No self

[Vuurkonijn84]

Heb niet meer kunnen reageren helaas. Goed, ik blijf gewoon doorgaan, en spreek je over een week wel weer!

Groetjes

[Vuurkonijn84]

Net tijdens mediteren weer iets grappigs ontdekt. Tijdens het heel bewust kijken en waarnemen, werd ineens heel duidelijk waarneembaar hoe een gedachte ook meteen een bepaald ik-plaatje schept in de mind. Is er zeg maar een bepaalde gedachte, dan zit daar een bepaalde 'ik' aan vast. Die verschiet als het ware van vorm met de verandering van de gedachte mee. Zo scheppen sommige gedachten een zelfverzekerde (subtiele) self-image, weer andere een arrogant 'figuurtje', 'die het denkt', weer andere gedachten gaan gepaard met een wat meer vrouwelijk aandoend 'figuur die het denkt', heel apart.
Wat ook opviel is dat aandacht gericht op een bepaald gebied (bijvoorbeeld mond/lippen) ook meteen een soort plaatje scheppen, en bij een verandering van blik, ook gelijk een daarmee corresponderend innerlijk ik-plaatje wordt geschapen.

Oftewel: daar goed en scherp naar kijkend is er werkelijk geen touw aan vast te knopen. Het verschiet constant, en zo zijn er als het ware heel veel verschillende ikjes. Voortdurend wordt uit bepaalde hele subtiele dingetjes en net iets ander, of soms zelfs totaal ander ik-gevoel geschapen. Zo bezien zit daar eigenlijk helemaal geen vaste substantiële ik in die werkelijk constant en consistent is, zoals het altijd heeft geleken.

[Lunamaya]

Hallo VK.

Net tijdens mediteren weer iets grappigs ontdekt. Tijdens het heel bewust kijken en waarnemen, werd ineens heel duidelijk waarneembaar hoe een gedachte ook meteen een bepaald ik-plaatje schept in de mind. Is er zeg maar een bepaalde gedachte, dan zit daar een bepaalde 'ik' aan vast. Die verschiet als het ware van vorm met de verandering van de gedachte mee. Zo scheppen sommige gedachten een zelfverzekerde (subtiele) self-image, weer andere een arrogant 'figuurtje', 'die het denkt', weer andere gedachten gaan gepaard met een wat meer vrouwelijk aandoend 'figuur die het denkt', heel apart.
Wat ook opviel is dat aandacht gericht op een bepaald gebied (bijvoorbeeld mond/lippen) ook meteen een soort plaatje scheppen, en bij een verandering van blik, ook gelijk een daarmee corresponderend innerlijk ik-plaatje wordt geschapen.

Oftewel: daar goed en scherp naar kijkend is er werkelijk geen touw aan vast te knopen. Het verschiet constant, en zo zijn er als het ware heel veel verschillende ikjes. Voortdurend wordt uit bepaalde hele subtiele dingetjes en net iets ander, of soms zelfs totaal ander ik-gevoel geschapen. Zo bezien zit daar eigenlijk helemaal geen vaste substantiële ik in die werkelijk constant en consistent is, zoals het altijd heeft geleken.

:) Dus: wat blijft er over (bijvoorbeeld van het ik) als er geen gedachtes zijn?

Zou je nog wel op mijn laatste post kunnen reageren? Daar staan een aantal vragen in.

Ik ben nu heel even thuis, vertrek morgen weer voor vijf dagen. Ben volgende week donderdag weer online om te reageren.

Groetje LunaM

[Vuurkonijn84]

Kom dan wel een soort uit 'tja, je kunt jezelf gewoon niet zien, maar je bent er wel', maar dat is natuurlijk wel weer een gedachtelijke bschouwing.
sterke overtuiging VK! ;) weet je het zeker?

Nou... er is zijn. Bewust zijn. Al het andere (zoals gevisualiseerde figuurtjes die het ik-gevoel inkleuren en vormgeven) zijn eigenlijk maar vluchtige projecties op het lege scherm waarop ze snel verschijnen en weer verdwijnen, of van vorm verschieten. Wat dus nogal snel gaat. Dus 'maar je bent er wel', daarin is die 'je' eigenlijk een vorm die nogal snel van gedaante verandert. Ja, dat begint toch wel duidelijk te worden hoor...

. exact. Er is zien. Maar dat wat ziet, hebben wij een naam gegeven, maar wat het werkelijk meer is dan ervaring...?

Tja, eigenlijk niks dus.....

Ja leuk he! Voor mij is dit een van de beste oefeningen geweest. Niet in het hoofd van te voren besluiten, maar het laten gebeuren en dan bekijken hoe een keuze tot stand komt.

Ja daarmee mag nog ietsje meer geëxperimenteerd worden. :-)

ja, dus de zelf, waarvan je toch een soort van overtuiging hebt dat die ergens te vinden moet zijn, heeft nu de status "ongeveer", "soort non-lokaal" "niet exact" "ondefinieerbaar" "zwart"etc. En je weet niet niet zeker... En toch moet het ergens te vinden zijn die ik.... of zou het "ik" bestaan uit niet meer dan aannames en is het een "zelfgevoel" maar niet ergens een aanwijsbare IK te vinden. Er is ervaring. We noemen alle ervaring van MIJ. Maar waar de MIJ is....

Het blijft een sterke ervaring. Maar wanneer er echt op het diepst op ingezoomd wordt, dan is het leeg en is er niets iets aan te wijzen. Wel gaat identificeren natuurlijk ontzettend makkelijk en snel, en is dat enorm slinks. Het is uiterst gevoelig, als het membraan van een microfoon. Dat vind ik ergens wel een goede gelijkenis. Zo lijkt het bewustzijn ook te zijn.

heel mooi gekeken. Want wat kan je allemaal weg nemen aan je lijfelijke zelf om nog een zelf te zijn. Ben je nog een zelf als je slaapt, is het lichaam nog van belang. Als je verlamd zou zijn? Als je armen er af zouden zijn?
Misschien ga je binnekort nog een keer naar een water. Probeer eens te liggen op je rug, drijven. En kijk dan eens rustig, waar begin JIJ en waar eindig JIJ?...

Die houden we nog even tegoed!
Je kunt in principe alles wegnemen, behalve je brein denk ik. Als je onthoofd wordt, houdt het wel op denk ik. :P Belangrijk organen natuurlijk ook. Maar dat ik niet één van m'n organen ben, is natuurlijk wel heel erg overduidelijk hahaha.

Daarin kijk ik naar wat jij laat merken in gesprek. Wanneer het voor jou echt helder lijkt, zal ik nog wat vragen stellen om te kijken of er nog ergens ruis is. Ik zal wat andere gidsen vragen om mee te kijken. Mijn ervaring is dat het beter is het bij de ander te laten.
Ik denk dat je nog steeds heel goed aan het ontwikkelen bent maar je overtuiging dat er toch nog ergens iets te vinden moet zijn (hoezo eigenlijk, waardoor is dat geloof zo rotsvast, niemand heeft ooit een IK gevonden), is nog heel sterk. Je blijft heel fanatiek zoeken. Ik wacht een beetje op het moment dat je zal ervaren: ik hoef niet te zoeken, het is er niet, dat is duidelijk. Dat zal een zekere vorm van opluchting kunnen geven. Het is voor sommige mensen verlichtend om niet meer te hoeven zoeken, verbinden aan iets wat er gewoonweg niet is. Ik denk dat veel mensen blijven zoeken, en van de ene sprituele beweging naar de andere hoppen om verlichting te bereiken. Terwijl je eigenlijk het omgekeerde moet doen. Stoppen met "zoeken". Gewoon kijken naar wat is en dat is het. Niet meer. Niet minder. De rest zijn aannames, dromen, fantasieën, overtuigingen. Prima. Maar niet waar.

Dank voor dit antwoord!

Zit nu een beetje op het punt dat ik bijna geneigd ben te zeggen: het is goed, het is duidelijk.
Dat geloof in het IK, ja die laat/liet zomaar los idd. Omdat die ervaring toch wel heel sterk is, en er simpelweg natuurlijk erg diep in zit. Je kunt het dan misschien wel niet zien, maar toch is een heel duidelijk aanwezige ervaring. Maar nu wordt wel steeds duidelijker dat het 'slechts' een ervaring is. Eentje die ook nog eens enorm van vorm verschiet, en eigenlijk niet echt vastigheid heeft, wat altijd wel echt het geval leek. Dat is dus zeker op losse schroeven gaan staan. Ook in meditaties, word ik steeds naar dit onderwerp toe getrokken, en merk ik dat het onderzoeken steeds die kant op gaat. En eigenlijk wordt dan ook steeds wel een beetje hetzelfde ervaren, alleen steeds weer iets helderder of vanuit een iets andere invalshoek. Het wordt van meerdere kanten belicht en vanuit verschillende dimensies ervaren lijkt het, wat het completer maakt en meer grond geeft. Ik denk serieus dat het nu heel dichtbij is dat de conclusie wordt getrokken en onderzoek afgerond gaat worden. Zoek nog een beetje bevestiging. Zo ga ik er straks weer even op mediteren. Het is al wel een soort helder.

zie je wat je doet. Je blijft maar geloven hierin. Wat als er niet meer dan de ervaring is??? Is dat erg? Wat blijft er over als er alleen ervaring is, verandert er iets?

Nee, ik denk het niet.

Hoe weet je dat? Wat blijft er over als je bewusteloos bent? Als je dood bent? Wat gebeurd er met bewustzijn? Weet jij het?

Geen enkel idee......

ik merk ook een enorme omslag bij je! :) Hoe voel je je?

Voel me in principe prima. :) En als dat niet het geval, is weet ik dat het maar tijdelijk is en een 'wolk' als het ware tijdelijk even 'bezit' heeft genomen, maar dat vanzelf wel weer opklaart.

Nu heb ik in deze reactie weer alles in de ik-vorm geschreven. Maar moest redelijk wat vragen beantwoorden, en wilde even niet te veel erover nadenken. :P

Ben benieuwd hoe jij de antwoorden voor nu ziet.

Groetjes,

En als je niet meer antwoord: fijne vakantie?

[Lunamaya]

Fijn VK!

Mijn advies zou nu zijn: Lekker gaan "ervaren" deze dagen. Misschien kan je proberen de komende dagen het denken wat meer los te laten, minder reflectie, meer in hier en nu laten gebeuren en aanschouwen, alsof je naar een voorstelling kijkt. Stuur maar niet, kijk maar wat er gebeurd, in je, om je heen, zonder dat je stuurt! (kan je uberhaubt sturen?) Echt concentreren op de ervaringen die er zijn. Kijk maar eens wat er dan gebeurd.

Ik hoor graag over een week ofzo van je wat je bent tegen gekomen in deze week.

Liefs LM

[Vuurkonijn84]

Bedankt. Dat ga we doen de komende week. :-)

Groetjes en tot sprekens!

[Vuurkonijn84]

Nou, wat ik tegen ben gekomen deze week...

Heb er best wat tijd aan besteed, en veel geobserveerd. Niet alleen mezelf, maar ook veel gekeken naar andere levende wezens, hoe alles voortbeweegt etc.
Gezien hoe alles met elkaar interacteert, en hoe dat bij mij eigenlijk niet veel anders is. Gaandeweg wordt er steeds meer gezien hoe ik, net als al het andere, ook maar 'proces' ben of 'beweging', dat in verbinding staat met alles. Het is grappig om naar jezelf te kijken alsof het een film is die zich afspeelt, of een voorstelling. Dat kun je zien hoe je ook maar gewoon 'leven in beweging' bent. Meeste gaat gewoon vanzelf.
Toch gebeurt ik-identificatie ook heel makkelijk, en toe-eigening. Maar ja, dat kun je ook weer zien als deel van de processen die zich afspelen.
Gisteren zat ik op een bankje zo alles te bekijken, en dat was een mooie ervaring. Voelde me echt één met alles, en voelde er echt liefde voor. Mooie momenten zijn dat!

[Lunamaya]

Hey VK!

Nou, wat ik tegen ben gekomen deze week...

goed? Goed!

Heb er best wat tijd aan besteed, en veel geobserveerd. Niet alleen mezelf, maar ook veel gekeken naar andere levende wezens, hoe alles voortbeweegt etc.

Zinvol!

Gezien hoe alles met elkaar interacteert, en hoe dat bij mij eigenlijk niet veel anders is. Gaandeweg wordt er steeds meer gezien hoe ik, net als al het andere, ook maar 'proces' ben of 'beweging', dat in verbinding staat met alles.

Helder toch?

Het is grappig om naar jezelf te kijken alsof het een film is die zich afspeelt, of een voorstelling. Dat kun je zien hoe je ook maar gewoon 'leven in beweging' bent. Meeste gaat gewoon vanzelf.

Wat gaat er niet vanzelf?

Toch gebeurt ik-identificatie ook heel makkelijk, en toe-eigening. Maar ja, dat kun je ook weer zien als deel van de processen die zich afspelen.

Exact! :)

Gisteren zat ik op een bankje zo alles te bekijken, en dat was een mooie ervaring. Voelde me echt één met alles, en voelde er echt liefde voor. Mooie momenten zijn dat!

en je bent ook een met alles. Het is 1 geheel. De enige opdeling die er is, is die wij verzinnen. Fijn dat je het echt even kon ervaren! Kijk maar eens of je parallellen kan vinden. De natuur is een heel mooie manier om te observeren. Wat scheidt zich daarin af? Voelt een appel zich anders als z'n buurman? Een cel in het midden van duizenden cellen? Een grasspriet? Of een madeliefje van een grasspriet, een schaap?...

Groetjes!

[Vuurkonijn84]

Hey VK!

Het is grappig om naar jezelf te kijken alsof het een film is die zich afspeelt, of een voorstelling. Dat kun je zien hoe je ook maar gewoon 'leven in beweging' bent. Meeste gaat gewoon vanzelf.

Wat gaat er niet vanzelf?


Gisteren zat ik op een bankje zo alles te bekijken, en dat was een mooie ervaring. Voelde me echt één met alles, en voelde er echt liefde voor. Mooie momenten zijn dat!

en je bent ook een met alles. Het is 1 geheel. De enige opdeling die er is, is die wij verzinnen. Fijn dat je het echt even kon ervaren! Kijk maar eens of je parallellen kan vinden. De natuur is een heel mooie manier om te observeren. Wat scheidt zich daarin af? Voelt een appel zich anders als z'n buurman? Een cel in het midden van duizenden cellen? Een grasspriet? Of een madeliefje van een grasspriet, een schaap?...

Groetjes!
[/quote]

Wat gaat er NIET vanzelf..... hmmmm...... nou bijvoorbeeld dingen die met tegenzin gepaard gaan. Wanneer dingen moeten zeg maar. Dan is of lijkt het toch wel alsof je jezelf bij elkaar moet rapen om er maar aan te beginnen. Zelfs eenmaal bezig kan er dan nog een enorme tegenzin zijn waarbij je elke stap of handeling echt ergens vandaan moet halen waar je niet weet waar. Vooral in dat soort situaties denk ik...

Zo moet je ook ergens wat van je leven maken lijkt 't. 'doe je' dat niet, dan kan dat behoorlijk vervelende gevolgen krijgen.

Of als er helemaal geen energie is..... dan zou je soms het liefst de hele dag in bed liggen. Nou ja, you get the point denk ik.....

en je bent ook een met alles. Het is 1 geheel. De enige opdeling die er is, is die wij verzinnen. Fijn dat je het echt even kon ervaren! Kijk maar eens of je parallellen kan vinden. De natuur is een heel mooie manier om te observeren. Wat scheidt zich daarin af? Voelt een appel zich anders als z'n buurman? Een cel in het midden van duizenden cellen? Een grasspriet? Of een madeliefje van een grasspriet, een schaap?...

Duidelijk niet nee. Die scheiding scheppen we idd zelf. We delen zelf een boom op in een stam, takken, bladeren waar we aparte woorden voor hebben. In werkelijkheid is het gewoon één geheel waar amper een woord voor nodig zou hoeven zijn.......

[Vuurkonijn84]

Ohh wat een shitpost! Helemaal mislukt met die quotes......

Nou ja, je komt er wel uit denk ik haha. Zo veel tekst is het niet gelukkig.

[Lunamaya]

Dagdag!

Wat gaat er NIET vanzelf..... hmmmm...... nou bijvoorbeeld dingen die met tegenzin gepaard gaan. Wanneer dingen moeten zeg maar. Dan is of lijkt het toch wel alsof je jezelf bij elkaar moet rapen om er maar aan te beginnen. Zelfs eenmaal bezig kan er dan nog een enorme tegenzin zijn waarbij je elke stap of handeling echt ergens vandaan moet halen waar je niet weet waar. Vooral in dat soort situaties denk ik...

Dit lijkt me dan een heel belangrijke om te observeren! Als het niet vanzelf gaat (dat er beweging komt of stagnatie, motivatie met of zonder tegenzin, met of zonder moeite), wie doet het dan? Waardoor wordt het aangestuurd?
Kijk of je dit vanuit je directe waarneming kunt observeren.

Ik hoor het graag terug!

Groetsels!

[Vuurkonijn84]

Ik ben de afgelopen dagen ziek geweest en vrijwel niet gereageerd. Ik ga er weer naar proberen te kijken. :)

[Lunamaya]

Ha VK.
Ik was al benieuwd hoe het ging.
Ziek zijn is vaak een mooie oefening in het kijken. Ben je daar nog iets in tegen gekomen?

En ik hoor graag je reactie op mijn voorgaande mail.

Liefs en sterk lekker aan!

[Vuurkonijn84]

Excuseer. Heb effe m'n tijd nodig. Effe tijdelijk stop.
Even gewoon ervaren en kijken hoe het nu is.
Spreek je weer zodra ik vragen heb/behoefte heb te sparren... ? ;)

[Lunamaya]

Hallo VK.

Dank je dat je het laat weten.

Mijn gevoel is dat je er (al een tijd) bijna doorheen prikt, laagje voor laagje de schilletjes van de ui aan het afpellen bent. Ik zou het je wel gunnen na al je harde werk het met een goed gevoel af te kunnen sluiten. Ben je gedemotiveerd geworden ergens door? Of voelt het beter het te laten rusten?
Het is helemaal aan jou natuurlijk, maar misschien kan je je gedachtes tot dit besluit even laten weten?

Als je daar geen behoefte aan hebt, laten we het zo, het is natuurlijk volkomen jouw keuze. Je kan ook besluiten een andere gids te vragen voor het laatste stukje. Dan kan soms verfrissend werken.

Groetjes LunaM