Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Wed Feb 12, 2014 10:37 am

Na het lezen van de site en vele beschrijvingen kom ik er toch achter dat ik het niet alleen kan, na momenten met een puinhoop aan gedachten die enkel verwarring brachten kom ik tot een stop.
Welke gids wil mij helpen?

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Wed Feb 12, 2014 12:24 pm

Ik wil hier meer over mijn worsteling vertellen, door de jaren heen heb ik veel van mijn ideeen over gelukkig zijn los gelaten. Oude voorwaarden en normen voor geluk zoals een baan, huis, gezin en samen oud worden heb ik laten varen om erachter te komen dat er ook geluk is zonder deze voorwaarden.
Ik heb zelfs een jaar geleden een ervaring van totale vrede/ geluk en inzicht gehad waar ik de hele puzzel compleet zag. Mijn ongeluk, beperkingen en pijn, het overlijden van mijn vrouw en de jaren samen met mijn zoon. Deze ervaring was zo diep en zo compleet, het ontroerd mij nog steeds.
Wie is die ik ?
Absoluut ongrijpbaar en ja een label, een afspraak uit de vroege jeugd en een identificatie ermee. En toch is het zo moeilijk om de illusie los te laten, als mensen me zeggen dat ik het heel goed gedaan heb. Heb ik dat zelf wel gedaan of is het juist het loslaten en meegaan met de stroom die werkte?
Als ik kijk en zie dat er geen ik is, dan geef ik het laatste stukje verzet op. Kan ik mijn beperkingen en pijn zoals ik ze nu regelmatig ervaar accepteren voor wat ze zijn?
Dit roept angst op, angst voor apathie, voor alles maar nemen voor wat het is.
Hierin ligt mijn worsteling, wie helpt mij?
Groet Cor

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Fri Feb 14, 2014 1:15 pm

Hoi Cor,

Laten we aan de slag gaan. Je geeft al heel open een aantal dingen aan.
Je hebt dus al het een en ander gelezen hier, dus ik neem aan dat je de grondregels kent, ik zet ze hier nog even neer voor de zekerheid:
  1. Schrijf vanuit je eigen, directe ervaring, niet vanuit ideeën of theorieën. De enige weg tot en door de poort is directe observatie van je eigen ervaring. Niet denken maar kijken, dus, observeren.
  2. Wees 100% eerlijk.
  3. Probeer elke dag te posten.
Absoluut ongrijpbaar en ja een label, een afspraak uit de vroege jeugd en een identificatie ermee.
dit geeft aan dat je in ieder geval intellectueel, als concept, begrepen hebt waar het hier over gaat.
En toch is het zo moeilijk om de illusie los te laten, als mensen me zeggen dat ik het heel goed gedaan heb.
Niets mis met genieten van een complimentje, toch?
Het gaat om het zien dat er geen centrale ik-figuur bestaat, niet om het loslaten van een illusie. Na het doorzien van de ik-illusie laten sommige andere illusies vanzelf los en sommige blijven ook gewoon aanwezig.
Als ik kijk en zie dat er geen ik is, dan geef ik het laatste stukje verzet op.
Ik begrijp niet helemaal wat je hier zegt.
Op het moment dat je kijkt, dan zie je dat er geen ik is?
of
Ik durf nog niet goed echt te kijken?
of nog iets anders?
Dit roept angst op, angst voor apathie, voor alles maar nemen voor wat het is.
Daar kun je op verschillende manieren naar kijken:
- “dit is een gedachte, die angst veroorzaakt”. Punt.
dat is het eenvoudigste. Als de gedachte er niet is, is de angst er ook niet. En dat geldt voor elke angstveroorzakende gedachte.
of je kijkt naar de inhoud van de gedachte en vraagt je af of hij waar is.
Als de ik-illusie doorzien is, leidt dat dan tot “alles maar nemen zoals het is” ?
En is dat zo erg om alles te nemen zoals het is?
Leidt “alles nemen zoals het is” tot apathie?

Apathie is dus een van je verwachtingen. Heb je nog andere positieve of negatieve verwachtingen van wat het doorzien van het ik-idee je kan opleveren?

Veel gedachten die er opkomen blijken bij enig onderzoek domweg niet waar. Hier is het doel aan te tonen dat vooral de gedachte “ik” onzin is. En de gedachtes waar het woord “ik” in voorkomt. Dat lijkt me nuttig “huiswerk” voor je: Kijk naar gedachtes/gevoelens over jezelf en kijk of die waar zijn, kloppen.

Succes!

Lex

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Fri Feb 14, 2014 4:17 pm

Hallo Lex,

Bedankt voor de snelle reactie en voor je hulp.
Inderdaad het concept is duidelijk voor mij.

En nee er is helemaal niets fout aan een compliment, heerlijk toch.
Als ik daarnaar kijk dan is er een gevoel van tevredenheid over wat er gebeurd is en daarnaast is er de gedachte dat "ik" dat heb gedaan.
En het is niet enkel een gedachte, het voelt ook dat er keuzes zijn gemaakt en actie is ondernomen. Wie doet dat dan?

Apathie is inderdaad een negatieve verwachting, die voortkomt uit de gedachte "er is geen ik" dus er is ook niets als ik wil of ik doe.
Een positieve verwachting die ik heb is rust en acceptatie het niet meer hoeven te strijden.

Ik heb net een hoger beroep zitting gehad, hierin zit veel van mijn strijd en het in actie komen.
Dit zijn ook de momenten waarop het ik het sterkts is, met alle gedachten van ik ben het er niet mee eens en ik niets doe dan "blablablablabla"

Op dit moment stopt het bij mij, ik staar naar mijn toetsenbord echter niets zinnigs komt op, geen gedachte.
Bedankt voor je hulp en het huiswerk, ik ga ermee bezig.

Groet Cor

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Sat Feb 15, 2014 12:28 am

Hoi Cor,

Het is misschien goed om te definieren waar we eigenlijk naar op zoek zijn. Waar verwijst dat woordje “ik” eigenlijk naar?
Ik heb net een hoger beroep zitting gehad, hierin zit veel van mijn strijd en het in actie komen
Ben je jurist of moest je opkomen als beklaagde?
Als ik daarnaar kijk dan is er een gevoel van tevredenheid over wat er gebeurd is en daarnaast is er de gedachte dat "ik" dat heb gedaan.
Is er behalve die gedachte ook werkelijk een entiteit waar die “ik” naar verwijst?
Kijk eerlijk. Vergeet alles wat je begrepen hebt en wat je denkt, dat ik of LU van je verwacht.
Misschien is die ik er wel.

Iets uit je vorige post:
Heb ik dat zelf wel gedaan of is het juist het loslaten en meegaan met de stroom die werkte?
In beide gevallen ga je uit van een entiteit, die iets doet. In het ene geval een actieve doener in het andere geval een loslater. Wat er werkelijk gebeurde is niet te bevatten, een mysterie, een onvolgbare aaneenschakeling van triljarden oorzaken en gevolgen, en daar plakt het verstand een paar grove verklarende gedachten op met een verzonnen ik-figuur er in. En ook dat er op plakken van die gedachten gebeurt spontaan.

Op dit moment stopt het bij mij, ik staar naar mijn toetsenbord echter niets zinnigs komt op, geen gedachte.
Dat zijn de uitgelezen momenten om te kijken. Als er geen gedachte is, is er dan een ik?

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Mon Feb 17, 2014 12:55 am

Hoi Lex,

Waar verwijst dat woordje "ik" naar:
Het verwijst naar een identificatie, de naam die mij gegeven is en wat ik als kind geleerd heb ik = Cor, een naambordje zoals op de voordeur zodat anderen mij kunnen aanspreken.
Wat zit er achter die voordeur, het lichaam, de gevoelens, de zintuigen, de emoties, ervaringen, herinerringen en een ziel.

Nee geen jurist en ook geen beklaagde, ik heb een hoger beroep aangespannen tegen een Wao keuring.

De gedachte dat "ik" dat heb gedaan:
De eerste onbewuste reactie is van het ego die zich op de borst slaat, pas als dan het bewustzijn erbij komt om te onderzoeken dan constateer ik:
Nee geen identiteit, wel een combinatie van bewustzijn, gedachtes, een keuze die naar voren komt en van daaruit een lichaam wat in actie komt.
Eigenlijk als ik het zo uitschrijf een hoeveelheid aan factoren die gebeuren zonder dat er iemand is die stuurt, er is wel een bepaalde sturing echter die ontstaat ergens in het brein.
Die sturing maakt het verwarrend, mijn automatische gedachte is nog dat als er sturing is dat er iemand stuurt, het zien dat er niemand stuurt komt daarna.
Sorry, het gaat even duren voordat dat automatisme eruit gaat.

Heb ik dat zelf gedaan of is het juist het loslaten en meegaan met de stroom:
Soms gebeuren er dingen die eigenlijk als vanzelf gaan, misschien zijn er wel gedachtes bij echter de actie gebeurd al. Een actie zonder vooraf de gedachtes van "kan dit wel" "is dit wel verantwoordelijk" etc. Dat omschrijf ik als loslaten, ik bedoel niet dat er een ik is die iets loslaat.
Daarin ligt ook een verwachting of beter gezegd een hoop om ooit in die stroom te zijn zonder dat het denken de overhand heeft.

Op een moment dat het stopt dan valt er niets te kijken, dan is er niets, leeg, shutdown. Stilte
Ik kan er enkel achteraf op terug kijken en dan zijn er ook weer gedachten en een label van "je wist het even niet meer he", terwijl het eigenlijk juist lekker voelde die shutdown.

Lex bedankt voor de tijd en aandacht die je geeft.

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Tue Feb 18, 2014 12:52 am

ik = Cor, een naambordje zoals op de voordeur zodat anderen mij kunnen aanspreken.
Precies. Niet meer en niet minder. Ik ben Lex. Voor jou de andere kant van deze conversatie.
mijn automatische gedachte is nog dat als er sturing is dat er iemand stuurt,
Je ziet de gedachte: “Als er sturing is moet er iemand zijn die stuurt” en je beseft dat die gedachte automatisch opkomt. Vanzelf dus. Dat er niemand is die die gedachte denkt. Hij is er ineens. Toch? Zie je dat?
het zien dat er niemand stuurt komt daarna.
Zie je dat werkelijk?
Sorry, het gaat even duren voordat dat automatisme eruit gaat.
Waarom excuseren?
Waarom moet dat automatisme er uit?
Hoe weet je dat dat gaat duren?
En welk automatisme bedoel je eigenlijk precies?
Lex bedankt voor de tijd en aandacht die je geeft.
Image

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Wed Feb 19, 2014 3:38 pm

Hallo Lex,

Ik werd vannacht wakker en moest ineens lachen, lachen om het hele indentificatie proces. De gedachte komt op dat een label (ook een gedachte) zich moet indentificeren met een andere gedachte. Eigenlijk is het om de slappe lach van te krijgen, heerlijk om dat zo te zien en te ervaren.
Wat een hoop onnodig gedoe en wat een ludieke vertoning om zo het idee te hebben dat "ik" grip heb. Vandaag loop ik veelal met een glimlach rond, waar ben ik tot nu toe mee bezig geweest en waar kunnen we ons toch druk om maken.
Er zijn ook beduidend minder gedachten vandaag, meer momenten van leegte, stilte. Als er al een gedachte opkomt zoals "ik ga nu dit of dat doen", dan word de glimlach een grijns want het valt me nu inderdaad op dat de gedachte er eerst is waarna er zo'n geel sticker velletje op gaat van "dat ga ik doen".
Wat bijzonder om zo ineens wakker te worden en met een lach rond te lopen.

Hartegroet Cor

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Fri Feb 21, 2014 12:03 am

Ha Cor,
Daarin ligt ook een verwachting of beter gezegd een hoop om ooit in die stroom te zijn zonder dat het denken de overhand heeft.
Nou zo te zien is je wens op dit moment in vervulling.
De gedachte komt op dat een label (ook een gedachte) zich moet indentificeren met een andere gedachte.
Dat is een mooi inzicht.
Wat een hoop onnodig gedoe en wat een ludieke vertoning
Zo kijk ik er ook vaak tegenaan en daarom heb ik een jaar niet gegidst. Ik vond het allemaal nogal onzinnig.

Wil je nog doorgaan?

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Sat Feb 22, 2014 11:02 am

Hoi Lex,

De afgelopen dagen is er vaker stilte en rust. Er zijn zeker nog de momenten dat de gedachten elkaar opvolgen tot het moment dat dit in het bewustzijn komt en dan verschijnt de glimlach weer.
Daar waar ik vroeger veelal op kon gaan in die gedachten en ik het idee had dat "ik" belangrijke keuzes moest maken. Is er nu eerder de glimlach en daarna rust, de keuze was er al.
Het proces wat er gaande is op dit moment is minder, hoe zal ik het zeggen, ingrijpend of minder een openbaring dan ik soms bij anderen lees. Echter er is geen twijfel.
Er is totale zekerheid van het is zoals het is en het is goed, ook met de beperkingen en de pijnen. Die zijn er natuurlijk nog echter het lijkt nu of ze er het hele leven al zijn, ze zijn deel van dit leven. Het is ok!
Daarmee is de angst voor het opgeven van verzet ook verdwenen, hoe kan er verzet zijn tegen iets wat het leven "is".

Er komt een nieuw inzicht naar boven, tot op heden had ik het geloof dat iedereen een ziel heeft. Een deel waarmee we in dit leven komen en het deel wat ook overblijft na onze dood los van alle identificaties.
Althans dat dacht ik, nu is duidelijk dat met de illusie van het zelf ook de illusie bestond van een "eigen" ziel. Nu is er het inzicht dat deze ziel er is zoals het leven er is. Een goddelijke stroom die ervaren kan worden.

Je vraagt of ik nog wil doorgaan?
Hahaha tuurlijk gaat het door zoals het leven door gaat, echter zonder "ik", daar valt weinig meer over te schrijven.

Mag ik jou vragen wat je weer bewogen heeft om opnieuw te gidsen?

Met veel dank voor je tijd en inzicht.
Hartegroet Cor

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Sun Feb 23, 2014 12:46 pm

Het proces wat er gaande is op dit moment is minder, hoe zal ik het zeggen, ingrijpend of minder een openbaring dan ik soms bij anderen lees.
Soms is er helemaal geen proces, alleen een “O, is dàt het nou?”
Eenheid-met-alles, vervuld zijn van liefde, stromen, zijn allemaal prachtige ervaringen, maar kunnen het nuchtere, eenvoudige zien ook in de weg staan. Glimlachen en een vredige dankbaarheid lijken mij prima bijverschijnselen.
Echter er is geen twijfel.
En dat is het kenmerk van het ware zien. Het kan niet meer ont-zien worden.
Je vraagt of ik nog wil doorgaan?
Hahaha tuurlijk gaat het door zoals het leven door gaat, echter zonder "ik", daar valt weinig meer over te schrijven.
Ik bedoel doorgaan met dit proces. Normaal stellen we (de gidsen) aan het eind een paar vragen. Die maken het duidelijk zichtbaar of de afwezigheid van een afgescheiden zelf twijfelloos gezien is. Dan krijg je de status blauw en dat geeft je toegang tot een paar facebookgroepen en de mogelijkheid zelf te gidsen, mocht je je daartoe geroepen voelen.



Lex

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Mon Feb 24, 2014 2:10 pm

Ha Lex,
Doorgaan met dit proces? dat begreep ik wel, zoals ik al zei daar valt weinig meer over te schrijven.
Dus kom maar op met die vragen zou ik zeggen.

En hierbij een hartelijke virtuele knuffel voor je begeleiding.
Cor

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Mon Feb 24, 2014 3:37 pm

Ha Cor,

Je had gevraagd wat mij bewogen heeft weer te gaan gidsen. Hier iets uit een conversatie met mijn andere “client” (als je een beter woord weet hou ik me aanbevolen):
Zij:“Ken je dat ook Lex, dat gevoel dat op de achtergrond aanwezig is dat er IETS gedaan moet worden?”
Lex: “Dat ken ik, ja, ik ben ook zoeker geweest. Vandaar dat ik weer ben gaan gidsen. Het geloof in een ik-structuur geeft toch veel onnodig leed.”

Hier zijn de vragen:
  1. Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Cor) in wat voor vorm dan ook?
    Is die er ooit geweest?
  2. Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
  3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen? Geef een verslag van de laatste paar dagen.
  4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
  5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?
    Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
  6. Heb jij controle over gebeurtenissen? Voorbeeld(en)?
groet,

Lex

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby lex » Fri Feb 28, 2014 1:16 pm

Hee Cor,

Vanwaar deze stilte?
Waren de vragen wat te prematuur? Of is er iets anders aan de hand?

Groet,

Lex

User avatar
cor
Posts: 9
Joined: Thu Feb 06, 2014 2:07 pm

Re: Wie helpt mij met mijn worsteling ?

Postby cor » Sat Mar 01, 2014 5:55 pm

Hallo Lex,
Nee zeker niet prematuur. Bij de verhuizing heb ik mezelf laten verleiden om toch weer eens teveel te doen gevolgd door enkele dagen uitgeschakelt liggen van de pijn. De geest begint weer helder te worden. Morgen zal ik verder op je vragen ingaan. Ik ben nu aan het genieten van geen pijn.
Warme groet Cor


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 20 guests