Als er meer ruimte is kom ik terug met een reactie.Maar mezelf is er helemaal niet dus het moet iets anders zijn. Er zijn eigenlijk helemaal geen goede woorden voor. Haha. Dit is heel grappig.
Laterssss
Als er meer ruimte is kom ik terug met een reactie.Maar mezelf is er helemaal niet dus het moet iets anders zijn. Er zijn eigenlijk helemaal geen goede woorden voor. Haha. Dit is heel grappig.
Dit zijn hele wijze woorden:De gedachte hand omhoog en de handeling zijn losstaande gebeurtenissen. Ze triggeren elkaar wel. Maar er is niet echt iets dat het bestuurt.
Jarenlang namen we blind aan dat we een IK waren. Na een LU achtig proces komen we soms met conclusies als 'er is geen ik' of 'er is alleen een conceptueel ik' of 'ik is niet echt'. Allemaal waar, op een bepaalde manier, en tegelijkertijd lang niet zo 'raak' als de woorden "Er zijn eigenlijk helemaal geen goede woorden voor."Er zijn eigenlijk helemaal geen goede woorden voor. Haha. Dit is heel grappig.
Je klinkt alsof er meer ruimte en lucht zit in je ideeen over zelf en gedachtes. Een vleugje ontspanning gecombineerd met een snufje lachborrels. Dat is van een oneindige hoeveelheid meer waarde dan antwoorden en conclusies, als je het mij vraagt.Vraag me af waar 'ik' nu zit in dit proces van doorzien... Heb jij daar een idee over Leoni?
Het is wel ongeveer duidelijk hoe en dat er geen ik is. Maar dat het wel iets is dat heel vaak aanwezig is als constructie op allerlei manieren. Ook op verlichting heb ik een soort nuchtere kijk gekregen.Heb je nog vragen?
Of is het duidelijk voor je hoe het zit met die afgescheiden ik?
Nee er is geen onafhankelijke ik. Die is er ook nooit geweest.1. Bestaat er een onafhankelijke entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
De illusie van een afgescheiden ik is gebaseerd op een gedachten constructie. Het 'ik' is slechts een mentale constructie vooral gebaseerd op 'talig' denken. Deze illusie begint waar het brein bepaalde ervaringen bestempelt als 'ik' en geloof gaat leggen in eigendom en het bestaan van de eigenaar van de gedachten.2. Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
Het verschil is alles en tegelijk niets. In wezen is het leven in de gewone ervaring niet veranderd. Maar tegelijk zin de consequenties alomvattend.3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
Ik zou vragen:4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
Het gebeurde vrij snel. Het was vooral de realisatie dat ik het 'ik' zelf nooit echt ergens gezien of ervaren heb. Dat het echt5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
Er is niemand die werkelijk zelf kan kiezen. Keuzes gebeuren gewoon. Vrije wil is ook gebaseerd op het bestaan van een onafhankelijk ik. Er is dus ook in werkelijkheid niemand die ergens verantwoordelijk is.6. Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
Even klaar voor nu. Ben alleen benieuwd naar wat er nog komt. Op een gekke manier heft een inzicht dat er geen 'ik' is zichzelf op. Er is niemand die nu nog iets kan doen met dit inzicht. Het kan alleen in het geheel der gebeuren misschien een uiting krijgen.7. Nog iets toe te voegen?
Het gebeurde vrij snel. Het was vooral de realisatie dat ik het 'ik' zelf nooit echt ergens gezien of ervaren heb. Dat het echt
alleen een gedachte is. Wat langer duurde was zien wat precies wel en niet de consequentie van dit inzicht is.
Op een gekke manier heft een inzicht dat er geen 'ik' is zichzelf op. Er is niemand die nu nog iets kan doen met dit inzicht. Het kan alleen in het geheel der gebeuren misschien een uiting krijgen.
Hoe zit het dan met verantwoordelijkheid om iets goed te maken met een geliefde nadat je na 3 slapeloze nachten iets heel lomps hebt gezegd. Of de verantwoordelijkheid naar een kind om m van het spoor af te trekken als er een trein aankomt. Of naar je lichaam om er fatsoenlijk voedsel in te stoppen?Vrije wil is ook gebaseerd op het bestaan van een onafhankelijk ik. Er is dus ook in werkelijkheid niemand die ergens verantwoordelijk is.
Er komt wat jij maar wilt. Als je goed kijkt is er niks vindbaar als een echt afgescheiden ding. Lichaam, de ander, tijd, de wereld. Daar kunnen we beyond de verzonnen constructie called ' the gate' verder over praten met je wil. Of je haakt bij iemand anders aan. Of je gaat verder je eigen weg. Heb je interesse om in de achtertuin van LU toegelaten te worden? Er is daar heel veel of niet echt heel veel, ligt er maar net aan hoe je het ervaart.Ben alleen benieuwd naar wat er nog komt.
Users browsing this forum: Amazon [Bot] and 75 guests