Ontwaken

[LilaM]

Nu is goed hoor, Lydia.

en wat bedoel je hierbij?

echt...ik word door elkaar geschud momenteel

ik geef maar weer, wat ik voel...angst en verdriet

[LilaM]

ok, nu lijkt het te lukken

Nu is goed hoor, Lydia.

[momo]

Hai Lydia,

Ik had je opnieuw een PM gestuurd maar dat heb je misschien niet gezien? Ik begrijp niet helemaal wat je schrijft maar ik ben nu beschikbaar hoor. Dat is wat ik bedoelde met 'nu is goed'.

Liefs,
Anja

[LilaM]

Hey Anja, laat ons maar opnieuw beginnen...ik merk dat ik van slag ben door een voorval op mijn werk gisteren. Dit vertaalt zich blijkbaar in het feit dat de dingen rond mij mislopen...dus sorry voor de verwarring. Intussen lijkt ik de quote toestand dan wel te snappen. Toch een pluspunt in het hele gedoe

Hai Lydia,

Ik had je opnieuw een PM gestuurd maar dat heb je misschien niet gezien? Ik begrijp niet helemaal wat je schrijft maar ik ben nu beschikbaar hoor. Dat is wat ik bedoelde met 'nu is goed'.

Liefs,
Anja

[momo]

Hai Lydia,

Prima. We kijken wel even hoe het gaat. Ik ben zo offline. Weet niet of bij jou de zon ook schijnt, maar zo ja, geniet er dan nog even van. Tot later!

[LilaM]

Hai Lydia,

Prima. We kijken wel even hoe het gaat. Ik ben zo offline. Weet niet of bij jou de zon ook schijnt, maar zo ja, geniet er dan nog even van. Tot later!

Hey Anja, bedankt voor je geduld en tot later!

[momo]

Hey Lydia,

Back in business :)

Door de jaren heen hebben de vele gidsen bij LU ontdekt dat een van de belangrijkste belemmeringen voor direct, helder zien, (van wat er altijd al is), een dikke laag verwachtingen en verhalen over een zelf is. Opgebouwd in jaren en jaren. Het helder en uit de weg krijgen van deze verwachtingen is een belangrijke eerste stap. Vandaar mijn vraag naar je verwachtingen.

Wanneer ik in mezelf kijk, zie ik idd geen ik...wanneer ik met iemand in gesprek ga dan doe ik dat blijkbaar toch steeds vanuit een ik die allerlei meningen over van alles heeft.

Verwacht je dat meningen zullen verdwijnen bij zien dat er geen IK is?

Hoe zou ik nu kunnen functioneren zonder iets te zeggen

Verwacht je dat er niets meer gezegd zal worden na zien dat er geen IK is?

Ik ben er achter dat het niet altijd met toeters en bellen gebeurd, dat dacht ik namelijk wel de hele tijd.

Dat klopt helemaal. Dus dat verwacht je niet meer :) Wat verwacht je nog wel dat er gaat veranderen als je bent doorgedrongen tot wat waarheid is, wie je bent?

Maar het systeem in mij, ik noem het ook wel mijn software, blijft gewoon verder draaien. Ik lees wel eens dat dit volledig wegvalt. Betekent dat dan dat je geen reacties meer geeft?

Mijn ervaring is dat een deel van het systeem is weggevallen en een (groter) deel van de software nog steeds operationeel is. Ik heb dus geen ervaring met het volledig wegvallen ervan en zou ook niet weten wat daar het gevolg van is. Ik schat in dat je dan nog steeds reacties geeft, maar dat is niets meer en minder dan een speculatie. En die proberen we hier nu juist zo veel mogelijk te vermijden ;)

Doorgaans verdwijnen X jaren van programmering niet van de ene op de andere dag, maar zonder centrum, een 'ik', is er niets waaraan het kan hechten en vallen ze mogelijk geleidelijk weg. Dit wegvallen kan tot het einde van het organisme duren. Dus verwachten dat het doorzien van de ik-illusie het einde is, is waarschijnlijk onrealistisch.
Kun je ontspannen bij het idee dat dit niet gaat gebeuren? Dat een groot deel van je software gewoon blijft draaien?

Liefs Anja

[LilaM]

Hey Lydia,

Hallo Anja

Back in business :)

OK :)

Door de jaren heen hebben de vele gidsen bij LU ontdekt dat een van de belangrijkste belemmeringen voor direct, helder zien, (van wat er altijd al is), een dikke laag verwachtingen en verhalen over een zelf is. Opgebouwd in jaren en jaren. Het helder en uit de weg krijgen van deze verwachtingen is een belangrijke eerste stap. Vandaar mijn vraag naar je verwachtingen.

Wanneer ik in mezelf kijk, zie ik idd geen ik...wanneer ik met iemand in gesprek ga dan doe ik dat blijkbaar toch steeds vanuit een ik die allerlei meningen over van alles heeft.

Verwacht je dat meningen zullen verdwijnen bij zien dat er geen IK is?

In ieder geval dat de meningen meer vanuit het hart komen, zachter en milder worden. Ik word nog te vlug boos

Hoe zou ik nu kunnen functioneren zonder iets te zeggen

Verwacht je dat er niets meer gezegd zal worden na zien dat er geen IK is?

het voelt onwennig, ik weet niet zo goed wat wel en niet hoort... ik merk wel dat ik gewoon reageer en niet op een goede of verbindende manier. Ik gebruik nog veel te vaak verwijtende communicatie

Ik ben er achter dat het niet altijd met toeters en bellen gebeurd, dat dacht ik namelijk wel de hele tijd.

Dat klopt helemaal. Dus dat verwacht je niet meer :) Wat verwacht je nog wel dat er gaat veranderen als je bent doorgedrongen tot wat waarheid is, wie je bent?

ik verwacht meer vrijheid, meer kunnen zijn wie ik ben zonder mij daar slecht over te voelen. het lijkt nu alsof er 2 systemen zijn: eentje dat ziet en de software die gewoon toch blijft doen wat die doet

Maar het systeem in mij, ik noem het ook wel mijn software, blijft gewoon verder draaien. Ik lees wel eens dat dit volledig wegvalt. Betekent dat dan dat je geen reacties meer geeft?

Mijn ervaring is dat een deel van het systeem is weggevallen en een (groter) deel van de software nog steeds operationeel is. Ik heb dus geen ervaring met het volledig wegvallen ervan en zou ook niet weten wat daar het gevolg van is. Ik schat in dat je dan nog steeds reacties geeft, maar dat is niets meer en minder dan een speculatie. En die proberen we hier nu juist zo veel mogelijk te vermijden ;)

Doorgaans verdwijnen X jaren van programmering niet van de ene op de andere dag, maar zonder centrum, een 'ik', is er niets waaraan het kan hechten en vallen ze mogelijk geleidelijk weg. Dit wegvallen kan tot het einde van het organisme duren. Dus verwachten dat het doorzien van de ik-illusie het einde is, is waarschijnlijk onrealistisch.
Kun je ontspannen bij het idee dat dit niet gaat gebeuren? Dat een groot deel van je software gewoon blijft draaien?

Deze vind ik toch wel moeilijk want het betekent dat het nu gewoon zo is en dat er niets verandert

...Maar dat is het wellicht juist?... gewoon zien dat de software er is en het zo gebeurd zoals het gebeurt?...

Liefs Anja

groetjes Lydia

[momo]

Hoi Lydia,

Heldere antwoorden. Dankjewel :)

Je verwacht

In ieder geval dat de meningen meer vanuit het hart komen, zachter en milder worden.

Ja, zacht en mild. En uit het hart. Ik voel 'm :) Geen onrealistische verwachting maar een garantie heb je nooit. Het is voor iedereen anders.

ik verwacht meer vrijheid, meer kunnen zijn wie ik ben zonder mij daar slecht over te voelen.

Ook geen onrealistische verwachting. Maar ook hier: garantie heb je nooit.

het voelt onwennig

Onwennig lijkt me vrij normaal. Als je perspectief verandert heeft dat betrekking op alles. Met als leuk detail dat alles hetzelfde is, alleen hoe jij het ziet is veranderd. En hoe groot die verandering is, is ook weer voor iedereen anders. Maar het kan een tijdje behoorlijk apart zijn :) Er zijn LU nazorg groepen. Waar je straks terecht kunt met alle vragen en ervaringen die je tegenkomt in dat nieuwe perspectief.

...Maar dat is het wellicht juist?... gewoon zien dat de software er is en het zo gebeurd zoals het gebeurt?...

JA!

Laten we daar eens wat nader naar kijken:

het lijkt nu alsof er 2 systemen zijn: eentje dat ziet en de software die gewoon toch blijft doen wat die doet

Dat lijkt zo, maar is dat ook zo? Of is er gewoon 'zien' en 'software'? Net zoals er 'horen' is en 'ruiken' , 'denken', 'voelen' en 'proeven' en 'stoel' en 'laptop'.....

Ik word nog te vlug boos … ik weet niet zo goed wat wel en niet hoort... ik..reageer..niet op een goede of verbindende manier. Ik gebruik nog veel te vaak verwijtende communicatie….mij daar slecht over..voelen

Is het toevallig de 'software' die 'bepaalt':
1. wanneer iets 'te' is?
2. wat wel en niet hoort?
3. wat goed en slecht is?
En waar verwijst het label 'software' precies naar? Als je er nu, op dit moment, naar kijkt wat zie je dan?

Doe gedurende een dag de volgende oefening:
Als er iets verschijnt/gebeurt, wat het ook is , spanning, een gedachte, een emotie, geluid, een gesprek, interactie, wat dan ook - focus erop met laserscherpte. Observeer voordat alle gedachten erover verschijnen. Is er een "IK" voor de gedachten verschijnen , of komt “IK” met de gedachten?

Heb een fijne (Konings)dag!

Liefs Anja

[LilaM]

Hoi Lydia,

Hallo Anja

Heldere antwoorden. Dankjewel :)

:))

Je verwacht

In ieder geval dat de meningen meer vanuit het hart komen, zachter en milder worden.

Ja, zacht en mild. En uit het hart. Ik voel 'm :) Geen onrealistische verwachting maar een garantie heb je nooit. Het is voor iedereen anders.

ik verwacht meer vrijheid, meer kunnen zijn wie ik ben zonder mij daar slecht over te voelen.

Ook geen onrealistische verwachting. Maar ook hier: garantie heb je nooit.

het voelt onwennig

Onwennig lijkt me vrij normaal. Als je perspectief verandert heeft dat betrekking op alles. Met als leuk detail dat alles hetzelfde is, alleen hoe jij het ziet is veranderd. En hoe groot die verandering is, is ook weer voor iedereen anders. Maar het kan een tijdje behoorlijk apart zijn :) Er zijn LU nazorg groepen. Waar je straks terecht kunt met alle vragen en ervaringen die je tegenkomt in dat nieuwe perspectief.

...Maar dat is het wellicht juist?... gewoon zien dat de software er is en het zo gebeurd zoals het gebeurt?...

JA!

Ik vertel even wat er gebeurde toen ik de quote zelf schreef: datgene wat er aanwezig was, mijn gevoel van onbehagen, verdween plots. Het zakte toen ik zag dat het er gewoon was.
Vandaag werd het nog helderder: in mijn hoofd was het een stemmenparade over een voorval op het werk. Plots zag ik dat dit stemmetje gewoon aandacht nodig had... en ik schoot in de lach want door het aandacht te geven was het tevreden en verdween. Er bleef lege ruimte over... en weer moest ik echt lachen. Toen realiseerde ik mij dat het dat gewoon was. Het stemmetje creëert een bepaalde energie, die opkomt en als die gezien wordt, verdwijnt die weer.

Laten we daar eens wat nader naar kijken:

het lijkt nu alsof er 2 systemen zijn: eentje dat ziet en de software die gewoon toch blijft doen wat die doet

Dat lijkt zo, maar is dat ook zo? Of is er gewoon 'zien' en 'software'? Net zoals er 'horen' is en 'ruiken' , 'denken', 'voelen' en 'proeven' en 'stoel' en 'laptop'.....

Ja... er is zien en software...

Ik word nog te vlug boos … ik weet niet zo goed wat wel en niet hoort... ik..reageer..niet op een goede of verbindende manier. Ik gebruik nog veel te vaak verwijtende communicatie….mij daar slecht over..voelen

Is het toevallig de 'software' die 'bepaalt':
1. wanneer iets 'te' is?
2. wat wel en niet hoort?
3. wat goed en slecht is?
En waar verwijst het label 'software' precies naar? Als je er nu, op dit moment, naar kijkt wat zie je dan?

Mijn software verwijst naar overtuigingen, meningen, ideeën, gedachten, emoties,... die ik ken. Dat wat reageert wanneer er wat gebeurd wat het systeem als goed of fout ondervindt.

Doe gedurende een dag de volgende oefening:
Als er iets verschijnt/gebeurt, wat het ook is , spanning, een gedachte, een emotie, geluid, een gesprek, interactie, wat dan ook - focus erop met laserscherpte. Observeer voordat alle gedachten erover verschijnen. Is er een "IK" voor de gedachten verschijnen , of komt “IK” met de gedachten?

Die oefening doe ik veel; onmiddellijk wanneer ik een emotie,... voel, ga ik met mijn aandacht naar binnen. Toch ervaar ik het vaak als pijnlijk en lijkt het aan te houden. Alhoewel al heel wat minder dan enkele jaren geleden hoor. Toen kon het vaak een week duren dus een aantal uren is natuurlijk al een enorme vooruitgang.

Er is geen 'IK' voor de gedachten, die komt wanneer er gedachten zijn...

Heb een fijne (Konings)dag!

Geniet van de Koningsdag

Daarom kon ik je gisteren niet bereiken... Ik woon in Belgie :)

Liefs Anja

Groetjes Lydia en ik wil je heel graag bedanken voor de hulp die je biedt

[momo]

Hai Lydia,

Eerst even technisch:
Zoals je mss al opgevallen is, zien jouw posts er wat anders uit qua quotes dan de mijne. Wil je de quotefunctie bij de volgende posts even niet meer gebruiken? Dan kijken we wat dat doet met de leesbaar- en overzichtelijkheid.

mijn gevoel van onbehagen, verdween plots. Het zakte toen ik zag dat het er gewoon was.

Een inzicht met effect. Door observatie van onmiddellijke ervaring. Een teken dat je op de juiste wijze aan het kijken bent :) Wat is het dat dit alles observeert?

Er is geen 'IK' voor de gedachten, die komt wanneer er gedachten zijn...

:)!
… En als 'ie komt wanneer er gedachten zijn, hoe ziet 'ie er dan uit, waaruit bestaat 'ie dan?

emotie,...Toch ervaar ik het vaak als pijnlijk en lijkt het aan te houden

Verwacht je dat het inzicht dat er geen zelf is je daarvan bevrijdt?

ik wil je heel graag bedanken voor de hulp die je biedt

Heel graag gedaan :)

Daarom kon ik je gisteren niet bereiken... Ik woon in Belgie :)

Haha, dan schuif ik 'm bij deze op naar 15 november!

Liefs,
Anja

[LilaM]

Hai Lydia,

Eerst even technisch:
Zoals je mss al opgevallen is, zien jouw posts er wat anders uit qua quotes dan de mijne. Wil je de quotefunctie bij de volgende posts even niet meer gebruiken? Dan kijken we wat dat doet met de leesbaar- en overzichtelijkheid.

OK hoor... laat maar weten of het beter is...

mijn gevoel van onbehagen, verdween plots. Het zakte toen ik zag dat het er gewoon was.

Een inzicht met effect. Door observatie van onmiddellijke ervaring. Een teken dat je op de juiste wijze aan het kijken bent :) Wat is het dat dit alles observeert?

Iets observeert, dat merk ik wel... wat dat is weet ik niet. Iets wat uit de leegte komt en het lijkt of dat een punt vormt.
De keer die ik beschreef, komt wel eens voor maar meestal lijkt het of de emotie mijn hele lichaam bezet. En ik kan dit dan ook ervaren in lichte fysieke klachten. Omdat ik er naar kijk blijft het minder lang aanhouden.

Er is geen 'IK' voor de gedachten, die komt wanneer er gedachten zijn...

:)!
… En als 'ie komt wanneer er gedachten zijn, hoe ziet 'ie er dan uit, waaruit bestaat 'ie dan?

Een hoop commentaar... verschillende stemmen die tegen elkaar praten, die kritiek geven, een ander de schuld geven, klagen, boos worden, het kind uithangen,..

Ik merk wel dat het gebeurd maar meestal is het te vlug en word ik in het verhaal meegezogen. Ook al zie ik de leegte of ruimte en zie ik dat er gedachten en emoties in verschijnen, het is mij altijd te vlug af. Wat precies mis ik toch?

emotie,...Toch ervaar ik het vaak als pijnlijk en lijkt het aan te houden

Verwacht je dat het inzicht dat er geen zelf is je daarvan bevrijdt?

Eigenlijk wel ja. Ik vermoed dat er wel gedachten zijn maar dat de commentaar van de stemmen wegvalt. Er zal waarschijnlijk ook wel verdriet en boosheid zijn. Maar omdat er geen commentaar op gegeven wordt, zal dat gezien worden en weer verdwijnen. Nu blijft het nog te veel kleven en wordt het pijnlijk vanwege de stemmen.

ik wil je heel graag bedanken voor de hulp die je biedt

Heel graag gedaan :)

Daarom kon ik je gisteren niet bereiken... Ik woon in Belgie :)

Haha, dan schuif ik 'm bij deze op naar 15 november!

Liefs,
Anja

Groetjes Lydia

[LilaM]

Hai Lydia,

Eerst even technisch:
Zoals je mss al opgevallen is, zien jouw posts er wat anders uit qua quotes dan de mijne. Wil je de quotefunctie bij de volgende posts even niet meer gebruiken? Dan kijken we wat dat doet met de leesbaar- en overzichtelijkheid.

OK hoor... laat maar weten of het beter is...

mijn gevoel van onbehagen, verdween plots. Het zakte toen ik zag dat het er gewoon was.

Een inzicht met effect. Door observatie van onmiddellijke ervaring. Een teken dat je op de juiste wijze aan het kijken bent :) Wat is het dat dit alles observeert?

Iets observeert, dat merk ik wel... wat dat is weet ik niet. Iets wat uit de leegte komt en het lijkt of dat een punt vormt.
De keer die ik beschreef, komt wel eens voor maar meestal lijkt het of de emotie mijn hele lichaam bezet. En ik kan dit dan ook ervaren in lichte fysieke klachten. Omdat ik er naar kijk blijft het minder lang aanhouden.

Er is geen 'IK' voor de gedachten, die komt wanneer er gedachten zijn...

:)!
… En als 'ie komt wanneer er gedachten zijn, hoe ziet 'ie er dan uit, waaruit bestaat 'ie dan?

Een hoop commentaar... verschillende stemmen die tegen elkaar praten, die kritiek geven, een ander de schuld geven, klagen, boos worden, het kind uithangen,..

Ik merk wel dat het gebeurd maar meestal is het te vlug en word ik in het verhaal meegezogen. Ook al zie ik de leegte of ruimte en zie ik dat er gedachten en emoties in verschijnen, het is mij altijd te vlug af. Wat precies mis ik toch?

emotie,...Toch ervaar ik het vaak als pijnlijk en lijkt het aan te houden

Verwacht je dat het inzicht dat er geen zelf is je daarvan bevrijdt?

Eigenlijk wel ja. Ik vermoed dat er wel gedachten zijn maar dat de commentaar van de stemmen wegvalt. Er zal waarschijnlijk ook wel verdriet en boosheid zijn. Maar omdat er geen commentaar op gegeven wordt, zal dat gezien worden en weer verdwijnen. Nu blijft het nog te veel kleven en wordt het pijnlijk vanwege de stemmen.

Ik heb nog een vraag maar het is moeilijk te omschrijven... ik ben niet lui maar ook niet meer actief... eigenlijk doe ik vrij veel en toch geraak ik niet vooruit. Ik wil wel en dan ga ik weer zitten. Ik wil wel fijne dingen doen maar de vervelende klussen worden met veel minder zin gedaan. Het voelt soms depressief maar ik ben niet depressief... Klinkt dat raar?

ik wil je heel graag bedanken voor de hulp die je biedt

Heel graag gedaan :)

Daarom kon ik je gisteren niet bereiken... Ik woon in Belgie :)

Haha, dan schuif ik 'm bij deze op naar 15 november!

Liefs,
Anja

Groetjes Lydia

[momo]

Hai Lydia,

Ik ben vandaag niet meer in de gelegenheid geweest te reageren. Het wordt een druk weekend. Ik hoop je morgen te kunnen antwoorden. Blijf in de tussentijd vooral KIJKEN, ik lees graag terug wat je ZIET :)

Liefs,
Anja

[momo]

Hoi Lydia,

laat maar weten of het beter is

He, da's gek .. je laatste post ziet er nog hetzelfde uit. Heb je de quotefunctie zeker weten niet gebruikt, op geen enkele knop met 'quote' geklikt?

Iets observeert, dat merk ik wel...

Hoe merk je dat?

Dus de 'IK' bestaat uit:

verschillende stemmen die tegen elkaar praten..

Bestaat 'IK' nog uit iets anders dan de stemmen?

Wat precies mis ik toch?

Hoe weet je dat je iets mist?

Ik vermoed dat er wel gedachten zijn maar dat de commentaar van de stemmen wegvalt. Er zal waarschijnlijk ook wel verdriet en boosheid zijn. Maar omdat er geen commentaar op gegeven wordt, zal dat gezien worden en weer verdwijnen. Nu blijft het nog te veel kleven en wordt het pijnlijk vanwege de stemmen.

Ah...dus je verwacht dat het commentaar van de stemmen zal verdwijnen en daarom emoties minder zullen blijven kleven en niet meer pijnlijk zijn?

Wat is 'emotie' voordat er een gedachte bij komt?

Wat zijn de stemmen, anders dan gedachten?

Je hebt al gezien dat

gedachten..verschijnen en verdwijnen

Observeer gedachten eens. Doe je ogen even dicht en merk op: ze komen, één voor één, een niet aflatende stroom van gedachten, die alles labelen dat wordt gevoeld, waargenomen en ervaren.

Wat is een gedachte?
Kun je het aanraken, kunt je het vasthouden, kun je het zien?
Kun je zien waar gedachten vandaan komen?
Weet je wat je volgende gedachte zal zijn?
Wat beslist welke gedachte zal komen?
Hoe kies je gedachten te denken of ze niet te denken?
Waar gaan gedachten heen als ze verdwijnen?
Is de ene gedachte belangrijker dan de andere, is er een hiërarchie?
Kan een gedachte denken?
Kan een gedachte iets doen?
Hebben gedachten een eigenaar?
Ben jij de gedachten?
Is er een 'denker', iets of iemand dat/die het denken 'doet' of gebeurt denken gewoon?

Neem rustig de tijd om te kijken en te antwoorden vanuit je directe ervaring. Morgen ben ik niet in de gelegenheid te posten. Maandag wel weer.

Fijne zondag en liefs,

Anja