More smiles and dancing (NL or English)

[momo]

Voor het leven maakt het niet uit. En dat is wat waar is. De rest is verhaal. Tegengestelde belangen zijn verhalen.

:)

… ongeremdheid. Schrik … gewoon 'nee' … een molensteen minder. Wow.

Ja, dat had ik ook. Het wegvallen van ‘sociaal wenselijke zelfcensuur’. Dat alleen al kan een openbaring zijn. Interessant en bevrijdend. Bij mij is het overigens wel weer voor een deel terug gekomen. Nu je het zo zegt, daar mag ik best wel weer eens wat kritischer naar kijken 😉
Mocht je constateren dat je te maken krijgt met heftige en, in jouw ogen, liever kwijt dan rijke reactiviteit, dan kun je ook daar onderzoek naar doen. Niks zo gek, of je kunt er naar kijken :]

Hoe praten mensen hierover? Geen idee wat te vertellen als mensen vragen hoe het gaat.

Kijk gewoon hoe je dat doet en hoe dat bevalt. Ik was in het begin zo enthousiast dat ik het met de hele wereld wilde delen en dat ook onbezonnen deed. Het was zo simpel! En recht voor je neus! Ik gunde dat wat ik ervoer iedereen. Tot een aantal mensen zich serieus zorgen begonnen te maken over mijn geestelijke gezondheid, zich aangevallen of bedreigd voelden en daar ook naar handelden, of zich verschrikkelijk miskend en gekwetst voelden. Als je daar geen moeite mee hebt maakt dat natuurlijk niet uit, maar ik heb zelf toen wel een stapje terug gedaan en er wat voorzichtiger en berekenender in geworden. Hoewel ik tegenwoordig het idee heb dat er steeds meer mensen zijn die dit hebben doorzien en/of soortgelijke inzichten hebben of hebben gehad. Ik kom er in ieder geval best veel tegen. Op de meest uiteenlopende plaatsen. Ik deel het nog steeds af en toe wel gewoon. Meer of minder gedetailleerd. En ik merk dat het inzicht door de jaren heen ook een steeds weer net even andere plek krijgt in mijn eigen hele plaatje. Een ontwikkeling waar ik erg van geniet.
En naast de spontane ontmoetingen met soortgelijken zijn er verschillende Facebookgroepen van Gaters en aanverwanten. Waar je kunt delen, advies vragen of verder kunt onderzoeken. LU heeft aftercare groepen, die info ga ik je aan het einde van deze uitwisseling toesturen. En je mag mij ook blijven benaderen als je tegen dingen aanloopt.
En als je het even niet weet, gewoon ‘Prima! Met jou?’ zeggen 😁

In de serie ‘Kijk gewoon hoe je dat doet en hoe dat bevalt’, doe de volgende oefening eens:

Kijk met je ogen naar wat er gebeurt.
Til één van je handen op. Maakt niet uit welke.
Beweeg de hand naar rechts. Beweeg 'm dan naar links.

Heeft een 'zelf', of ‘iets’ gekozen welke hand werd opgetild? Of ging één van de handen gewoon omhoog?
Heeft een 'zelf', of ‘iets’ de handen naar links en rechts bewogen? Of bewoog de hand gewoon?

Plaats beide handen op de tafel, handpalmen naar beneden. Straks moet één van de handen in de lucht getild worden, terwijl de andere op z'n plek blijft.
Kijk, zodra de handen op de tafel liggen, of het mogelijk is om het exacte moment waar te nemen waarop de keuze wordt gemaakt één van de armen omhoog te tillen, het zogenaamde 'keuze-moment'.
Probeer het en zie wat er gebeurt.

Tik met twee of drie vingers op het been. Tik, tik, tik. Houd vervolgens de vingers in de aanslag klaar om opnieuw te tikken. Wachtend in de lucht tot er een commando komt om te tikken.
Terwijl je naar de vingers kijkt, weet je niet wanneer ze precies zullen gaan tikken. In feite kan de gedachte "tik nu" heel vrolijk opduiken terwijl de vingers toch in de lucht blijven.
Kijk of je het moment kunt opmerken waarop het juiste commando is gegeven en waar het dan precies vandaan is gekomen zodat de vingers niets anders kunnen dan gehoorzamen. Merk op dat andere commando's om te tikken kunnen worden gegeven zonder dat ze invloed op de vingers hebben, waardoor ze in de lucht blijven.
Is het waar dat er in DE niets is dat de vingers afdwingt te gaan tikken?
Wat zorgt ervoor dat de vinger gaan tikken? Iets?

Hoe werkt dat met ‘praten’ en ‘dingen zeggen’? Is er iets dat bepaalt wat wel en wat niet gezegd wordt? En wanneer iets wel of niet gezegd wordt? En op wat voor manier? En tegen wie wel of niet?

momo schreef:

Ben jij je lichaam?

throughout schreef:

Bij pijn wel ja.

Bij pijn ben jij je lichaam, zonder pijn niet? Hoe werkt dat precies?

momo schreef:

Waar is de scheidslijn tussen jou en anderen?

throughout schreef:

Anderen en ik zijn een. Niet altijd, wel in rust en (bijvoorbeeld) op de fiets.

Wanneer zijn jij en anderen niet een? En waar is dan precies de scheidslijn? Wat is de Directe Ervaring van ‘anderen’?

Ja, ongeloof en twijfels.

Laten we deze onder de loep te leggen, zodat ze geen poten gaan zagen:Wat geloof je niet en waar heb je twijfels over?

Zoek naar houvast.

Wat bedoel je hier precies mee?

En het verlangen verlost te zijn van het stemmetje?

Denk je dat het stemmetje ooit weg gaat en nooit meer terugkomt? Denk je dat gedachten ooit ophouden te bestaan en nooit meer terugkomen?

… het verlangen om alles te begrijpen? Dat is er nog. Verlangen, ja!

Wat is ‘verlangen om alles te begrijpen’ in DE?


LiefsLiefsLiefs
Anja

[througout]

Hai Anja,
Dankjewel voor al je goede raad. Vandaag een gesprek met een psychologe en toen ik er iets over vertelde, reageerde ze tot mijn verrassing enthousiast, kennelijk kon ze iets van het non-dualisme (zonder dat ze dat begrip kende) plaatsen.
Morgen te gast in een groep (komt allemaal toevallig zo uit) waar enige interesse is in spirituele en filosofische zaken. Kijken en afwachten of er daar ook ruimte voor dit is. En als niet, ook goed.
KWAAD
Zo nu en dan raast er een woede door me heen, onthutsend. Ergens ook gezond, want de dingen die 'dwars in de keel steken' zijn dan niet meer te ontkennen. En het is duidelijk dat dit dan niet kan blijven zoals ze zijn.
Duidelijkheid, een ander ding dat nu opvalt. Een verhaal is een 'ja' of een 'nee', alle nuances of grijstinten zijn weggewaaid.
Moe en koud, hoort dat er ook bij? Vanmiddag achter de computer met een kruik op schoot. Niet warm te krijgen.
Nu naar de oefening voor de handen en het onderzoek naar 'initiatief nemen' en of er een 'initiatiefnemer' is aan te wijzen.

Probeer het en zie wat er gebeurt.

Een tijd geleden ook al gedaan bij het opstaan uit bed. Dat er geen mogelijkheid is om aan te wijzen wat het moment is dat het echte opstaan 'besloten en gedaan' wordt. Het gebeurt en er is niemand die het doet.

Wat zorgt ervoor dat de vinger gaan tikken? Iets?

Nee, dit is leuk om te onderzoeken. Er is niets dat daarvoor zorgt. Het wordt gedaan (of gebeurt) zonder doener.

Hoe werkt dat met ‘praten’ en ‘dingen zeggen’?

Wow. Dit had niet aan zien komen. Not in a million miles. Mindblower dit.
En ergens is het wel bekend. Een geinspireerd verhaal ontstaat immers ook onder deze vingers op het toetsenbord als er niemand is die het verhaal aanstuurt? Misschien een andere tatoeage: DAAR GA IK NIET OVER.
:-)

Bij pijn ben jij je lichaam, zonder pijn niet? Hoe werkt dat precies?

Dit kan natuurlijk niet kloppen. In bad, met schuim, zijn de benen zonder pijn ook met de rest van dit lichaam verbonden. Er zijn veel momenten waarop er helemaal geen lichaam is. En er zijn momenten waarop een lichaam zich aanwezig meldt. Op de wc. Als het koud is. Wil dat zeggen dat ik dat lichaam ben? Niet als 'ik' een gedachte is en iedere gedachte inhoudelijk onwaar. Dus ja, er is een lichaam en nee, er is geen ik.

Wanneer zijn jij en anderen niet een?

Vandaag een ontmoeting met iemand die alleen maar liep te miepen. En dat viel lastig te rijmen met mijn 'het leven is leuk' stemming. Daar voelde geen een.

En waar is dan precies de scheidslijn?

Die is er natuurlijk helemaal niet.

Wat is de Directe Ervaring van ‘anderen’?

Hihi. There is only one of us.

Wat geloof je niet en waar heb je twijfels over?

Terwijl ik zo barst van de koppijn zo nu en dan (dat begon vrij snel nadat wij in dialoog gingen), voelt het zo fijn leeg in mijn hoofd. Het gekwetter van alle meningen en alle belangrijke dingen, de problemen zus en de situaties zo, de zorgen en de rampenscenario's, ik mag ze allemaal verwelkomen en loslaten. Dat is zo zalig. Zo'n dikke vette winst. Met geen pen te beschrijven. Ik vind het moeilijk te geloven dat het echt zo is (nu komen de tranen) en de twijfels gaan erover dat ik me moeilijk kan voorstellen dat dit mag blijven.
Samenvattend: geen vijandschap meer, niet met dit wezen waar ik zo nu en dan 'ik' tegen zeg.

Wat is ‘verlangen om alles te begrijpen’ in DE?

Er is in DE helemaal geen verlangen. En 'begrijpen' is ook een verhaal dat twee-heid nodig heeft.

Denk je dat het stemmetje ooit weg gaat en nooit meer terugkomt?

Mijn denken vertelt verhalen dat het stemmetje zal blijven. En dat het na verloop van tijd misschien wat minder hard klinkt. Maar dat zijn verhalen, de ervaring gaat het leren, of iets anders.

Denk je dat gedachten ooit ophouden te bestaan en nooit meer terugkomen?

Ik denk dat gedachten, net als kakkerlakken alles overleven. Nee, geen idee. Er is verwondering, dat vooral. Ook over gedachten en alles wat ze brengen. Hoeveel onzin er ook bij zit.
Ik hoor mezelf heel regelmatig zeggen: 'Ik ben blij" en 'ik ben zo blij' en er is niemand die dat plant of doet. Het ontglipt me. Of zo lijkt het.
Dag lieve Anja, dankjewel, Door

[momo]

...

(((((((♥DOOR ♥)))))))
Jouw scherpe blik, eerlijkheid en humor, jouw vrijheid, vreugde en verwondering zijn mijn cadeau. De dankbaarheid is geheel wederzijds.

Moe en koud, hoort dat er ook bij?

Alles kan er bij horen 😊

Ik vind het moeilijk te geloven dat het echt zo is (nu komen de tranen) en de twijfels gaan erover dat ik me moeilijk kan voorstellen dat dit mag blijven.

Wat gek eigenlijk he? Dat we het moeilijk te geloven vinden dat dingen zijn zoals ze zijn. Of het blijft? Het is voor iedereen anders. Voor sommige mensen verandert er niet veel, voor sommigen breekt de hemel open. Ik heb zelf een ‘honeymoon’ beleefd van ongeveer een half jaar. Dag en nacht verschil tussen voor en na LU. Daarna werd het weer meer zoals het ervoor was. In je eigen bewoordingen: "de ervaring gaat het leren, of iets anders." :]
Misschien goed om in dit licht een eerder onbeantwoord gebleven vraag alsnog te beantwoorden: Is er iets dat niet verdwijnt? Iets dat blijvend is?

… gedachten … Hoeveel onzin er ook bij zit.

Ja, ongelofelijk, niet? En wat ik dan nog het meest ongelofelijk vind, is dat we dat al die onzin dan weer helemaal niet moeilijk te geloven vinden. Ehh .. wat hebben we wanneer gemist?

momo schreef:

Bij pijn ben jij je lichaam, zonder pijn niet? Hoe werkt dat precies?

throughout schreef:

Dit kan natuurlijk niet kloppen. In .. zijn ... ook .. Er zijn .. En er zijn .. Wil dat zeggen dat ..? Niet als .. Dus ..

Hm, hm, hm, dit klinkt als een antwoord vanuit gedachten over en niet als een antwoord vanuit DE van. Kun je zonder twijfel zeggen dat je bij pijn je lichaam ook niet bent? Of heb je dan toch wel het gevoel dat jij je lichaam bent. Als dat laatste, onderzoek dat dan eens. Wat maakt dan op dat moment dat jij gelooft dat jij je lichaam bent?

throughout schreef:

Vandaag een ontmoeting met iemand die alleen maar liep te miepen. En dat viel lastig te rijmen met mijn 'het leven is leuk' stemming. Daar voelde geen een.momo

schreef:

En waar is dan precies de scheidslijn?

throughout schreef:

Die is er natuurlijk helemaal niet.

Als er geen scheidslijn is, waar gaat ‘daar voelde geen een’ dan precies over? Ontleed de eerstvolgende keer dat je ‘daar voelde geen een’ ervaart je ervaring eens zo exact mogelijk: zintuiglijke waarnemingen + gedachten. Wat is ‘daar voelde geen een’ in DE?


En deze?

momo schreef:

Wat is de Directe Ervaring van ‘anderen’?

throughout schreef:

Hihi. There is only one of us.

😁 … Hoe mooi ik ‘m ook vind, ik bijt me hier even in vast: Ben je het met me eens dat ‘there’s only one of us’ al een interpretatie van DE is? Beschrijf de Directe Ervaring van ‘anderen’ eens minutieus.


💞🙏💞

[througout]

Dit wordt de kern van het onderzoek vandaag:

Is er iets dat niet verdwijnt? Iets dat blijvend is?

Tot later,
XX

[througout]

Wow Anja,
Wat mooi die verdieping. You are good!

...dat blijvend is?

Stroom, current, leven - drie woorden voor hetzelfde.
Het is alles wat er is, in het eggie. In DE is dat wat er overblijft na het afpellen van alle uienlagen, na het doorprikken van alle zeepbellen.
Dat is wat blijvend is. Dat verdwijnt niet.
De rest? De rest hoort bij de uienlagen en de zeepbellen.
Zoals: het lichaam, het ik, de ander. Gemiep en geluksgevoel, tegenwind, regen en zonnetje. Het zijn allemaal tijdelijke dingen, manieren waarop de stroom stroomt, het leven leeft. Het hoort erbij en het is niet de essentie, de kern.

Hm, hm, hm, dit klinkt als een antwoord vanuit gedachten over en niet als een antwoord vanuit DE

Waar.
DE waarneming van het lichaam: pijn? Grotere focus. Geen pijn? Minder focus. 'Groter' en 'minder' zijn verhalen. Wat blijft is ook hier die stroom, current, leven. Dat is er en dat is echt. Ledematen? Organen? Koppijn? Allemaal verschijnende en verdwijnende aspecten van de stroom, current, leven. In hun essentie waar, in hun verschijning niet waar.

Als er geen scheidslijn is, waar gaat ‘daar voelde geen een’ dan precies over?

Anja, dit gaat over de vorm: dat wat verschijnt en verdwijnt. Dit gaat niet over de essentie. Daar zit altijd 'een'.
Als ik ergens op reageer (iemand heeft haar haar turkoois geverfd) dan oefen ik daar ook wel eens mee, met de gedachte: 'Daar heb ik zin in, in turkoois haar, wat een goed plan!' En een nanoseconde later is het zo, dan is dat een goed plan. Ik was gisteren even kwijt dat ik dat ook met een mopper- en miepstemming kan doen: 'Daar heb ik zin in, overal de fouten zien en verder niets, wat een goed plan!'
En al schrijvend kruipt er wantrouwen op: Door, je bent het weer in een gezellige tweedeling aan het zetten.
Aan de ene kant EEN - en dat omvat alles, het hele leven, alle waarheid, alle verschijningsvormen en alle onzin. En ook de buurvrouw die loopt te mopperen.
Aan de andere kant is er GEEN EEN - en dan zit er overal isolatietape tussen: tussen ik en mijn lichaam, tussen ik en de ander, tussen mijn vinger en het puntje van mijn neus, tussen leven en dood, tussen mij en de buuv'.
Het beeld van isolatietape is natuurlijk rechtstreeks uit het beeld van de stroom, the current.
Vraag die nu opkomt: alles EEN ervaren - kan dat? De hele tijd?

Ben je het met me eens dat ‘there’s only one of us’ al een interpretatie van DE is?

Eens. Het is een soundbite.

Beschrijf de Directe Ervaring van ‘anderen’ eens minutieus.

In DE krijg ik dat helemaal niet voor elkaar. Dan is het concept 'anderen' een totaal vraagteken. Waar gaat het over? Dan zit er dus geen isolatietape ergens. Een grote havermout pap. Of stroom. Of leven. Of liefde. Of God. Een.
Grappig wat mijn gedachten nu doen: maar maar maar.
Andere gedachte: er was ooit een soort vervanging van het Onze Vader verzonnen - kwam ik lang geleden in een boek tegen en daar zat een regel in ' And may it close the door where evil dwells.'
Een deur kan nogal behoorlijk stevig isolatietape zijn. En toen ik deze regel hoorde wist ik: Wat een onzin! Dat gaan we niet doen, mooi niks. Dit zeg ik nu ook tegen mijn 'maar maar maar' gedachten.
Als Door ben ik principieel tegen tweedeling 😁😁😁😁😁😁
Er is een overrompelende stapel liefde, geluk en giechels hier aan deze kant - en die stroomt nu naar jou!
Liefs
Door

[momo]

Als Door ben ik principieel tegen tweedeling 😁😁😁😁😁😁

😁😁😁😁😁😁

Door, je bent het weer in een gezellige tweedeling aan het zetten.
Aan de ene kant EEN - en dat omvat alles, het hele leven, alle waarheid, alle verschijningsvormen en alle onzin. En ook de buurvrouw die loopt te mopperen.
Aan de andere kant is er GEEN EEN - en dan zit er overal isolatietape tussen: tussen ik en mijn lichaam, tussen ik en de ander, tussen mijn vinger en het puntje van mijn neus, tussen leven en dood, tussen mij en de buuv'.
Het beeld van isolatietape is natuurlijk rechtstreeks uit het beeld van de stroom, the current.

Scherp. Ja, EEN en GEEN EEN gaat over hetzelfde. Het enige verschil zijn de labels zelf en de betekenis die we daar aan geven. Dan gaan we de labels verwarren met de werkelijkheid en denken we dat de labels de werkelijkheid zijn. Zoals je verstrikt kunt raken in een verhaal over GEEN EEN, zo kun je net zo makkelijk verstrikt raken in een verhaal over EEN. Daarom blijft het een kwestie van blijven kijken: wat is de daadwerkelijke ervaring en wat is de interpretatie van die ervaring, al dan niet met toevoegingen in de vorm van een verhaal.

Organen?

Is ‘organen’ een Directe Ervaring van het lichaam, of een gedachte over het lichaam?


Oefening:
Pak een kopje of beker en zet deze voor je op tafel. Kijk ernaar zoals je er normaal naar zou kijken. Gebruik in de oefeningen altijd je zintuigen zoals je normaal ook zou doen.
Wat zie je? Wat is de feitelijke, rauwe, zintuiglijke informatie? Wat wordt alleen gezien? Schrijf het op.
Wat kan je niet zien?
Hoe zit het met drie-dimensionaliteit? Kan dat gezien worden? Ziet het er rond uit? Hoe ziet de opening eruit zonder interpretatie? Schrijf het op.
Wat wordt er door gedachten toegevoegd? Schrijf dat ook op.
Wat zijn je bevindingen?

momo schreef:

Beschrijf de Directe Ervaring van ‘anderen’ eens minutieus.

throughout schreef:

In DE krijg ik dat helemaal niet voor elkaar. Dan is het concept 'anderen' een totaal vraagteken.

Wat is je Directe Ervaring van een medemens? Als je naast iemand op de bank zit, wat is dan je zintuiglijke ervaring van ‘de ander’? Of als je even stil staat op straat en om je heen kijkt, wat is dan je zintuiglijke ervaring van ‘andere mensen’? Hou het simpel. Wat zijn je zintuiglijke waarnemingen en wat zijn gedachten over ‘anderen’, maar ook over ‘geen anderen’ of ‘een’?

Vraag die nu opkomt: alles EEN ervaren - kan dat? De hele tijd?

Wat is ‘alles EEN ervaren’ eigenlijk precies in DE?

Er is een overrompelende stapel liefde, geluk en giechels hier aan deze kant - en die stroomt nu naar jou!

Dat was HEERLIJK!!! Right back at you!

💞

[througout]

Hai Anja,
Zo fijn, zoals je me telkens weer terugfluit naar de essentie. Dank voor je geduld (alweer) - heel veel dank.

Zoals je verstrikt kunt raken in een verhaal over GEEN EEN, zo kun je net zo makkelijk verstrikt raken in een verhaal over EEN.

Deze brengt me lekker in verwarring. In een verhaal verstrikt raken (maakt niet uit waarover) kan ik zien. Verstrikt raken in een verhaal over EEN, ja oké - maar liever zou ik 'nee' zeggen. Alles wat EEN aanraakt, dat is heilig en waar en goed en mooi en nou ophouden. Van die.

Is 'organen' een Directe Ervaring van het lichaam, of een gedachte over het lichaam?

Adem in adem uit, buik omhoog, buik naar beneden. Voelend een ritme: bof - bof - bof - bof, meer een gevoel dan een geluid. -- Is er iets dat deze waarnemingen koppelt aan 'longen' of 'hart'? Is er iets dat 'zien' koppelt aan ogen? Of 'horen' aan oren? Neen. De vraag stellen is niet meer in DE zijn. Het is allemaal veel simpeler, oorspronkelijker. Eigenlijk is het gebruik van woorden al uit DE gaan.
De bekeroefening (Ik had een papieren beker)
De kleuren, de vorm, de randen - waar de beker overgaat in de tafel. Een ovaal, rand wit met kleurverloop. Wit van boven met een dunne verticale lijn, bruin en rood en wit aan de onderste helft. Opening niet als zodanig te herkennen - het zou een vlak kunnen zijn als er geen beweging in de waarneming is. Bij beweging is de verticale lijn een diepte-verrader.
Niet zien: de bodem aan de binnenkant. Dat het rond loopt. De aantrekkingskracht van de aarde. De kracht waarmee de tafel de beker draagt. De kracht waarmee de beker rechtop blijft staan. Dat de beker van papier gemaakt is, de samenstelling van het papier, de waterdichtheid.
Driedimensionaliteit: het plaatje is plat, totdat er beweging in de waarneming is. Dan is er iets ovaal. Of rond.Opening zonder interpretatie geen diepte bij stilstaand waarnemen.(Anja, hier ook weer: a in rust en b in beweging. Een thema in mijn waarnemingen dat telkens terugkomt. En jij bevraagt me daar dan over en dan blijkt het in tweede instantie een verhaal. In DE zijn er geen tijdsvergelijkingen, het is telkens een nieuw nu. Wat een hardnekkig concept.)
Gedachten: beker is gemaakt van papier, knappe constructie, afval, recyclen, verwerking. Verveling, weerstand, gedachten over tijdsverspilling. Hoezo dit?
Bevinding: Lastig om bij DE te blijven. Lastig om te zien wat er is en niet meer dan dat.

Wat is je Directe Ervaring van een medemens?

Vormen, kleuren, beweging. Uitdrukkingen van het leven, in een mensige uitingsvorm. Naast op de bank: ook nog geuren, warmte. Mensvormige uitstulpingen van het leven. Net als dit systeem, het verhaal van lichaam-geest dat antwoordt als iemand 'Door?' roept. Allemaal wratten op de huid van het leven. Soort van wandelende en fietsende wratten, verbonden door een onderstroom.
Gedachten terwijl dit rondkijkt en de andere uitstulpingen waarneemt: tand uit de mond, kleine ogen, zwart vest, piepkleine paardenstaart, bijna-supersonisch hoog gegil ('wat een klus voor haar moeder'), verkouden, etc.

Wat zijn je zintuiglijke waarnemingen... over 'geen anderen'?

X zit op de bank. Sinds een hersenprobleem van een tijdje terug verdwaalt hij: soms meer, soms minder. In DE is hij niet 'de ander', er is terwijl hij vertelt een zinderende stilte die vol is van het onbenoembare. De tijd verstrijkt en daar is geen idee van. Zijn vrouw arriveert, en gaat naast hem zitten, zij vertelt ook. De verhalen van 2, 10 en 30 jaar geleden lopen door elkaar. Al zou ik willen, ik kan het niet volgen.
In DE: het onderscheid tussen ons lost op. En is er geen verhaal, dit systeem luistert vol aandacht, zonder onthouden, zonder hechting. Zonder tijd.
Constatering in gedachten: Later die avond weet ik compleet niet meer welke dag van de week het is.
Dat feit jaagt schrik aan: controleverlies! Bijna te laat bij een afspraak!!

Wat zijn je zintuiglijke waarnemingen... over 'een'?

en

Wat is 'alles EEN ervaren' eigenlijk precies in DE?

Alles EEN ervaren is synoniem met in DE zijn. Door de focus te richten op de rauwe zintuiglijke data, vallen alle isolatietapejes en alle labels weg. Die zijn niet zintuiglijk waar te nemen, dat zijn concepten.
Dat zijn zo mijn gedachten :-)
XXXD

[momo]

Dank voor je geduld

Wat je zegt ben je zelf 😁

Alles wat EEN aanraakt, dat is heilig en waar en goed en mooi en nou ophouden.

Uiteraard. En alles wat GEEN EEN is is profaan en niet waar en slecht en lelijk en nou ophouden. En toen was er oorlog. Zie je dat?

Verstrikt raken in een verhaal over EEN, ja oké - maar liever zou ik 'nee' zeggen.

Waarom? Wat is het verhaal daarover?

alles EEN ervaren - kan dat? De hele tijd?

- Gaat het daarom?
- Is dat wat je zou willen?
- Als dat niet zo is, is het dan ook ok?

(Anja, hier ook weer: a in rust en b in beweging. Een thema in mijn waarnemingen dat telkens terugkomt. En jij bevraagt me daar dan over en dan blijkt het in tweede instantie een verhaal. In DE zijn er geen tijdsvergelijkingen, het is telkens een nieuw nu. Wat een hardnekkig concept.)

Ja, zodra er beweging is lijk je rauwe input minder goed te gaan scheiden van je interpretatie ervan, gedachten erover. Kwestie van oefenen, blijven kijken, en niet vallen 😉

Verveling, weerstand, gedachten over tijdsverspilling. Hoezo dit?

zijn bekende mechanismen om je van het blijven kijken weg te (ver)leiden.

Bij beweging is de verticale lijn een diepte-verrader.

O ja? Hoe ‘verraad’ een verticale lijn diepte?

Driedimensionaliteit: het plaatje is plat, totdat er beweging in de waarneming is. Dan is er iets ovaal. Of rond.

Iets wordt ovaal of rond, iets verandert ja, maar wat heeft dat met driedimensionaliteit te maken? Op wat voor manier voegt ‘ovaal’ of ‘rond’ driedimensionaliteit toe aan wat je ziet? Ovaal = ovaal, of ovaal = driedimensionaal?

In DE zijn er geen tijdsvergelijkingen, het is telkens een nieuw nu.

Ja man, we deduceren er wat op los! Bestaan oude en nieuwe nu's echt?

Lastig om te zien wat er is en niet meer dan dat.

Bedoel je: lastig om te zien wat er is en alle extra gedachten erover te herkennen als zodanig?

Soort van wandelende en fietsende wratten, verbonden door een onderstroom.

Hehe.

momo schreef:

Wat zijn je zintuiglijke waarnemingen... over 'een'?
en
Wat is 'alles EEN ervaren' eigenlijk precies in DE?

troughout schreef:

Alles EEN ervaren is synoniem met in DE zijn. Door de focus te richten op de rauwe zintuiglijke data, vallen alle isolatietapejes en alle labels weg. Die zijn niet zintuiglijk waar te nemen, dat zijn concepten.
Dat zijn zo mijn gedachten :-)

Ehh…bedoel je dat je deze vraag vanuit je gedachten hebt beantwoord? Of was dit je Directe Ervaring? Maakt het label ‘EEN’ dat wat er IS anders dan het label ‘GEEN EEN’? Heeft het dat ooit gedaan en zal het dat ooit doen?

Constatering in gedachten: Later die avond weet ik compleet niet meer welke dag van de week het is.
Dat feit jaagt schrik aan: controleverlies! Bijna te laat bij een afspraak!!

‘Verlies’ impliceert dat iets er eerst was, maar nu niet meer. Vertel. Op wat voor manier was controle er eerst wel, maar nu niet meer?


Liefs❤,
Anja

[througout]

Lieve Anja,
We zijn de 20K woorden voorbij! Wow.

Uiteraard. En alles wat GEEN EEN is is profaan en niet waar en slecht en lelijk en nou ophouden. En toen was er oorlog. Zie je dat?

Ja uiteraard, glashelder.

througout schrijft:

Verstrikt raken in een verhaal over EEN, ja oké - maar liever zou ik 'nee' zeggen.

momo schrijft:

Waarom? Wat is het verhaal daarover?

Het verhaal dat ik beschrijf, dat er nog steeds een neiging is om iets mooi en licht en Goddelijk en noem maar op te zien. Terwijl er voldoende ervaring is dat dat naar oorlog leidt.

througout schrijft:

alles EEN ervaren - kan dat? De hele tijd?

momo schrijft:

- Gaat het daarom?
- Is dat wat je zou willen?

Om mijn eigen vraag te beantwoorden: nee.
Deze twee vragen zijn niet te beantwoorden vanuit DE. De labels en de concepten rollebollen door de duiventil en een antwoord blijft uit. Zie ook hieronder.

- Als dat niet zo is, is het dan ook ok?

Yep.

Hoe ‘verraad’ een verticale lijn diepte?

Hihi. Het woord ‘verraad’ onthult dat de labels werken en worden geloofd. DE is werkelijk een training in kijken met nieuwe ogen, alles bevragend. Mooi.

Ovaal = ovaal, of ovaal = driedimensionaal?

(Anja, dit is niet serieus) Oeioei! Als ik dit zo lees, dan zie ik in je instructies een training, een opleiding tot simulatie-ontwikkelaar (game- developer) die alles in 2D volkomen 3D moet laten lijken. En dan begin je dus andersom: wat maakt het beeld dat ik 3D label tot 3D? Dat dat lijntje zus of zo loopt als ik mijn hoofd beweeg. Ah! Mooi! Dus dat is hoe we in ons game de boel ovaal en rond en 3D kunnen laten lijken…
(wel serieus)Dit is goed, ik ben nog niet scherp en exact genoeg.

Bestaan oude en nieuwe nu's echt?

Haha! Ja natuurlijk, toen jij dit opschreef, dat is nu een oud nu. En nu ik het quote is het een nieuw nu. En als jij het straks leest is dat weer in een Nog Nieuwer Nu.
In de Directe Ervaring: geen 'nu - nu' ofwel nu's die elkaar opvolgen.
I love you. Je bent superscherp!

Bedoel je: lastig om te zien wat er is en alle extra gedachten erover te herkennen als zodanig?

Precies, dat is wat ik bedoel. Lastig om te blijven bij wat er is, en de gedachten die er ook zijn, te herkennen als dat: gedachten. Zonder meteen op de gedachtentrein te springen en naar Timboektoe af te reizen. Berelastig.

througout schrijft:

Dat zijn zo mijn gedachten :-)

momo schrijft:

Ehh…bedoel je dat je deze vraag vanuit je gedachten hebt beantwoord?

Het was de laatste zin van mijn post en het sloeg op de hele post. Gedachten formuleren in deze posts zinnen, antwoorden. Ik gaf daarmee aan dat het heen en weer bewegen tussen ‘werken met DE’ en ‘werken met gedachten’ noodzakelijk is voor deze communicatie. Mijn antwoord was na DE.

‘Verlies’ impliceert dat iets er eerst was, maar nu niet meer. Vertel. Op wat voor manier was controle er eerst wel, maar nu niet meer?

Geen idee. Geen idee. Hier zit angst. Nader bericht volgt.

Maakt het label ‘EEN’ dat wat er IS anders dan het label ‘GEEN EEN’? Heeft het dat ooit gedaan en zal het dat ooit doen?

Nee. Geen enkel label verandert iets aan wat is. Raakt me.
Dankjewel. Doeg, Door

[througout]

Hier is het nader bericht :-)

momo schrijft:

‘Verlies’ impliceert dat iets er eerst was, maar nu niet meer. Vertel. Op wat voor manier was controle er eerst wel, maar nu niet meer?

througout schrijft

Geen idee. Geen idee. Hier zit angst. Nader bericht volgt.

Het is allemaal niet zo ingewikkeld. 'Angst' geeft aan & 'verlies' geeft aan - dat ik op een gedachtetrein ben gesprongen: de gedachte, het concept, dat er iets onder controle gehouden zou kunnen worden. Wat niet waar is. Er is geen controle, nooit geweest. Er is. Er is. En: er is.
Alle gedachten van planning, van verwachtingen en rituelen om naar de preferente 'Er is' toe te werken, zijn beeldschoon. Zoals alles beeldschoon is. Ze maken deel uit van 'er is'. Het is mogelijk om er geloof aan te hechten of om magische machten aan toe te kennen. Het is ook mogelijk om dat niet te doen. Allebei beeldschoon.
Gisteren iets geregeld voor iemand die vandaag jarig is. Lang kort: mijn cadeau komt niet op tijd. Razernij! Vuur spugen. Ervaring van geen controle. In essentie beeldschoon, ook dit. Duurt even voordat dat zo gezien wordt.
Dag,
Door

[momo]

glashelder

Te gek!

DE is werkelijk een training in kijken met nieuwe ogen, alles bevragend. Mooi.

Yes. Ben er zelf ook dol op 😊

I love you. Je bent superscherp!

Hoeha.. I love you. Je bent superscherp!

Lastig om te blijven bij wat er is, en de gedachten die er ook zijn, te herkennen als dat: gedachten. Zonder meteen op de gedachtentrein te springen en naar Timboektoe af te reizen. Berelastig.

Het is een gewoonte. Opgebouwd in vele jaren! Als je dit 'nieuwe kijken' blijft toepassen kun je de oude gewoonte vervangen door deze nieuwe en gaat het steeds meer vanzelf.

Mijn antwoord was na DE.

Check!

Er is. Er is. En: er is. … beeldschoon.

Prachtig.


Als ik je de vraag stel:
“Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Door) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?”,
wat is dan je antwoord?


❤❤❤

[througout]

Losstaande entiteit?

Nee

Ooit geweest?

Nee
...
Raar
Voelt tegelijkertijd als totaal waar en totaal onwaar.
XD

[througout]

Lijnen, verticaal en schuin, donker, schitteringen, glinsteringen langs de lijnen, sterk met licht.
Waterdruppels op de takken van de boom buiten het raam. Zo nu en dan de zon.
Expansie, contractie, expansie, contractie.
Het is als ademhalen: het besef van 'alles een; geen losstaand ik'
En ook; 'ik moet nog, ik wil niet, ik ik ik'
XD

[momo]

Lijnen, verticaal en schuin, donker, schitteringen, glinsteringen langs de lijnen, sterk met licht.

😍

'ik moet nog, ik wil niet, ik ik ik'

Vooropgesteld: dit hoor ik, na 3 jaar ook nog steeds :] Voor nu: zitten er nog moet-nog’s en wil-niet’s tussen die heel waar voelen?

Voelt tegelijkertijd als totaal waar en totaal onwaar.

Is de ‘totaal onwaar’ nog iets waar we naar moeten kijken? Zijn er nog twijfels? Zo ja, waar gaan ze over?


💓

[througout]

Dit is een grote geruststelling:

Vooropgesteld: dit hoor ik, na 3 jaar ook nog steeds

Toch nog een verwachting dat dat snel zou kunnen verdampen. Niet waar. Goed om te weten.

Voor nu: zitten er nog moet-nog’s en wil-niet’s tussen die heel waar voelen?

Het zijn knipperlichtjes. Nee, die voelen niet heel waar. Ik wil doorgaan op het pad van alles waarnemen, ook de gedachtetreinen die me zo graag op meenemen.

Is de ‘totaal onwaar’ nog iets waar we naar moeten kijken?

Lang over na lopen denken vandaag. Hier zit een aspect van zelf-kritiek in dat ik graag nog wil zien in DE. En als ik dat dan doe, dan herken ik het verhaal, de groef in de plaat. En dan verliest het de dramatische aantrekkingskracht.

Zijn er nog twijfels? Zo ja, waar gaan ze over?

Nee - er zijn geen twijfels.
Wow.
XD