Wegwijs maken.....

[Pascal]

In het verleden of heden of wat dan ook gebeurt altijd in het heden.

Ik ben een beetje streng voor mezelf merk ik. Het is niet nodig om altijd bewust te zijn. Het maakt eigenlijk niet uit. Dromen enzo is ook heerlijk.
Er moet in feite niets. Als je dat zo vraagt realiseer ik me dat en is dat een inzicht. Er is ook niemand nodig om dit te hebben... Behalve jij nu even om me dat te realiseren.

[Patrick]

Ik ben. Dat is het.

Er is geen ‘ik ben’.
Er is geen landingsplaats.
Er is enkel ‘ben’, ‘zijn’, ‘leven’.
Er zijn enkel werkwoorden.
Hoe is het om deze laatste houvast te verliezen?

[Pascal]

Ik weet niet wat ik daarop moet antwoorden. Er valt niets over te zeggen.

Wat in de buurt komt is: opluchting

[Patrick]

Hoe werkt dit door in het dagelijkse leven?

[Pascal]

Hoe dit doorwerkt in het dagelijks leven. Er is een soort van dimensie bijgekomen. Ik ben me daar bewust(er) van aan het worden. Het leven gaat gewoon door. Het leven is eigenlijk heel gewoon. Verwachte in eerste instantie een soort wonder, niet een wonder van buitenaf. Maar een heftige transpersoonlijke ervaring. Netals met drugs maar dan nuchter.

Het is heel gewoon.

[Patrick]

Het is heel gewoon.

Mooi verwoord.

Hoe is die illusie van een afgescheiden zelf ooit kunnen ontstaan? Hoe werkt die illusie?

[Pascal]

Ik ben in ideeën gaan geloven en ben het voor "MIJ" aangaan zien. Door bepaalde mensen in mijn omgeving die op dat moment een belangrijke rol in mijn leven vervulden serieus te nemen. Tenslotte ben je nog een kind en ligt jouw lot in hun handen. Althans zo lijkt het. Het zijn een soort zaadjes die geplant worden in het vroege stadium en dan de voeding krijgen die ze nodig hebben. Wat eruit voortkomt is de ik Pascal. Pascal met al zijn ditjes en datjes. Wat een lol....... Er is geen verschil met een verlichte Pascal en een onverlichte Pascal. Het bestaat allebei niet. Het is een grapje.

De ditjes en datjes zijn er nog steeds en er moet nog steeds brood op de plank komen en er zijn nog steeds onenigheden tussen mij en mijn vrouw. Er is alleen een heldere kwaliteit zichtbaar waardoor je het op de een of andere manier allemaal ziet gebeuren en kan laten vallen. En dat laten vallen hoeft nog niet eens. Het gebeurt. Ik had echt het idee dat er dan nooit meer een probleem zou zijn. Het aardse leven is vol verassingen.

Die illusie werkt dus door erin te geloven en het serieus te nemen.

[Patrick]

Is er een ik, op welke manier of in welke vorm dan ook ? Is er ooit een ik geweest? Is er een zelf, is er iets dat is afgescheiden van al het andere?

Hoe zou je deze illusie uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar er wel nieuwsgierig naar is?

[Pascal]

Er is geen ik! Als er een ik is dan is het een gedachte waarin wordt gelooft. En je bent niet een gedachte. Er is geen zelf. Er is wel een leven, een lichaam, een ervaren daarvan. Het is niet afgescheiden van iets en niet een op zichzelf staand iets. Het is er gewoon. Er zijn ook gedachten die komen en gaan. Er is alleen geen gehechtheid aan die gedachten. Er is niets veranderd. Alles is nog steeds hetzelfde. Dat is wel een aparte gewaarwording. Omdat ik dacht dat er een soort van wonder ging gebeuren. Dat er geen gedachten meer zouden zijn en dat het verleden en of toekomst denken klaar zou zijn. Er is nog steeds de mogelijkheid om te denken en te denken aan een in het verleden liggende ervaring of een plan te maken voor in de toekomst. Er is alleen geen identificatie meer mee. Terwijl het toch het leven is in dit lichaam in dit moment.
Ik dacht ook dat alles dan liefde zou zijn. Een soort van hippieachtige staat.
Maar dat is het niet. Er zijn nog steeds volop gevoelens en emoties die worden ervaren. Daar bedoel ik dus ook mee een irritatie of een gevoel van ongenoegen. Dat ervaren daarvan is dan wel een soort van liefde. Maar niet de soort liefde zoals ik het had bedacht.
Het leven gaat gewoon door.

Het is geweldig zoals het nu is. En dat is geen gedachte.

Hoe ik het zou omschrijven aan een nieuwsgierig iemand:

Hoe kun je nou opzoek gaan naar jezelf? Wat je zoekt dat ben je al. Je kunt jezelf niet vinden. En als je het al zou kunnen vinden, dan is het is er niet op het moment dat je vind. Er valt niets te zoeken, niets te vinden. Stop met zoeken.

[Patrick]

Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?

[Pascal]

Ineens was het er. Ik heb gekeken gekeken gekeken en een heleboel gezocht. Maar het is nergens te vinden.
Heel subtiel en helder kwam het besef ervan binnen.

Alles is. Dit wordt geleefd en wordt ervaren. Het is helder aanwezig. Het is leven in optima forma.