dan dat alles wat er is alleen DIT is. Dank je voor je herinnering.

Kan kijken daar iets aan veranderen ?

Wanneer 'ik' me herinner dat de inhoud van gedachten niet werkelijk zijn en de zintuigelijke waarneming-nu het enige is wat er is (+gedachten) wordt deze werkelijkheid heel anders ervaren. De werkelijkheid verandert niet maar de beleving daarvan wel. Dit 'proberen te zien' is natuurlijk ook weer leven zoals het is. En het is al zoals het is.

Wat is leven ?

Leven is een concept dat verwijst naar DIT, dit tijdloze energetische lichtspel NU.
Ik heb geen idee wat dit is. Een droom?

[Patrick]

Hoe is het vertrouwen in leven ?

[Sander]

Dat is een moeilijke vraag. Momenteel zijn er zorgen over de gezondheid van onze baby en spanningen door ruimte- en slaapgebrek. Tegelijkertijd is er een vertrouwen dat alles uiteindelijk OK is, maar dat is dan meer vanuit een soort totaal-gevoel.

Het beantwoorden van je vraag gaat helemaal niet soepel. "Vertrouwen in het leven". Wat kan ik daar nu over zeggen? Dan is er angst, vervolgens verschijnt er ontspanning, dan is er weer gepieker, dan weer een heerlijke leegte. Waar moet ik op vertrouwen? Dat het goed zal gaan? En wat is goed?

Wanneer helder is dat dit alles is wat er is, is vertrouwen helemaal niet aan de orde.