More smiles and dancing (NL or English)

[momo]

Hai Door :)

Geen gehechtheid, geen gekwetstheid (als dat een woord is), geen enkel probleem: laat de vraag bij wie hem kan beantwoorden.
Ik vind dit nogal wat!

😊

Zou dat waar zijn? En: hoe komen we daar achter? 😉

Elke dag een andere soep proberen te maken? En als je dat niet meer kunt het stokje doorgeven? En als die niet meer kan …? En als …? En …?😉

er is niets onveilig

(((Door:))) Mocht er toch weer wat onveiligheid om de hoek komen kijken, meld dan ook dat. Angst kan ook een goede vertrager/roet-in-het-eten-gooier zijn. Het liefst met zachte, liefdevolle hand te behandelen 😊

Wonderlijk. Nogmaals wonderlijk.

😁

Geen idee of ik nu verslag doe van Direct Ervaren...

Nou, volgens mij ben je een heel eind gekomen al, maar laten we er nog een schoolopdracht van maken voor puntjes op de i: lees de beschrijving nog eens over en zet tussen haakjes erachter of je een zintuiglijke waarneming beschrijft (z), de waarneming van een gedachte (g), of een beschrijving van de inhoud van een gedachte (i)


Liefs!
Anja

[througout]

Eerst dit:

Mocht er toch weer wat onveiligheid om de hoek komen kijken

Er is geen angst. Ik schreef dat al eerder. Er is geen angst. Tot op dit moment. Ook iets wat me zo verwondert. Het is een onderzoek. Heel subtiel, nauwelijks (of niet) te onderscheiden van andere dingen die ik door de dag doe. Een onderzoek. Daar ben ik verbaasd over. Dat dat het is en dat mijn angsten en onzekerheden en prachtige rampenscenario’s allemaal heel kalmpjes op hun ligstoel blijven liggen. Ze hebben vakantie. Zo voelt het. Feestelijk op een hele kalme manier.

laten we er nog een schoolopdracht van maken voor puntjes op de i: lees de beschrijving nog eens over en zet tussen haakjes erachter of je een zintuiglijke waarneming beschrijft (z), de waarneming van een gedachte (g), of een beschrijving van de inhoud van een gedachte (i)

Ik ga terug naar de beschrijving hierboven.
Het stemmetje achter mijn rechteroor is volkomen onstoffelijk. (i) Bij het eerste onderzoek blijft daar niets van over. (z) Onder mijn hart? (z) Eerst zit er daar een klein nageltje. (z) Een hard stukje huid. (z) Een restant van een nagel-knip sessie. (z) Het voelt hard en scherp en ongevaarlijk. (z+i) Hooguit een beetje ongemakkelijk. (z) Dan probeer ik dat vast te pakken in gedachten. (g) Ik wil voelen. (i) En dan is er niks. (z) Het was een gedachte dat daar een nageltje zit. (i) En zonder onderzoek zou dat er nog steeds zitten. (i) Nu resteert er een beetje een beklemd gevoel. (z) Langzaam in elkaar duwen. (z) En dan ga ik naar de beklemming. (g) Ik probeer het duwen te vinden (i) en dan is er een slap plastic cellofaantje dat een beetje wappert in de wind. (z) Geen beklemming meer. (z) Ach, toch: een cellofaantje met een knoop erin. (i) Dan wil ik dat cellofaantje voelen (i) en ik grijp in een soort zeepbel. Poef! (i) Het lichaam voelt nog steeds een 'iets' daar op die plek, (z) maar onderzoek ik dat 'iets' dan zit daar niets. (i) Geen vorm, geen kleur, geen gat, helemaal niets. (z) Alleen een gevoel. (z) Nog steeds. (z) Gedachte (g): wat nu? (i)
Ik verwelkom het gevoel. (i) Toe maar. (i) Welkom. (i) Ik. Wie? (g) Was ik dat ik niet aan het onderzoeken? (i) Welkom. Ook de verwarring is welkom. (i) De vraag. (g) De glimlach. (z) Wonderlijk. Nogmaals wonderlijk. (i)
Nu wachten (g): een stempel? (i) 😊
Dag, Door

[momo]

Nu wachten (g): een stempel? (i)

😊Hehe, ik stam uit de tijd van de stickers. Je mag er eigenlijk zelf een kiezen, maar dat doe ik voor deze keer voor je. En dan zeg ik:
“Goed gedaan hoor Door!” 🌷

Er is geen angst. .. Het is een onderzoek. .. Daar ben ik verbaasd over. Dat dat het is en dat mijn angsten en onzekerheden en prachtige rampenscenario’s allemaal heel kalmpjes op hun ligstoel blijven liggen. .. Feestelijk op een hele kalme manier.

Dat klinkt prachtig! Ik moet er heel hard van glimlachen :)

Het stemmetje achter mijn rechteroor is volkomen onstoffelijk. (i) Bij het eerste onderzoek blijft daar niets van over. (z) Onder mijn hart? (z) Eerst zit er daar een klein nageltje. (z) Een hard stukje huid. (z) Een restant van een nagel-knip sessie. (z) Het voelt hard en scherp en ongevaarlijk. (z+i) Hooguit een beetje ongemakkelijk. (z) Dan probeer ik dat vast te pakken in gedachten. (g) Ik wil voelen. (i) En dan is er niks. (z) Het was een gedachte dat daar een nageltje zit. (i) En zonder onderzoek zou dat er nog steeds zitten. (i) Nu resteert er een beetje een beklemd gevoel. (z) Langzaam in elkaar duwen. (z) En dan ga ik naar de beklemming. (g) Ik probeer het duwen te vinden (i) en dan is er een slap plastic cellofaantje dat een beetje wappert in de wind. (z) Geen beklemming meer. (z) Ach, toch: een cellofaantje met een knoop erin. (i) Dan wil ik dat cellofaantje voelen (i) en ik grijp in een soort zeepbel. Poef! (i) Het lichaam voelt nog steeds een 'iets' daar op die plek, (z) maar onderzoek ik dat 'iets' dan zit daar niets. (i) Geen vorm, geen kleur, geen gat, helemaal niets. (z) Alleen een gevoel. (z) Nog steeds. (z) Gedachte (g): wat nu? (i)
Ik verwelkom het gevoel. (i) Toe maar. (i) Welkom. (i) Ik. Wie? (g) Was ik dat ik niet aan het onderzoeken? (i) Welkom. Ook de verwarring is welkom. (i) De vraag. (g) De glimlach. (z) Wonderlijk. Nogmaals wonderlijk. (i)

Als ik het verder reduceer tot het volgende, klopt wat ik zeg dan, of mis ik dan nog wat?:
‘Er is een fysieke sensatie. Er zijn gedachten over die fysieke sensatie. De fysieke sensatie verandert. Er zijn gedachten over die veranderde fysieke sensatie. Een fysieke sensaties blijft voelbaar. Er zijn gedachten over die voelbare fysieke sensatie.’


Liefs,
Anja

[througout]

🌷

Blij 😊!

‘Er is een fysieke sensatie. Er zijn gedachten over die fysieke sensatie. De fysieke sensatie verandert. Er zijn gedachten over die veranderde fysieke sensatie. Een fysieke sensaties blijft voelbaar. Er zijn gedachten over die voelbare fysieke sensatie.’

Klopt.
Helemaal.
Niets aan toe te voegen, niets aan af te doen.
Misschien moet ik dit op mijn arm tatoeren, dan heb ik m altijd bij me als het verhaal dat ik mezelf vertel weer eens met me op de loop gaat: Ho stop! Even terug naar de basis. Wat is hier aan de hand?

‘Er is een fysieke sensatie. Er zijn gedachten over die fysieke sensatie. De fysieke sensatie verandert. Er zijn gedachten over die veranderde fysieke sensatie. Een fysieke sensaties blijft voelbaar. Er zijn gedachten over die voelbare fysieke sensatie.’

Spijkerhard waar.
D

[momo]

Klopt.
Helemaal.

Mooi, dan hebben we dat helder!

Misschien moet ik dit op mijn arm tatoeren

Dat wordt wel een hele lange zin!😁

Terug naar je ‘ik’:

momo schreef:

Dus je ‘ik’ is een zich tussen net onder het hart en achter het rechteroor bewegend, ongrijpbaar iets met een wil, wensen en stemmingen?

troughout schreef:

Ja, dat is mijn ‘ik’ als stemmetje. Soms. Het kan ook een dreinend kind zijn dat hard schreeuwt. Dan staat het achter me… Soms is het De Grote Afkeurder, in wiens ogen niets en niemand voldoet, ook ikzelf niet.

Is dat ‘stemmetje’ een fysieke sensatie of een gedachte?
En het dreinend kind? En De Grote Afkeurder?
En als je nu, op dit moment, kijkt naar je ‘ik’, wie, wat of waar is het dan?
En als je dat de rest van de dag doet, wat zijn dan je bevindingen?


Liefs,
Anja

[througout]

Sjonge

Is dat ‘stemmetje’ een fysieke sensatie of een gedachte?

Het is een gedachte, een imaginair stemmetje.

En het dreinend kind?

Een gedachte. Een spinsel. Een Fabel met een hoofdletter.
Je kent van die doosjes waar een poppetje uit springt als je ze open doet? Zo ongeveer is het met dit kind. Als ik kijk, echt kijk, is het doosje dicht, poppetje weg. Doosje ook trouwens.
Als ik niet oplet, hangt ze aan mijn nek.

En De Grote Afkeurder?

Idem dito. Alleen hangt deze niet aan mijn nek, hij geeft me klappen op mijn kop. En dat zijn imaginaire klappen.
Die ik toch ook liever niet krijg.

En als je nu, op dit moment, kijkt naar je ‘ik’, wie, wat of waar is het dan?

Dan is er niks. Zero.
Raar.
Nada.

En als je dat de rest van de dag doet, wat zijn dan je bevindingen?

Ben ik aan het doen. Ik hou je op de hoogte. Ttyl, D

[througout]

De rest van de dag

Dit was niet zo gemakkelijk. Op en neer in stemming. Hechting aan iets wat er niet is, aan iets wat niet bestaat, pijnlijk. De Sinterklaas metafoor is terecht. Bang voor Sinterklaas geweest en dan, als ik snap dat het een sprookje is, dan hangt er nog steeds angst in de lucht. Alsof dat gevoel een soort werkelijkheid van zichzelf heeft.
En ook, alsof het pad hierna, een beetje een soort verraad is. Verder lopend verraad ik alles waar ik geloof aan hechtte en wat ik zoveel offers bracht: het beeld 'IK'.
"Je gaat het pas zien als je het door hebt' - o ja meneer Cruyff?
Dus welkom aan de angst.
Welkom aan alle wiebeligheid. Aan de twijfels. Aan het idee van 'niet zien' en aan het idee van 'niet door hebben'.
Het kind dat aan mijn nek hing, zit zo nu en dan op schoot nu - aan het einde van deze dag. Ook een gedachte, een aardiger gedachte.
De Grote Afkeurder blijft in de buurt. Die zit nog niet op schoot.
Wat er aan het veranderen is, is dat ik wacht. Ik wacht tot er een impuls komt. Niet het to-do lijstje bepaalt wat ik doe, de toevalligheid bepaalt dat. Vandaag - en dat leverde iets anders op dan ik van tevoren wilde. En hier ben ik blij mee.
Tot zover. Morgen ben ik lang onderweg (naar Groningen 😊 en weer terug), hoop wel te kunnen schrijven. En anders ga ik gewoon door met dit: kijken naar het 'ik' - stemmetje, kind, Afkeurder, wiebel, twijfel en alle andere afweerreacties. Dag,
Dankjewel! D

[througout]

Vannacht, in mijn droom. Een evenement, een podium en daar moest gedurende een half uur 'iets' gebeuren, omdat er door dat gebouw een stroom jonge mensen zouden lopen. Ik zou met twee anderen op dat podium een dansvoorstelling geven en om de een of andere reden besloten we dat dat naakt moest. En dan dezelfde performance drie keer, want anders kwamen we niet aan het half uur.
Geen bedenkingen, geen stress, geen lading. Doodgewoon.
Ergens op de achtergrond zong het in mijn hoofd: het gaat niet over jou. Het gaat nooit over jou. Er is geen jou.
Dag,
D

[momo]

naar Groningen 😊

dichtbij!!😃

"Je gaat het pas zien als je het door hebt' - o ja meneer Cruyff?

Hehe, toevallig poneerde ik die gisteren ook in een mail naar een collega. .. Die Cruyff, die Cruyff.

Het is een gedachte .. Een gedachte. .. Idem dito.

😀

Dan is er niks. Zero.
Raar.
Nada.

😀

… en om de een of andere reden besloten we dat dat naakt moest.

LOL. Prachtig. Ja, om een of andere reden worden dat soort dingen dan besloten. Typisch.

Geen bedenkingen, geen stress, geen lading. Doodgewoon.

En ja, dat is het dan 😀

Het kind dat aan mijn nek hing, zit zo nu en dan op schoot nu - aan het einde van deze dag. Ook een gedachte, een aardiger gedachte.

♥

Wat er aan het veranderen is, is dat ik wacht. Ik wacht tot er een impuls komt. Niet het to-do lijstje bepaalt wat ik doe, de toevalligheid bepaalt dat. Vandaag - en dat leverde iets anders op dan ik van tevoren wilde. En hier ben ik blij mee.

♥

Bang voor Sinterklaas geweest en dan, als ik snap dat het een sprookje is, dan hangt er nog steeds angst in de lucht.

Waar ben je bang voor?

Alsof dat gevoel een soort werkelijkheid van zichzelf heeft. .. welkom aan de angst.

Wat is die angst eigenlijk precies? Zijn het fysieke sensaties, gedachtes, een combinatie ervan, iets anders?
Wie of wat bepaalt dat het ‘angst’ is wat er gebeurt?


Liefs!
Anja

[througout]

Waar ben je bang voor?

Eerste antwoord: voor de roe, het zakje zout, de zak.
Eerste antwoord na direct ervaren: de leegte, het verhaal dat er niet meer is. Voel kou.

Wat is die angst eigenlijk precies?

Een verhaal. Een gedachte.

Zijn het fysieke sensaties, gedachtes, een combinatie ervan, iets anders?

Ik werd ontzettend kwaad van deze vragen, en ook van die laatste:

Wie of wat bepaalt dat het ‘angst’ is wat er gebeurt?

Ik had dit gisteravond op een parkeerplaats gelezen en heb enorm zitten schreeuwen in de auto. Hoe kan ik weten dat ik kwaad werd? Nou,mijn keel deed pijn (fysieke sensatie). Hoe kan ik weten dat het angst was dat ik voel? Hoe kan ik weten dat ik blij ben?
Haal 'ik' weg uit al die zinnen en er blijft alleen Het Verhaal over. Het spinsel. De fictie.
Hoe kan Het Verhaal bestaan zonder subject dat het verhaal beleeft?
Met andere woorden: ik is er niet, wat is er wel?
Iets om op te knagen.
D

[througout]

Soms, als ik kijk naar anderen, en ik vraag me af: wat neemt hier nu waar? Wat vind hier iets van (als dat zo is)? Dan is er een subtiele fysieke sensatie van een stroom. Een stroom niet-nader-te-specificeren-iets.
Dat is wat waarneemt. Dat is wat het verhaal waarneemt.
Volkomen onpersoonlijk.
Geen enkele waarde of magnetisme of het tegenovergestelde.
En dan is de vraag: klopt dit? Neemt die stroom zichzelf waar?
Het Droste-effecte van die vraag zuigt aan het direct ervaren. Want wie stelt die vraag over de stroom die zichzelf waarneemt?
Terug naar het uitgangspunt
Een imaginair ik maakt een verhaal en kleurt de plaatjes.
Vervolgens gelooft het imgainaire ik, investeert dit imaginaire ik in dat verhaal en in de plaatjes:
Wow! Prachtig! Of: Afschuwelijk!
De prinses in het sprookje kust de kikker. Hofdames aan het hof reageren: 'Wat lief' of 'wat vies'?
En dan halen we het imaginaire ik weg: dat blijkt nergens te zitten, te zijn, te ervaren.
Het verhaal heeft een na-echo, en dat is ook een verhaal.
Wat kijkt nu naar het verhaal en naar de na-echo, nu er geen ik is?
Het leven zelf. Dat kijkt. Dat proeft en dat doet. Zonder oordeel, zonder de plaatjes in te kleuren. Wat er is, is er en alles is oke. Het leven zelf kijkt naar het imaginaire ik en dat is oke. Er hoeft niet te veranderen, er IS niets te veranderen, het was al die tijd imaginair.
Wat is er dan nu zo droevig? Zo intens droevig?

[througout]

Het zijn golven die opkomen en verdwijnen.
Blij, niet blij, droevig, niet droevig.
Wat constateert?
Wat is.
En soms is dat gewoon. En soms is het ongewpon.

[througout]

Meer dan 48 uur na je laatste bericht. Ik begin me zorgen te maken. Is alles okay? Nu zie dit natuurlijk pas als je weer op het forum bent - hopelijk is dat snel. Dag,
D

[momo]

Ooh Door, geen zorgen! Mijn ritme is om sochtends vroeg te reageren. Zondagochtend was er nog nix en vandaag moest ik al om half 7 de deur uit. En pas weer laat thuis. Had ik even kunnen melden. Excuus!! Morgenochtend ben je weer de eerste! ♥️

[througout]

Fijn om te weten. Omdat het op zaterdag stil bleef sochtends vroeg, dacht ik dat je ritme in het weekend anders was. Gelukkig weer contact. Tot morgen! D