Vogelspin in de slaapkamer

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Sun Nov 11, 2018 11:47 pm

LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
That there is only consciousness or awareness, but part of 'me'/that awareness seems to identify with certain parts of that awareness, and assume that is my 'self' separated from my children, not being fully aware. I would like to expand my consciousness.

What are you looking for at LU?

I am hoping to find a way to be aware when part of me/the awareness identifies with a certain roll. Not getting caught by an emotion or thought, without noticing. I hop to learn a lot, develope my 'self'.

What do you expect from a guided conversation?

That it makes me realize / or offers me a different way of looking at things, that enables me to experience the awareness when part of me identifies/gets caught by emotions or thoughts in the heat of a moment.

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?

I read a lot and listened a lot about spirituality, non duality. I question a lot, but somehow It still seems very cognitive and I don't seem to feel it throught. I don't know exactly how to put it, but it seems more understood by the head than by the heart.

On a scale from 1 to 10, how willing are you to question any currently held beliefs about 'self? 10

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Mon Nov 12, 2018 10:05 am

Hallo BertandErnie,

Ik begreep dat je Nederlandstalig bent?!
Ik kan een draadje voor je openen op de Nederlandse afdeling van dit forum. Lijkt dat je wat?
We kijken dan als Nederlandse gisden wie je kan gidsen.

Groetjes Lunamaya

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Thu Nov 15, 2018 3:02 am

Thanks for your reply,

Yes I still would like to be guided.

Greetings,
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Sat Nov 17, 2018 5:21 pm

Hallo Bert,

Welkom bij LU.

Ik sta klaar om met je mee te kijken als gids! Ik heb er zin in!

Er zijn even wat praktische dingen om samen doorheen te gaan, en als we dat gedaan hebben kunnen we wat mij betreft van start.
Ik wil je om te beginnen even vragen om onderstaande door te lezen en te kijken of je het overal mee eens kunt zijn:

1. Je post elke dag minstens eenmaal, al is het alleen maar om te laten weten dat je nog meedoet.
2. Ik ben geen (spirituele) leraar. Meer dan verwijzen kan ik niet doen. Jij kijkt totdat het 100% duidelijk is.
3. Over het algemeen zal ik vragen stellen, waarop jij onderzoekt, kijkt en zo eerlijk mogelijk antwoordt vanuit je directe beleving.
4. Antwoorden vereisen eenvoudige, ongekunstelde, eerlijke observatie. Er zijn geen goede of foute antwoorden.
5. Het beste zijn antwoorden vanuit directe ervaring (zintuiglijke waarnemingen en waargenomen gedachten). Uitgebreide analyses, mentale gymnastiek en filosofische verhandelingen houden de zaak alleen maar op.
6. Zet alle filosofieën, leringen, overtuigingen opzij gedurende dit onderzoek. Bezoek gedurende deze tocht geen satsangs, ook niet op youtube. Als je aan meditatie of yoga doet, kun je daar gerust mee doorgaan.
7. Leer de quote functie te gebruiken. Zie hier voor instructies: https://www.liberationunleashed.com/na ... ?f=4&t=660
Als je kunt bevestigen dat je van bovenstaande kennis hebt genomen en dat het OK is dat ik je ga gidsen, dan kunnen we beginnen.

Vink 'subscribe to this topic' aan in de blauwe balk onderaan deze pagina om een email bericht te ontvangen als ik geantwoord heb (als dat nog niet aanstaat, kijk uit dat je het dan niet juist uitzet)

Ik hoor graag van je,

Groetjes LunaM

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Sun Nov 18, 2018 4:12 am

Hallo LunaMaya,

Bedankt voor je reactie en dat je me gidsen wilt. Ik heb van de 7 doorgestuurde punten kennisgenomen. Ik zal mijn best doen alle filosofieën opzij te zetten en niets op dat gebied te lezen en me enkel op mailwisseling focussen. Wel heb ik de app ban LU gedownload en doorgenomen, ik neem aan dat dat oké is... Ik heb zeker ook zin in. Ik zal iedere dag een mailtje terugsturen, al kan er een aantal uren overheen gaan (ik zit hier met 5 uur tijdsverschil met Nederland (het is hier 5 uur vroeger).

Groeten,
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Sun Nov 18, 2018 11:23 am

Hallo Bert.

Super, dan kunnen we van start!
Bedankt voor je reactie en dat je me gidsen wilt.
het is een mooi iets dat het kan en ik doe het met veel plezier!
Ik heb van de 7 doorgestuurde punten kennisgenomen. Ik zal mijn best doen alle filosofieën opzij te zetten en niets op dat gebied te lezen en me enkel op mailwisseling focussen. Wel heb ik de app ban LU gedownload en doorgenomen, ik neem aan dat dat oké is...
Prima! Het gaat er vooral om dat je in deze tijd niet in de war gebracht wordt en kan focussen, dus als het aansluit is het helemaal goed.
Ik heb zeker ook zin in.
:)
Ik zal iedere dag een mailtje terugsturen, al kan er een aantal uren overheen gaan (ik zit hier met 5 uur tijdsverschil met Nederland (het is hier 5 uur vroeger).
goed om te weten en prima.


Ik pak even je eerste post erbij:
LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
That there is only consciousness or awareness, but part of 'me'/that awareness seems to identify with certain parts of that awareness, and assume that is my 'self' separated from my children, not being fully aware. I would like to expand my consciousness.
prima. Als gezien wordt dat er geen afgescheiden "ik" is, gaan we kijken of daar iets voor in de plaats komt, of dat de directe ervaring, de pure ervaring, alles is wat over blijft. "bewustzijn" is ook een term die verwarrend kan werken, omdat het een verhulde "ik" in schaapskleren kan zijn.
What are you looking for at LU?
I am hoping to find a way to be aware when part of me/the awareness identifies with a certain roll. Not getting caught by an emotion or thought, without noticing. I hop to learn a lot, develope my 'self'.
Kijk of je er met een open viszier in kan stappen. Van te voren valt niet te zeggen wat het zal brengen, behalve het zien dat er geen afgescheiden ik bestaat, behalve in gedachten. Bij de een schept dit ruimte voor veel verandering, bij de ander een gevoel van "nah, is dat het nou?!". Kijk of je je verwachtingen zo laag mogelijk kan houden.
What do you expect from a guided conversation?
That it makes me realize / or offers me a different way of looking at things, that enables me to experience the awareness when part of me identifies/gets caught by emotions or thoughts in the heat of a moment.
Emoties zullen blijven komen, maar inderdaad de identificatie ermee kan zeker gaan veranderen!

Stel er gebeurd iets waar je erg boos over wordt. Je ervaart iets als oneerlijk en onrechtvaardig wat gebeurd. Wat gebeurd er met de emotie als er geen "ik" meer is om de emotie te ervaren?

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?
I read a lot and listened a lot about spirituality, non duality. I question a lot,

but somehow It still seems very cognitive and I don't seem to feel it throught. I don't know exactly how to put it, but it seems more understood by the head than by the heart.
Heel duidelijk. Dat slaat de spijker op zn kop. Het lezen over, denken over, praten over is allemaal in een cognitief gebied. Wij gaan proberen zo veel mogelijk in de directe ervaring te gaan zitten. oefeningen doen. Je stimuleren zelf te kijken. Dan gaat het meer op gevoelsniveau leven, ervaren worden in plaats van geloofd :)

Kan je beginnen naast de ene vraag hierboven, mij iets te vertellen over een recente lastige situatie met je kind(eren) waarin je jezelf tegen kwam? (Omdat je hiernaar verwijst, lijkt me dit een mooi punt om te beginnen, om vanuit de directe ervaring naar te gaan kijken).

Tot gauw,

Groetjes LunaM

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Mon Nov 19, 2018 4:28 am

Hallo Lunamaya,

Bedankt voor je vragen,
Hieronder de eerste stappen...
Kan je beginnen naast de ene vraag hierboven, mij iets te vertellen over een recente lastige situatie met je kind(eren) waarin je jezelf tegen kwam? (Omdat je hiernaar verwijst, lijkt me dit een mooi punt om te beginnen, om vanuit de directe ervaring naar te gaan kijken).
Dat is de volgende voor mijn ik pijnlijke situatie.’ Mijn’ zoon wil zich nog wel eens hyperactief gedragen (heeft daar ook het etiketje ADHD voor gekregen). Het was zogezegd spitsuur in huis: We waren laat thuis en er moest nog gekookt worden. ‘Ik’ en ‘mijn’ vrouw druk in de keuken in de weer en ‘mijn’ zoon ondertussen aan het rondstuiteren en in zijn drukte zijn zusje af en toe aan het lastigvallen/jengelend. ‘Mijn ik’ in een verhoogde staat van paraatheid en helemaal gefocust op de voorbereiding voor het eten en tafeldekken. Op een gegeven moment staat iedereen in de keuken, ‘ik’ schuif half langs ‘mijn’ vrouw in een ongemakkelijke houding om de koelkastdeur te openen. Op dat moment voel ik een venijnig pijnscheutje in mijn ribben en tegelijkertijd zie ‘ik’ ‘mijn’ zoon me hard uitlachen met een Nerfpistooltje in zijn hand. In een vlaag van woede reageer ik en geef, allesbehalve voorbeeldig en opvoedkundig verantwoord, mijn zoon een pets en raak daarbij zijn oor.
Op dat moment zijn de poppen helemaal aan het dansen. ‘Mijn’ zoon woest en ‘mijn’ vrouw terecht verontwaardigd. Schuldgevoelens en Boosheidgevoelens jegens mijn zoon, maar ook over de buitenproportionele, agressieve reactie worden ervaren. (naderhand excuses aangeboden aan mijn zoon en alles is goedgemaakt, maar toch een lichte kater aan overgehouden).
-Vlak na de klap in een wervelwind van gevoelens geprobeerd te onderzoeken wat er nu gebeurde: Blijkbaar is er een gedachte aan de gedachte van ‘ik’ gekoppeld die vindt dat de zoon, waarvan gedacht wordt dat die ‘mijn’ is, zich anders hoort te gedragen, dan hij doet, of zelfs anders hoort te zijn (?) dan hij is. Blijkbaar laat de ‘ik’ zich ook behoorlijk druk maken omdat gedacht wordt dat het laat is en het eten snel klaar moet zijn en er op tijd gegeten moet worden. Allemaal gedachten die gekoppeld kunnen worden aan die ‘ik-gedachte’ …vermoeiend.
Achteraf nu alles opgeschreven staat, is er ook een angst om die ‘ik-gedachte’ los te laten. Het zou mijn ik namelijk ook goed uitkomen om te stellen dat hij niet verantwoordelijk is voor de pets. Als die ik-gedachte namelijk losgelaten wordt, dan hoeft er ook niets meer verantwoord te worden. Ergens is er angst dat er dan een ongeleid projectiel wordt geboren. Tegelijkertijd is er ook het besef dat juist de gedachte van ‘ik’ uiteindelijk oorzaak was van die pets. De pot-verwijt-de-ketel-verhaal.
Met denken gaat die ‘ik-gedachte’ blijkbaar niet als illusie doorzien worden.
Zelfs het schrijven van deze situatie en dit ‘zelfonderzoek’ maakt het lastig om niet vanuit de ik-gedachte alles te beschrijven.

Stel er gebeurd iets waar je erg boos over wordt. Je ervaart iets als oneerlijk en onrechtvaardig wat gebeurd. Wat gebeurd er met de emotie als er geen "ik" meer is om de emotie te ervaren?
Lastig te zeggen... Allereerst zou de ik niet boos kunnen worden omdat er geen ik is. Als er geen ik is, kan er ook geen gedachte aan gekoppeld worden over wat oneerlijk en onrechtvaardig is. Als er wel een gedachte optreedt over wat oneerlijk of onrechtvaardig is - voor zover dat dan nog mogelijk is (?) dan zou er boosheid ervaren kunnen worden, of misschien beter gezegd: zouden er gevoelens van boosheid zijn, maar zou(den) die nergens aan gekoppeld kunnen worden en weer uitdoven.

Tot zover een poging de eerste vragen te beantwoorden...

Groeten,
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Mon Nov 19, 2018 1:18 pm

Hallo Bert!

Dank je voor je open antwoorden.
Een heel invoelbare situatie die je beschrijft en prima voor ons om eens in te duiken.

Om te beginnen is het belangrijk te weten dat "emoties" door het doorzien dat er geen zelfsturende "ik" aanwezig is, niet zullen verdijnen naar alle waarschijnlijkheid. Dat is maar goed ook, want emoties hebben echt wel een groot nut. Dat zie je in jouw situatie ook. Ondanks dat je het niet leuk vindt en er allerlei (onnodige) gedachtes bij komen, heeft emotie nut.
Het beschermt je voor gevaar (of jou als ouders helpt het je je kinderen te beschermen of "op te voeden", nog even los van de vraag of het de beste manier is). Als het niet de goede manier is binnen jouw systeem, wordt dat geleerd en zal er naar alle waarschijnlijkheid verandering op treden. Ook daar is geen "ik" voor nodig. Anders zouden we niet meer leren... dat zou wel een bijzondere wereld worden dan!

Een ander ding is het toe-eigenen van de emotie. Dus emoties gebeuren, maar van wie zijn ze en wie doet het.
Dat is mooi om jaar aanleiding van jou stuk te gaan onderzoeken.
Ik zal even wat stukken eruit uitlichten waar je naar kan gaan kijken.

‘Mijn ik’ in een verhoogde staat van paraatheid en helemaal gefocust op de voorbereiding voor het eten en tafeldekken.
de "ik" en "een aanschouwer" dus?
Kan je eens kijken waar die te vinden zijn in zo'n proces? Waar voelt de ik zich aanwezig in zo'n situatie en waar zit de aanschouwer? Probeer een locatie te geven.
Op dat moment voel ik een venijnig pijnscheutje in mijn ribben en tegelijkertijd zie ‘ik’ ‘mijn’ zoon me hard uitlachen met een Nerfpistooltje in zijn hand.
waar zit de "ik" die de pijnscheut voelt? (zie boven).
In een vlaag van woede reageer ik en geef, allesbehalve voorbeeldig en opvoedkundig verantwoord, mijn zoon een pets en raak daarbij zijn oor.
ook bij deze, kan je de ik ergens aanwijzen, waar zit die op het moment dat dit gebeurd?
Schuldgevoelens en Boosheidgevoelens jegens mijn zoon, maar ook over de buitenproportionele, agressieve reactie worden ervaren.
is voor dit ervaren een "ik" nodig? Hier komen gedachtes bij kijken. Waar spelen die gedachtes zich af en wie denkt ze, waar zit die?
-Vlak na de klap in een wervelwind van gevoelens geprobeerd te onderzoeken wat er nu gebeurde: Blijkbaar is er een gedachte aan de gedachte van ‘ik’ gekoppeld die vindt dat de zoon, waarvan gedacht wordt dat die ‘mijn’ is, zich anders hoort te gedragen, dan hij doet, of zelfs anders hoort te zijn (?) dan hij is. Blijkbaar laat de ‘ik’ zich ook behoorlijk druk maken omdat gedacht wordt dat het laat is en het eten snel klaar moet zijn en er op tijd gegeten moet worden. Allemaal gedachten die gekoppeld kunnen worden aan die ‘ik-gedachte’ …vermoeiend.
Jep, vermoeiend!
Achteraf nu alles opgeschreven staat, is er ook een angst om die ‘ik-gedachte’ los te laten. Het zou mijn ik namelijk ook goed uitkomen om te stellen dat hij niet verantwoordelijk is voor de pets. Als die ik-gedachte namelijk losgelaten wordt, dan hoeft er ook niets meer verantwoord te worden. Ergens is er angst dat er dan een ongeleid projectiel wordt geboren.
hier verwees ik naar. Zou, als er geen ik bestond, er geen verantwoordelijkheid meer genomen worden? Het mooie is, verantwoordelijkheid kan genomen worden zonder dat er een "ik" aan te pas komt!

Tegelijkertijd is er ook het besef dat juist de gedachte van ‘ik’ uiteindelijk oorzaak was van die pets. De pot-verwijt-de-ketel-verhaal.
Dat emoties voort komen uit de "ik", is bedacht maar niet gezien. Dit gaan we onderzoeken, maar ga er niet te snel vanuit. het is een aanname.
Met denken gaat die ‘ik-gedachte’ blijkbaar niet als illusie doorzien worden.
exact
Zelfs het schrijven van deze situatie en dit ‘zelfonderzoek’ maakt het lastig om niet vanuit de ik-gedachte alles te beschrijven.
nou, je hebt het prima gedaan hoor! Niet te snel willen he! We hebben nog wel even om te onderzoeken.
Stel er gebeurd iets waar je erg boos over wordt. Je ervaart iets als oneerlijk en onrechtvaardig wat gebeurd. Wat gebeurd er met de emotie als er geen "ik" meer is om de emotie te ervaren?
Lastig te zeggen... Allereerst zou de ik niet boos kunnen worden omdat er geen ik is. Als er geen ik is, kan er ook geen gedachte aan gekoppeld worden over wat oneerlijk en onrechtvaardig is. Als er wel een gedachte optreedt over wat oneerlijk of onrechtvaardig is - voor zover dat dan nog mogelijk is (?) dan zou er boosheid ervaren kunnen worden, of misschien beter gezegd: zouden er gevoelens van boosheid zijn, maar zou(den) die nergens aan gekoppeld kunnen worden en weer uitdoven.
ja, heel mooi! Dat is inderdaad vaak de praktijk. Emoties komen, maar blijven niet plakken!

Het lijken veel vragen, maar het gaat veelal over het zelfde. Je mag het ook in stukjes knippen als het te veel in 1 keer is.

Ik lees graag je reactie.

Groetjes LunaM

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Tue Nov 20, 2018 3:34 am

Hallo Lunamaya,

Bedankt voor je uitleg, hier weer wat verdere onderzoekingen:
‘Mijn ik’ in een verhoogde staat van paraatheid en helemaal gefocust op de voorbereiding voor het eten en tafeldekken.
de "ik" en "een aanschouwer" dus?
Kan je eens kijken waar die te vinden zijn in zo'n proces? Waar voelt de ik zich aanwezig in zo'n situatie en waar zit de aanschouwer? Probeer een locatie te geven.
Euh dat is een goeie… in essentie is er spanning en tegelijkertijd focus op handelingen die plaatsvinden. Bij het opschrijven van deze voorgaande zin is er echter ook een neiging om ervan uit te gaan dat er een ik of waarnemer achter mijn ogen zit… alsof een ‘ik’ zijn bestaansrecht komt opeisen. Klinkt bezopen, maar het is een hardnekkige gedachte die opdoemt alsof het de absolute waarheid is…
Op dat moment voel ik een venijnig pijnscheutje in mijn ribben en tegelijkertijd zie ‘ik’ ‘mijn’ zoon me hard uitlachen met een Nerfpistooltje in zijn hand.
waar zit de "ik" die de pijnscheut voelt? (zie boven).
Haha tja… er is een pijnscheut. Hierbij is er overigens een minder sterke neiging om een ‘ik’ aan te wijzen… mogelijk omdat het lichamelijk is(?)
In een vlaag van woede reageer ik en geef, allesbehalve voorbeeldig en opvoedkundig verantwoord, mijn zoon een pets en raak daarbij zijn oor.
ook bij deze, kan je de ik ergens aanwijzen, waar zit die op het moment dat dit gebeurd?
… Nee… ’t is weer een aanname dat er een ik is die dat doet en die zich bevindt in het lichaam, waarvan er een gedachte is dat het van die ik is: “mijn lichaam”.
Schuldgevoelens en Boosheidgevoelens jegens mijn zoon, maar ook over de buitenproportionele, agressieve reactie worden ervaren.
is voor dit ervaren een "ik" nodig? Hier komen gedachtes bij kijken. Waar spelen die gedachtes zich af en wie denkt ze, waar zit die?
…Nee… gedachten komen en gaan… Er wordt alleen een gedachte van ‘ik’ aan die gedachten gekoppeld alsof deze gedachte van ‘ik’ de andere gedachten voortbrengt. Lastig om dit te duiden: hoever gaat het vinden naar die ‘ik ‘ werkelijk en waar beginnen gedachten aan de reeds gelezen teksten van LU de rest in te vullen (?) Het lijkt bijna niet in woorden uit te drukken zonder er weer een ‘ik’ bij te halen…
hier verwees ik naar. Zou, als er geen ik bestond, er geen verantwoordelijkheid meer genomen worden? Het mooie is, verantwoordelijkheid kan genomen worden zonder dat er een "ik" aan te pas komt!
Ah, dat is prettig om te lezen, weer een illusie om overboord te gooien. Helaas zit er nog een ik-gedachte in de weg die maakt dat er alleen 'hoofdelijk' kennis van genomen wordt... het wordt nog niet doorvoelt...
Tegelijkertijd is er ook het besef dat juist de gedachte van ‘ik’ uiteindelijk oorzaak was van die pets. De pot-verwijt-de-ketel-verhaal.
Dat emoties voort komen uit de "ik", is bedacht maar niet gezien. Dit gaan we onderzoeken, maar ga er niet te snel vanuit. het is een aanname.
Inderdaad dat is bedacht...

Bedankt weer voor je vragen,
Tot lezens,

Groeten,
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Tue Nov 20, 2018 9:44 pm

Hai Bert!
Bedankt voor je uitleg, hier weer wat verdere onderzoekingen:
Graag gedaan, met plezier! Leuk te zien dat je er zo mooi in duikt!
‘Mijn ik’ in een verhoogde staat van paraatheid en helemaal gefocust op de voorbereiding voor het eten en tafeldekken.
de "ik" en "een aanschouwer" dus?
Kan je eens kijken waar die te vinden zijn in zo'n proces? Waar voelt de ik zich aanwezig in zo'n situatie en waar zit de aanschouwer? Probeer een locatie te geven.
Euh dat is een goeie… in essentie is er spanning en tegelijkertijd focus op handelingen die plaatsvinden. Bij het opschrijven van deze voorgaande zin is er echter ook een neiging om ervan uit te gaan dat er een ik of waarnemer achter mijn ogen zit…
kan je daar nog even verder naar kijken: de "ik" of "waarnemer" achter je ogen, onderzoek eens verder, kan je meer vertellen over wat voor verschijning deze heeft?
Haha tja… er is een pijnscheut. Hierbij is er overigens een minder sterke neiging om een ‘ik’ aan te wijzen… mogelijk omdat het lichamelijk is(?)
er is dus pijn in het lichaam, er is geen "ik" die het waar aan het nemen is te vinden?
In een vlaag van woede reageer ik en geef, allesbehalve voorbeeldig en opvoedkundig verantwoord, mijn zoon een pets en raak daarbij zijn oor.
ook bij deze, kan je de ik ergens aanwijzen, waar zit die op het moment dat dit gebeurd?
… Nee… ’t is weer een aanname dat er een ik is die dat doet en die zich bevindt in het lichaam, waarvan er een gedachte is dat het van die ik is: “mijn lichaam”.
Oh ja, mooi! Dus er zit ergens achter je ogen een "ik" verstopt, en die eigent zich een lichaam toe, jouw lichaam nota bene... maar ja, wie is die JOUW dan?...
…Nee… gedachten komen en gaan… Er wordt alleen een gedachte van ‘ik’ aan die gedachten gekoppeld alsof deze gedachte van ‘ik’ de andere gedachten voortbrengt. Lastig om dit te duiden: hoever gaat het vinden naar die ‘ik ‘ werkelijk en waar beginnen gedachten aan de reeds gelezen teksten van LU de rest in te vullen (?) Het lijkt bijna niet in woorden uit te drukken zonder er weer een ‘ik’ bij te halen…
dat snap ik. Juist daarom is het heel belangrijk om gewoon te kijken en zo min mogelijk vanuit veronderstellingen te werken.

Hoe zit het voor jou gevoel met gedachtes. Zijn die te controleren, sturen, stoppen, is er een begin of een einde, kan je een gedachte plannen? Weet je ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
Probeer dit nu niet te bedenken maar ga maar eens een open gesprek aan en observeer eens hoe dat gaat als je praat. Kijk hoe het zit met de zinnen die uit je mond komen. Waar komen die vandaan, worden ze gestuurd?
Helaas zit er nog een ik-gedachte in de weg die maakt dat er alleen 'hoofdelijk' kennis van genomen wordt... het wordt nog niet doorvoelt...
fijn dat je daar zo eerlijk over bent! En mooi dat je het verschil zo duidelijk ziet. Dat is meer dan het halve werk!

Liefs LunaM

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Wed Nov 21, 2018 3:00 am

Hallo LunaMaya,

Hieronder weer verder afgepelde antwoorden...
kan je daar nog even verder naar kijken: de "ik" of "waarnemer" achter je ogen, onderzoek eens verder, kan je meer vertellen over wat voor verschijning deze heeft?
’t Is weer meer een aanname. Geconditioneerd dat er een ‘ik’ is en dat het denken zou plaatsvinden in de hersenen, lijkt de gedachte dat die achter mijn ogen zit heel aannemelijk (voor mijn ik-gedachte???): achter de grenzen van het beeld dat de ogen zien...

Er is verder geen verschijning, alleen invullende gedachten die corresponderen met die ik-gedachte. Gedachten die blijkbaar die illusie in stand houden. Gedachten die niet die illusie kunnen doorzien of dit zelfs alleen maar in overweging kunnen nemen…

Al kijkend wordt in ieder geval niets waargenomen van een zelf…
er is dus pijn in het lichaam, er is geen "ik" die het waar aan het nemen is te vinden?
Klinkt gek, maar er lijkt meer ‘tijd’ te zitten tussen de pijn en de gedachte over de pijn. De pijn is er en er is dan geen ik-gedachte. Net als bij het terugslaan van een tafeltennisbal. Die ik-claimende gedachten verschijnen later weer…
Oh ja, mooi! Dus er zit ergens achter je ogen een "ik" verstopt, en die eigent zich een lichaam toe, jouw lichaam nota bene... maar ja, wie is die JOUW dan?...
Haha, ’t is inderdaad net wie van de drie: “Wil de echte Ik nu opstaan…
Het berust blijkbaar allemaal op dezelfde illusie, dat er een ‘ik’ is. Die ik is nergens te vinden. Wel is er een lichaam…
Hoe zit het voor jou gevoel met gedachtes. Zijn die te controleren, sturen, stoppen, is er een begin of een einde, kan je een gedachte plannen? Weet je ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
Gedachten leiden een eigen leven, ze komen en gaan... Pfff... tenminste...volkomen helder is dat nog lang niet… hier is meer tijd voor nodig om dit te beantwoorden... er wordt later nog op teruggekomen ook met betrekking tot het voeren van een gesprek…

Tijd om weer ik-loos te gaan slapen...

Bedankt weer voor de vragen en tot de volgende keer,

Warme groet,
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Wed Nov 21, 2018 10:01 pm

Hadie Bert!
Geconditioneerd dat er een ‘ik’ is en dat het denken zou plaatsvinden in de hersenen, lijkt de gedachte dat die achter mijn ogen zit heel aannemelijk (voor mijn ik-gedachte???): achter de grenzen van het beeld dat de ogen zien...
Er is verder geen verschijning, alleen invullende gedachten die corresponderen met die ik-gedachte. Gedachten die blijkbaar die illusie in stand houden. Gedachten die niet die illusie kunnen doorzien of dit zelfs alleen maar in overweging kunnen nemen…
dus als ik je nu vraag waar de "ik" zich zou bevinden, dan zou je antwoorden dat hij zich nergens bevindt behalve in gedachten?
Al kijkend wordt in ieder geval niets waargenomen van een zelf…
wat blijft er dan over als er geen zelf te vinden is?
Klinkt gek, maar er lijkt meer ‘tijd’ te zitten tussen de pijn en de gedachte over de pijn. De pijn is er en er is dan geen ik-gedachte. Net als bij het terugslaan van een tafeltennisbal. Die ik-claimende gedachten verschijnen later weer…
Pijn is een hele boeiende leermeester! :)
Oh ja, mooi! Dus er zit ergens achter je ogen een "ik" verstopt, en die eigent zich een lichaam toe, jouw lichaam nota bene... maar ja, wie is die JOUW dan?...
Haha, ’t is inderdaad net wie van de drie: “Wil de echte Ik nu opstaan…
Het berust blijkbaar allemaal op dezelfde illusie, dat er een ‘ik’ is. Die ik is nergens te vinden. Wel is er een lichaam…
haha, ja! Er is een lichaam, er zijn gedachtes, gevoelens, waarnemingen. En dan komt er een claim van een ik, die nergens te vinden is, maar waar hardnekkig in wordt geloofd. Best bijzonder eigenlijk!
Hoe zit het voor jou gevoel met gedachtes. Zijn die te controleren, sturen, stoppen, is er een begin of een einde, kan je een gedachte plannen? Weet je ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
Gedachten leiden een eigen leven, ze komen en gaan... Pfff... tenminste...volkomen helder is dat nog lang niet… hier is meer tijd voor nodig om dit te beantwoorden... er wordt later nog op teruggekomen ook met betrekking tot het voeren van een gesprek…
Ik hoor het graag!
Tijd om weer ik-loos te gaan slapen...
kan je vanavond als je in bed ligt eens naar je lichaam kijken? Eens voelen als je met je ogen dicht ligt of je een begin of einde van je lichaam kan vinden, hoe groot het is, hoe zwaar, welke vorm en waar zit het gevoel in je lijf? Probeer dit eens te aanschouwen zonder je te bewegen, in ontspanning.
Bedankt weer voor de vragen en tot de volgende keer,
graag gedaan en tot gauw!
Koude (ongeveer 2 c hier) groet,

LunaM

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Thu Nov 22, 2018 3:43 am

Hallo LunaMaya,
Sorry, ik heb even geen computer ter beschikking. Kom er zo snel mogelijk op terug, wil er graag even goed voor gaan zitten!

Groeten,
Bert

User avatar
BertandErnie
Posts: 33
Joined: Sun Nov 11, 2018 11:46 pm

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby BertandErnie » Thu Nov 22, 2018 4:52 pm

Hadie Lunamaya:)

Hier weer het resultaat van verder graafwerk...
dus als ik je nu vraag waar de "ik" zich zou bevinden, dan zou je antwoorden dat hij zich nergens bevindt behalve in gedachten?
Autsj... Die ik bevindt zich ook niet in gedachten. De gedachen verwijzen naar een ik die er niet is, naar een luchtspiegeling. Achter die gedachten is ook geen ik te vinden. Die gedachten zijn er gewoon. Er is ook geen zoeker, die de ik probeert te vinden.
wat blijft er dan over als er geen zelf te vinden is?
Euh... dat wat is... kijken...zoeken...niet vinden...
Hoe zit het voor jou gevoel met gedachtes. Zijn die te controleren, sturen, stoppen, is er een begin of een einde, kan je een gedachte plannen? Weet je ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
Gedachten leiden een eigen leven, ze komen en gaan. Tegelijkertijd lijkt 'iets' gedachten te sturen. Bij meditatie lijkt dat 'iets' focus/aandacht mogelijk te maken op bijvoorbeeld de adem. De gedachten die verschijnen, 'plakken' minder en lijken uit te doven. Vervolgens lijken er minder gedachten te verschijnen, of wordt de tijd/ruimte tussen 2 gedachten groter.
Dat 'sturende iets' is niet te vinden. Ook bij een vraagstuk/brainstormen lijkt 'iets' de gedachten te richten. Desalniettemin kunnen er tussendoor ook storende gedachten, over bijvoorbeeld de vuilniszak die nog buiten gezet moet worden, optreden...
Dat iets heeft dus niet de absolute controle over de gedachten...
Het is onbekend wat de volgende gedachte zal zijn. Wanneer er focus is, is er een begin van opkomende gedachte en ook een eind.
Probeer dit nu niet te bedenken maar ga maar eens een open gesprek aan en observeer eens hoe dat gaat als je praat. Kijk hoe het zit met de zinnen die uit je mond komen. Waar komen die vandaan, worden ze gestuurd?
Er zijn enkele gesprekjes geweest, maar op die momenten werd vergeten hiernaar te kijken, het waren korte koetjes-kalfjes-gesprekken, niet echt open gesprekken…
Bij het zingen van een liedje zijn er geen gedachten die vooraf gaan. De mond opent zich en de juiste zinnen rollen eruit… Waar die zinnen vandaan komen is een raadsel… ze zijn er gewoon ineens, uit mijn mond komend. Net als lucht.. dat is er gewoon, geen flauw idee waar de lucht vandaan komt…
Dat geldt niet voor alle liedjes: De liedjes moeten eerst aangeleerd worden of bekend worden… hoewel er geen leerling of ik te vinden is.
kan je vanavond als je in bed ligt eens naar je lichaam kijken? Eens voelen als je met je ogen dicht ligt of je een begin of einde van je lichaam kan vinden, hoe groot het is, hoe zwaar, welke vorm en waar zit het gevoel in je lijf? Probeer dit eens te aanschouwen zonder je te bewegen, in ontspanning.
Globaal zijn de grenzen van het lichaam voelbaar, niet in één keer, maar per lichaamsdeel. Het gevoel verschilt ook per lichaamsdeel. Na een tijdje lijkt er meer ruimte te komen en voelt het alsof het lichaam uitdijt. Het verzwaart ook op moment dat er meer rust is. Dit lichaamsgevoel is anders dan het gevoel dat bij een emotie optreedt, bijvoorbeeld woede of verdriet. Dat wordt ook in het lichaam gevoelt, bijvoorbeeld een brok in de keel, maar voelt anders dan dit lichaamsgevoel.

Pffioeuw.... De laatste dagen veel verwarring ervaren...Gisteren begon de dag met uitgelatenheid. Gedachten over een ik leken niet veel vat te hebben, alles ging van een leien dakje. Aan het eind van de middag veranderde dat... er was chagrijnigheid, onvrede met de situatie op dat moment. Een 'ik' was niets te verwijten, want die was/is niet te vinden. De chagrijnigheid bleef. Het ik-onderzoek leek ook vast te lopen: Alles was uitgeschreven op papier, omdat de computer bezet was, maar de chagrijnigheid was er nog. Vanochtend na het sporten lijkt de lucht geklaard te zijn (?!?)

Bedankt weer voor de doorzaagvragen ;) !
Tot lezens,

Caribisch-warme groet (28 C),
Bert

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Vogelspin in de slaapkamer

Postby Lunamaya » Thu Nov 22, 2018 10:44 pm

Haihai!

Autsj... Die ik bevindt zich ook niet in gedachten. De gedachen verwijzen naar een ik die er niet is, naar een luchtspiegeling. Achter die gedachten is ook geen ik te vinden. Die gedachten zijn er gewoon. Er is ook geen zoeker, die de ik probeert te vinden.
Ja, precies dat! :)
wat blijft er dan over als er geen zelf te vinden is?
Euh... dat wat is... kijken...zoeken...niet vinden...
En verder? Wat blijft er over, in het dagelijks leven als er geen "ik" bestaat? Kijk maar eens in de interactie, in je dagelijkse bezigheden. Wat blijft er over zonder de "ik"?

Een leuke oefening, neem hier wel even een moment voor, zeg zo'n 20 min.

Beschrijf eens een gedeelte van wat je om je heen waar neemt, aan geluiden, gevoelens, gedachten, dingen die je ziet, ruikt en voelt. Beschrijf ze vanuit de "ik". Dus ik proef mijn thee en voel de warmte in mijn mond etc.
Voel eens even nadrukkelijk in je lijf hoe het is om dit allemaal mee te maken.

Daarna doe je hetzelfde, maar dan schrijf je alles op zonder "ik" en "mij".
Je observeert weer alles wat gebeurd en beschrijft het: er is een geluid van het tikken van de klok. een gevoel van kou komt voorbij etc.

Voel ook hierbij de sensaties in je lichaam terwijl je deze oefening doet.

Vergelijk de beide manieren van het beschrijven van ervaringen. Is het benoemen van de "ik" meer dan een label dat wordt gegeven? Is het ervaring? Een denker, een voeler, een ziener, is "ik" meer dan een woord alleen?
Hoe zit het voor jou gevoel met gedachtes. Zijn die te controleren, sturen, stoppen, is er een begin of een einde, kan je een gedachte plannen? Weet je ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
Gedachten leiden een eigen leven, ze komen en gaan.
Tot zover ja, zeker!
Tegelijkertijd lijkt 'iets' gedachten te sturen.
wat zou dat "iets" kunnen zijn???
Bloed stroomt. "iets" laat het bloed stromen (en dan heb ik het niet over het hart). Wat zou dat zijn? Daar wordt ook geen "ik" laber opgeplakt. En als er geen "ik" is, wordt er ook niet zo afgevraagd wat het dan zou zijn...
Dat is een grote vraag, wat stuurt alles aan. Komt dicht in de buurt bij de zin van het leven. Ik ben nu vooral geinteresseerd om met jou te onderzoeken wat we in ieder geval kunnen vinden. Kijk maar of je de "iets" kan vinden, een plek kan geven of een naam. Zo niet, wat moeten/ kunnen we er eigenlijk mee?

Dat iets heeft dus niet de absolute controle over de gedachten...
lijkt me ook een onaangenaam idee ;) er is "iets" we weten niet wat, maar het heeft absolute controle over dat wat toegeëigend werd maar niet eigen bleek te zijn... euh...
Het is onbekend wat de volgende gedachte zal zijn. Wanneer er focus is, is er een begin van opkomende gedachte en ook een eind.
maar niet te voorspellen toch?!
Probeer dit nu niet te bedenken maar ga maar eens een open gesprek aan en observeer eens hoe dat gaat als je praat. Kijk hoe het zit met de zinnen die uit je mond komen. Waar komen die vandaan, worden ze gestuurd?
Er zijn enkele gesprekjes geweest, maar op die momenten werd vergeten hiernaar te kijken, het waren korte koetjes-kalfjes-gesprekken, niet echt open gesprekken…
kan je dit nog doen?!
Bij het zingen van een liedje zijn er geen gedachten die vooraf gaan. De mond opent zich en de juiste zinnen rollen eruit… Waar die zinnen vandaan komen is een raadsel… ze zijn er gewoon ineens, uit mijn mond komend. Net als lucht.. dat is er gewoon, geen flauw idee waar de lucht vandaan komt…
Dat geldt niet voor alle liedjes: De liedjes moeten eerst aangeleerd worden of bekend worden… hoewel er geen leerling of ik te vinden is.
ja, mooi! En inderdaad bij leren lijkt er minder automatisme. Maar ook daar lijkt geen controle over te zijn wanneer het blijft plakken en wanneer het nog meer herhaald moet worden.
Globaal zijn de grenzen van het lichaam voelbaar, niet in één keer, maar per lichaamsdeel. Het gevoel verschilt ook per lichaamsdeel. Na een tijdje lijkt er meer ruimte te komen en voelt het alsof het lichaam uitdijt. Het verzwaart ook op moment dat er meer rust is. Dit lichaamsgevoel is anders dan het gevoel dat bij een emotie optreedt, bijvoorbeeld woede of verdriet. Dat wordt ook in het lichaam gevoelt, bijvoorbeeld een brok in de keel, maar voelt anders dan dit lichaamsgevoel.
doe deze nog maar een paar keer. Kijk maar of je een begin of einde van je lichaam kan voelen, wat je opvalt met je ogen dicht in bed. Onder de douche of zwemmen in water zijn ook mooie momenten om hiernaar te kijken.
Pffioeuw.... De laatste dagen veel verwarring ervaren...
ah, het is in beweging dus :) Ga vooral nu heel erg goed kijken, luisteren, voelen, ervaren, zet al je zintuigen op scherp! Maak wat vaker een wandeling tussendoor en zet alles open. Observeer maar en vertel me wat je opvalt!
er was chagrijnigheid, onvrede met de situatie op dat moment. Een 'ik' was niets te verwijten, want die was/is niet te vinden. De chagrijnigheid bleef. Het ik-onderzoek leek ook vast te lopen: Alles was uitgeschreven op papier, omdat de computer bezet was, maar de chagrijnigheid was er nog.
jep, emoties komen en gaan. En er is een grote kans dat een emotie iets vertellen wil, best vaak heeft het een functie. Soms ook helemaal niet (is het bijvoorbeeld een restant out vuil wat omhoog komt). Maar hoe is het dat er geen "ik" aan plakt? er is dus gewoon chagrijnigheid.
Vanochtend na het sporten lijkt de lucht geklaard te zijn (?!?)
dat was misschien precies wat er nodig was? Vergeet niet dat we de dingen soms nodeloos ingewikkeld maken... soms is het als er eerlijk gekeken wordt, heel duidelijk waar een signaal vandaan komt, of wat er met een gevoel gedaan moet worden.
Bedankt weer voor de doorzaagvragen ;) !
hahaha, ja graag gedaan weer!
Caribisch-warme groet (28 C),
dit soort dingen wil ik niet lezen hoor ;)

Tot lezens!

Groetjes LunaM


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest