Unsuffer (Dutch)

[guillermo]

hoi Peter,

intermezzo; twee korte video's van Loch Kelly, dezelfde inhoud en precies wat we tot nu toe besproken hebben.
uitleg met oefening, allebei kort, belangrijkste is dat je zelf kijkt,"What is here now, when there is no problem to solve?"

ben benieuwd naar je bevindingen.

Glimpse #1: No Problem
There Is No Problem to Solve

groet, willem

[LittlePeter]

Hoi Willem
Bben inmiddels gearriveerd, moet nog een beetje settelen, denk dat ik er morgenvroeg naar ga kijken, bedankt
Tot morgen
Peter

[LittlePeter]

Hoi Willem
Beetje laat, toch wat afgeleid door mijn nieuwe omgeving.
Loch maakt het wel heel duidelijk met zijn cloud/sky voorbeeld
Vandaag terug wandelend naar mijn huisje, een groep mussen vliegen quasi achter en met elkaar naar een boom, laatste stukje ervaar ik debocht in hun vlucht alsof ik mee vlieg.

Willem ik merk dat ik nog steeds niet zo met dat ik bezig ben, suggesties?
Groet
Peter

[guillermo]

Hoi Peter,

Op een of andere manier heb ik je laatste bericht gemist, terwijl ik toch uitkeek naar je reacties, sorry van mijn kant.
Had je de vragen aan het eind van de eerste pagina ook gelezen?

Vandaag en morgen ben ik wsl vooral savonds in gelegenheid te reageren, maar zal dat zeker doen.
Hoop dat we weer een momentum kunnen opbouwen.

Kan je kijken naar de vragen laatste vragen, Loch verwoord e.a. nog eens met een oefening erbij.
Tot later, groet,

Willem

[guillermo]

hoi Peter,

Loch maakt het wel heel duidelijk met zijn cloud/sky voorbeeld

bedoel je duidelijk uitgelegd of kan je het ook echt 'zien' als je uit de cloud stapt, als je z'n oefening doet?

Willem ik merk dat ik nog steeds niet zo met dat ik bezig ben, suggesties?

wat bedoel je precies Peter, dat de draad hier niet zo leeft, of dat het inzoomen en onderscheiden van het 'ik' of onderzoek naar het ik nog niet zo lukt? we gaan gewoon door tot er wat begint te dagen en duidelijk is dat er geen kern van 'ik' niet te vinden is.

eerder schreef je:
'' Ik' is maar een gedachte die zich qausi overal aan vastplakt, of "ik"nu aan het typen ben, of dat "ik" zometeen een boterham ga eten, of dat "ik" dit spannend vindt

kan je dat werkelijk zien?

[LittlePeter]

bedoel je duidelijk uitgelegd of kan je het ook echt 'zien' als je uit de cloud stapt, als je z'n oefening doet?

Ik bedoel in eerste instantie goed uitgelegd, heb wel geoefend om te proberen "uit de cloud in de sky" te komen.
Voelt onwennig, hoop op meer, door zijn uitleg valt het gevoel van verlies grotendeels weg.
Ga elke dag momenten pakken om dit zo bewust mogelijk te ervaren.

wat bedoel je precies Peter, dat de draad hier niet zo leeft, of dat het inzoomen en onderscheiden van het 'ik' of onderzoek naar het ik nog niet zo lukt? we gaan gewoon door tot er wat begint te dagen en duidelijk is dat er geen kern van 'ik' niet te vinden is.

ik was de draad zelf een beetje kwijt, en als ik dan probeer terug te kijken, zie ik dat ik niet zoveel gedaan heb, behalve dan dat Loch filmpje, en ook het gevoel heb dat onderzoeken niet zo in de grip te krijgen (denken, denken, denken;)

kan je dat werkelijk zien?

ook hier weer fracties van momenten dat ik waarneem dat het "ik" als een soort magneet naar een gedachte of ervaring trekt.
Ga dit ook nog verder observeren

Groet
Peter

[guillermo]

Ik bedoel in eerste instantie goed uitgelegd, heb wel geoefend om te proberen "uit de cloud in de sky" te komen.
Voelt onwennig, hoop op meer, door zijn uitleg valt het gevoel van verlies grotendeels weg.

Onwennigheid is helemaal niet vreemd, gezien van uit onze cultuur waar denken met stip op één staat.
Loch nodigt in die oefening vooral uit om, voor 'n moment, even alles lost te laten. Er hoeft niets, vergeet hoop, wat blijft over?

ik was de draad zelf een beetje kwijt, en als ik dan probeer terug te kijken, zie ik dat ik niet zoveel gedaan heb, behalve dan dat Loch filmpje, en ook het gevoel heb dat onderzoeken niet zo in de grip te krijgen (denken, denken, denken;)

Je kan dit inderdaad niet uitgelegd krijgen, alleen ondervinden door zelf te 'kijken'.
Vergeet 'grip te krijgen', vergelijk met met een mini burn-out waar je jezelf (dit keer vrijwillig) aan overgeeft.
Er hoeft even niets, wat blijft er over?

En kan je zien wie waar grip op wil krijgen?

ook hier weer fracties van momenten dat ik waarneem dat het "ik" als een soort magneet naar een gedachte of ervaring trekt.

Wat trekt er precies naar een gedachte/ervaring, ik?
Of zijn er gedachtes, sensaties, gewaarwordingen, met daarna ik-gedachte-magneetjes die e.a. proberen te benoemen? kijk goed...

Fracties van momenten zijn prima voor nu!

[LittlePeter]

Hoi Willem

Deze moest er eerst even uit na een onrustige nacht, ben ook nog aan het oefenen, maar dit kwam tussendoor.

Sticky tape

Daar ben je dan, een nieuw geboren kindje, in alle onschuld, blanco, het leven zelf.
Eten, drinken, slapen, vastgehouden worden, huilen als er honger is, kijken, luisteren, voelen, proeven, knijpen, zuigen, bijten, grillige spasmen, stokkende adem, snotbellen, plassen, poepen, duimen en alles wat er zoal voorbij komt, wat het leven wil uitdrukken.
Dit gaat een hele tijd goed, je ogen gaan verder open, net als je mond en je oren, bewegen wordt langzamerhand grijpen, bewegen krijgt richting, je ogen volgen beweging, geluiden laten je hoofd draaien, je armen en benen worden sterker en gaan je dragen, of soms ook niet met een bult als gevolg en een huilbui om dit te ondersteunen. Alles kan in je mond, zelfs hele vieze dingen en wat voelt het heerlijk om, als je in je blote kontje op tafel ligt, gewoon te plassen, ongegeneerd.
Je wordt ook nog steeds beschermd, bevestigende geluiden komen je tegemoet als je weer een nieuw geluidje maakt of nieuwe bewegingen laat zien. Je kunt kruipen in reagerend op signalen vanuit je omgeving, alles nog vrij van…………

de sticky tape

dan geeft iemand je de sticky tape, datgene waaraan jij vanaf dat moment van alles aan vast kan plakken, wow, het plakt en er blijft vanalles aan vast zitten en dat hoort opeens allemaal bij jou.
Je kunt het niet van je losmaken, maar het is ook zoveel leuker en spannender om te kijken wat er allemaal aan (kan) blijven plakken. Hoe meer je vergaard hoe meer je bevestigd wordt, dat dit is hoe het hoort. Je krijgt er zin in en naarmate je ouder wordt wil je steeds meer laten “sticken” je bent zelfs bereid ervoor te vechten op het schoolplein.
Hoe meer er “sticked” hoe beter je bent. Je merkt dat je zo ongeveer alles kunt laten “sticken”
Daarin wordt je gestimuleerd door anderen die daar misschien niet zo handig in zijn of als een soort vervanging. Het “sticken” omvat zo ongeveer alles, als tiener wordt je dan zo ongeveer onsterfelijk en met dat gevoel ga je vervolgens de wereld veroveren, want alles blijft toch wel “sticken”. Dus carriere kom maar op, en een land leiden kan ook nog wel, ja en wat is het volgende er is nog “sticky” genoeg.
Tot dan opeens het besef komt, wat is er daarna dan nog?
Je realiseert je opeens dat je inmiddels helemaal “in 351 lagen sticky tape bent gewikkeld en langzamerhand begint dit ook wel een beklemd gevoel op te leveren.
Maar hoe nu ruimte maken of (een beetje) terug, of even rust of ja, wat eigenlijk.
Dan opeens “boink”, hoe was het ook al weer, een beetje joga, meditatie, workshopje, mannen-/vrouwengroepje, depressietje, burn-out of allerlei andere ongein, nog harder, nog fanatieker en dus nog meer “sticky”.

Misschien is het toch weer gewoon in je blote kont op tafel liggen en net als ooit, in het wilde weg plassen, tot alles, jezelf incluis gewoon zijknat is en het allemaal weer klopt

Groet
Peter

[guillermo]

hoi Peter,

das 'n mooie samenvatting inderdaad : ), in bewustzijn of 'ruimte' zoals je het noemde kan dat allemaal gebeuren.

laat vooral telkens weten hoe het kijken gaat, als reactie op de vragen. het gaat niet zo zeer om 'oefenen' maar direct waarnemen en dat hier terugkoppelen, ongeacht wat de uitkomst is, goed of fout doet er niet toe.

in die dynamiek kunnen we gaan zien hoe het patroon van identificeren, wat je mooi verwoordde, zich telkens kan voltrekken met alle gevolgen van dien.

groet, willem

[LittlePeter]

Hoi Willem

Ben vandaag met momenten bezig geweest om meer in het observeren te zijn.
Nu:
Ga ik willem schrijven, dan heeft het ik niets met het moment te maken omdat het alleen een gedachte blijkt te zijn, die alleen nog maar gedachte is en dus alleen automatisch aan het ik gekoppeld is, gedachte mag losgelaten/voorbijgaan.
Ben nu aan het typen en mijn eerste reactie is "ik ben aan het typen", maar dat lijkt niet te kloppen omdat het verwijst naar iets dat al gebeurt is en in die zin ook niets met het ik te maken heeft, blijft over typen, (gedachte) zinloos,
gedachten volgen elkaar nu snel op in een cirkel, zinloos, waarom type ik dan, zinloos, maar anders komt mijn boodschap niet aan de andere kant. Bij willem die er ook niet is. zinloos.

Ik loop naar het strand, 10 min wandelen en kom langs een hek waarachter een hond is. Deze begint te blaffen, ik kijk naar de hond, blanco, leeg hoofd, hond, blaffen, ik loop verder

ik loop naar het strand, 10 minuten lopen en kom langs een hek waarachter een hond is. Deze begint te blaffen, knoop in mijn maag, bang?, kan de hond los, uitzoomen van mezelf en de hond, waarneming hond, blaffen, knoop, gedachten, verder lopen, blanco

Dit zijn zo wat voorbeelden van hoe ik er in de loop van een dag o.a. mee bezig ben.

Groet
Peter

[guillermo]

ha Peter,

Ga ik willem schrijven, dan heeft het ik niets met het moment te maken omdat het alleen een gedachte blijkt te zijn, die alleen nog maar gedachte is en dus alleen automatisch aan het ik gekoppeld is, gedachte mag losgelaten/voorbijgaan.

Ja inderdaad. Eerder schreef je ook eens dat gedachten aan het 'ik' gekoppeld zijn. Bedoel je hier dat er een ik-gevoel/besef is waaraan zich gedachten voegen, of zijn er gedachten die een 'ik' gevoel met zich meebrengen?

Kijk gerust opnieuw nu, maak je overigens niet te druk over 'het moment' of 'hier en nu' etc. Dat soort termen maken het misschien onnodig ingewikkeld. Er is gewaarwording van sensaties, gedachten etc., is allemaal prima om waar te nemen, er hoeft verder niets aan veranderd te worden.

Ben nu aan het typen en mijn eerste reactie is "ik ben aan het typen", maar dat lijkt niet te kloppen omdat het verwijst naar iets dat al gebeurt is en in die zin ook niets met het ik te maken heeft, blijft over typen,

Correct, typen happening, bedoelde je het zo? Met daaromheen van allerlei commentaar, gedachten. Die gedachten zijn er nu eenmaal, zinloos of niet. Een zinvolle gedachte zou misschien kunnen zijn, 'hoe communiceer ik dit het beste', (of: hond --> scherpe tanden --> wegwezen : ), 't maakt allemaal deel uit van een palet aan belevingen.
Typen, vingers op toetsen, de sensatie van zitten, gedachten, knoop in buik, geuren komen wellicht voorbij, een briesje, etc. etc.
Wat of waar ben jij ('ik') in dit geheel van gewaarwordingen?

Ik vroeg me afgelopen avond af of er misschien toch angst was, er zijn een paar keer vragen open blijven staan. Weet niet of dit bewust was maar we komen het soepelste verder met een vraag en antwoord 'spel', een doorgaand onderzoek.

groeten, willem

[LittlePeter]

Hoi Willem

Heb nog even globaal door onze conversatie gelezen en je laatste opmerking is natuurlijk helemaal to the point, dat er vragen niet beantwoordt zijn.
Ik ga maar gewoon voor de laatste vragen die je hebt gesteld, er van uitgaand dat we dan wel weer gaan "sporen"

Ja inderdaad. Eerder schreef je ook eens dat gedachten aan het 'ik' gekoppeld zijn. Bedoel je hier dat er een ik-gevoel/besef is waaraan zich gedachten voegen, of zijn er gedachten die een 'ik' gevoel met zich meebrengen?

Ik neem steeds meer momenten waar, waarbij het ik zich als het ware opdringt aan de situatie, zoals bijv met de hond, waar ik elke dag 1 of meer keren aan voorbij kom.
Mijn lijf reageert als hij 'aanslaat' waarna mijn hoofd er een 'ik'- verhaaltje van probeert te maken, dan laat ik die gedachten gaan en wordt ik waarnemer van de situatie, vanuit een blanco gevoel, leeg, bijna vragend, van wat nu?

Typen, vingers op toetsen, de sensatie van zitten, gedachten, knoop in buik, geuren komen wellicht voorbij, een briesje, etc. etc.
Wat of waar ben jij ('ik') in dit geheel van gewaarwordingen?

Zit ook nu te typen en dat heeft niets met ik te maken. de waarnemen is lezen wat we elkaar eerder geschreven hebben, tussendoor, blanco, niets, moet zelf mijn gedachten weer aanzetten om verder te kunnen type, dat is raar als je typt en dit gewaar wordt, bijna automatisch typen, kan ik uren doen, komt vanzelf, stop,

[guillermo]

yup, dit is de bedoeling Peter, voel je vrij (een van) de vorige vragen op te pakken als je er iets in herkent, dat geeft weer nieuw inzicht om mee verder te gaan. er zullen gerust herhalingen in voorkomen, we herhalen ons leven lang al patronen dus paar dubbele vragen moet kunnen : )

Mijn lijf reageert als hij 'aanslaat' waarna mijn hoofd er een 'ik'- verhaaltje van probeert te maken, dan laat ik die gedachten gaan en wordt ik waarnemer van de situatie, vanuit een blanco gevoel, leeg, bijna vragend, van wat nu?

Mooi dat je dit vaker begint te herkennen, 'ik' komt met gedachten mee, zonder dat ontstaat een blanco gevoel omdat de commentator stil valt wellicht. Je lijf reageert zeg je, er is de aanraking van voeten op de grond, hartslag misschien zelfs voelbaar, ademhaling, andere sensaties, kan je die waarnemen, samen met gedachtes die komen en gaan?
Is er een losstaande waarnemer, of is er gewoonweg waarnemen in alles wat zich aandient?

Zit ook nu te typen en dat heeft niets met ik te maken. de waarnemen is lezen wat we elkaar eerder geschreven hebben, tussendoor, blanco, niets, moet zelf mijn gedachten weer aanzetten om verder te kunnen type, dat is raar als je typt en dit gewaar wordt, bijna automatisch typen, kan ik uren doen, komt vanzelf, stop,

Er is typen, er is lezen, er is gewaarwording, right?

Kan je de gewaarwording herkennen in alles ('wat je doet'), passief, actief, in wat voor'n activiteit je je ook bevindt?

[LittlePeter]

Hoi Willem

Er gebeurt van alles en zal proberen dit min of meer chronologisch te vertellen:

Gisteren overdag, een van de wandelingen richting strand, waarnemingen:
geluid van ademhalen, geluid van de wind in oren, geluid van sandalen op de straat, kloppend gevoel in vingers, zon op broek, hond die aanslaat, knoop in buik, maar allemaal zonder ik

Even later op de promenade aan het strand: waarneming:
de golven zien en horen, wind in oren, zon op gezicht, genieten, gedachte aan alleen zijn, gevoel van verdriet, tranen die opwellen, vraag? waarom,wat zit er achter?, leegte

Om 22:00 uur naar bed, wordt paar uur later wakker van mijn eigen huilen, probeer te kijken wat er is, maar dan is het weg.
Val opnieuw in slaap en wordt om 3:30 uur wakker, weer van mijn eigen huilen?
Dan komen een paar uitspraken voorbij:
Loch Kelly "Je bent er al", "je hoeft nergens anders naar toe"
Wim Hermans "misschien moet je gewoon ophouden met vechten"
Dan opeens vindt er een heel subtiele shift plaats en is er niets, alles, leven, rust, alles, glimlach, de gewaarwording er al te zijn, je zou bijna aan een optische illusie denken, vanwege de subtiliteit.

Nu opgestaan en schrijven, ondertussen gevoel van integratie, connectie met mijn kinderen, de zee enz.

Later
Peter

[guillermo]

ha Peter,

nog een paar vragen voor jou.

...waarnemingen: ...maar allemaal zonder ik

Staat 'de waarnemer' los van de waarnemingen en hetgeen waargenomen wordt zoals we het doorgaans omschrijven?
Of is dit anders gezien van uit 'directe ervaring'?

de golven zien en horen, wind in oren, zon op gezicht, genieten, gedachte aan alleen zijn, gevoel van verdriet, tranen die opwellen, vraag? waarom,wat zit er achter?, leegte

allicht ten overvloede maar zie je hier de waarnemingen met commentaar en labels? gedachten zijn deel van de totale beleving (geeft dus niets).
Kan je inzoomen op gevoel (van verdriet) zonder het te benoemen, wat blijft over?

(overigens prima om emoties te doorvoelen maar voor het helingsproces is het benoemen helemaal niet nodig, 'denken' of intellect begrijpt dit soort dingen niet, we willen heel graag kaderen en dingen fixen maar intellect schiet hier te kort. dit terzijde).

mooi van de citaten snachts, uiteindelijk is er niemand buiten ons zelf, komt er ruimte voor Peters wijsheid.

...de gewaarwording er al te zijn,...

mooi, hoe is dit om te ervaren? het zal gerust nog allebei gebeuren maar is er identificeren met een Peter die 'Petert' (en zich gewaar wordt van alles) of Peter die tobt met depressies en ballen probeert hoog te houden.
Zie je het (poortloze poort) 'verschil' tussen die twee interpretaties?

Als je kijkt in de loop van de dag, opstaan, broodje eten, veters knopen, lopen naar bestemming, typen, is er een losstaande doener, een identiteit die in controle is?