The Gate

Posted: **Wed Nov 07, 2012 8:14 pm**

Ha mensen,

Hoe is het aan de andere kant? Hoe staan jullie tegenover het idee van ontwaken in de droom staat en ontwaken uit de droom staat?

Ik zie ik de wereld als volgt;
Ik kan de wereld zoals die zich afspeelt voor veel mensen niet meer serieus nemen. Ik vind het simpelweg niet belangrijk wat er gebeurt en kan me niet meer voorstellen waarom mensen zich druk maken om het een of het ander. Goed, ik kan me het nog wel ergens begrijpen dat als er iemand overlijdt dat mensen dit erg vinden, maar voor mezelf kan ik dit niet meer als iets ergs beschouwen. Voor mij is het simpelweg onbekend wat er gebeurt als er iemand komt te overlijden. Dat maakt dat ik voor mijn gevoel in een vreemde periode zit. Ik zie nergens meer de noodzaak van in en ik vind alles prima. Bijvoorbeeld gisteren; ik verdraaide mijn nek tijdens het slapen, hierdoor deed elke beweging met mijn nek pijn. Dit is niet fijn, maar ik kan het niet erg vinden dat me dit overkomt. Het gebeurt gewoon.

Ook met werken. Ik kan me werkelijk nergens druk over maken. Met gezonde tegenzin ga ik nog naar een kantoorbaan toe, maar in meer fundamentele zin, maakt dit me niet uit. Ik ga wel een andere baan zoeken trouwens, eentje die meer aansluit bij het ritme waarin ik nu leef.

Hoe staan jullie hier tegenover? Verder zie ik de dingen nog wel als normaal. Ik weet dat een tafel zeg maar geen tafel is, want het zijn slechts stukken hout. Deze stukken hout zijn bestaan ook weer uit andere dingen. Bovendien verandert ook de tafel continu en is de definitie van tafel nooit toereikend om de tafel waaraan ik zit te omschrijven. Echter, mijn waarneming van de tafel in niet wezenlijk veranderd.

Het onderscheid tussen ontwaken in en uit de droomstaat heb ik van Jed McKenna.

Begrijpen jullie mijn vraag?

Eigenlijk is mijn vraag; in welke staat leef ik nu? Ik ervaar geen dingen die gefixt of veranderd moeten worden. Wat mij betreft is alles oké zoals het is. Zoek ik dan goedkeuring? Volgens mij ook niet. Ik vraag me meer af hoe jullie de wereld ervaren en of hoe ik de wereld nu ervaar vergelijkbaar is met de manier waarop jullie zogenaamd "verlichte" mensen dat doen.

Vriendelijke groet,

Bram

Posted: **Fri Nov 09, 2012 1:30 am**

Hallo Bram,
Welkom op het forum. Wat er hier gebeurd is dat mensen dmv een vraag en antwoord dialoog gewezen worden op het illusionaire, geconditioneerde karakter van het 'ik'.
En dat is alles wat er gebeurd. Zodra gezien dat het ik niet bestaat, nooit bestaan heeft, is het gezien. Zo eenvoudig is het.

Eigenlijk is mijn vraag; in welke staat leef ik nu?

Het lijkt alsof er een ik is die zich afvraagt in welke staat hij leeft?

Klopt dat?

Laten we jouw antwoord als uitgangspunt nemen voor een eventuele verdere dialoog ok?

Groet, Peter

Posted: **Fri Nov 09, 2012 8:44 am**

Hallo Bram,
Welkom op het forum. Wat er hier gebeurd is dat mensen dmv een vraag en antwoord dialoog gewezen worden op het illusionaire, geconditioneerde karakter van het 'ik'.
En dat is alles wat er gebeurd. Zodra gezien dat het ik niet bestaat, nooit bestaan heeft, is het gezien. Zo eenvoudig is het.

Eigenlijk is mijn vraag; in welke staat leef ik nu?
Het lijkt alsof er een ik is die zich afvraagt in welke staat hij leeft?

Klopt dat?

Laten we jouw antwoord als uitgangspunt nemen voor een eventuele verdere dialoog ok?

Groet, Peter

Posted: **Fri Nov 09, 2012 8:56 am**

Het lijkt alsof er een ik is die zich afvraagt in welke staat hij leeft?

Klopt dat?

Hmm, klopt dat...? er is niet een "ik" waar ik me per se me identificeer. Ik weet dat om een leven te leven in de maatschappij het handig is om een identiteit te hebben, maar het is niet zo dat ik die rol serieus neem. Het is eerder praktisch om die identiteit te hebben.

Maar misschien zijn er nog onbewust identificaties en gehechtheden die nog wel spelen... Goed, die kom ik gaandeweg wel tegen. Ziy he ne bnig wat conbtrole vragen willen stellen Peterg?

Posted: **Fri Nov 09, 2012 9:01 am**

Ja, handig forum.

Ik denk dat de fase van het identificeren inderdaad voorbij is.Mijn vorige vraag ging over controle vragen, maar ik vraag me af of dit nodig is.

Posted: **Fri Nov 09, 2012 10:52 am**

oke Bram, laten we op weg gaan.
En dan komen controle vragen en al dan niet onbewuste identificaties en gehechtheden vanzelf voorbij. Of niet...

Om focus aan te brengen is het goed om een paar spelregels af te spreken.
Ik stel de vragen en jij antwoord met 100% eerlijkheid, ok?
En antwoord vanuit de geleefde ervaring in het moment, niet vanuit intellectuele concepten of ideeën.

Geleefde ervaringen in het moment zijn ervaringen vanuit de zintuigen, fysieke gewaarwordingen, innerlijk weten, gedachten...

Verder is het goed om minimaal 1 x per dag contact te hebben, ok?

Laten we starten met de vraag wat al jouw verwachtingen zijn over wat je hier op het forum wenst te bereiken.

Schrijf zoveel mogelijk zaken op, eerlijkheid werkt het best.

groet, Peter

Posted: **Fri Nov 09, 2012 11:13 am**

Beste Peter,

Fijn dat je dit gesprek met me wilt aangaan.
Allereerst, helemaal prima wat betreft de eerlijkheid en ervaringen. Dat heb ik wel gemerkt dat het weten van iets nog niet betekent iets ten volle te beseffen. Bijvoorbeeld het weten dat elke betekenis die er in de wereld gegeven wordt een subjectieve is, wil nog niet betekenen dat ik dit ook besef (of ervaar).

Mijn verwachtingen voor dit forum zijn; te willen weten of mijn vermoeden klopt rondom het niet hebben van hechtingen en identificaties. Ik denk namelijk dat ik niet zoveel vragen meer heb. Dat zou betekenen dat ik niets meer echt wil (want ik zie geen enkele noodzaak om iets te veranderen aan de wereld) en in feite klopt dat ook. Dan kom ik uit bij het volgende; wat doe ik als niets meer hoef? Als er geen drang meer is om dingen te doen? En het antwoord weet ik volgens ook wel, maar is soms nog wat onwennig; dat is leven volgens de oprechte verlangens die "ik" nog heb. Puur doen waartoe ik de oprechte behoefte voel zonder daar per se iets mee te willen bereiken.

Wat ik trouwens vandaag ervaar en dat lijkt wel nieuw is een soort zachtheid rondom alles. Ik kan het moeilijk omschrijven, want het is niet zo dat dingen veranderd zijn, maar de wereld komt op de een of andere manier veel zachter op me over.

Als start lijkt dit me wel wat.

Groeten,

Bram

Posted: **Sat Nov 10, 2012 12:04 am**

Ha Bram,
The pleasure is mine, mooi dat je er voor gaat.

Dat heb ik wel gemerkt dat het weten van iets nog niet betekent iets ten volle te beseffen.

Klopt, intellectueel begrijpen (vastpakken) is niet het zelfde als ervaren,voelen, proeven, horen, ruiken, zien en innerlijk weten
Ik kan je een half uur uitleggen hoe een aardbei smaakt maar je weet het pas als je hem in je mond stopt en proeft niet waar?

Mijn verwachtingen voor dit forum zijn; te willen weten of mijn vermoeden klopt rondom het niet hebben van hechtingen en identificaties

Vwb je verwachtingen: het beste werkt het als je al je verwachtingen laat varen...`ze hoeven niet ontmanteld te worden, parkeer ze gewoon...hoe hoger de verwachting, hoe groter de teleurstelling....

Ik denk namelijk dat ik niet zoveel vragen meer heb. Dat zou betekenen dat ik niets meer echt wil (want ik zie geen enkele noodzaak om iets te veranderen aan de wereld) en in feite klopt dat ook.

Construeer je een verhaal via het denken, via gedachten of is het een geleefde ervaring/realiteit?

Gedachten zijn reëel, inhoud van gedachten niet.Die komen altijd achteraf, het is commentaar op een reële ervaring dat via de zintuigen binnenkomt.Daarom heet het ook na-denken.

Ik denk namelijk dat ik niet zoveel vragen meer heb

Wie denkt er? Is er iemand die denkt of is er alleen denken?

Wat ik trouwens vandaag ervaar en dat lijkt wel nieuw is een soort zachtheid rondom alles. Ik kan het moeilijk omschrijven, want het is niet zo dat dingen veranderd zijn, maar de wereld komt op de een of andere manier veel zachter op me over.

Mooi gezegd en mooie ervaring! Zie dat ervaringen komen en gaan...no problem als morgen de zachtheid weer is verdwenen...of er nog steeds is...:-)

Is er een 'ik' te vinden in de ervaring dat er een soort zachtheid is rondom alles?
Kun je me een uitgebreide omschrijving geven van deze 'ik'?

Be well, Peter

Posted: **Sat Nov 10, 2012 11:54 am**

Vwb je verwachtingen: het beste werkt het als je al je verwachtingen laat varen...`ze hoeven niet ontmanteld te worden, parkeer ze gewoon...hoe hoger de verwachting, hoe groter de teleurstelling....

Geen probleem, voor mij weet ik al dat het in-the-end geen werkelijk verschil hoe het leven loopt. Juist omdat alles relatief is, is er geen beter of slechter. Er is alleen wat er gebeurt. Dus qua verwachtingen vind ik het gewoon boeiend om te ervaren wat er komt en dat te beleven en wel of niet wat mee te doen.

Voor de vorm zal ik gewoon ik gebruiken. Dat betekent niet dat ik denk als de Bram die dit ervaart, maar volgens mij is dat nou eenmaal de manier waarop er gecommuniceerd wordt en is het de makkelijkste manier van aanduiden van het bewustzijn dat ik ben of het dat ervaart/ het bewustzijn dat er is. Hoe zie "jij" dat?

Verder was ik de laatste tijd vooral bezig met het onderzoeken van emotionele gehechtheid en invloeden op het onbewuste (de gedachtes die voorbij komen) en of het oprechte wel oprecht was of dat dit ook iets van het ego was. Wat ik me bijvoorbeeld af vroeg was of de oprechte verlangens die ik heb of ik die goed kon herkennen of dat ik juist door te laten komen wat er komt hier niet aan toe kwam door onbewuste gehechtheid, al was het alleen al de onbewuste gehechtheid aan het hebben van een huis in Amsterdam.

Ik was niet zo bezig met het wel of niet bestaan van een ik. Daarmee lette ik niet zo of er alleen ervaring was of dat er een ik was dat ervoer. Het is denk ik een goed moment om hier wat meer aandacht aan te schenken; ervaar ik, of is er alleen de ervaring.

Construeer je een verhaal via het denken, via gedachten of is het een geleefde ervaring/realiteit?

Volgens mij komen gedachten gewoon en ben ik niet actief aan het denken. Zo schrijf ik stukken die ik schrijf niet actief, maar schrijf ik wat er komt en zo ontstaat een verhaal.

Gedachten zijn reëel, inhoud van gedachten niet.Die komen altijd achteraf, het is commentaar op een reële ervaring dat via de zintuigen binnenkomt.Daarom heet het ook na-denken.

Bedoel je met inhoud; het achteraf verklaren van gedachtes; nadenken zoals je het noemt? Ik denk weinig na, ik laat gedachtes voorbij komen en ervaar deze soms als inzichtelijk en verhelderend en soms niet.

Is er een 'ik' te vinden in de ervaring dat er een soort zachtheid is rondom alles?
Kun je me een uitgebreide omschrijving geven van deze 'ik'?

Waar ben je naar op zoek? Er is een heel verhaal te maken van deze ik; dus ik kan je een omschrijving geven van deze identiteit. Iemand die geboren is in een familie met een broertje en twee zusjes, gestudeerd heeft, naar het buitenland is geweest, gewerkt heeft, ontslag heeft genomen etc. etc.

Ik weet dat er geen ik te identificeren is, er is geen manier om vast te leggen wie die ik is. Elke omschrijving schiet te kort, gedrag, uiterlijk, naam, beroep, geschiedenis, herinneringen, relaties, al deze dingen maken niet wie of wat dat ik is. Hoe ik die ik nu zie als de manier om naar buiten te treden, maar niet wie ik ben. Ik ervaar alleen maar, wat je zou kunnen zeggen als er is alleen maar ervaren. Wel zijn er genoeg momenten waar er nog een beroep gedaan wordt op deze ik. Gisteren ging ik borrelen met een aantal oude vrienden en gaat het continu om hoe het nou is met die ik, die Bram. Dus wat dat betreft is het makkelijker om dan een omschrijving te geven van hoe het met Bram is, met die identiteit, dan steeds te zeggen; "ja, jij (die niet bestaat) vraag aan mij (die niet echt is) hoe het is, dat is een beetje vreemd, toch vriend?". Dus meestal laat ik het dan maar zo en speel ik het spelletje mee, wetende dat het niet echt is en wacht totdat het moment is om interessanter zaken te bespreken als; "wat is echt?", of "is het niet bizar dat we in een wereld leven waarin iedereen het belangrijk vindt wat er gebeurt" etc. etc.

Geeft dit een beetje een beeld van hoe ik tegen "ik" en "mijn" identiteit aan kijk?

Groeten,

Bram

Posted: **Sun Nov 11, 2012 3:23 pm**

Voor de vorm zal ik gewoon ik gebruiken. Dat betekent niet dat ik denk als de Bram die dit ervaart, maar volgens mij is dat nou eenmaal de manier waarop er gecommuniceerd wordt en is het de makkelijkste manier van aanduiden van het bewustzijn dat ik ben of het dat ervaart/ het bewustzijn dat er is. Hoe zie "jij" dat?

de ik is inderdaad een manier om te communiceren, het praat wat makkelijker bij de bakker ipv 'dit oneindig bewustzijn wil graag 2 brood en een krentenbol...

Verder was ik de laatste tijd vooral bezig met het onderzoeken van emotionele gehechtheid en invloeden op het onbewuste (de gedachtes die voorbij komen) en of het oprechte wel oprecht was of dat dit ook iets van het ego was.

Vertel hier eens wat meer over Bram.
Wie vraagt zich af of het oprechte wel oprecht was?
Zit daar nu een ik in die iets afvraagt of is ontstaat er gewoon een spontaan onderzoeken en afvragen?

Ik was niet zo bezig met het wel of niet bestaan van een ik. Daarmee lette ik niet zo of er alleen ervaring was of dat er een ik was dat ervoer. Het is denk ik een goed moment om hier wat meer aandacht aan te schenken; ervaar ik, of is er alleen de ervaring.

Goed om hier diep en goed naar te kijken, om het echt werkelijk te onderzoeken.
Zie daarom mijn vorige vraag, of er een ik in zit

Bedoel je met inhoud; het achteraf verklaren van gedachtes; nadenken zoals je het noemt?

ja, dat is wat ik bedoel. Gedachten zijn verwijzingen....een soort van ondertitel, label bij een gewaarwording.
De gedachte 'ik heb het koud' is een onderschrift van de ervaring/gevoel van het koud hebben. Dat is de geleefde realiteit.
Verder kunnen gedachten, door de taal, nooit de werkelijkheid zijn. Het is de kaart maar niet het bos zelf.
Het woord stoel is een construct...een afspraak die we met elkaar hebben gemaakt...het woord is een verarming van wat het werkelijk is.
Verder hoeven we met gedachten niets te doen, we hoeven er niet vanaf, het is zoals het is. En ook als we ervanaf willen is dat wat het is.

ik laat gedachtes voorbij komen en ervaar deze soms als inzichtelijk en verhelderend en soms niet.

Mooi omschreven, gedachten komen en gaan...soms verhelderend en soms niet

Ik weet dat er geen ik te identificeren is, er is geen manier om vast te leggen wie die ik is. Elke omschrijving schiet te kort, gedrag, uiterlijk, naam, beroep, geschiedenis, herinneringen, relaties, al deze dingen maken niet wie of wat dat ik is

Volgens mij zie je het helder Bram
Als je zegt 'ik weet dat er geen ik te identificeren' vraag ik je of je dit weet vanuit boeken, theorie, ideeen of dat het werkelijk geleefde ervaring is? Uit je verhaal maak ik het laatste op, klopt dat helemaal 100%?

Wat ervaar je en wat vind je ervan als ik zeg dat jouw 'ik' nooit heeft bestaan, niet bestaat en nooit zal bestaan?

Ik hoor je graag weer, heb een goede zondag,

Peter

Posted: **Sun Nov 11, 2012 3:55 pm**

en ik was nog wat vergeten...

hoe staat het met de zachtheid rondom alles?

Posted: **Sun Nov 11, 2012 9:42 pm**

Vertel hier eens wat meer over Bram.
Wie vraagt zich af of het oprechte wel oprecht was?
Zit daar nu een ik in die iets afvraagt of is ontstaat er gewoon een spontaan onderzoeken en afvragen?

Nou, voor mij komt het als volgt. Ik heb niet de behoefte mijn leven te beheersen, maar nu ik dit leven toch leef (ik blijf per slot van rekening op de aarde en leef als dit bewustzijn), ga ik ook weer dingen doen. Het is zoiets als dat ik eigenlijk laat komen wat er komt, zodoende onderzoek ik wat oprecht goed voelt om te doen. Totdat de gedachte op kwam; wat als dat wat oprecht voelt, ook voorgeprogrammeerd is? In het verleden voelden sommige dingen ook oprecht, maar waren deze vanuit een bepaald kader van wat goed en fout is tot stand gekomen. Daarom schonk ik hier wat aandacht aan (nadat deze gedachte kwam) en zette ik mijn ratio in om eens te onderzoeken of dat oprechte gevoel wel oprecht was. Hier dacht ik dus wel actief na. En of dat dan ik was die dat deed? Ik had hiermee niet de behoefte om mijn identiteit te bevestigen, maar wel om te onderzoeken hoe oprecht die intuïtie is. Wetende dat er geen ik is, komt het er wel op aan hoe ik leef, niet dat ik een bepaald doel heb, maar het leven dat er is, kan ik dan maar het beste leven zoals de oprechte verlangens naar boven komen. Ik bedoel dit zonder per se te plannen, in te delen, verwachtingen te hebben of ergens naar te streven, maar eerder zoals doen wat voelt dat goed is.

Verder kunnen gedachten, door de taal, nooit de werkelijkheid zijn. Het is de kaart maar niet het bos zelf.
Het woord stoel is een construct...een afspraak die we met elkaar hebben gemaakt...het woord is een verarming van wat het werkelijk is.

zo ervaar ik het ook. Dat de werkelijkheid niet te omschrijven valt.

Volgens mij zie je het helder Bram
Als je zegt 'ik weet dat er geen ik te identificeren' vraag ik je of je dit weet vanuit boeken, theorie, ideeen of dat het werkelijk geleefde ervaring is? Uit je verhaal maak ik het laatste op, klopt dat helemaal 100%?

Al een aantal keren kwam ik dit tegen. Twee jaar geleden tijdens sollicitaties kwam de vraag; Wie is nou die Bram en toen was er het besef dat het niet mogelijk is me te omschrijven. Verder schonk ik daar destijds weinig aandacht aan. Hoe ik het nu ervaar is als iets heerlijks, niets meer persoonlijk op te vatten. Juist omdat die persoon niet bestaat.

Wat ervaar je en wat vind je ervan als ik zeg dat jouw 'ik' nooit heeft bestaan, niet bestaat en nooit zal bestaan?

Niets... Ik ervaar hier geen werkelijk verschil in emotie oid. Helemaal prima om dit te lezen.

De zachtheid is een beetje vertrokken, maar zoals je zei; helemaal oké. Gisteren zag ik The Matrix weer en genoot van de overeenkomsten tussen de zoektocht naar wat waar is en wat er in The Matrix naar voren komt.

Waar ik nu vooral heel benieuwd naar ben is wat er gaat komen. Het afstemmen op oprechte verlangens en gewoon laten komen wat er komt en toch ook overleven (want ik weet dat het in fundamentele zin niet uit maakt of ik vanaf over een tijdje in de goot zou leven, maar toch...).

Bedankt voor je bericht en voor jou ook een goede zondag.

Groeten,

Bram

Posted: **Mon Nov 12, 2012 4:27 pm**

Goedenmiddag Bram,

en zette ik mijn ratio in om eens te onderzoeken of dat oprechte gevoel wel oprecht was

In plaats van te onderzoeken of dat oprechte gevoel wel oprecht was (inhoud) wil ik je vragen om te kijken naar het proces dat zich afspeelt.

Kun je zien dat onze gedachten continue van alles labelen? Zodra er sprake is van een bewuste ervaring komen gedachten op om de ervaring te labelen.

In jouw geval...er zijn sensaties, gewaarwordingen, gedachten, het labelen hiervan als 'verlangens'....vervolgens het labelen in oprecht of niet oprecht....

Kun je zien dat dit volautomatisch gebeurt?

Kun je zien dat alles in de realiteit exact op de juiste plek ligt? Kun je zien dat er een 100% perfectie aan het werk is? De gedachten die opkomen, het labelen in 'oprechte verlangens', het onderzoeken of het echt oprecht is, de gedachte die opkomt dat wat als dat wat oprecht voelt ook voorgeprogrammeerd is?

Gedachten, het labelen van gedachten, gevoelens, handelingen, verlangens,oprecht en niet-oprecht, gehechtheden, voorprogrammeringen, het onderzoeken, doen wat voelt dat goed is, ....alles gebeurt continue, spontaan, automatisch en perfect, ieder moment weer.

Kun je dat 100% helder zien Bram?
Kun je zien dat er geen doener, getuige, ziener, hoorder, ervaarder etc aanwezig is?

Niets... Ik ervaar hier geen werkelijk verschil in emotie oid. Helemaal prima om dit te lezen.

Lijkt alsof je al door de poort bent Bram :-)

Kijk eens of je tijd kunt vinden om de natuur in te gaan en te kijken naar de totaliteit, waar je op geen enkele wijze van gescheiden bent, wat je in essentie bent. Kijk of je kunt kijken naar de continue beweging van alles, naar het spontane ontvouwen van de realiteit zonder dat er ergens een 'ik' in te vinden is....
Kijk eens of je de zachtheid kan zien? het universum is een zachte plek om te zijn :-)

Nog een fijne dag,

be well, Peter

Posted: **Tue Nov 13, 2012 3:14 pm**

In jouw geval...er zijn sensaties, gewaarwordingen, gedachten, het labelen hiervan als 'verlangens'....vervolgens het labelen in oprecht of niet oprecht....

Kun je zien dat dit volautomatisch gebeurt?

Ja, gedachtes, sensaties etc trekken als het ware voorbij. Alles komt en gaat.

Kun je zien dat alles in de realiteit exact op de juiste plek ligt? Kun je zien dat er een 100% perfectie aan het werk is? De gedachten die opkomen, het labelen in 'oprechte verlangens', het onderzoeken of het echt oprecht is, de gedachte die opkomt dat wat als dat wat oprecht voelt ook voorgeprogrammeerd is?

Kun je dat 100% helder zien Bram?
Kun je zien dat er geen doener, getuige, ziener, hoorder, ervaarder etc aanwezig is?

Bizar eigenlijk hè. Ik kan me bijna niet anders meer voorstellen. Er is alleen wat er voorbij trekt, wat er opkomt, wat er gedaan wordt, wat beleefd wordt. Er is geen belever, denker, doener idd.

Waar het om ging (mbt tot de oprechte behoeftes) was wat te doen als alles goed is. Als niets wezenlijk uitmaakt; dat alles wat gedaan wordt, dat alles wat gebeurt prima is, dat besef was een tijdje wennen. En nu komt er gewoon wat er komt. Er ontstaat gewoon wat er ontstaat en dat is prima.

Lijkt alsof je al door de poort bent Bram :-)

ik denk het ook.

Kijk eens of je tijd kunt vinden om de natuur in te gaan en te kijken naar de totaliteit, waar je op geen enkele wijze van gescheiden bent, wat je in essentie bent. Kijk of je kunt kijken naar de continue beweging van alles, naar het spontane ontvouwen van de realiteit zonder dat er ergens een 'ik' in te vinden is....
Kijk eens of je de zachtheid kan zien? het universum is een zachte plek om te zijn :-)

ja, alles beweegt continu; niets staat ooit stil. Het universum is inderdaad een geweldige plek om te zijn.

Bedankt en veel goeds,

Bram

Posted: **Tue Nov 13, 2012 11:22 pm**

Hi Bram,

Om te checken of je spreekt vanuit zien en ervaren in plaats van denken zijn er 5 vragen die ik je wil sturen.
En ik denk ;-) dat je spreekt vanuit zien en directe ervaring...je antwoorden zijn helder en werkelijk.

Beantwoord de vragen vanuit je hart, laat de pen zijn werk doen (of de handen op het toetsenbord....)

1) Is er een ik, op welke manier of in welke vorm dan ook ? Is er ooit een ik geweest? Is er een zelf, is er iets dat is afgescheiden van al het andere?

2) Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?

3) Hoe voelt het om dit te zien ? Geef een gedetailleerde beschrijving.

4) Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar er wel nieuwsgierig naar is?

5) Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?
Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde precies?

Ik kijk uit naar je antwoorden,

Be well!

Peter

The Gate

Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat

Re: Ontwaken in de droomstaat en ontwaken uit de droom staat