Dat is een lastige... er is geen 'ik' voor overtuigingen nodig weliswaar, maar het is toch een gedachtenconstructie? Is het dan geen sterk identificeren met een gedachte/overtuiging, als een substituut-ik?[/quote] in mijn ervaring is er sinds ik gezien heb dat er geen zelfsturende entiteit is, mijn overtuigingen wel soms wat veranderd, omdat er minder trots en ego waar te nemen is laat ik dingen makkelijker los en ben ik flexibeler in het moment. Misschien is een overtuiging dan niet meer helemaal een juist woord. Maar bijvoorbeeld vlees eten. Ik was flexitarier maar sinds LU duld ik geen vlees meer. Het voelt meer als niet juist dan een overtuiging. Wanneer ik er goed over na ga denken, zie ik wel een sterke overtuiging, namelijk dat ik geen enkel recht heb een ander levend wezen op te eten omdat ik toevallig sterker ben dan dat wezentje, zo lang ik het niet nodig heb om te overleven en anders weet ik het ook nog niet.als er geen "ik" bestaat, vallen overtuigingen dan helemaal weg? Is er een ik nodig voor overtuigingen? Zouden voorkeuren, afkeuren weg vallen, zou je opeens alles lusten wat je voorheen niet lustte? ;)]
De overtuiging lijkt voor de gedachtes te komen. De gedachtes komen als iemand me vraagt het uit te leggen. Daarentegen zal ik minder snel een ander er op aan kijken als hij/ zij het anders doet. Alhoewel ik me ook wel weer erg kan verbazen over de simpelheid waarmee soms wordt omgegaan met... Nou ff een kijkje in mijn overtuigingen alhier. Ik hoop dat het je iets oplevert ;)
lijkt me goed om te doen. Ik denk dat onderstaande dan ook veranderen gaat. Misschien is het dan minder nodig direct te reageren? Kijk maar.
Zonder oordeel dat woedegevoel ondergaan? Dat is een goede, vermoedelijk dat het dan uitdooft... alleen moet dat nog aan den lijve ondervonden worden: nog niet doorgemaakt/ervaren...
is het oke? Als je het idee hebt dat het "te veel is" is het natuurlijk wel belangrijk te kijken waar dat vandaan komt. Het is niet de bedoeling dat je nu de boel oververhit kort en klein gaat staan of in een relatiebreuk komt ;) Deze vorm van kijken en gidsen is geen therapie en geen vervanging van. Dus hou het zelf goed in de gaten of je denkt dat het toelaatbaar is!Momenteel lijken de uitingen overigens een stuk heftiger, net of er minder gepikt wordt...geen idee of het door de oefeningen komt, maar het is er gewoon...
haha, nou eerst dacht ik wat een rare vergelijking. Maar het is wel zo dat als ik kijk naar mij en mijn man: we hebben niet vaak ruzie maar als het er is, blijft het niet hangen tegenwoordig. Er moet even iets uit geknokt maar de verhalen blijven niet plakken. Dus dat zou je wat kunnen vergelijken.Is het dan te vergelijken met twee boksers die zich vooraf 'opfokken' om de tegenstander te lijf te gaan, als was het zijn aartsvijand en na de wedstrijd gezellig samen een biertje drinken?Ook mensen die de illusie hebben doorzien heb ik verhitte discussies zien voeren, principes streng zien bewaken en emoties zien exploderen. Dat is dan wat gebeurd.
ik hoor het graag!nogmaals, klinkt heerlijk. Zou je dit ook kunnen proberen in een dagelijkse activiteit? Gewoon eens kijken hoe de dingen lopen zonder te veel "vooropgezet" een plan te hebben? Observeer maar en ik hoor het graag terug. Bijvoorbeeld iets als koken, winkelen, opruimen.
Lijkt een goed plan, mooie uitdaging! Ik ga ermee aan de slag...
wat legt het stil? Dat is dan toch ook gewoon wat gebeurd? Komt daar een beslisser bij kijken?Tja, dat legt alles op dat moment stil. Het was alleen vrij snel in het begin van de wandeling, dus was het zo snel mogelijk een geschikte plek vinden buiten het pad om letterlijk op het gemak te kunnen zitten...Tenzij er bijvoorbeeld aandrang gevoeld wordt, gevolgd door de gedachte: "ik moet naar de w.c...."
ja wat gebeurd er dan als we het hebben over labelen, beslissen?
Stel "mij" voor oefening:
Als je met je vinger naar jezelf toe wijst, waar wijs je naar toe? Besluit deze plek voor deze oefening als uitgangspunt te nemen.
Stel je eens een kleine appel binnenin die plek voor!
En voor de appel verdwijnt....
Stel je een kanarie voor op die plek, aan het kwetteren!
En voor de kanarie weg vliegt (gek he?!)....
Stel je een MIJ voor op die plek.
Blijf er even bij.
...stel je voor dat de MIJ volkomen transparant is. Dat je er dwars door heen kan kijken.
... stel je nu voor dat er geen MIJ op die plek zit.
Kijk maar eens wat er gebeurd!
Een hartelijke groet!
LunaM
