Only Being

[Libun]

Dag LunaM

-Ik doe wat ik kan.

Ah, dat schept een band, hier ook ontwikkelingen op dat front, vooralsnog niks ernstigs, ik hoop bij jou ook. Ik wens je sterkte en een dagje of zo wachten is natuurlijk geen probleem ik ben al blij met je gidsen.

-Hoe voelt dat? Kijk eens wat er over blijft, als de aannames weg zijn?

Ik weet niet hoe ik daar naar moet kijken. Ik zie dat ik aannames heb voornamelijk omdat jij me erop wijst. Op dit moment is er weer een issue in het klussen en bedenk ik doemscenario’s, eigenlijk zijn dat ook aannames maar dat soort bedoel je misschien niet. Ik probeer te blijven zien dat dit de stroom is en je leest het al: een hoop ge-ik. Is dit wel het juiste moment om te antwoorden? Ja, wat gebeurt gebeurt.

-ik weet niet of er zo duidelijk een grens te vinden is. Zou je dit even in de praktijk kunnen proberen te onderzoeken? Zou je dit willen onderzoeken onder de douche? Voel het water, wat wordt waargenomen. Wat wordt gevoeld? Speel eens met "koud/ warm".
Ik hoor het graag van je wat gezien is!

Ik antwoord zonder onder de douche te hebben gestaan; kan dat eigenlijk wel? Nee ik ben toch gaan douchen maar weet eigenlijk geen raad meer met de vraag. Het gaat over de grens tussen voelen en waarnemen van voelen, maar ik weet ineens niet meer wat waarnemen van voelen is. Ik heb denk ik steeds ‘waarnemen van gevoelens’ gelezen en dat noem ik denken. Ik raak opnieuw in de war en lees weer een hoop ge-ik en wordt geïrriteerd. Ik vermoed omdat ik het niet meer begrijp en dacht te begrijpen. Ik ga douchen en voel koud water op mijn huid en daarna warm dat is de sensatie en ik kan het verschil niet benoemen. Ik noem het een aangenaam en het ander niet maar dat is een gedachte en die neem ik ook waar. De weg kwijt. Ik neem dus iets waar en weet niet meer wat waarnemen van voelen is.

-Even voor de duidelijkheid: waarnemen van sensaties is zoals ik het zie:

Waarnemen van sensaties is dat niet dubbelop, is de sensatie niet het waarnemen?

-Klopt dit plaatje volgens jou?

Nee, want volgens mij zijn ‘gevoelens zoals in emoties’ gedachten en is dat geen fysieke sensatie, dan staan er inderdaad 5 in het rijtje. Er zijn 5 zintuigen en die leveren de fysieke sensaties of hoe je dat ook moet zeggen. De boeddhisten noemen denken het 6e zintuig en daar kan ik in mee, dus ik denk dat ‘gevoelens zoals in emoties’ bij denken horen. Ben ik nou aan het muggenziften?

-Richt je aandacht op een sensatie. Is er een voeler en het gevoelde? Kan je ze allebei vinden en een grens tussen de twee? Of is er (inderdaad) misschien alleen voelen?

Er is alleen voelen. De vraag naar de grens die vaker langskomt intrigeert me omdat ik er niet de vinger achter kan krijgen geloof ik. Ik begin met te zeggen: ik voel iets, neem een gevoel waar, maar nadere beschouwing leert dat die ik niet nodig is dat er zonder ook gevoeld wordt. dus wordt het: er wordt gevoeld. Nu vind ik iets van dat gevoel, bijvoorbeeld onaangenaam, maar als ik daarnaar kijk dan is die ik ook niet nodig want het is slechts een gedachte dat vinden en die gedachte wordt ook waargenomen en toch is er nu een probleem om die ik buiten de deur te houden. Het zou helpen nergens meer iets van te vinden.

-wat waarneemt is door mij nog nooit gezien. Wel dat er wordt waargenomen.

Ja, de zoveelste aanname.

-wat zie jij? Of bedoel je dat er niet gelijk gezien, gehoord, gevoeld, gedacht kan worden? Wat zou er gebeuren als je in een soort "flow" zit?

Ik herinner me ineens dat ik tegen Wout ook dat een ding in bewustzijn genoemd heb, waarop hij vroeg of als de deurbel ging ik dan niet meer kon lezen. Kortom, ik weet het weer niet en wil geen aannames gaan debiteren. Ja, flow, ook zo’n begrip. Wat ik me erbij voorstel (aanname) is de afwezigheid van weerstand/verzet tegen dat wat is. Eigenlijk is het de afwezigheid van een ik. MMeegaan met wat zich aandient en waar dit ‘zijn’ een onderdeel van is.
Ik zie dat als ik ga denken over een fysieke sensatie dat het lijkt alsof het voelen/waarnemen stopt. Ik zeg lijkt want ik kan het niet echt zien. Ik voel contact tussen mijn vingers en de toetsen, als ik daar echt bij wil zijn dan moet ik er niet iets van gaan vinden want dat beinvloed de ervaring van het contact voelen. Ik ervaar het elke ochtend bij het tandenpoetsen, de manier die de mondhygiëniste aanraadt kan alleen maar als er geen gedachten worden waargenomen.

-is er wel geluid als er geen horen is?

Elk antwoord is een aanname lijkt me of stuurt daar op aan, er is geen waarneming dat is het enige wat te zeggen valt dan.

-Richt je aandacht op een uitzicht. Zie of je dit kunt bekijken. Waar speelt zich dat wat gezien wordt af? In het landschap zelf? In de ruimte? In het licht? Je ogen? Je hersenen? Wat als 1 van deze aspecten weg valt?Is er iemand die ziet en het uitzicht? Is er een grens tussen twee dingen waarneembaar? Of is er misschien alleen kijken? Waarnemen. Is er een waarnemer en het waargenomene?
-Of zijn al die tweedelingen enkel en alleen vindbaar in gedachtes en mentale plaatjes?

Als je met tweedeling bedoelt die tussen horen en de horer, zien en de ziener, proeven en de proever enz. dan zijn die delingen een mentaal plaatje. Er is waarnemen zoveel is duidelijk.

-Zou alles met elkaar in verband kunnen staan Louis? bestaan die vakjes waarin we alles telkens willen verdelen wel in de directe waarneming

Ik heb erg de neiging om weer sorry te zeggen want ik weet het niet meer, wat is ‘alles’ in dit verband? Wat en hoe verdelen we. Welke vakjes? In de directe waarneming is niks verdeeld volgens mij maar ik tast in het duister.

- Voel de ruimte, zonder je te bewegen. Voel je lijf. Kijk of er een begin en een einde te voelen is. Of je een maat hebt, een gewicht, afmetingen... waar begin je en waar eindig je.

Bij de yoga doen we iet dergelijks. Op een bepaald moment is het mentale beeld van het lichaam verdwenen, geen maat, geen begin en geen einde. Het is niet duidelijk waar dan denken of horen plaatsvinden tenminste als aannames buiten beschouwing blijven. Als de ruimte gevoeld wordt (kan je daar iets meer over zeggen?) dan is ook niet duidelijk waar in de ruimte het lichaam zich bevindt, tenzij ik(?) mijn gedachten erop los laat.

- Maar hoe is het om niet iemand verantwoordelijk te hoeven maken... het gebeurd gewoon. Thats is. Is er meer dan dat, is er meer dan: het gebeurd?

Hoe dat is weet ik niet want ik doe het continu maar als je vraagt welke voorstelling ik daarvan maak begin ik weer te jubelen. Allemaal aannames trouwens.

-zie hierboven. En trouwens: is er iemand nodig om te oefenen? ;)

Oh hemel, weer een aanname

-Net als met het waarnemen, zou het allemaal met elkaar in verband staan?
Wat staat met elkaar in verband, ik raak de draad kwijt lijkt wel?
-ik ook ;) Zoals er is waarnemen. Maar geen waarnemer. Er is verwarring. Maar geen verwarde. Er is oefenen maar geen beoefenaar.

Ik begrijp nog niet over welk verband het gaat. Voel me een beetje dom.

-Yes! Nice. Hoe is dat?

Op dit moment kan ik daar helemaal niet meer bij. Er is boosheid maar geen boos persoon zoals je hierboven schrijft. Echter bij sterke emotie is er ogenblikkelijk een ik, boos persoon dus. Wat ik me van vanmorgen herinner is dat ik dacht maar ik besluit het toch om ze op te tillen of niet maar toen ik langer keek en na 5 tellen besloot om ze na tien tellen op te tillen realiseerde ik me dat ik kan zitten denken wat ik wil maar dat dat los staat van optillen of niet, meer zoals Watts beschrijft.
Gisteren geprobeerd LU uit te leggen aan een paar vrienden, domme actie om iets te proberen uit te leggen wat niet gesnapt wordt door de uitlegger. Of ik gek was? Hahaha, was gezellig.
Groet Louis

[Lunamaya]

Hoi Louis.

Ah, dat schept een band, hier ook ontwikkelingen op dat front, vooralsnog niks ernstigs, ik hoop bij jou ook. Ik wens je sterkte en een dagje of zo wachten is natuurlijk geen probleem ik ben al blij met je gidsen.

dank je. Ik hoop voor jou hetzelfde.

-

Hoe voelt dat? Kijk eens wat er over blijft, als de aannames weg zijn?
Ik weet niet hoe ik daar naar moet kijken. Ik zie dat ik aannames heb voornamelijk omdat jij me erop wijst. Op dit moment is er weer een issue in het klussen en bedenk ik doemscenario’s, eigenlijk zijn dat ook aannames maar dat soort bedoel je misschien niet. Ik probeer te blijven zien dat dit de stroom is en je leest het al: een hoop ge-ik. Is dit wel het juiste moment om te antwoorden? Ja, wat gebeurt gebeurt.

Dit lijkt me een prima ontwikkeling. Je ervan bewust worden is een belangrijk begin om het eerder te zien en ervan los te komen. Je ziet het zelf nu ook ook zonder erop gewezen te worden.

Ik antwoord zonder onder de douche te hebben gestaan; kan dat eigenlijk wel? Nee ik ben toch gaan douchen maar weet eigenlijk geen raad meer met de vraag. Het gaat over de grens tussen voelen en waarnemen van voelen, maar ik weet ineens niet meer wat waarnemen van voelen is. Ik heb denk ik steeds ‘waarnemen van gevoelens’ gelezen en dat noem ik denken. Ik raak opnieuw in de war en lees weer een hoop ge-ik en wordt geïrriteerd. Ik vermoed omdat ik het niet meer begrijp en dacht te begrijpen. Ik ga douchen en voel koud water op mijn huid en daarna warm dat is de sensatie en ik kan het verschil niet benoemen. Ik noem het een aangenaam en het ander niet maar dat is een gedachte en die neem ik ook waar. De weg kwijt. Ik neem dus iets waar en weet niet meer wat waarnemen van voelen is.

Ojee. Het is niet de bedoeling dat het zo verwarrend wordt. Wij zijn met z'n tweeën geloof ik wel in staat het ingewikkelder te maken dan dat het is. Het is juist ontzettend simpel. Dat wat binnen de directe ervaring waargenomen wordt, de elementen die ik eerder noemde. Denken is inderdaad een hele ingewikkelde want het waarnemen van je gedachtes is even zo een waarneming maar de inhoud van de gedachtes ligt weer op een ander vlak . Even als dat zien, ruiken, horen, waargenomen wordt binnen directe ervaring, gebeurd denken. Bij dit alles is geen ik nodig, dit wordt niet gestuurd maar gebeurd net als dat je hart klopt, je bloed stroomt en je lijf functioneert.
om deze reden wordt denken ook wel eens buiten beschouwing gelaten als het gaat over de directe ervaring. Maar eigenlijk klopt dat niet maar als het voor jou verwarrend is kunnen we het denken en de emoties wel even buiten beschouwing laten en kijken we sek naar ruiken horen proeven voelen en zien als in lichamelijke sensaties.

Waarnemen van sensaties is dat niet dubbelop, is de sensatie niet het waarnemen?

zou je dit zelf willen onderzoeken? Kijk maar eens bijvoorbeeld bij de koude douche of je doet je zeer of of proeft iets zuurs, oftewel een extreme waarneming. zijn er alleen sensaties? of is er alleen waarnemen? of waarnemen en sensaties?

-Klopt dit plaatje volgens jou?
Nee, want volgens mij zijn ‘gevoelens zoals in emoties’ gedachten en is dat geen fysieke sensatie, dan staan er inderdaad 5 in het rijtje. Er zijn 5 zintuigen en die leveren de fysieke sensaties of hoe je dat ook moet zeggen. De boeddhisten noemen denken het 6e zintuig en daar kan ik in mee, dus ik denk dat ‘gevoelens zoals in emoties’ bij denken horen. Ben ik nou aan het muggenziften?

Nee je bent niet aan het muggenziften het is heel goed dat je hier duidelijkheid over vraagt. Zie bovenstaande voor mijn antwoord.

-Richt je aandacht op een sensatie. Is er een voeler en het gevoelde? Kan je ze allebei vinden en een grens tussen de twee? Of is er (inderdaad) misschien alleen voelen?

Er is alleen voelen. De vraag naar de grens die vaker langskomt intrigeert me omdat ik er niet de vinger achter kan krijgen geloof ik. Ik begin met te zeggen: ik voel iets, neem een gevoel waar, maar nadere beschouwing leert dat die ik niet nodig is dat er zonder ook gevoeld wordt. dus wordt het: er wordt gevoeld. Nu vind ik iets van dat gevoel, bijvoorbeeld onaangenaam, maar als ik daarnaar kijk dan is die ik ook niet nodig want het is slechts een gedachte dat vinden en die gedachte wordt ook waargenomen en toch is er nu een probleem om die ik buiten de deur te houden. Het zou helpen nergens meer iets van te vinden.

geweldig heel goed gekeken. Hier lijkt het alsof je het echt heel duidelijk ziet. inderdaad overal die ik die eraan geplakt wordt maar zonder die ik gaat het ook allemaal door. Het is maar een bedenksel die ik.

Ik herinner me ineens dat ik tegen Wout ook dat een ding in bewustzijn genoemd heb, waarop hij vroeg of als de deurbel ging ik dan niet meer kon lezen.

Dit snap ik niet over de deurbel en niet lezen.

Ja, flow, ook zo’n begrip. Wat ik me erbij voorstel (aanname) is de afwezigheid van weerstand/verzet tegen dat wat is. Eigenlijk is het de afwezigheid van een ik. MMeegaan met wat zich aandient en waar dit ‘zijn’ een onderdeel van is

. Er is wel een verschil tussen het gebruiken van termen om elkaar te kunnen begrijpen en het het uitgaan van een waarheid. Ik zal niet zeggen dat je in een flow moet komen of zal komen op een zeker moment. Maar ik vraag me af of je het gevoel van een flow kent, een flow van op hetzelfde moment ervaren van verschillende sensaties die kloppend voelen, waar niet krampachtig over nagedacht hoeft te worden.

Ik zie dat als ik ga denken over een fysieke sensatie dat het lijkt alsof het voelen/waarnemen stopt. Ik zeg lijkt want ik kan het niet echt zien. Ik voel contact tussen mijn vingers en de toetsen, als ik daar echt bij wil zijn dan moet ik er niet iets van gaan vinden want dat beinvloed de ervaring van het contact voelen. Ik ervaar het elke ochtend bij het tandenpoetsen, de manier die de mondhygiëniste aanraadt kan alleen maar als er geen gedachten worden waargenomen.

Ja heel mooi. Gedachtes nemen heel vaak alle ruimte in en worden de veel te belangrijk gemaakt waardoor juist die hele belangrijke directe ervaring geen ruimte krijgt en je je in je hoofd leeft in plaats van in de realiteit.

-is er wel geluid als er geen horen is?
Elk antwoord is een aanname lijkt me of stuurt daar op aan, er is geen waarneming dat is het enige wat te zeggen valt dan.

prima
-

Richt je aandacht op een uitzicht. Zie of je dit kunt bekijken. Waar speelt zich dat wat gezien wordt af? In het landschap zelf? In de ruimte? In het licht? Je ogen? Je hersenen? Wat als 1 van deze aspecten weg valt?Is er iemand die ziet en het uitzicht? Is er een grens tussen twee dingen waarneembaar? Of is er misschien alleen kijken? Waarnemen. Is er een waarnemer en het waargenomene?
-Of zijn al die tweedelingen enkel en alleen vindbaar in gedachtes en mentale plaatjes?

Als je met tweedeling bedoelt die tussen horen en de horer, zien en de ziener, proeven en de proever enz. dan zijn die delingen een mentaal plaatje. Er is waarnemen zoveel is duidelijk.

exact! Precies niet ingewikkelder maken er is waarneming..
-

Zou alles met elkaar in verband kunnen staan Louis? bestaan die vakjes waarin we alles telkens willen verdelen wel in de directe waarneming
Ik heb erg de neiging om weer sorry te zeggen want ik weet het niet meer, wat is ‘alles’ in dit verband? Wat en hoe verdelen we. Welke vakjes? In de directe waarneming is niks verdeeld volgens mij maar ik tast in het duister.

je hoeft je niet te verontschuldigen. Het maakt helemaal niet uit. Ik onderzoek met jou verschillende gebieden. En bij sommige zal het raken aan iets waar je verder mee kan. sommigen zullen niet resoneren. En als het je in de war brengt zou het ook kunnen dat het de plank misslaat. Dus dit Laten we lekker even liggen en wie weet valt het kwartje nog en wie weet is het helemaal niet nodig dat daar een kwartje valt want is er straks geen vraag meer.

-

Voel de ruimte, zonder je te bewegen. Voel je lijf. Kijk of er een begin en een einde te voelen is. Of je een maat hebt, een gewicht, afmetingen... waar begin je en waar eindig je.
Bij de yoga doen we iet dergelijks. Op een bepaald moment is het mentale beeld van het lichaam verdwenen, geen maat, geen begin en geen einde. Het is niet duidelijk waar dan denken of horen plaatsvinden tenminste als aannames buiten beschouwing blijven. Als de ruimte gevoeld wordt (kan je daar iets meer over zeggen?) dan is ook niet duidelijk waar in de ruimte het lichaam zich bevindt, tenzij ik(?) mijn gedachten erop los laat.

Dit was precies wat ik bedoelde. Dit zijn bijvoorbeeld de vakjes waar ik het over had. We hebben de neiging om alles op te delen in vakjes. Dit Is Mijn Lijf. Dit is het bed. Maar bestaan ze eigenlijk wel? zijn het hele praktische manieren om dingen te kunnen beschrijven. Maar in werkelijkheid is dat onderscheid helemaal niet zo duidelijk... Of wel? Of allen in gedachtes?

-

Net als met het waarnemen, zou het allemaal met elkaar in verband staan?
Wat staat met elkaar in verband, ik raak de draad kwijt lijkt wel?

hahaha duidelijk We moeten even niet teveel met verbanden bezig. en dat hoeft ook helemaal niet Het is niet nodig Laten we ons focussen op het doorzien van de de illusie.

Gisteren geprobeerd LU uit te leggen aan een paar vrienden, domme actie om iets te proberen uit te leggen wat niet gesnapt wordt door de uitlegger. Of ik gek was? Hahaha, was gezellig.

zou je eens een experiment willen aangaan? Zou je zonder na te gaan denken dit thema aan mij willen beschrijven. Dus Liberation Unleashed en waar je mee bezig bent laat de woorden maar rollen en kijk eens wat er uitkomt.

Groetjes weer van Lunam

[Libun]

Dag LunaM
Eerst de laatste vraag, rest volgt.

-zou je eens een experiment willen aangaan?

Zonder nadenken is het moeilijkste gedeelte van het experiment, ik ben er kennelijk al mee begonnen. Ik vertaal LU: vrijheid bevrijd komt bij mij op. Leash is riem, dacht altijd teugel maar dat blijkt niet zo. Een riem houdt de broek op maar kan ook te strak zitten en als hij te strak of te los zit dan is hij niet meer behulpzaam, in ieder geval wordt dat aspect ondergeschikt aan het ongemak dat hij oplevert. De riem staat symbool voor het ik: te strak en het het doet pijn, te los en je hebt er ook niets aan. Maar als het te strak of te los kan zitten dan wordt hij een gaatje verzet, dat bepaalt niet de riem. Hoe te strak of te los eruit ziet doet er niet toe en wie of wat dat dan wel bepaalt ook niet: er wordt strakker of losser gezet en daarover wordt geen vergadering belegd. Er wordt geweten wat de juiste stand is, onmiddellijk en naar gehandeld. De riem riemt alleen, kan er geen zegje over hebben, dat is niet ‘des riems’. De riem is een hulpmiddel net zoals het ik, de riem stuurt niet en het ik ook niet. Als het hier niet zo koud was zou ik naakt lopen.
De riem is gefabriceerd met het doel die broek op te houden en het ik is behulpzaam bij het functioneren, kan vrijelijk losser of vaster gezet worden en terzijde gelegd als het lekker weer is. Hier gaat de vergelijking mank vrees ik want het blijkt altijd lekker weer te zijn.
Groet Louis

[Libun]

Dag LunaM

-Maar eigenlijk klopt dat niet maar als het voor jou verwarrend is kunnen we het denken en de emoties wel even buiten beschouwing laten en kijken we sek naar ruiken horen proeven voelen en zien als in lichamelijke sensaties.

Ik weet niet of het dat is wat verwarrend is voor mij, het onderscheid tussen het waarnemen van gedachten en de inhoud ervan is me volgens mij wel duidelijk. Tijdens de meditatie neem ik denken waar en ga dan terug naar de directe ervaring, wat dient er zich aan in het lijf, wat komt er binnen via de zintuigen.

-zou je dit zelf willen onderzoeken? Kijk maar eens bijvoorbeeld bij de koude douche of je doet je zeer of of proeft iets zuurs, oftewel een extreme waarneming. zijn er alleen sensaties? of is er alleen waarnemen? of waarnemen en sensaties?

Ga onder de koude douche staan en ik verzeker je dat er sensaties zijn en die neem ik waar, maar hoe ziet waarnemen eruit zonder sensaties? En hoe sensaties zonder waarnemen? Is waarnemen zonder sensaties waar de oefening in het bed over gaat? Het voelen van de ruimte etc. Het pure zijn zonder sensaties? Wat dan sensaties zonder waarnemen zijn weet ik niet: Is er geluid zonder horen?

-Dit snap ik niet over de deurbel en niet lezen.

N.a.v. een ding in bewustzijn: als je hoort kun je ook nog zien denk ik dat hij bedoelde.

-Maar ik vraag me af of je het gevoel van een flow kent, een flow van op hetzelfde moment ervaren van verschillende sensaties die kloppend voelen, waar niet krampachtig over nagedacht hoeft te worden.

Ik ken het denk ik. Moeiteloos zijn. Er is geen gerichtheid op iets, nee dat klopt niet. In het werk gebeurt het heel soms bijvoorbeeld. Er is in zoverre gerichtheid dat er aandacht is voor de bezigheid, opgaan in ook. Maar jouw woorden: ‘een flow van op hetzelfde moment ervaren van verschillende sensaties die kloppend voelen, waar niet krampachtig over nagedacht hoeft te worden.’ geven mij een antwoord op de vraag of je verschillende sensaties tegelijkertijd kunt ervaren. Is dus kennelijk mogelijk maar of het hier gebeurt of herkend wordt is daarmee niet gezegd. Ik denk dat ik soms heel slim de juiste woorden weet te vinden maar de ervaring, het ‘zien’ ontbeer.

-Dit was precies wat ik bedoelde. Dit zijn bijvoorbeeld de vakjes waar ik het over had. We hebben de neiging om alles op te delen in vakjes. Dit Is Mijn Lijf. Dit is het bed. Maar bestaan ze eigenlijk wel? zijn het hele praktische manieren om dingen te kunnen beschrijven. Maar in werkelijkheid is dat onderscheid helemaal niet zo duidelijk... Of wel? Of allen in gedachtes?

Wordt het weer lastig, ik kan met de beste wil van de wereld me niet afvragen of mijn bed wel bestaat of bedoel je of die vakjes wellicht niet bestaan en dus dat er geen onderscheid tussen verschillende entiteiten bestaat? Iets dringt er bij mij niet door.

-Laten we ons focussen op het doorzien van de de illusie.

Soms weet ik niet meer over welke illusie het gaat.

-zou je eens een experiment willen aangaan? Zou je zonder na te gaan denken dit thema aan mij willen beschrijven. Dus Liberation Unleashed en waar je mee bezig bent laat de woorden maar rollen en kijk eens wat er uitkomt.

Vandaag mijn verhaal herlezen en volgens mij raakt het niet de kern. Wie vindt het altijd lekker weer?
Groet Louis

[Lunamaya]

Hadie Louis. Voel me beroerd, dus je mag even zelf verder aan het werk met kijken.

In onze gesprekken valt me steeds op hoe ingewikkeld het wordt. Zou je kunnen kijken of je de dingen zo simpel mogelijk kan houden? Bekijken de directe ervaring. Niet denken over. Maar ervaren van. In het hier en nu.

De focus van de illusie doorzien is simpel gericht op het zien dat er nergens een "ik" te vinden is behalve in gedachtes. Hoe zinvol gedachten ook kunnen zijn, ze kunnen ons ook enorm voor de gek houden. De illusie dat er een ik bestaat is daar een heel duidelijk voorbeeld van. Juist daarom kijken we in dit onderzoek meer naar wat is, dan naar de inhoud van gedachten.
Ik reageer snel meer.

Groetjes lunam

[Libun]

Dag LunaM
Ga ik doen!
Veel beterschap.
Groet Louis

[Lunamaya]

Dag Louis!

-Maar eigenlijk klopt dat niet maar als het voor jou verwarrend is kunnen we het denken en de emoties wel even buiten beschouwing laten en kijken we sek naar ruiken horen proeven voelen en zien als in lichamelijke sensaties.

Ik weet niet of het dat is wat verwarrend is voor mij, het onderscheid tussen het waarnemen van gedachten en de inhoud ervan is me volgens mij wel duidelijk. Tijdens de meditatie neem ik denken waar en ga dan terug naar de directe ervaring, wat dient er zich aan in het lijf, wat komt er binnen via de zintuigen.

prima! Duidelijk dus. Dan kunnen we deze dus wel blijven gebruiken.
Dus we hebben zien, horen, ruiken, voelen en proeven. Denken kunnen we als aparte categorie beschouwen.
Juist door de inhoud van de gedachten worden we steeds afgeleid. Maar je kan het eigenlijk zien als net zo iets als zien. Gek genoeg zijn we met de andere zintuigen beter in staat ze wat "uit te schakelen". Je ziet wat handig/ nodig is en de rest laat je aan je voorbij gaan. Gedachtes lijken we allemaal continue serieus te nemen.

Kan jij zelf nog wat vertellen over wat je ziet aan onderscheid tussen gedachtes en andere zintuiglijke ervaringen?

-zou je dit zelf willen onderzoeken? Kijk maar eens bijvoorbeeld bij de koude douche of je doet je zeer of of proeft iets zuurs, oftewel een extreme waarneming. zijn er alleen sensaties? of is er alleen waarnemen? of waarnemen en sensaties?

Ga onder de koude douche staan en ik verzeker je dat er sensaties zijn en die neem ik waar, maar hoe ziet waarnemen eruit zonder sensaties? En hoe sensaties zonder waarnemen?

neem jij die waar of is er waarnemen van? Waar is de "ik" die waarneemt?
En doe eens een uitspraak. Is het onderscheid wel te maken?

Is waarnemen zonder sensaties waar de oefening in het bed over gaat? Het voelen van de ruimte etc. Het pure zijn zonder sensaties? Wat dan sensaties zonder waarnemen zijn weet ik niet: Is er geluid zonder horen?

nee. Deze oefening is bedoelt om te zien dat gedachteconstructies plaatjes maken die niet perse waar zijn. Dus het denken zegt: ik ben zo en zo groot. Hier is de grens van mijn lichaam en daar de "buitenwereld". Ik voel dit op deze plek dus dit is hier en dat is daar.
Als je focust op directe waarnemen bestaat die grens niet. Bij deze oefeningen valt die grens weg en wordt er gezien dat het gedachtes zijn dit die maken maar niet de werkelijkheid. Bij zwemmen of in bad is dit ook mooi te observeren.

-Dit snap ik niet over de deurbel en niet lezen.

N.a.v. een ding in bewustzijn: als je hoort kun je ook nog zien denk ik dat hij bedoelde.

ja ik snap het.

Ik ken het denk ik. Moeiteloos zijn. Er is geen gerichtheid op iets, nee dat klopt niet. In het werk gebeurt het heel soms bijvoorbeeld. Er is in zoverre gerichtheid dat er aandacht is voor de bezigheid, opgaan in ook. Maar jouw woorden: ‘een flow van op hetzelfde moment ervaren van verschillende sensaties die kloppend voelen, waar niet krampachtig over nagedacht hoeft te worden.’ geven mij een antwoord op de vraag of je verschillende sensaties tegelijkertijd kunt ervaren. Is dus kennelijk mogelijk maar of het hier gebeurt of herkend wordt is daarmee niet gezegd. Ik denk dat ik soms heel slim de juiste woorden weet te vinden maar de ervaring, het ‘zien’ ontbeer.

dit komt volgens mij omdat je gedachten steeds als belangrijkste zintuig worden behandeld. Dat zit er voor.
Vandaar dat de ervaringsgericht oefeningen goed zijn voor je. Minder nadruk op het denken (het is er wel, maar je hoeft er niet zo veel aandacht aan te geven) en meer nadruk op wat er met die andere vijf wordt waargenomen.

Hier nog een oefening:
Kan je zonder dat je nu je blik naar je voeten gaat sturen (dus niet doen ;)) vertellen wat je aan je voeten hebt. Probeer zo gedetailleerd mogelijk te vertellen. Dus kleur, vorm, materiaal, hoe het voelt als je het aanraakt, rekbaarheid.

Als je dit hebt opgeschreven, wil ik je vragen naar je voeten te kijken en ze aan te raken en nogmaals te beschrijven wat je zintuigen waarnemen.

Beschrijf me eens het verschil in deze twee ervaringen? Vertel eens het verschil tussen het vanuit gedachten en vanuit de ervaring handelen?

Hier is een oefening die je de komende dag zo vaak als kan, mag toepassen.

Label dagelijkse activiteiten zo simpel mogelijk: kleur/ beeld, geluid, geur, smaaksensatie, voelen, gedachte.

Dus bijvoorbeeld wanneer je aan het ontbijten bent wees je bewust van:

Zien van een kopje, simpele = beeld/ kleur
Ruiken van koffie, simpele versie = geur
Voelen van de warmte van de koffie, simpele = voelen
Tasting the coffee, simply = taste
Proeven van de koffie, simpele = smaaksensatie
Horen van de lepel als er in de koffie wordt geroerd, simpele = geluid
Gedachte over het drinken van de koffie, simpele = gedachtesensatie
Onderverdeel je dagelijkse bezigheden eens in deze kategorieen (welke dus de directe ervaring weergeven) en ik hoor graag hoe dit is geweest en wat je op is gevallen.

-Dit was precies wat ik bedoelde. Dit zijn bijvoorbeeld de vakjes waar ik het over had. We hebben de neiging om alles op te delen in vakjes. Dit Is Mijn Lijf. Dit is het bed. Maar bestaan ze eigenlijk wel? zijn het hele praktische manieren om dingen te kunnen beschrijven. Maar in werkelijkheid is dat onderscheid helemaal niet zo duidelijk... Of wel? Of allen in gedachtes?

Wordt het weer lastig, ik kan met de beste wil van de wereld me niet afvragen of mijn bed wel bestaat of bedoel je of die vakjes wellicht niet bestaan en dus dat er geen onderscheid tussen verschillende entiteiten bestaat? Iets dringt er bij mij niet door.

Kan je dit nog een keer bekijken maar dan de bovenstaande oefening daarop loslaten?

-Laten we ons focussen op het doorzien van de de illusie.

Soms weet ik niet meer over welke illusie het gaat.

en nu?

Vandaag mijn verhaal herlezen en volgens mij raakt het niet de kern. Wie vindt het altijd lekker weer?
Groet Louis

tja, soms praten we wat onzin. Ook daar is geen ik voor nodig ;)
Het zaakje staat ook een beetje op zn kop op het moment denk ik. Heel krampachtig proberen ontspannen te worden gaat moeilijk.
Ik gun je wat meer ontspanning in het geheel. Het loopt zoals het loopt Louis! Ik vind het fijn samen met je te kijken, al zie ik ook de strubbelingen. Zo lang jij het kan zien als de weg waar je langs loopt en het voor jou nog oke voelt, kijken we rustig verder! En je mag ook altijd kiezen even een pauze in te boeken. Je kan dan even het kijken zelf doorzetten maar zonder de hele tijd communicatie erover heen en weer. Kijk maar!

Liefs Lunamaya!

[Libun]

Dag LunaM
Ik neem een pauze en zal bij de volgende reactie je vragen beantwoorden en de oefeningen doen. Eerlijk gezegd weet ik het even niet, of dit mijn weg is. Veel denken ja.
Warme groet, Louis

[Lunamaya]

Hoi louis.

Ik begrijp het.
Kijk maar hoe het voelt en ik hoor het graag als je deze draad verder op wilt pakken. Ook als je nog vragen hebt kan je bij me terecht.

Ik wens je goede dagen toe.

Liefs lunam