How to not identify with some automatic thoughts

[Paulinak]

LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
I had experiences of dissolving something that I can call "the little me" with its preferencies and suffering. It felt so freeing, but they were just passing experiences. I understand it could be a taste of a different way of living that is available for us.

What are you looking for at LU?
I am a seeker for a long time and I hope for more effective work with a possibility of one to one guide. I tried this kind of work once and found it very effective but I couldn't afford it . Also I feel it's important to have a support of a group of other people on the path.

What do you expect from a guided conversation?
I suppouse I am stuck somwhere on the path and probably I cannot see something, I hope guided conversation can show me what I can't see - some believes, assumptions, maybe give me some directions for practise, a feedback to what the guide see in me at the moment and according to this - what's the most important to focus on. And probably I need somebody who would be patient with my rusty English as I understand a lot but speak and write very rarely at the moment.

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?
Since I was teenager and I read Anthony de Mello books (about 30 years ago) I have been seeking by reading different spiritual books, trying meditations in different paths like buddhism, mindfulness, art of living. This interest is getting sometimes stronger sometimes weaker. In last few years it's strong. I found nonduality teacher in my country (Poland) and have been 3 times on a week silent retreats and several other meetings with her which gave me a lot of insights. A year ago I had a meeting online with another teacher David Bingham- that resulted in some energetic shift that lasted few days. I watch a lot of nonduality materials on YT- now mostly Rupert Spira, Angelo Dilulo and Awakening Curriculum. Now my main practise is some kind of intuitive mediation while walking in woods focusing on body and senses, observing thoughts and when in the effect the mind is calm I ask "what is it"? or "Where am I?" ussually during the meditation I feel like I am somewhere around my body, like the body was in me and I don't have the borders and sometimes I experience some kind of dissolving, being one with all around me and this wonderfull state of equanimity which rarely stays with me for a while.
It seams obvious for me that I'm not my thoughts and not my emotions but I'm still catching myself identyfing with some of them that seems to be so subtle that I cannot see them at first or just seems to be mine

On a scale from 1 to 10, how willing are you to question any currently held beliefs about 'self? 9

[Magdalena]

Hej Paulina,
Może chciałabyś pogadać po polsku?
Pozdr ;-)

[Paulinak]

Dziękuję, bardzo się cieszę że się odezwałaś :)) i to po polsku :))) przepraszam widzę, że pisałaś już w sobotę, nawet nie spodziewałam się, że to będzie tak szybko i jestem teraz bardzo podekscytowana.
Rozwinę temat wątku- oglądając awakening curriculum złapałam się na tym, że mimo różnych wglądów i "przedsmaków przebudzenia" wciąż się bardzo identyfikuje z myślami, emocjami i ciałem. Ostatnio staram się to łapać, kiedy ta świadomość jest taka jakby "szeroka" a kiedy "ściśnięta i napięta"- bo tak czuje te różne momenty i sprawdzam co to powoduje. Ta identyfikacja- odczuwane ściśnięcie jest często związana z planami, zadaniami oraz z myślami dotyczącymi byciem postrzeganym przez innych.
Szczególnie to dobrze widzę, gdy byłam długo sama, np. na spacerze w lesie i ta świadomość była taka szeroka, stopiona jakby z naturą i totalnie akceptująca, czasem wszystko jest wtedy też takie jakby bardziej miękkie, falujące i mam poczucie jakby moje ciało poruszało się samo i jakbym nie do końca miała wpływ na to jak ono się rusza, ale jednocześnie jest mi to zupełnie obojętne i wszystko jest doskonałe takie, jakie jest i zachwycam się takimi drobnymi niby rzeczami - czasem niebem, liściem a czasem błotem na drodze :)))
A potem wchodzą automatyczne myśli z którymi się zlepiam ( z niektórymi już się nie zlepiam :) zwykle jest to związane tez z podjęciem jakiś aktywności z innymi ludźmi lub tylko myślami o tym i wrażenie jest takie że jestem całkowicie starą Pauliną, która chce wszystko kontrolować, planować, chce żeby wszystko było w ściśle określony sposób itp.
czasem też w trakcie takiego medytacyjnego spaceru podbiegnie np. pies i jeśli jest duży i nie na smyczy i mój organizm postrzega to jako zagrożenie to też natychmiast wracam i jestem jakby w środku w ciele a nie tak że ciało jest we mnie jak w tej szerokiej świadomości.
Zwykle przy jakiejkolwiek pracy poznawczej też wchodzę w tą identyfikację co ma chyba związek z taką nawykową mobilizacją, żeby coś robić lepiej, szybciej
i nawet teraz jak to piszę identyfikuje się z tymi myślami oceniającymi że może piszę to nieskładnie i jak to odbierzesz :))
To co jeszcze wydaje mi się ważne to że rok temu po tej rozmowie z Dawidem Binghamem o której gdzieś tam już pisałam, miałam jakąś zmianę subtelną ale ważną bardziej energetyczną niż poznawczą, trudno to opisać i potem miałam całą serię doświadczeń, które interpretuje jako pokazywanie mi braku kontroli- potrąciło mnie auto, miałam dziwną wysypkę, która znieskztałcała mi twarz, nagle w sposób niewyjaśniony ciężko zachorowałam i z dnia na dzień musiałam wszystko odpuścić - a potem po ok.2 miesiącach tak samo nagle wyzdrowiałam i potem co wyszłam z domu miałam dziwne przygodę- ptak narobił mi na głowę, cała się ubrudziłam benzyną itp. itd. i coś mi po tym puściło w tej ciągłej kontroli, ale nadal czuję że nie do końca i że to trudno oddać.
Mam nadzieję, że to co napisałam jest w miarę zrozumiałe, chciałam jakoś oddać miejsce w którym jestem
Bardzo jestem ciekawa wszelkich Twoich wskazówek
Paulina

[Magdalena]

Cześć Paulina,

Pewnie, bywają różne doświadczenia – czasem nawet dość dziwne rzeczy.

Ale czy to właśnie nie opowieści o nich, które sobie z upodobaniem powtarzamy, są przyczyną identyfikacji – w sensie poczucia oddzielnego „ja”?

W swoim Intro napisałaś, że

It seams obvious for me that I'm not my thoughts and not my emotions but I'm still catching myself identyfing with some of them that seems to be so subtle that I cannot see them at first or just seems to be mine

W pewnym sensie można tak powiedzieć – że nie jesteśmy ani myślami, ani emocjami.

Ale z drugiej strony, czy to oddzielne „ja” nie siedzi właśnie w tych myślach i w tych emocjach?

Bo zwróć uwagę: czy bez myśli dałoby radę wysnuć opowieść o tym, co przydarzało się Paulinie, o jej lekturach i poszukiwaniach duchowych, o kontaktach z różnymi ścieżkami i co z nich wynikło, i o całej reszcie? No i jak tak sobie snujesz taką historię, to pojawiają się emocje, podkręcają opowieść, pojawia się więcej emocji, i tak dalej w kółko – i to wszystko jest o Paulinie, prawda? W taki czy inny sposób, ale zawsze o Paulinie.

No i jak już mamy tę Paulinę, bohaterkę swojej własnej historii, no to chyba logiczne, żeby uważała, że może mieć nad czymś kontrolę, dokonywać wyborów, decydować - no nie?

[Paulinak]

Dziękuję, dziękuję :)
chodziłam te dwa dni z tym co napisałaś i ruszyło to różne wątki, że są historie w moim życiu które trudno mi oddać, jak szukałam czemu to pojawiło mi się, że to jakbym wtedy pozbawiała się mądrości- ha, tak- identyfikuje się z osobą która szuka mądrości i myśli że w zebranych doświadczeniach jest mądrość, więc z tym też trochę siedziałam jak by to było odpuścić szukanie mądrości i w jakim stopniu dla mojego ego to "przebudzenie" jest obietnicą mądrości
To chyba dla mnie wątek do poprzyglądania się jeszcze
i jeszcze na myśl o puszczeniu wszystkich historii pojawiła się lekkość i też strach przed utratą siebie- więc zdaje się że to dobry trop :)). Też eksperymentuje z taką próbą zostawienia wszystkich historii w danym momencie i mam takie śmieszne poczucie że to się udaje na kilka sekund i tak jakby zmienia się percepcja tego co widzę bez historii o tym w głowie i natychmiast potem głowa wraca do historii o mnie , o tym co widzę i o tym co próbuję robić :)
chyba na ten moment nie mam jasności jak próbować odkrywać tą prawdę, widzieć rzeczywistość bez filtrów nie wzmacniając jednocześnie tego że jest ktoś kto próbuje - pewnie to jest jeden z takich paradoksów, ale może masz na to jakieś wskazówki, jak i do wszystkiego co próbuję na ten moment, napisz proszę
z dużą wdzięcznością
Paulina

[Magdalena]

Paulina,

A gdzie są te wszystkie historie o Paulinie (łącznie z tymi o przebudzeniu, mądrości, obietnicach, obawie przed utratą siebie) kiedy o nich nie myślisz?

[Paulinak]

Kurcze moja najbardziej szczera odpowiedź na teraz to , że gdzieś muszą jakoś we mnie być, skoro do mnie potem wracają

[Magdalena]

Oooo, mamy kolejną historię. 🙂

[Paulinak]

Wow 😲, dzięki 😆

[Magdalena]

No i co powiesz - gdzie są te wszystkie historie o Paulinie, jak o nich nie myslisz? ;-)

[Paulinak]

Nie wiem, w bezpośrednim doświadczeniu ich nie ma

[Magdalena]

To fakt. ;-)
A możesz opisać bezpośrednie doświadczenie - w tej chwili?

[Paulinak]

Ucisk, dotyk, zimno, myśli o jutrzejszym dniu, widok przede mną, szum

[Magdalena]

Ucisk, dotyk, zimno, myśli o jutrzejszym dniu, widok przede mną, szum

"Ucisk" i "zimno" to etykiety z tej samej kategorii - "dotyk", prawda?
"Myśli" to osobny worek - też o różnej zawartości, na którą możesz sobie nalepić etykietki (np. "o jutrzejszym dniu", o "karpiu", o śmierci, itp.)
A "widok" - co się na niego składa?
"Szum" to też etykietka na pewnego rodzaju dźwięk, nie?

Poprzyglądaj się proszę tym kategoriom (5 rodzaju percepcji zmysłowej + myśl), Poobserwuj etykiety (ucisk, zimno, szum, karp, cokolwiek) - z czego są te etykiety?

I co jest bez etykiet?

Przyjemnego obserwowania. :-)

[Paulinak]

Dziękuję, obserwuję sobie :) tutaj sporo się dzieje, więc napiszę więcej później, przy okazji życzę Tobie dobrego czasu świątecznego :)
Paulina