Dag Patrick,

Ben blijven nadenken hoé deze illusie het best zou kunnen verwoord worden. Ik probeer het een laatste maal:

'Ik' is een mentale constructie die tegemoet komt aan ons verlangen (één van de kilesas!) naar stevigheid, houvast, bestendigheid, stabiliteit.

Vermits alles van moment-tot ...

Dag Patrick,

Ik blijf erover nadenken (om het beter te verwoorden): wat we 'ik' noemen is in werkelijkheid slechts een voorbijgaande gedachte, die vanzelf ontstaat, maar ook verdwijnt wanneer je je er niet aan vastklampt (= je er niet mee identificeert). Dit 'ervaren' creëert ruimte en vrijheid ...

Dag Patrick,

Wellicht heb ik het niet duidelijk genoeg verwoord.

vraag 2:

Het idee een afzonderlijke identiteit te zijn -een zelf- is enkel een gedachte die opkomt, en die (zoals alle gedachten, gewaarwordingen, gevoelens geen enkele kern of substantie bevat) ook weer snel zal verdwijnen als je ...

Dag Patrick,

1. Er is duidelijk géén ‘ik’, onder geen enkele vorm. Dit ‘ik’ is er ook nooit geweest. Dit ‘ik’ is gewoon een constante begoocheling. Er is géén zelf, géén substantie, geen afzonderlijke kern. Alles is één, verbonden met/in elkaar door onnoemlijk veel voorwaarden en oorzaken, die ...

Dag Patrick,

Mijn leven zal ongetwijfeld 'opener' worden, er is een grote illusoire ballon aan het leeglopen (wat een groteske leugen toch!), dus er komt zeker meer ruimte vrij... 'ik' hoef me voor niets meer te bewijzen, wat valt er tenslotte te bewijzen?

Nogmaals, dank voor alles,

Metta,


Guy

Dag Patrick,

Gisteravond ‘zag’ ik heel duidelijk, (wat ik intellectueel ‘wist’), namelijk ‘ervaren’ dat alles (alles, ook het 'ik) ontstaat en vergaat, steeds opnieuw...

Dit ‘ervaren’ dat alles (van moment tot moment) komt en gaat, mijn gewaarwordingen, gedachten, gevoelens is groots, is ...

Dag Patrick,

Ik wil toch nog iets toevoegen. Ook gedachten en gevoelens ondergaan dezelfde cyclus als de gewaarwordingen: zij ontstaan en vergaan, ontstaan en vergaan... ze zijn in die zin slechts reëel, dat ze een continue proces zijn, niets meer, niets minder.

Maar ook bij de gedachten en de ...

Dag Patrick,

Gewaarwordingen zijn reëel, in die zin dat ze ontstaan en vergaan, steeds opnieuw ontstaan en vergaan, niets meer maar ook niets minder... dat is de cyclus.

Niets meer, maar ook niets minder. Hier komt geen ‘ik’ aan te pas. Deze cyclus is louter een continue proces.

De gedachten ...

Dag Patrick,

Inderdaad, dat 'ik' zit énkel in mijn vertwijfelde poging om de situatie onder controle te houden, wat ik natuurlijk niet kàn, want alles verandert constant. Dat 'ik' zit enkel in mijn wereld van illusie.

Patrick, vraag door, ik voel dat ik er dichtbij kom.

Metta,

Guy

Dag Patrick,

Bij een gewaarwording -zonder dat ik er verder op de gewaarwording inga- is er duidelijk een ‘ik’ aanwezig (in de beide gevallen die ik hieronder beschrijf).

Dan kunnen er twee zaken gebeuren:

➛ ofwel (beste geval) richt ik (!) mijn (!) aandacht op de gewaarwording, observeer, zie ...

Dag Patrick,

Dank voor je mailtje.

Ik stel me even voor: Ik heb een 5-tal jaren Zen beoefend maar uiteindelijk ben ik afgeknapt op het (weliswaar beperkte, maar voor mij téveel) ritueel van Zen. Momenteel beoefen ik Vipassana (S.N. Goenka), wat me erg bevalt, vooral door het non-sektarische ...

Jarenlang Zen-beoefenaar geweest, nu vipassana (S.N. Goenka). Wie geeft me dat kleine duwtje?

Jarenlang Zen-beoefenaar geweest, nu vipassana (S.N. Goenka). Wie geeft me dat kleine duwtje?