Als ik ‘mezelf’ en ‘alles’ (beweging, houding, geur, ik zie dat ik denk, ervaren van hoofdpijn...) van een afstandje waarneem dan zie ik dat dit alles verschijnt in ‘de waarneming’ (is dan vermoedelijk dat wat aangeduid kan worden met/ whitness of getuige)
Ja, 'waarnemen' of 'gewaarwording' wordt ook wel gebruikt om directe ervaring te verwoorden.
(als semantische aanvulling; zie je een match-voorkeur/koppeling tussen 'ik' en 'de waarneming' of tussen 'ik' en 'waarnemen/gewaarwording'? (beetje mind-gym hoor, niet zo belangrijk verder, sla gerust over)).
A: soms kan ik zien dat er een ‘ ik’ is die iets probeert ( te bereiken)
Dit zien is echter vermoedelijk wat jij de Ervaring noemt.
Ja als je dat kan zien/ervaren (als the whitness/middels gewaarwording) dan kan je gaan kijken wie/wat je nu werkelijk bent, ik/gedachten óver iets, of de ruimte waarin alles verschijnt.
Het woord 'Ervaren' kwam wellicht aan bod in het kader van artikel over
direct experience, met een verwijzing naar drie soorten directe ervaringen,
1) thought
2) sensations, seeing, hearing, smelling, tasting, feeling [tactile + kinesthetic)
3) an unmistakable sense of Aliveness (presence, being)
We zullen de volgende post hier wat mee oefenen, of we een afzonderlijke 'ik' kunnen ontwaren in directe ervaring/gewaarwording.
Dit is waar we eigenlijk de hele tijd al naar verwijzen en aan het doen zijn.
De ruimte van waaruit waargenomen wordt, zonder dat de ruimte en de waarneming 2 verschillende dingen zijn.
Ja hoe is dit om te 'zien'?, en is er op die momenten van waar-neming zelf sprake van twijfel?
A: nee dat is niet vanuit een afzonderlijke ‘ ik’ volgens mij maar vanuit de ruimte. In de ruimte verschijnt het (mijn) lichaam in die verkramping.
Maar soms is daar dan weer de onzekerheid die vertwijfeld raakt in ‘klopt het wel???’.
Mijn vraag zou dan inderdaad zijn, 'kan je zien dat wie/wat vertwijfeld raakt ook in ruimte verschijnt?'
Maar je keek daar al naar;
En ook die onzekerheid met bijbehorende gedachten en gevoelens worden waargenomen.
Ja mooi, begin je het onderscheid te herkennen, tussen ik-gedachten en dat waarin die (grenzeloze ruimte) verschijnen/gewaarwording? (ik gebruik wat verschillende benamingen naast elkaar).
Dat er twijfel opkomt is volkomen normaal, gedachten/ik waande zich al die tijd kapitein, z'n pet kan echter aan de kapstok.
ik begrijp wat je zegt, doch dit te leven is een tweede.
Ja, geheel begrijpelijk, en zoals gezegd, verwacht geen instant totale omslag. Geen-zelf herkennen geeft doorgaans geen vuurwerk maar kan een verfrissend inzicht geven waarmee je verder aan de slag kan. Subtiel maar toch met blijvende impact, voor iedereen anders.
ja ook dan kan ( in dit voorbeeld) de verkramping in het lichaam waargenomen worden zonder dat ‘ ik verkrampt ben’.
Is daar dan sprake van een (verkrampende) ik-beleving, is er verschil in beleving/ervaring?
'Wie of wat verkrampt'? komt die vraag je onderhand zinnig voor, verheldert het iets?
jij bedoelt met ‘ ik’ de lichaam/ geest constructie?
En met Aandacht het bewustzijn/zelf??
'de lichaam/geest constructie', die woorden kan ik niet helemaal duiden. Ons lichaam verschijnt in bewustzijn/gewaarzijn noemde je eerder, direct waar te nemen als sensaties,visueel etc.
De werkelijkheid of het bestaan van een 'ik' zijn we aan het ontwarren.
En ja, ik voegde het woord aandacht toe aan het rijtje 'bewustzijn', gewaarwording,'de onbegrensde ruimte waarin alles verschijnt', zoals je mooi omschreef. Het zijn allemaal verwijzingen/namen, echter nooit de beleving van het moment zelf/direct experience, maar dat is duidelijk denk ik.
In aandacht zit geen ik of kern. In Aandacht is geen binnen of buiten zover ik kan zien/ervaren.
Hoe is dat om te constateren? Geen ik, terwijl het hele leven zich daarbinnen (aandacht/gewaarzijn/ervaren) afspeelt?
