Fijn dat je zo snel hebt gereageerd!
Ik begin even met je vraag onderaan, omdat dit me wel belangrijk lijkt!
Ik vraag je dit nu omdat het voor het proces erg belangrijk is de commitment te hebben. Dit is 1 van de standaard vragen bij "binnenkomst". Maar omdat je er een tijdje uit bent geweest, leek het me goed dit nog een maal helder te hebben, waar je zit in de de schaal van 1 tot 10. Misschien is daar iets in veranderd. Ik hoor dit dus nog graag!
Zou je dat kunnen aangeven? Dus hoe bereid ben je om je aannames/ geloven onder de loep te nemen en de werkelijkheid te zien? (How ready are you to question your beliefs about who you are and see the truth no matter what?)
En ik heb er zin in hoor. Ik vind het leuk om te doen en ook wel prettig in het Nederlands. Het enige is dat ik wel druk ben momenteel, maar ik zal het aangeven als ik een keer niet op tijd kan reageren en wil me verder helemaal voor je inzetten!
Een ander praktisch puntje is: kan je kijken of je de quote functie kan gebruiken. Nu vind ik het lastig lezen, omdat ik elke keer moet zoeken wie zei wat.
Het stukje wat je wilt quoten kan je selecteren en dan de Quote button indrukken. Je kunt kijken of het heeft gewerkt door onderaan "voorbeeld" in te toetsen. Als je problemen ermee hebt, vraag het me gerust.
Verder een kleine tip: werk of in word of copy de tekst af en toe (ctrl + a en daarna ctrl + c). Ik ben al een paar keer (door vast een domme actie van mezelf) de tekst kwijt geweest. Heel frustrerend, dus hopelijk kan ik je dat besparen!
Je hebt veel geschreven. Ik heb de dingen die er voor mij op dit moment uitsprongen eruit gepikt. Als je iets mist, kom er vooral op terug!
het maffe is dat voor mij het besef dat er "machteloosheid" is (minder negatief gelabeld, "geen controle hebben") juist heeft gemaakt dat ik me kon overgegeven. Uiteindelijk geeft het idee dat er geen controle is over hoe de dingen lopen rust. Dus juist op momenten zoals ziek zijn. Mijn ervaring is dat ziek zijn op zich een vervelend gevoel kan zijn. Maar het "me" zielig voelen, "Willen dat het anders is" etc nog vele malen meer last geeft dan het ziek zijn op zich.Juist een gevoel van machteloosheid
Wat blijft er over als je je allen maar kunt over geven aan dat wat zich aan dient? Als je weet dat overgeven de enige optie is. Als strijden/ ploeteren/ verlangen/ zelfmedelijden geen verandering zal geven in de invloed die we uit kunnen oefenen?
Het is dus een weten, het is een voelen volgens jou. Maar kijk eens naar dat "weten" en/of "voelen". Kan je dat ergens plaatsen. Waar speelt zich dat af. Als je zou moeten uitleggen aan iemand die er echt niets van begrijpt, hoe zou je dat uit kunnen leggen. Zit het in je hoofd? Zijn het woorden? Waar zit het dat in je hoofd en hoe ziet het eruit. En waar komende woorden/ gevoelens dan vandaan? Die ontstaan toch ergens?Wat me intrigeert in wat je zegt is "diep binnen in me zit een gevoel" Kan je eens kijken waar je dit gevoel kunt vinden? Onderzoeken hoe het eruit ziet, waar het te vinden is, zit het in je lichaam, zit het in een plek in het bijzonder dit gevoel?Het is geen plek het is een weten, ik hoef het niet te zoeken het is er en je kunt het niet zien
Ik begrijp heel goed dat dit je ervaring is geweest! Wat zou het dan rustig zijn als die lichamelijke ongemakken uitgezet konden worden!Door mijn ziek zijn heb ik weer eens goed ervaren dat ik een lichaam heb.
Je hebt dus "ervaringen, sensaties" gehad (onplezierige)! Maar het is een automatisme dit aan "jou" lichaam te koppelen. Je wordt uitgenodigd om alles onder de loep te nemen. Je mag aan alle aannames twijfelen, totdat je hebt gezien dat het echt waar is!
wat je er mee doet, bepaal je zelf zeg je. Waar zit die "Henk" die dat bepaald? Probeer te omschrijven wat "JE" voor jou is.De gedachten komen op daar heb je geen invloed op maar wat je er mee doet dat bepaal je zelf.
Oke, maar zie boven: "wie doet dat eigenlijk?"?Hier zeg je wel iets heel belangrijks, nog even los van de waarde die we aan gedachtes toekennen.
Wie bepaald wat er met de gedachtes gebeurd? Een gedachte komt en deze kan "voorbij" gelaten worden, "vastgepakt" "uitgediept" etc. Maar wie doet dat eigenlijk?
De werkelijkheid is dat er een ding is waar je controle over hebt en dat is waar je je aandacht op vestigt. Daar waar je je aandacht op vestigt groeit. Als je op straat een zwarte fiat punto ziet rijden en je vestigt je aandacht erop dan zie je er steeds meer
toch wil ik je uitnodigen dit proberen te omschrijven. Hoe zou jij bewustzijn kunnen omschrijven? En probeer dan echt te kijken naar wat je ziet!Het bewustzijn is er altijd waar je ook gaat of staat. Het bewustzijn is geen gedachte. Het is niet te omschrijven. het is er gewoon en je kunt het waarnemen.
Groetjes,
Lunamaya
