Zou iemand mij willen gidsen?

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Sat Apr 18, 2015 4:52 pm

Hoi,
Er zit een bibliotheek van theorie in mijn hoofd over advaita, Kwantummechanica, werking van de hersenen & teksten van Tony Parsons, cursus in wonderen etc. en ik wil de theorie graag overboord gooien en voelen / ervaren dat ‚dit het is’.

Er is een besef dat deze ‚ik’ die dat wil, dat helemaal niet kan, er gebeurt wat er gebeurt.
Ik weet het even niet meer, soort van ‚het zoeken opgeven’ gevoel (alle boeken, audio, video’s verbranden) en tegelijkertijd merk ik een verslaving naar dat zoeken en angst voor de leegte, angst niks vast te kunnen houden‚ is dit het dan?’. Saaiheid komt op:-)

Er hangt ook een oordeel in de lucht dat met zelf onderzoek dit gevoel van ‚This is it’ niet bereikt kan worden, want de ik die het zelf onderzoek doet bestaat niet, wie is de ik die de vragen beantwoord? Gebeurt dat ook gewoon zoals het is?

Nou goed, behoorlijk veel gedachten wolken over dit onderwerp drijven langs.

Zou graag deze grap willen doorzien en doorvoelen, want ik denk dat mijn intellect de directe ervaring tegenhoudt, dat is echter ook een geloof….

Zou iemand mij daarmee willen begeleiden? Ik ben bereid iedere dag te reageren, de directe ervaring in te gaan en boeken&films&websites staan al in de opslag.

Veel dank alvast!
Lieve groet, P

PS: Excuus voor eventuele schrijffouten, ben een beetje dyslectisch..
PS: Dank voor het bestaan van deze website / service!
PS: Ik heb de pdf Gateless Gatecrashers deels gelezen en mee geschreven naar aanleiding van de vragen. Ik zie steeds meer dat er geen zelf is, dat het gewoon gebeurd zonder eigenaar, maar er komt angst langs, angst om t losgelaten ofzo iets.

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Sun Apr 19, 2015 11:45 pm

Hoi Patsy,

Als je het eens bent met de volgende spelregels, kunnen we beginnen:
  1. Je post elke dag minstens een maal, al is het maar een kort berichtje om te laten weten dat je nog actief bent.
  2. Ik ben geen (spirituele) leraar. Meer dan verwijzen kan ik niet doen. Jij kijkt totdat het 100% duidelijk is.
  3. Ik stel vragen, jij onderzoekt, kijkt, en antwoordt zo eerlijk mogelijk vanuit je directe ervaring.
  4. Filosofische verhandelingen en analyses houden de zaak alleen maar op, kijk en antwoord vanuit wat je waarneemt en beleeft.
  5. Zet alle filosofieën, leringen, overtuigingen opzij gedurende dit onderzoek. Bezoek geen satsangs, ook niet op youtube. Als je aan meditatie of yoga doet, kun je daar gerust mee doorgaan.
  6. Leer de quote functie te gebruiken. Zie hier voor instructies
Het beste zou zijn alles, maar dan ook alles wat je tot nu toe aan spirituele informatie tot je genomen hebt te vergeten. Aangezien dat niet kan en het goed is om met een schone lei te beginnen raad ik je aan om dit onderzoek te beschouwen als iets wat niets met "verlichting" of wat dan ook voor spirtuele richting of doel te maken heeft. En eigenlijk is dat ook het geval.

Laat me weten of je je hierin kunt vinden, dan gaan we van start.

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Mon Apr 20, 2015 8:03 am

Hoi Lex,
Dank je wel voor je bericht en je tijd.
De spelregels zijn duidelijk dus we kunnen beginnen. Ik neem aan dat het forum lezen ok is?
Leer de quote functie te gebruiken. Zie hier voor instructies
volgens mij gelukt zo.

Groetjes, Patsy

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Mon Apr 20, 2015 10:40 am

Hoi Patsy,
Ik neem aan dat het forum lezen ok is?
Ook daar zou ik het even bij deze conversatie houden.
Je "weet" al meer dan genoeg. Maar ik wil je geen "cold turkey" opdringen, kick rustig af in je eigen tempo.

Je schrijft:
ik wil de theorie graag overboord gooien en voelen / ervaren dat ‚dit het is’
Hoe verwacht je dat dat dan zal voelen?
Wat voor verwachtingen heb je nog meer van "de bevrijding"?
Wat zal er anders zijn?
Er is een besef dat deze ‚ik’ die dat wil, dat helemaal niet kan, er gebeurt wat er gebeurt.
Wat in de bibliotheek zit, zit er in. Het beste kun je er van uit gaan dat deze dialoog helemaal niets met verlichting te maken heeft. Dat is niet waar het hier om gaat en ook zeker niet het streven. Zo kunnen we met een schone lei beginnen. Zie het alsof je tot nu toe bezig bent geweest met leren koken en nu ga je volleyballen.
Zou graag deze grap willen doorzien en doorvoelen, want ik denk dat mijn intellect de directe ervaring tegenhoudt, dat is echter ook een geloof….
Wat is dat intellect ?

Lieve groet,

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Mon Apr 20, 2015 2:25 pm

Hoi Lex,
Je schrijft grappig, ik heb een glimlach op mijn gezicht, ook omdat ik zie dat ik als een gek heb willen koken om die Michelinster te krijgen en niet kon stoppen, want 'het perfecte gerecht maken' lukte maar niet. Dus inderdaad Volleyballen goed idee!
Je "weet" al meer dan genoeg. Maar ik wil je geen "cold turkey" opdringen, kick rustig af in je eigen tempo.

Ok, "cold turkey" lijkt me goeie. Ik had alweer alle podcasts gedownload van LU, herkenbaar gedrag.....kan er gelukkig om lachen! Het voelt goed, soort 'schoon opgeruimd' gevoel en heb sinds gister veel meer energie, een lichter gevoel.

Ik wil de theorie graag overboord gooien en voelen / ervaren dat ‚dit het is’
Hoe verwacht je dat dat dan zal voelen?
Eerst dacht ik dat ik alles als 1 zou zien, de scheiding tussen de dingen om me heen niet meer zou zien en ik geef toe….een gevoel dat niets mij meer zou raken, dat ik er de humor van zou inzien.
Nu weet ik het eigenlijk niet, heb een laissez-fair gevoel, zo van ik zie het wel. Ik zie dat ik mezelf voor de grap heb gehouden door af te gaan hoe andere ‚verlichte’ mensen het verwoord hebben. Opgelucht gevoel, ik weet het niet.
Wat voor verwachtingen heb je nog meer van "de bevrijding"?
Dat de ‚ik’ weg valt, maar ‚ik’ zou niet weten hoe.
Wat zal er anders zijn?
Weet ik ook niet, want dan ga ik denken over hoe het anders zou zijn en dan komen er plaatjes langs die ik nu zie als een langskomende gedachte en die het dus niet is.
Wat in de bibliotheek zit, zit er in. Het beste kun je er van uit gaan dat deze dialoog helemaal niets met verlichting te maken heeft. Dat is niet waar het hier om gaat en ook zeker niet het streven. Zo kunnen we met een schone lei beginnen. Zie het alsof je tot nu toe bezig bent geweest met leren koken en nu ga je volleyballen.
Ok, voelt een beetje raar, eng / onwennig die schone lei na al die jaren die ik erin heb gestopt, wat een oplichterij, ik had net zo goed met al die tijd & dat geld aan boeken, cursussen, cd’s een old timer kunnen kopen en een ‚klussen aan je auto’ cursus kunnen doen. Ben blij dat ik er nu achterkom. Waarachter zie ik je al schrijven, dat ‚bevrijding’ ook maar een woord is en dat ik niks weet, dat het allemaal concepten zijn en vooral andermans concepten. Ik heb zo alles maar aangenomen omdat het zo raak voelde, dat ik dacht ‚dit is het’, heb alleen nooit vraagtekens erbij gezet.

Zou graag deze grap willen doorzien en doorvoelen, want ik denk dat mijn intellect de directe ervaring tegenhoudt, dat is echter ook een geloof….
Wat is dat intellect ?
Goeie vraag, intellect als de bibliotheek aan woorden, concepten, theorieën die ik heb gelezen en heb overgenomen.

Lieve groet terug,
Patsy

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Mon Apr 20, 2015 3:20 pm

Hoi Patsy,

Eerst dacht ik dat ik alles als 1 zou zien, de scheiding tussen de dingen om me heen niet meer zou zien en ik geef toe….een gevoel dat niets mij meer zou raken, dat ik er de humor van zou inzien.
Nu weet ik het eigenlijk niet, heb een laissez-fair gevoel, zo van ik zie het wel. Ik zie dat ik mezelf voor de grap heb gehouden door af te gaan hoe andere ‚verlichte’ mensen het verwoord hebben. Opgelucht gevoel, ik weet het niet.
Het nuchtere inzicht dat "ik" of "mezelf" niets anders is dan een gedachtenconstructie zonder werkelijke inhoud, is voor iedereen hetzelfde. Het effect van dat doorzien verschilt. Sommige mensen zijn totaal blissed out, anderen voelen zich wat in de maling genomen en halen hun schouders op .
Sommigen keren het hele onderzoek voorgoed de rug toe en kopen een leuke oldtimer, anderen zijn geïnspireerd geraakt en gaan nu echt de diepte in. Sommigen houden op met mediteren, anderen beginnen er juist mee.

In wezen verandert er niets. Sinterklaas verdwijnt niet, doordat je niet meer in hem gelooft, je ziet gewoon dat ie er nooit is geweest. Hij was altijd al fake. Doordat de Sinterklaasverering stopt komt er tijd en ruimte vrij en wordt het leven wat simpeler. Een fanatieke zoeker zal meer bevrijding en opluchting ervaren dan iemand, die er verder nooit veel mee bezig is geweest.
ik weet het niet
- dat is het allerbeste uitgangspunt voor onderzoek.
Wat voor verwachtingen heb je nog meer van "de bevrijding"?
Dat de ‚ik’ weg valt, maar ‚ik’ zou niet weten hoe.
De 'ik' valt niet weg. Het wordt duidelijk dat het ding er in werkelijkheid nooit geweest is. Dat het een bedenksel is.
Het "ik-gevoel" en gedachtes met "ik" er in kunnen blijven doordenderen. En zelfs nog serieus genomen worden, maak je daar geen illusies over.
...dan komen er plaatjes langs die ik nu zie als een langskomende gedachte
Zo gaat dat. Goed gezien.
...dat ik niks weet, dat het allemaal concepten zijn
Wat moet ik je nog vertellen? Je hebt het helemaal in de gate(n).
'ik' is een van die concepten.
heb alleen nooit vraagtekens erbij gezet.
Herkenbaar. Ongelofelijk, he?
intellect als de bibliotheek aan woorden, concepten, theorieën die ik heb gelezen en heb overgenomen.
... en dat dan schijnbaar een eigen leven gaat leiden.
Weer goed gezien.

Het denken is doorzien, lijkt me? En voelen?
Hoe zit het met het ik-gevoel?
En is er nog angst?

Liefs,

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Mon Apr 20, 2015 8:08 pm

Hi Lex,
dank voor je reactie en je woorden, mooi geschreven.
Het denken is doorzien, lijkt me? En voelen?
Hoe zit het met het ik-gevoel?
En is er nog angst?
Eerste ding wat ik wil typen is: gedachtes komen langs, dit gaat te snel en te makkelijk. ik kan er toch niet nu al zijn….grappig, want waar moet ‚ik’ heen dan….

Keek net TV, het nieuws, en merkte dat al die ‚beter weten / weten waarom mensen handelen’ gedachtes langskomen over wat er gebeurd in de wereld, o.a. naar aanleiding van al die spiri boeken etc, de o.a. dat mensen dingen doen vanuit angst (angst agv de afscheiding) en dat dan naar buiten projecteren. Best wel verwaand en zie de altijd willen verklaren truc cq de levensfilosoof die erboven staat als afleidingsmechanisme. Want dat is het, het is 1 grote afleidingstruc om maar niet gewoon te zijn. Ik vond dat zijn altijd zo saai, vond het spannend al die teksten over het hoe en waarom. Ik heb nu tijd te over, merkte het vandaag al, alles ging vloeiender. Ik typ het zo eerlijk mogelijk neer, spontaan, en zie tegelijkertijd die wolken voorbij gaan met al die gelezen concepten die het willen overnemen, opmerkelijk allemaal.

Er is iets toch niet duidelijk voor me en tegelijkertijd hoor ik het antwoord, maar voel / ervaar het nog niet:
ik zie bijvoorbeeld net die gedachtes langskomen, maar waar komen die gedachtes dan in langs. Met in denk ik de ‚ik’ die ze pakt en ze ziet, als je begrijpt wat ik bedoel. tegelijkertijd komt nu dit scherm op en typ ik. ik ben alweer vergeten wat er gedacht werd. Ik denk aan wat ik gister ergens op het forum las, over een baby die voor zn 2de of 3de jaar geluiden hoort, maar er is niet een ‚ik baby’ die de geluiden hoort, maar gewoon geluiden geluiden. Kan het niet meer zo mooi omschrijven maar t was wel raak!

Nou goed, ik waggel dus een beetje heen en weer tussen zien dat Sinterklaas niet bestaat en het nog niet willen geloven dat hij echt niet bestaat. Wellicht een afkick verschijnsel omdat de pepernoten wel lekker zijn in eerste instantie totdat je er misselijk van wordt. Maar dat was ik al. Niet zo zeer een angst, meer een gevoel en nu? Zie dat dat nakick is.

Wat ook op komt is waarom ben ik al die jaren (ik denk zo’n 20 jaar) zo met die zoektocht bezig geweest, ik stop nu met schrijven hierover omdat het een verhaaltje is, het zoektocht verhaal. Blijkbaar was er die behoefte.
Ik geloof het ergens niet, de simpelheid, soort mechanisme van heel veel geld hebben geïnvesteerd in een huis wat op rotte palen staat.

Zo een beetje Lex.

Nog een vraag aan jou:
Wat bedoel je met
anderen zijn geïnspireerd geraakt en gaan nu echt de diepte in.
Wat houdt die diepte in? …. ik ruik weer een zoek cq ‚alle podcasten downloaden en luisteren’ om die diepte in te komen moment :-)

Fijne avond nog Lex!
Patsy

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Mon Apr 20, 2015 8:17 pm

Hi Lex,
Las nog even de tekst na en dacht na over dat huis op rotten palen, ik kan beter zeggen een 'bedacht huis met of zonder rotte palen'. Maakt niet uit, niet belangrijk.
Lieve groet, P

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Mon Apr 20, 2015 9:58 pm

Hoi Patsy,

Wat een gate-crash! Kan de klap hier helemaal horen.
maar waar komen die gedachtes dan in langs
Die vraag impliceert al dat er iets is waar die gedachtes in langs komen, net als de vraag "Wie ben ik?" er al van uitgaat dat er een "ik" is. Moet er iets zijn waar gedachtes in langs komen? Er zijn zintuigindrukken, gedachtes, gevoelens, lichamelijke gewaarwordingen, het besef dat je leeft, inzichten, noem maar op, dat verschijnt allemaal gratis en voor niets en moeiteloos. Zodra je probeert te 'pakken' waar dat in verschijnt, is datgene gereduceerd tot een concept en prompt zelf een verschijnsel, gedachte of label geworden. "Bewustzijn" is een populaire, bijvoorbeeld.
Met in denk ik de ‚ik’ die ze pakt en ze ziet, als je begrijpt wat ik bedoel.
Helaas niet. Als het belangrijk is, moet je het wat duidelijker zeggen, vrees ik.
‚ik baby’
Dat hele ik-concept is er inderdaad ingestampt. Eerst was er alleen ervaren, toen was er Patsy en toen werd Patsy 'ik'. Je stampt het er ook nooit meer uit, maar het helpt wel om te zien dat het een aangeleerd concept is.
Niet zo zeer een angst, meer een gevoel en nu?
Dat is het mooie: Dat wijst zich helemaal vanzelf. En dat was al zo, maar nu wordt het ook gezien.
waarom ben ik al die jaren (ik denk zo’n 20 jaar) zo met die zoektocht bezig geweest
Dat vraag ik me ook wel eens af. Idem hier, ±30 jaar. We kunnen een wedstrijdje doen wie de meeste verklaringen kan verzinnen.
anderen zijn geïnspireerd geraakt en gaan nu echt de diepte in.
Er zijn een aantal groepen binnen Liberation Unleashed, op facebook en op dit forum, waarbij mensen zaken kunnen uitdiepen waar ze tegenaan lopen. Sommigen hebben gezien dat Sinterklaas niet bestaat, maar struikelen nog over pepernoten.
Allemaal hebben ze het ik-concept doorzien, maar ze blijven in andere concepten tuinen. Er kunnen hardnekkige gevoelens/emoties opkomen, die aandacht vragen. In de meeste gevallen is er een periode van "grote schoonmaak", waar feedback en hulp welkom bij is. Maar nogmaals: Velen zien het, halen de schouders op en gaan door met hun leven.

Is het duidelijk? Heb je gezien dat 'jij' ('ik') een verwijzend woordje is en niets meer? Een concept. Een stukje sociaal gereedschap? Dat er in werkelijkheid geen centrum van controle of waarneming is?

Liefs,

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Tue Apr 21, 2015 7:14 am

Goedemorgen Lex,
Even een snelle reactie, ik kom later op de dag terug, nu naar afspraken.
ik zie dat er er geen ik is, dat het inderdaad een verwijzing is, geen centrum van waarneming. Het enige is dat het zo ingebakken is dat ‚ik’ wel het centrum is, dat wordt ook gezien.
Heb even weinig woorden, even rust nemen, maar ik kom later terug!
Wil je wel waanzinnig bedanken alvast voor je tijd en hulp, het kwam allemaal op het juiste moment, whow!
Liefs P

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Tue Apr 21, 2015 10:39 am

Hoi Patsy,
nu naar afspraken.
Dat beantwoordt dan je vraag:"en nu?"

Zoals je misschien gezien hebt bij het lezen van andere processen, ronden we af met een paar vragen, ik stel vast de eerste:
  • Bestaat er een onafhankelijke entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Patsy ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
Tot later,

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Tue Apr 21, 2015 5:09 pm

Hi Lex,

De quote knop werkt niet op m'n telefoon, hieronder het antwoord op je vraag.

Nee en nog eens nee.
Wel gedacht en aangenomen, ik wil er over nadenken maar dat lukt me niet meer, wordt 1 grote chaos met van overal vandaan stukjes theorieën, meningen, concepten. Tja, raar, ik heb geen zin en de woorden om het idee over een ik in te duiken, te vermoeiend.

Snap je dat?
Tot binnenkort!
P

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Tue Apr 21, 2015 9:04 pm

Hoi Patsy,

Kan me levendig voorstellen dat je (het denken) nu doodmoe en uitgeput bent van 20 jaar zoeken en even rust wilt.

Hier is de rest van de vragen en antwoord wanneer dat zo uitkomt. Geen haast. Het wijst zich vanzelf.
  • Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
  • Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
  • Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
  • Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
  • Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
Have fun!

Lex

User avatar
Patsy
Posts: 28
Joined: Thu Apr 16, 2015 3:55 pm

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby Patsy » Wed Apr 22, 2015 7:36 am

Goedemorgen Lex
Kan me levendig voorstellen dat je (het denken) nu doodmoe en uitgeput bent van 20 jaar zoeken en even rust wilt.
Ja, inderdaad.
Hier is de rest van de vragen en antwoord wanneer dat zo uitkomt. Geen haast. Het wijst zich vanzelf.

• Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
het geloof dat de gedachtes, concepten, gevoelens, fysieke sensaties die langskomen gebeuren door ‚mij’, vanuit een kern die ‚ik’ heet. Het geloof dat de ‚ik’ de aanstuurder is van alles wat er gewoon gebeurd.
Die illusie cq het geloof is er ingekropen door de jaren heen. Er is nooit een vraag bij gesteld of dat echt zo is, dus de ‚ik’ is als een machinist de trein gaan besturen en is niet gestopt. De trein ‚leven of zijn’ doet zijn ding, die rijdt, maar zonder machinist (de ‚ik’).
• Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
Het voelt heel simpel en vooral niet ingewikkeld. Zodra ik erover na wil denken wordt het ingewikkeld, kom ik er niet uit. Dan komen er allemaal vragen langs en er is een besef dat die vragen nooit beantwoord kunnen worden zonder in de concepten te duiken. Zijn ook weer labels. Het is echt een diep gevoel van niet weten en het wel willen weten is de gekte.
Het verschil: er is een rust over mij heen gekomen, gejaagdheid en de frustratie van het willen weten is er niet. Zelfs het idee om naar ‚Satsangs’ op Youtube/via Podcasts voelt als zwaar, ingewikkeld. Het is hun verhaal, vaak wel mooi en raak, maar nog steeds hun woorden. Dan duik ik meteen in hun verhaal met alle verwachtingen van dien.
Ik merk wel dat soms de gedachte langskomt ‚ en de ander dan, waar is die?’ Met mijn vriend bijvoorbeeld waar ik mee woon en werk (24/7). Die probeer ik te vangen of beter gezegd in het concept / gevoel te plakken over dat er geen ‚ik’ is, maar dan komt de verwarring weer op en kan ik er niet meer over denken. Ik kan de woorden niet vangen om het te beschrijven, zodra ik dat wil, komt er een blur van niet weten. ‚Vroeger’ kon ik er allemaal concepten / theorieën over vertellen, naar aanleiding van wat ik over ‚de ander’ had gelezen. Het hele woord separatie voelt al ingewikkeld.
Dus het verschil is dat ik nu geen idee heb en voordat we hieraan begonnen wel.
• Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
Die behoefte is er niet echt, maar ik zou het aan de hand van het lichaam uitleggen, waar is de ‚ik’ die ademt, eet, loopt etc.
• Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
De dag voordat wij contact kregen, hoorde ik Elena/Ilona van LU in een samenkomst in de UK (podcast) waar iemand iets vroeg over het bestaan van het ego vragen ‚wat is ego?’. Toen moest ik zo lachen toen ze zei ‚een woord’, toen viel het kwartje in de zin dat alles waar ik mee bezig was ‚woorden’ waren. Ik hield mij gewoon bezig met theorieen over ‚woorden’. Een zoektocht naar wat gewoon woorden zijn.
Ik denk dat dat een duw naar de drempel was en dat jouw vragen de finishing touch gaven (ik had het niet zonder jou gezien, denk ik, het gaf een vertrouwen om het met iemand te delen die ‚het’ wel al gezien had en mijn zoektocht begreep uit eigen ervaring, een soort extra zetje met een scherpe noot om bij het gebeuren te blijven.).

Het was niet zo zeer een groot gebeuren, meer van ‚oja, shit…’.
Verder omvouwt het zich nu, er is geen ik meer te bekennen en dat gevoel, of beter gezegd die herkenning is zich nog aan het verdiepen in al die dagelijkse dingen (wakker worden, koffie zetten, typen, sigaret roken waar vroeger nog het idee van ‚ik’ zat die dat deed). Zin in koffie en koffie zetten gebeurd, ‚ik’ doe dat niet.

Ik voel me ook niet bevrijd, halleluja blij en in extase of zo. Gewoon gewoon is een betere omschrijving. Het is meer het doorzien dat die ‚ik’ waarmee alles leek te gebeuren, er helemaal niet is. Maar dat zie ‚ik’ ook weer niet, er is iets weggevallen, de vragen. Er komen nog steeds gedachtes van onzekerheid, bijvoorbeeld of het project waar ik nu mee bezig ben wel goed wordt opgeleverd, langs, maar die blijven niet plakken.

Het woord ‚ de gekte’ komt op. En opluchting, rust, bijkomen.
• Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
Er komt ‚ingewikkeld’ langs, zo van, om daar achter te komen, heb ik geen zin in, kan mijn hoofd niet aan’. Simpel simpel houden.
Er gebeurd wat er gebeurd.
Ik zie de bladeren aan de boom hier naast mij bewegen, ik ga nu niet denken ‚hoe doet die wind dat, waar komt de wind vandaan, wie is de aanstuurder van ‚wind?’’. Ook het idee dat er een ‚opper’ iets is dat alles aanstuurt is weg, de zoektocht naar God, eenheid, energie. Ik kan er niets achter zien, er is geen achter, en er is ook geen voor.

Verantwoordelijk is ook een grap. Ik lag gister in bed en er kwamen gedachtes langs over momenten uit het verleden waar ik mij wel eens voor schaamde / gedrag met schuldgevoel. Die vielen ook weg, ik zag dat wat toen gebeurde, gebeurde zonder reden, het gebeurde gewoon, er was geen keuze van ‚dat had ik niet moeten doen’ ofzo. Maar die gedachtes kunnen nog wel langskomen, het is niet dat er niets meer langskomt, er is gewoon geen geloof / stickiness meer.

waar nog wel verdieping voelbaar is, zijn de mensen om mij heen, ik weet niet hoe ik ze moet zien?? Bestaat bijvoorbeeld mijn moeder, bestaat mijn vriend etc? Maar ik geloof dat dat ook weer een vraag is die langskomt.
Wellicht nog een afkick verschijnsel van al die vragen / zoek momenten naar antwoorden.

Veel liefs,
P
(ik wordt in het dagelijkse leven P genoemd, vandaar ;-))

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Zou iemand mij willen gidsen?

Postby lex » Wed Apr 22, 2015 10:54 pm

Nou, P, lijkt me duidelijk dat het duidelijk is dat er geen P. ersoon is.
Fijn dat de vragen zich toch beantwoord hebben, ondanks de denkvermoeidheid.

Ik zie dat er nog wat verwarring is over "de ander". Dat is een voorbeeld van iets waar je in "after care" groepen mee aan de slag zou kunnen. Een "sticky point". We kunnen er ook nu naar kijken, of niks mee doen en zien of het zich vanzelf oplost.

Verder laat ik wat andere gidsen, ("anderen" dus [8^) ) naar onze dialoog kijken. Die komen misschien nog met vragen.

Top!

Lex


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest