(Dutch) Leven

[guillermo]

De gedachte komt spontaan. Dan wordt de gedachte ‘gepakt’ door het ikje en nog een keer bewust herhaald. Is dat de bedoeling?

Hi, de 'bedoeling' is eigenlijk dat je heel ontspannen, en spelenderwijs ont-dekt hoe gedachten komen en gaan (opkomend uit onbegrensde ruimte zoals je het noemde), en inderdaad het 'ikje' kan onderscheiden dat gedachten lijkt te 'pakken'.
Perfect in het kader van LU, je ziet waar het ik komt, en gaat, wat het ik feitelijk is. Kan je het illusoire nog eens in paar woorden weergeven?

Is het wel belangrijk bewust te zijn van iedere gedachte?
Het gaat niet zozeer om de gedachten alswel om de ruimte waarin ze verschijnen.?

Opnieuw prima dat je het onderscheid kan maken/zien. En in kader van LU, waar het ik 'inhaakt', het 'mechanisme'?

De ruimte zien waarin alles verschijnt, etc. de focus/nadruk op dat aspect gaat wellicht wat voorbij het doel van LU,
(al hoewel het wel degelijk totaal gerelateerd is), ik stuur je misschien ook iets te veel aan op dat aspect. Er zijn echter zo veel mogelijkheden, online, realtime, teachers, centra, waar je je hier verder in kan verdiepen, op een manier die bij jou past. Dat proces rolt zichzelf verder uit.

Al voel ik nog geen ‘verlichting ‘

Hier komen de verwachtingen weer in beeld waarover we 't al een paar keer hadden;
Wat zijn je verwachtingen, en in het kader van LU, en wie/wat koestert die verwachtingen?

Als ik jou goed begrijp denk jij dat ik er klaar voor ben ‘losgelaten te worden?’

Volgens mij had je al vrij snel door in de dialoog waar het ik vandaan komt, en heb je absoluut het inzicht om mee verder te kunnen. Onzekerheid hierover in het begin is volkomen normaal. Maar anders doen we nog wat oefeningen.
Of je doet de vragen en we kijken naar de hand daarvan. Je kan ook noemen welke van de vragen nog twijfels oproepen, dan zoomen we daar samen eerst nog wat op in.

[Mael]

V: Je zou misschien kunnen zeggen dat gedachten komen en gaan, verschijnen/verdwijnen in onbegrensde ruimte. Soms gaat de aandacht naar sensaties in waarneming, soms naar gedachten, soms naar de ruimte zelf. Nogmaals, het vereist skills om e.a. te meesteren, dat is niet de opzet van LU.
A: de opzet van LU is te zien dat er geen afgescheiden ‘ikje’ is?
Dat alles verschijnt en verdwijnt in onbegrensde ruimte hoort daar bij lijkt mij?!

V; Ten tweede is het zorgvuldig zoeken naar de opening een voorbeeld van hoe zorgvuldig je kijkt wanneer je op zoek bent naar het ‘afgescheiden zelf’.
A; deze begrijp ik niet helemaal
Kun je wat extra uitleg geven?
Sorry, het is wat kneuterig/letterlijk vertaald, mijn fout. Wat bedoelt wordt is dat echt kijken in het moment, naar de onbegrensde, bewuste ruimte, met gedachten, sensaties, of de ruimte zelf, met dezelfde intensiteit gebeurt als het herkennen dat er geen ik te vinden is vanuit dat perspectief/die helderheid. Maar daar deed je al meermaals verslag van.

A: ja nu begrijp ik wat je bedoelt.


Hier volgen de vragen:
1) Bestaat er een op zichzelf staande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, *naam* ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
A: nee. Dat bestaat niet!

V: Leg zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
A: deze illusie begint als ik de gedachten/ gevoelens… ‘geloof’.
Bijvoorbeeld ik denk ‘ ik kan dit niet, ik zal deze materie nooit doorgronden…’
Deze gedachte zorgt bij mij voor verkramping en een gevoel van moedeloosheid.
En ook weer van energie en hoop: maar ik wil het!!
Een heel gedoe dus….
In plaats van te zien dat het enkel gedachten zijn die weer voor bepaalde gevoelens zorgen… het wordt een kluwen…


V: Hoe voelt het om dit te zien?
A: op zich helder en het lijkt inderdaad zó simpel


V; Wat is het verschil met voordat we begonnen?
A: zoals eerder aangegeven ben ik al zo’n 20 jaar bezig.
Ik heb veel gezien gehoord en gelezen.
Dus veel is voor mij niet nieuw. Ook niet om het zelf bij momenten te ervaren/zien.
Je hebt me wel wat praktische oefeningen gegeven.
Dat is en ervaar ik als een fijne leidraad

V; Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
A: heel soms probeer ik het uit te leggen als iemand er naar vraagt/ interesse in heeft.
Soms lukt mij dat goed andere dagen ook weer helemaal niet.

Ik zou nu zeggen; wij zijn zó gewend om ons te identificeren met gedachten en gevoelens en overal ‘ikje’ op te plakken: van mij.
Doch ik zie dat ik hier zit, dat er woorden getypt worden op een telefoon, er is het geluid van pratende buren en kinderen, insecten zoemen, de zon op het lichaam zorgt voor een gevoel van warmte, gekoesterd worden door de zon…
Al deze ervaringen komen en gaan.
IK ben ze gewaar. Dat is ‘ik ben’. IK BEN de geluiden gedachten gevoelens …..


V; Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?
A; ik heb nog steeds niet het gevoel/ idee dat ik het gezien heb.
De onzekerheid blijft.
Wat dat betreft ben ik voor mijn gevoel niet verder gekomen

Hoe kijk jij daar naar / ervaar jij dat bij mij?

Al zie ik wel dat bovenstaande gedachten/ gevoelens van onzekerheid ook gewoon verschijnen ik ‘dat’ / awareness

V: Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
A: zie vorig antwoord

V: Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren?
A: alles verschijnt en verdwijnt
Het ikje heeft daar geen hand in
Het ikje heeft geen controle
De controle willen hebben geeft verkramping, is uitputtend

De angst om te laten vallen ‘ poeffff’ zoals jij dat zegt…
vind ik lastig

V: Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
A; ik zie dat alles zich gewoon aandient op t moment dat het zich aandient (zonder mijn ikje)
Ik weet niet wat ik over 5 minuten denk, doe

In het moment kan ik zien dat …. Whatever….

Heftig Voorbeeld uit eigen ervaring:
Ben ik er verantwoordelijk voor dat mijn dochter misbruikt is door haar vader?
Hier komt meestal de hele rataplan van schuld en schaamte ..,bij kijken.

Dat ervaar ik niet.
Het is gebeurd en na deze heftige constatering dat het gebeurde is er gereageerd in het moment vanuit hier.

Ik weet het niet…
Ook in satsang komen deze kwesties van mishandeling oorlog misbruik enz… vaak aan de orde

Misschien kun jij daar nog wat over zeggen?

[guillermo]

Hi, dank je voor je antwoorden. Er waren tussendoor nog wat vragen bijgekomen, waaronder deze : )

Al voel ik nog geen ‘verlichting ‘

Hier komen de verwachtingen weer in beeld waarover we 't al eens hadden;
Wat zijn je verwachtingen, en in het kader van LU, (en wie/wat koestert die verwachtingen)?

Wat zijn je verwachtingen op 't forum van LU?

A: de opzet van LU is te zien dat er geen afgescheiden ‘ikje’ is?
Dat alles verschijnt en verdwijnt in onbegrensde ruimte hoort daar bij lijkt mij?!

Zeker, in 'directe ervaring', dat is ons 'werkterrein', zonder filters van kennis/weten/herinneren/satsangs/verwachtingen etc. Alleen daar kijken/vinden we, zo anders dan putten uit kennis.

Dus veel is voor mij niet nieuw. Ook niet om het zelf bij momenten te ervaren/zien

Kennis kan fijn zijn, maar ook een handicap, omdat de mind geneigd is er een laag overheen te leggen/labels aan te hangen.
Was het ook duidelijk dat er geen aparte entiteit te vinden is in direct ervaren?

IK ben ze gewaar. Dat is ‘ik ben’. IK BEN de geluiden gedachten gevoelens

Is dat geen twee, zoals je eerder eens omschreef? of toch een geleding, aparte waarnemer?

Hoe kijk jij daar naar / ervaar jij dat bij mij?

Mijn indruk was dat je toch enigszins verrast was geen afzonderlijke ik te kunnen vinden.
Maar dat je vrij snel daarna een laagje vertwijfeling of ongeloof over je ervaring legt en het misschien teniet doet als 'dat kan het niet zijn/dit is niet genoeg', oid. Maar we gaan gewoon even door met kijken of die ik bestaat of niet.

De angst om te laten vallen ‘ poeffff’ zoals jij dat zegt…
vind ik lastig

Voor een moment, wat is daar eng aan, terwijl je dat doet? en wat blijft?

Misschien kun jij daar nog wat over zeggen?

Het gaat er bij LU om of we een aparte entiteit kunnen vinden, verantwoordelijk voor whatever. Schuld of niet is daarbij eigenlijk helemaal niet aan de orde in dit kader. Verder denk ik dat we eigenlijk helemaal geen werkelijk zicht hebben hoe dingen zich voltrekken, de mind zoekt houvast maar er zijn zoveel factoren waar we geen weet van hebben.
En wat betreft trauma, zelfs, of misschien wel juist een verlicht persoon als Byron Katie, noemt haar methode niet voor niets 'the work', 'Being aware' lost niet instant alle bewuste en onbewust pijn op, geen instant cure.

[Mael]

V:
Wat zijn je verwachtingen op 't forum van LU?
A; de verwachting was / is ‘ het ‘ eindelijk te kunnen zien.
Dat het kwartje zou kunnen vallen

V: wie koestert de verwachtingen?
A; het ikje koestert de hoop en verwachting
Het ikje wat denkt nog ergens te moeten komen voordat het kwartje zal vallen
Het ikje wat denkt ‘ het nog niet te Zijn’

V: Kennis kan fijn zijn, maar ook een handicap, omdat de mind geneigd is er een laag overheen te leggen/labels aan te hangen.
A: absoluut waar: dat ervaar ik ook zo
Het ‘zogenaamde weten’ is weer iets extra’s voor het ikje

V: Was het ook duidelijk dat er geen aparte entiteit te vinden is in direct ervaren?
A; ja dat kan ik ervaren
In de onbegrensde ruimte wordt alles gezien gedacht gehoord gevoeld enz…. Dat is één

V: IK ben ze gewaar. Dat is ‘ik ben’. IK BEN de geluiden gedachten gevoelens
Is dat geen twee, zoals je eerder eens omschreef? of toch een geleding, aparte waarnemer?
A: hmmmmm dé hamvraag…
Ik kan het soms ervaren als één (geen 2)

Niet een waarnemer die geluid gedachten enz waarneemt
Er als het ware bovenhangt en alles aanschouwd
Maar meer als algehele waarneming

Ik kan natuurlijk niet vergelijken hoe dat bijvoorbeeld bij jou ervaren wordt
Dat maakt het lastig

V; Mijn indruk was dat je toch enigszins verrast was geen afzonderlijke ik te kunnen vinden.
A; dit heb ik af en toe wel eens eerder mogen ervaren

V; Maar dat je vrij snel daarna een laagje vertwijfeling of ongeloof over je ervaring legt en het misschien teniet doet als 'dat kan het niet zijn/dit is niet genoeg', oid.
A: ja… dat doe ik zeker
Ook weer van het ikje: verschijnt als gedachten van ik kan het niet
Ik denk dat het gevoel van de onzekerheid erg groot is in deze ‘zoektocht ‘

V: Maar we gaan gewoon even door met kijken of die ik bestaat of niet.
A; misschien is het goed als ik alleen doorga met het onderzoek
Jij hebt me alle tools wel gegeven daar ligt het niet aan

V: De angst om te laten vallen ‘ poeffff’ zoals jij dat zegt…
vind ik lastig
Voor een moment, wat is daar eng aan, terwijl je dat doet? en wat blijft?
A: in sommige momenten valt de controle als vanzelf weg
Daar is in het moment dan niets engs aan
Juist het tegenovergestelde: bevrijding

“De angst om te laten vallen ‘ poeffff’ zoals jij dat zegt…
vind ik lastig” => zijn ideeën, verkrampingen, verhalen
Verschijnen allemaal in de onbegrensde ruimte….
Geen probleem…. Hahaha

V: Het gaat er bij LU om of we een aparte entiteit kunnen vinden, verantwoordelijk voor whatever. Schuld of niet is daarbij eigenlijk helemaal niet aan de orde in dit kader.

A: als je denkt ergens verantwoordelijk voor te zijn kunnen daar als vanzelfsprekend gevoelens van schuld en schaamte bij komen kijken


V; Verder denk ik dat we eigenlijk helemaal geen werkelijk zicht hebben hoe dingen zich voltrekken, de mind zoekt houvast maar er zijn zoveel factoren waar we geen weet van hebben.
A: ja dat denk ik ook
Het ikje wil graag houvast en controle

V; En wat betreft trauma, zelfs, of misschien wel juist een verlicht persoon als Byron Katie, noemt haar methode niet voor niets 'the work', 'Being aware' lost niet instant alle bewuste en onbewust pijn op, geen instant cure.
A; nee dat zoek ik ook niet , geen instant cure.
Wat mijn wens is is de ware aard te zien en leven
Hier, intiem dichtbij

[guillermo]

A; misschien is het goed als ik alleen doorga met het onderzoek
Jij hebt me alle tools wel gegeven daar ligt het niet aan

Ik heb hulp gevraagd aan een 'senior' gids, met jouw instemming gaan we nog even door, in wisselwerking gaat het toch vaak gemakkelijker omdat het 'ik' ons zelf zo geraffineerd weet te misleiden.

Even terug naar je verwachtingen:

A; nee dat zoek ik ook niet , geen instant cure.
Wat mijn wens is is de ware aard te zien en leven
Hier, intiem dichtbij

De ware aard van wie of wat?
Wat versta je onder "de ware aard"?
Hoe weet je wanneer je die "ware aard" verwezenlijkt hebt?
Is het nodig om de "ware aard" te onthullen voordat je kunt zien dat het hele idee "ik" op een illusie is gestoeld?
Wat als je altijd al niets anders dan ware aard was en de rest daarover verzonnen?

V: Was het ook duidelijk dat er geen aparte entiteit te vinden is in direct ervaren?
A; ja dat kan ik ervaren
In de onbegrensde ruimte wordt alles gezien gedacht gehoord gevoeld enz…. Dat is één"

Is die "onbegrensde ruimte" een ervaring of een concept?

V: IK ben ze gewaar. Dat is ‘ik ben’. IK BEN de geluiden gedachten gevoelens
Is dat geen twee, zoals je eerder eens omschreef? of toch een geleding, aparte waarnemer?
A: hmmmmm dé hamvraag…
Ik kan het soms ervaren als één (geen 2)

En eerder schreef je:

Ah ik begrijp nu ook beter de term non duaal: geen 2

Is er misschien sprake van een "ware ik". De toeschouwer?
Is er in "ik ben" een ik, centrum, entiteit te vinden?
Kijk eens of dat "ik ben" misschien nog een subtiel concept is. Heeft een baby of een dier een besef "ik ben"?

[Mael]

Heeft de senior gids reeds meegekeken?
Wat heeft hij terug gekoppeld?

V; De ware aard van wie of wat?
A: uhhhh
Ik zou zeggen de ware aard van het leven
Vanuit non dualiteit

Wat versta je onder "de ware aard"?
A; de ruimte waarin alles verschijnt
(Awareness)


V: Hoe weet je wanneer je die "ware aard" verwezenlijkt hebt?
A: ik begrijp en ervaar soms de ‘ ware aard’.
Niet iets om te verwezenlijken want het is er al

V: Is het nodig om de "ware aard" te onthullen voordat je kunt zien dat het hele idee "ik" op een illusie is gestoeld?
A; volgens mij is ‘ de ware aard’ en ‘doorzien dat ik een illusie is’ hetzelfde

V: Wat als je altijd al niets anders dan ware aard was en de rest daarover verzonnen?
A; ik weet het even niet meer
Deze hele spirituele zoektocht is een obsessie geworden waar ik helemaal in vastgedraaid ben

V; Is die "onbegrensde ruimte" een ervaring of een concept?
A; iets wat ik af en toe kan ervaren

V: er misschien sprake van een "ware ik". De toeschouwer?
A; De toeschouwer is ook weer een soort ikje volgens mij
Alsof je de toeschouwer hebt en dat wat gezien, gedacht enz… wordt
Dat blijft 2

V; Is er in "ik ben" een ik, centrum, entiteit te vinden?
A: nee

V; Kijk eens of dat "ik ben" misschien nog een subtiel concept is.
A: voor mij is ‘ik ben’ over het algemeen een concept iets wat niet geleefd wordt
Er is heel af en toe een Gap waarin ‘ik ben’ ervaren wordt


V; Heeft een baby of een dier een besef "ik ben"?
A; nee totaal niet
Ze zijn

[guillermo]

Heeft de senior gids reeds meegekeken?
Wat heeft hij terug gekoppeld?

Ja zeker, hij kijkt en suggereert mee.

Een vraag van mij; als je antwoorden geeft, komen die voort uit kennis, maw typ je meteen wat opkomt, of kijk je per vraag 'vanuit/in/als' direct experience? Dat maakt alle verschil in dit proces.

Ik zou zeggen de ware aard van het leven

Heeft het leven een ware en onware aard, kan je het verschil aangeven?

ik begrijp en ervaar soms de ‘ ware aard’

wie begrijpt ware aard, is ware aard werkelijk te begrijpen? waar (ver)blijft ik in ware aard?

A; volgens mij is ‘ de ware aard’ en ‘doorzien dat ik een illusie is’ hetzelfde

volgens mij kan je het prima toelichten maar wie twijfelt hier nog over, dit te doorzien?

Deze hele spirituele zoektocht is een obsessie geworden waar ik helemaal in vastgedraaid ben

net als de wolkever, het ik draait zichzelf vast, zie je dat/wat blijft over? niet uit kennis, probeer direct te kijken.

Er is heel af en toe een Gap waarin ‘ik ben’ ervaren wordt

'small moments many times', geen bijzondere omstandigheden vereist, en het werkt cumulatief.

V; Heeft een baby of een dier een besef "ik ben"?
A; nee totaal niet
Ze zijn

Hoe ontstaat“ik ben” bij mensen? Behalve uitleg, kan je het zien?

[Mael]

V; Een vraag van mij; als je antwoorden geeft, komen die voort uit kennis, maw typ je meteen wat opkomt, of kijk je per vraag 'vanuit/in/als' direct experience? Dat maakt alle verschil in dit proces.
A; ik typ de ene keer direct wat opkomt en de andere keer uit directe ervaring.
Heb begrepen wat je zegt 🙏

V: Ik zou zeggen de ware aard van het leven
Heeft het leven een ware en onware aard, kan je het verschil aangeven?
A; ik zie dat het ikje maakt er onderscheid van (ware aard/ onware aard)
Het leven zelf heeft geen ware of onware aard
Het leven is/ ontvouwt zich gewoon zoals het leven gaat

V: wie begrijpt ware aard?
A; zo lijkt het weer 2
Een ik die de ware aard van het leven begrijpt/ziet

Je point steeds naar : er is geen afgescheiden ik

V: is ware aard werkelijk te begrijpen?
A; nee begrijpen is ook weer iets van het ikje
Het willen pakken, klein maken, controleren

V: waar (ver)blijft ik in ware aard?
A; in ware aard/het leven/onbegrensde ruimte van zijn is er geen vaste vorm
Het ikje denkt na over deze vraag
Dat wordt gezien

V; A; volgens mij is ‘ de ware aard’ en ‘doorzien dat ik een illusie is’ hetzelfde
volgens mij kan je het prima toelichten maar wie twijfelt hier nog over, dit te doorzien?
A: het ikje twijfelt/ voelt zich onzeker /klapt dicht gaat op slot
Tegelijkertijd worden al deze gevoelens en gedachten van dit worstelende ikje gezien
Ik zie het ikje spartelen, zich in allerlei bochten wringen om het weer klein te willen maken, te willen begrijpen

V: Deze hele spirituele zoektocht is een obsessie geworden waar ik helemaal in vastgedraaid ben
net als de wolkever, het ik draait zichzelf vast, zie je dat?
A; ja (zie vorige vraag)
Het ikje spartelt continu om boven te blijven
Met als gevolg slecht slapen, vermoeid, continu gedachten en gevoelens over dit onderwerp … (gekte)


V: wat blijft over? niet uit kennis, probeer direct te kijken.
A: ik weet niet precies wat je met deze vraag bedoelt

Wat er overblijft is een uitgeput ikje wat gezien wordt

V: Hoe ontstaat“ik ben” bij mensen? Behalve uitleg, kan je het zien?
A; het is soms verwarrend qua taal
Jij gebruikt ‘ ik ben’ hier als wat ik noem ‘ ikje’ ?
Er zijn ook leraren die ‘ik ben’ gebruiken als term voor de onbegrensde ruimte/zijn

Ik zie dat ik als mens een soort hapje genomen heb uit de onbegrensde ruimte en daar een naam, vorm …. Enz op geplakt heb.
Afgescheiden, klein, opgesloten een ikje gecreëerd
Een op zichzelf staand object
Afgesloten door / ingemetseld in labels, begrippen, restricties…

[Mael]

Het ikje claimt

[Mael]

Dat is de illusie

[Mael]

Het ikje probeert zich continu wat toe te eigenen wat helemaal niet van hem/ haar is
Als je begrijpt wat ik bedoel
Ik zie nu dat er geen ikje is

[guillermo]

A; ik typ de ene keer direct wat opkomt en de andere keer uit directe ervaring.

Mooi, dat laatste is écht belangrijk, dat is onze werkomgeving. 't gaat niet om spiritueel correcte antwoorden, maar om wat je direct ziet, momenten van inzicht, meer is niet nodig.

wat blijft over? niet uit kennis, probeer direct te kijken

.
A: ik weet niet precies wat je met deze vraag bedoelt

Wat er overblijft is een uitgeput ikje wat gezien wordt

Blijft dat werkelijk over, heeft het substantie, is het echt?
Misschien had ik beter kunnen vragen; 'wat blijft, wat IS blijvend'?

V: Hoe ontstaat“ik ben” bij mensen? Behalve uitleg, kan je het zien?

A; het is soms verwarrend qua taal
Jij gebruikt ‘ ik ben’ hier als wat ik noem ‘ ikje’ ?
Er zijn ook leraren die ‘ik ben’ gebruiken als term voor de onbegrensde ruimte/zijn

Ik nam jouw 'ik ben' over, zelf gebruik ik het nooit om de reden die je noemt. Taal zit bomvol verwijzingen naar illusoire afscheiding. Maar het gaat er om hoe jij het gebruikt;
Is dat “ik ben” niet gewoon het besef te bestaan + identificatie? M.a.w. een subtiel, spirituele ik, maar nog steeds twee?
'kijk' heel goed en wees eerlijk, één moment is prima.

Het ikje probeert zich continu wat toe te eigenen wat helemaal niet van hem/ haar is
Als je begrijpt wat ik bedoel
Ik zie nu dat er geen ikje is

Is er iets veranderd na de laatste vragensessie?

[Mael]

Vandaag geen antwoord op de vragen.
Ja… ik heb t idee dat er een kleine verschuiving is.
Het voelt alsof er een barrière weg is
Voelt nog erg kwetsbaar

Hoe het ikje alles uit de kast heeft getrokken om zichzelf omhoog te kunnen houden, een leven heeft gegeven
Hoe het dienst gedaan heeft en geloofd werd

Een fata morgana…

[guillermo]

Hai Mael,

Een fata morgana…

Dat is het, volledig illusoir en toch leven we in volle overtuiging er van met z'n allen.
Dus heel 'normaal', 't fragiele nog.
Ondertussen hadden we contact middels 'n pb, en twijfel ik er niet aan dat je de ik-illusie doorzien hebt. Wellicht toch leuk als we het 'officieel' (volgens forum gebruiken) afronden met de eindvragen, zodat ook andere gidsen (en vooral 'omze senior gids') kunnen meelezen. Korte antwoorden zijn prima hoor.

• Bestaat er een op zichzelf staande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, *naam* ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
• Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
• Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
• Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
• Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
• Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

Fijne dag!

[Mael]

Bestaat er een op zichzelf staande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, *naam* ) in wat voor vorm dan ook?
A; nee absoluut niet

Is die er ooit geweest?
A; nee ook absoluut niet
De fata morgana

Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
A; zoals eerder beschreven zie ik het ikje continu haar best doen
Om alles te controleren, te fixen, te begrijpen, in goede banen te leiden enz… ze werkt en werkt en werkt
Ze eigent zich de wereld toe in haar kleinheid, afgescheidenheid, kleine wereld denkt ze de koningin te zijn.
Ze is totaal blind voor de ruimte waarin ze verschijnt en druk is

Geen barrières, geen begrenzing
De eindeloze zee waarin enkel vloeien is

Het is zo vreemd dit te doorzien
Zó klein, een fractie verschuiving
Kwetsbaar, fragiel en toch heel duidelijk en stevig

Hoe voelt het om dit te zien?
A: zie vorige antwoord
Het is prachtig te zien
Kloppend
Simpel, klein, dichtbij, Intiem
Dit had ik totaal niet verwacht eigenlijk
Je maakt je er als ikje een voorstelling van maar dat kun je niet
Ik ben blij en gelukkig maar niet op een euforische manier
Gewoon simpel

Wat is het verschil met voordat we begonnen?
A; totaal
Ik(je) was zó willend en claimend voordat en tijdens LU
Heel erg dwingend en obsessief en gekmakend
Nu.. totaal rustig

Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
A: in den beginne is er … GEEN IK
Het ikje denkt het te (moeten) weten, wil behulpzaam zijn en redden wat er te redden valt. Daar is ie continu heel druk mee.
Het ikje kan niet verder kijken dan zijn / haar vorm, haar begrenzing.
Ikje kan daar niet buiten zien.
Ikje kan daarmee niet de onbegrensde ruimte zien waarin ikje spartelt om niet te verdrinken
Laat ikje maar kopje onder gaan en zie wat er blijft

Zoiets…


Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?
A: ik kan dat niet helemaal terug halen.
Het was gisteren
Ineens doorzag ik dat er GEEN IK is
Geen afgescheidenheid, geen op zichzelf staand ikje
Het ikje steekt de kop op in Dat
De ruimte onbegrensde onbegrepen ongekend

Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?

Ineens is het Inzicht daar
Dat is in een moment

Het pad van zoeken bewandel ik al jaren
Heb regelmatig glimpsen gehad waarin ik nog dacht dat dat het was
Toch is het nu anders: geen halleluja, geen ervaring
Het voelt simpel als thuis

Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle?
A; die zijn van het ikje; die denkt controle, keuze een wil te hebben.
Het ikje vernauwt, verkleind,

Toch ben ik haar dankbaar omdat ik zie dat ze enorm haar onwetende best heeft gedaan 🤗
Dankbaar dat ze nu niet meer hoeft 🙏

Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat?
A; het leven leeft zichzelf

Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
A; het leven leeft zichzelf
Geen ikje meer om te sturen, in te zetten,

Er is gewoonweg geen ikje

Lieve gidsen
Dank je wel voor jullie begeleiding
Ik ben heeeel heeeel dankbaar