(Dutch) Vaarwel luspatronen en konijnenholen

[Margaretha24]

LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
I understand that LU offers help with discovering that the idea of a separate self is a delusion, a mental construct, a conviction. It's not real.

What are you looking for at LU?
The help promised to gain the insight that the idea of a separate self is a delusion. I hope I will learn to understand and know that as long as I believe I am a separate entity, I will be tossed all over the place, subject to moods, opinions, expectations, stories, and so on.
De hier beloofde hulp bij het inzien van de waan van het idee dat er een eigen ik bestaat. I hoop te leren en te weten dat ik rondgeslingerd zal worden zolang ik de overtuiging heb dat ik een apart persoon ben, onderhevig aan buien, meningen, verwachtingen, verhalen, enzovoorts.

What do you expect from a guided conversation?
I hope to meet someone who understands where I am still moving in circles. I hope that person is clear about the steps I need to take, patient and kind, and has a sense of humor.
Ik hoop dat dat er iemand is die snapt waar ik nog in cirkels ronddraai. Ik hoop dat diegene helder voor ogen heeft welke stappen ik moet nemen, dat die geduldigd is en vriendelijk, en gevoel voor humor heeft.

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?
Opgegroeid in traditioneel protestants gezin. Jarenlange studie van A Course in Miracles. Fan van Byron Katie's "The Work".

On a scale from 1 to 10, how willing are you to question any currently held beliefs about 'self?
11

[Pedrito1965]

Hallo,

kunnen we starten?

Peter

[Margaretha24]

Hoi Peter, ja graag!

[Pedrito1965]

Hoi Margaretha, of hoe mag ik je aanspreken?

Dit zijn de "spelregels":

• Je post elke dag minstens een maal, al is het alleen maar om te laten weten dat je nog meedoet.

• Ik ben geen (spirituele) leraar. Meer dan verwijzen kan ik niet doen. Jij kijkt totdat het 100% duidelijk is.

• Over het algemeen zal ik vragen stellen, waarop jij onderzoekt, kijkt en zo eerlijk mogelijk antwoordt vanuit je directe beleving.

• Antwoorden vereisen eenvoudige, ongekunstelde, eerlijke observatie. Er zijn geen goede of foute antwoorden.

• Het beste zijn antwoorden vanuit de onmiddellijke ervaring ( http://liberationunleashed.com/articles ... xperience/ ) (=zintuiglijke waarnemingen en waargenomen gedachten). Uitgebreide analyses, mentale gymnastiek en filosofische verhandelingen houden de zaak alleen maar op.

• Zet alle filosofieën, leringen, overtuigingen opzij gedurende dit onderzoek. Bezoek geen satsangs, ook niet op youtube. Als je aan meditatie of yoga doet, kun je daar gerust mee doorgaan.

• Leer de quote functie te gebruiken. http://liberationunleashed.com/nation/v ... ?f=4&t=660

Als je kunt bevestigen dat je van bovenstaande kennis hebt genomen en dat het OK is dat ik je ga gidsen, dan kunnen we beginnen.

[Margaretha24]

Ja, ik heb van je boodschap kennis genomen en we kunnen beginnen. Dank je!

Noem me maar Johanna, zo kennen de meeste mensen me.

[Pedrito1965]

Dag Johanna,

Heb je het artikel gelezen over Direct Experience? Observeren van de onmiddellijke ervaring zal je belangrijkste gereedschap zijn in dit proces.

Het oefenen in directe waarneming is eenvoudig: probeer een onderverdeling aan te houden in je gedachten door wat je denkt, voelt (zintuiglijke waarnemingen) en beseft. Label deze drie zaken tot het duidelijk wordt, enkele keren per dag.

Ga hierbij eens kijken, bijvoorbeeld bij eenvoudige huishoudelijke taken of bij het maken van een wandeling, of bij het uitvoeren van een eenvoudige handeling, of er iemand is die een taak doet, wandelt of een eenvoudige handeling uitvoert - of als het spontaan gebeurt. Doe deze oefening(en) aub enkele keren per dag.

... dat ik rondgeslingerd zal worden zolang ik de overtuiging heb dat ik een apart persoon ben, onderhevig aan buien, meningen, verwachtingen, verhalen, enzovoorts.

Kijk ook hier eens naar: is er iemand die deze overtuiging heeft? Probeer te kijken vanuit de 'directe waarneming', niets meer dan dat.

Tot morgen,

[Margaretha24]

Oke, ga ik doen. Dank je!
J

[Margaretha24]

Twee vragen over de opdracht. Klinkt misschien als muggenziften, maar ik wil het graag goed doen:

1.

Ga hierbij eens kijken, bijvoorbeeld bij eenvoudige huishoudelijke taken of bij het maken van een wandeling, of bij het uitvoeren van een eenvoudige handeling, of er iemand is die een taak doet, wandelt of een eenvoudige handeling uitvoert - of als het spontaan gebeurt. Doe deze oefening(en) aub enkele keren per dag.

Wat bedoel je met "- of als het spontaan gebeurt"? Dat ik ook bij dingen die spontaan gebeuren moet kijken of er iemand is die iets spontaan doet?

2.

is er iemand die deze overtuiging heeft?

Bedoel je hiermee het hele citaat (dat ik ... enzovoorts) of het deel vanaf "... dat ik de overtuiging heb dat ik een apart ...."?

Dank je!

[Margaretha24]

Ja, ik heb het artikel over Direct Experience gelezen, twee keer, en ik heb de vragen die je hebt gesteld puntsgewijs op een blaadje overgenomen, zodat ik het bij me kan houden en niet steeds naar mn laptop hoef.

Dank je!
J

[Pedrito1965]

Dag Johanna,

Fijn dat je goed overweg kan met de quotes!
Bovendien vind ik het goed dat je ondubbelzinnig en zonder twijfel jouw opdrachten wil uitvoeren.

Ja, gewoon kijken vanuit de directe waarneming.

Dat ik ook bij dingen die spontaan gebeuren moet kijken of er iemand is die iets spontaan doet?

Wat is het verschil tussen dingen die "gebeuren" en dingen die "spontaan gebeuren"?
Belangrijk ik: wat is er te zien vanuit de directe waarneming. Observeer het en omschrijf het. Er zijn geen foute antwoorden.

Met die andere quote is het korte deel al voldoende om te kijken: is er iemand die deze overtuiging heeft? Van waar komt die overtuiging, gezien vanuit de directe waarneming?

Als je nog vragen hebt, wees niet bevreesd om ze te stellen. Neem je tijd om te oefenen.

Fijne avond nog,

[Margaretha24]

Hoi Peter,

Vandaag heb ik je opdrachten gedaan; ik hoop in de juiste richting. Hier is mijn verslag:

Opdracht:
Oefen directe waarneming van de onmiddellijk ervaring:
- Houd een onververdeling aan in gedachten: wat je denkt, wat je voelt, wat je beseft (thoughts, senses, presence/aliveness)
- Ga bij alles na: Is er iemand dit die doet, ook als het spontaan is?
-Is er iemand die de overtuiging heeft dat ze een persoon is?
Kijk vanuit de directe waarneming.

Antwoord:

- Het begin van het contact vond ik spannend, ik voelde de hoop dat de voorgestelde werkwijze nieuwe inzichten zou ontsluiten.
- Terwijl ik me klaarmaakte om naar bed te gaan, viel het me op hoeveel van de handelingen automatisch gaan; ik sta op automatisch. Ik keek uit naar nog een beetje lezen in bed voordat ik het licht zou uitdoen. Toen ik ‘s morgens wakker werd had ik geen zin om op te staan (zoals meestal), terwijl ik tegelijkertijd wist dat dat gevoel niets om het lijf heeft. Want zodra ik aan de gang ga, is het weg en heb ik best lol: wandelen met de hond en een frisse neus halen, de dag zien beginnen met het voorzichtige ochtendlicht over het rustige landschap, ontbijt klaarzetten, enzovoorts.
- Nog tijdens het ontbijt app-belden mijn zoon en zijn vriendin uit London om me te betrekken bij het opgroeien van hun dochtertje van 1 die net leert lopen en zelf met een lepel eten. Ik geniet van haar levendigheid en om te zien hoe de ouders van hun kind genieten.
- Tijdens het intuïtieve schrijven (bezigheid die ik elke ochtend doe) voel ik de concentratie. Ik wil heel zuiver afgestemd zijn op de intuïtieve aanwijzingen die doorkomen naar aanleiding van de vragen die ik stel namens mezelf en vandaag ook voor iemand anders.
- Ik had zin om dit allemaal meteen al op het forum te plaatsen, maar je had gevraagd of ik wilde wachten tot de avond. Dat geeft me de gelegenheid om gedurende de dag nog aanvullingen te doen :-).
- Ik heb geen idee of deze bezigheid me ergens brengen zal, en of ik de opdracht uitvoer op de manier waarop die is bedoeld. Ik hoor het wel.

(Laat in de middag)
- Zojuist weer met de hond gewandeld. Al wandelende bedacht ik me dat ik soms stapeldol word van allerlei meningen die voorbij komen: de hond moet niet zo trekken, de buurman zijn grasmaaier ronkt te hard, die andere wandelaars hoeven helemaal niet op hetzelfde pad te lopen als ik … Crazy. - Ook viel me op, terugkijkend op de dag, dat ik vaak last heb van geen zin in iets hebben en dat ik er niet achter kan komen waarom ik er geen zin in heb. Dingen die gewoon moeten gebeuren, zoals wc’s schoonmaken of dweilen, of zelfs plantjes water geven, ik noem maar wat. En als het dan gebeurd is, voel ik me tevreden.

- Tijdens het wandelen over een gemaaid maisveld voelde ik de wind rond mijn hoofd en zag boven me de blauwe lucht met uitgerekte vlagen wolken. In de verte kleurde de lucht al geel-oranje vanwege de ondergaande zon. De hond rende en sprong rond dat het een lust was en hij luisterde ook nog meteen toen ik hem riep. Dus dat stemde me tevreden.

- Ik heb met betrekking tot de hond m’n intuïtie bewust geraadpleegd een tijdje geleden. Hij had nl. de neiging om als hij los was ver, uit het zicht, te rennen. Dus liet ik hem niet meer loslopen. Maar het is een jachthond en die energie moet er wel uit. Toen kreeg ik de ingeving dat ik hem en onze omgeving best kan vertrouwen. Als hij dagelijks mag uitrennen, zo ging de ingeving, dan zal hij minder de neiging hebben om meteen de benen te nemen. En zo gebeurde het ook. Ik zie dat hij mij in de gaten houdt tijdens het rennen en als ik hem even heb laten racen, reageert hij als ik roep. Ik was heel blij met die ingeving, want ik was daarvoor juist geneigd geweest om nog meer in te zetten op controle en training. Ik blijf hem trainen, natuurlijk, maar meer omdat het leuk is een hond te hebben die goed luistert, en niet zozeer om de frustratie van geen controle te voorkomen.

Is er iemand die al deze dingen denkt en doet? De gedachten komen binnen en ik word ze gewaar. Ik maak die gedachten niet zelf. De gevoelens komen binnen en ik word ze gewaar. Ook die maak ik niet zelf. Het lichaam, waar ik nu al zoveel jaren aan gewend ben, wandelt met de hond. Op intuïtie roep ik Bodo en doe hem weer aan de lijn. Op intuïtie oefen ik even het naast me lopen zonder riem vlak voor we thuis zijn.

Dingen die spontaan of automatisch gebeuren, gebeuren gewoon. Default. Heerlijk vind ik dat.

Je vroeg of er iemand is die de overtuiging heeft dat ze een persoon is. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik denk van niet. Ik voel me nog heel vaak een persoon, speciaal op momenten die niet in the flow zijn. Als ik in the flow ben en de dingen gebeuren automatisch en spontaan, is de vraag of er iemand is die het doet helemaal niet interessant. Net zoals wanneer ik slaap, haha!

Kan je hier iets mee? Ik ben heel benieuwd! Dank je alvast.
Johanna

[Pedrito1965]

Dag Johanna,

…viel het me op hoeveel van de handelingen automatisch gaan

Check dit eens in directe waarneming: gaan niet alle handelingen vanzelf?

Ik heb geen idee of deze bezigheid me ergens brengen zal…

Je schreef bij de introductie:
discovering that the idea of a separate self is a delusion, a mental construct,
Het enige waar dit proces toe leidt is, dat je de illusie van het “ik” doorziet, het is toch dat wat je wil?

Dingen die gewoon moeten gebeuren, zoals wc’s schoonmaken of dweilen, of zelfs plantjes water geven, ik noem maar wat. En als het dan gebeurd is, voel ik me tevreden.

Dit “tevreden voelen”, doe jij dat? Wat is het dan? Check dit eens met direct waarnemen

De hond rende en sprong rond dat het een lust was en hij luisterde ook nog meteen toen ik hem riep. Dus dat stemde me tevreden.

Hetzelfde hier: “dat stemde me tevreden” Wat verschijnt er eigenlijk in de directe waarneming?

De gedachten komen binnen en ik word ze gewaar. Ik maak die gedachten niet zelf. De gevoelens komen binnen en ik word ze gewaar. Ook die maak ik niet zelf. Het lichaam, waar ik nu al zoveel jaren aan gewend ben, wandelt met de hond.

Goed! Als er dan eens geen gedachten zijn of geen gevoelens, waar is die “ik” dan?

Als ik in the flow ben en de dingen gebeuren automatisch en spontaan, is de vraag of er iemand is die het doet helemaal niet interessant.

Is er eigenlijk “iemand” als je in the flow bent? Wat kan je zien (direct waarnemen) wanneer je uit the flow bent?

Liefs,

[Margaretha24]

Hoi Peter,

Dank je! Daar ga ik mee aan de slag, spannend :-)

Johanna

[Margaretha24]

Hoi Peter,

Vandaag heb ik de oefeningen op diverse momenten als ik eraan dacht, gedaan. En op twee momenten heb ik e.e.a. opgeschreven, met jouw opmerkingen in gedachten. Dat staat hieronder. Ik merk dat het me echt bezighoudt. Soms word ik er tureluurs van, maar meestal vind ik het spannend om te zien wat er gebeurt als een van de vragen aan de orde is. Ze zijn nieuw voor mij. Dank je wel dat je dit hele epistel wilt lezen!

Zojuist heb ik ook heel doelgericht je vragen beantwoord. Die vind je daar weer onder. Daar gaat-ie:

Als ik uit de flow ben, word ik een soort drammerig gevoel gewaar dat naarstig op zoek is om zich aan iets vast te klampen. Uit de flow zijn voelt niet goed, dus waar dat drammerige zich dan aan vastklampt is iets wat niet goed voelt.

Als ik bijvoorbeeld ‘s morgens wakker word en ik heb geen zin om uit bed te komen, dan ben ik uit de flow. Ik voel iets drammerigs en streverigs dat zich vastklampt aan het idee dat er van alles moet wat niet leuk is. Dus door het uit de flow-zijn ontstaat een soort dwars-gevoel van een drammerige gedachte tegenover de buitenwereld.

Maar dat drammerige gevoel, is dat “ik”? Alsjeblieft niet! Ik wil daar gauw vanaf. Op zulke momenten probeer ik me ervan los te maken. Ik leid mezelf af. Dan denk ik aan andere "ik"-labels zoals de dochter van, de vrouw van, de moeder van, wonende te, zus en zo oud, afgestudeerd in X, gewerkt als Y, enz.

Maar dat zijn ook allemaal labels die elk ook weer hun eigen drammerige karakter hebben. Ik zou toch niet willen ontdekken dat m'n ouders helemaal niet m'n echte ouders waren, of dat m'n diploma niet meer erkend wordt, of dat ik ontslagen wordt omdat ik niet voldoe (voorbeeld - ik ben met pensioen), enz. enz. Daar gaat m’n “ik”!

En als een label te veel verschuift en ik voel me ongemakkelijk, spring ik gauw op een ander label om me daaraan vast te houden. Maar of de labels nu positief geformuleerd zijn of negatief, de “ik” blijft een verzameling labels die hun bestaansrecht of bewijs in het verleden hebben. Maar het verleden is een construct. Weliswaar heeft het veel overlap met constructen van anderen en wordt het door hen bevestigd en dus lijkt het of het waar is. Maar het zit in m’n hoofd, het is een gedachte. Dat zie ik duidelijk.

Wanneer ik spontaan en in de flow leef en ik me helemaal niet bewust ben van een “ik” die met iets bezig is, dan lijkt het of het leven gewoon z’n ding doet door en als deze expressievorm die een lichaam wordt genoemd. Wanneer ik uit de flow ben, zoek ik gedachten als reddingsboei, lijkt wel, om mezelf te rechtvaardigen of in te dekken. Want ik voel dat er iets niet goed loopt, maar weet niet wat.

Als er gedachten langs komen die leuk en aardig zijn, krijgen die het “ik”-label opgeplakt. Bijvoorbeeld: de hond luistert als ik roep => ik ben iemand met een goed-getrainde hond. De lucht kleurt oranje bij zonsondergang => ik ben iemand die kan genieten van de natuur. Enzovoorts.

Als ze frustrerend en ongemakkelijk zijn, krijgen ze het “niet-ik”-label opgeplakt. En daardoor krijg ik ook een zelf-gevoel. Bijvoorbeeld: de maaimachine van de buurman ronkt te hard => ik ben iemand die rust waardeert en nodig heeft.

Wat een flauwekul allemaal, haha!

Nu volgen de gerichte antwoorden op je vragen van gisteravond:

gaan niet alle handelingen vanzelf?

Routinehandelingen gaan vanzelf. Maar iets dat nieuw en moeilijk is, vraagt concentratie. En gaat die concentratie vanzelf? Ja, ik denk het wel, zeker als je het echt wil leren (wie wil het leren? Weet ik niet, iets wil het). En als het te veel moeite is, dan gooi je de handdoek in de ring. En dat gaat ook vanzelf. Maar wie is dan degene die de afweging maakt? Dat weet ik niet.

Het enige waar dit proces toe leidt is, dat je de illusie van het “ik” doorziet, het is toch dat wat je wil?

Ja, een 11!

Dit “tevreden voelen”, doe jij dat? Wat is het dan?

Hetzelfde hier: “dat stemde me tevreden” Wat verschijnt er eigenlijk in de directe waarneming?

Het is geloof ik eerder het gevoel van ongenoegen (omdat ik geen zin had, of omdat de hond eerst niet luisterde en ik dus uit the flow was) dat verdwenen is.

Goed! Als er dan eens geen gedachten zijn of geen gevoelens, waar is die “ik” dan?

Is er eigenlijk “iemand” als je in the flow bent?

Er is een organisme, net zoals een boom of een hond, dat met iets bezig is. Maar er worden nergens labels “ik” geplakt. Pas naderhand bij het terugkijken, dan zijn er uitspraken als “Dat heb ik mooi gedaan”, of “ik ben ook zo’n luiwammes, wanneer leer ik dat eens af?” en dan is de “ik” weer in beeld.

Wat kan je zien (direct waarnemen) wanneer je uit the flow bent?

Irritatie, dwanggedachten, ongemakkelijke gevoelens, ik bots (fig.) tegen situaties en feiten uit mijn omgeving … Allemaal dingen die me doen denken dat er iets mis is met de buitenwereld of met mijn echtgenoot (de arme!), of wie dan ook. Ik heb in dergelijke gevallen al vaak The Worksheet van Byron Katie met de vraag "Is it true?" (ken je die benadering?) gedaan, met het gevolg dat de projectie werd doorzien en daardoor wegviel. Pff, weer vrede.

[Pedrito1965]

Dag Johanna,

de “ik” blijft een verzameling labels die hun bestaansrecht of bewijs in het verleden hebben.

en

het verleden is een construct.

en

… het zit in m’n hoofd, het is een gedachte. Dat zie ik duidelijk.

je zit er pal op! Voor alle duidelijkheid: wat bedoel je met “het”?

Goed! Als er dan eens geen gedachten zijn of geen gevoelens, waar is die “ik” dan?
Is er eigenlijk “iemand” als je in the flow bent?

Er is een organisme, net zoals een boom of een hond, dat met iets bezig is. Maar er worden nergens labels “ik” geplakt. Pas naderhand bij het terugkijken, dan zijn er uitspraken als “Dat heb ik mooi gedaan”, of “ik ben ook zo’n luiwammes, wanneer leer ik dat eens af?” en dan is de “ik” weer in beeld.

Weeral raak! Je merkt het verschil tussen de “ik-loze-in-the- flow” en de zogezegde “claimende-ik-uit-the-flow”… Is er iets of iemand die deze ervaring van in-the-flow heeft (claimt) of is er alleen de ervaring? Wat is die geheimzinnige “ik” nu precies?

als een label te veel verschuift en ik voel me ongemakkelijk, spring ik gauw op een ander label om me daaraan vast te houden. Maar of de labels nu positief geformuleerd zijn of negatief, de “ik” blijft een verzameling labels die hun bestaansrecht of bewijs in het verleden hebben.

Je zit er pal op.

Is de “ik” er nodig om waar te nemen dat je “in-the-flow bent” of dat je een label opplakt “eigen drammerige karakter”?

Als er niet gelabeld wordt, wie of wat blijft er dan over?

Wanneer ik uit de flow ben, zoek ik gedachten als reddingsboei, lijkt wel, om mezelf te rechtvaardigen of in te dekken. Want ik voel dat er iets niet goed loopt, maar weet niet wat.

Het is niet de bedoeling van dit proces om je te beter te voelen of om je volmaakte “ik” uit te vinden (als ik dat even mag kanttekenen). Wie is die “ik” die “gedachten” zoekt als reddingsboei?

met het gevolg dat de projectie werd doorzien en daardoor wegviel. Pff, weer vrede.

Fijn. Iets doorzien. Er is niets mis met de ander, het zijn verhalen toch? Wat wordt er doorzien Johanna, wat is een projectie – niet meer dan een “gedachte” toch? [Katie Byron ken ik ook, maar dat valt buiten het beoogde wat we hier willen - al is het effect gelijkaardig ;-)]


Een heleboel vragen om te checken d.m.v. direct waarnemen. Kijk hier ook eens naar:

Wat is datgene dat ervaart?

Is die “ik” er altijd?


Tot hoors,

Liefs,