Gids gevraagd

[Johanmb]

Hallo Lunamaya,

Door wie of wat WORDT er waargenomen. Of zou het kunnen dat er simpelweg waarneming is?

Er IS simpelweg waarneming, er is geen wie of wat maar alleen maar waarneming. Er kan van alles aan toegevoegd worden maar dat verandert niets aan wat er is, waarneming.
Datgene waarvan gedacht werd dat ik dat was, lichaam, gedachten, gevoelens is enkel waarneming. ALs dit zo opgeschreven wordt heeft het nog steeds iets schokkends. Alle vertrouwde ''zekerheden'', die niet meer dan gedachten blijken te zijn..
Maar toch is het zo, IK kan er niet omheen.
Er is ook duidelijk gezien dat de waarneming voorafgaat aan de IK. Met of zonder IK, de waarneming is er gewoon.

Ook dit proces verloopt zoals het loopt. Daar komt geen ik bij aan te pas en het kan alleen maar gaan zoals het gaat. :) heerlijk toch?!

Heerlijk inderdaad!. Soms wordt er teruggevallen op een soort van leraar-leerling verhouding waarbij verondersteld word dat de leerling binnen een bepaalde tijd een zekere hoeveelheid kennis verworven moet hebben. Maar dit is radicaal anders :)
Het ''moeten'' beschrijven van het proces en het typen van antwoorden werkt erg goed. Er is dan echt alleen maar aandacht voor dit en het is net alsof het door het opschrijven dieper doordringt.

wat blijft er over als er geen waarneming is? Kan directe waarneming wegvallen en wat blijft er dan over?

Dat is moeilijk. Als er diep geslapen wordt, is er geen waarneming? Vanuit directe ervaring kan er nu niet gezegd worden wat er overblijft...

Ik hoor graag van je terug hoe de oefening met het lichaam gaat!

Er worden fysieke sensaties gevoeld maar dat zijn niet meer dan sensaties die waargenomen worden. Ze lijken wel de grenzen van het lichaam aan te geven. Bijvoorbeeld als een hand slaapt geeft dat het gevoel dat het slapend gevoel in die hand zit.
Maar als er op de bank of op bed gelegen word kan er niet gezegd worden waar wat eindigt. Na een tijdje lijkt het alsof het lichaam oplost en opgaat in de rest van de kamer.
Ik hoor weer graag van je!

Groetjes Johan

[Lunamaya]

Ha Johan,

Fijn je te lezen!

Dat is moeilijk. Als er diep geslapen wordt, is er geen waarneming? Vanuit directe ervaring kan er nu niet gezegd worden wat er overblijft...

Precies. En omdat er geen geloof meer is in een ik, wat is er dan? ;)

Verder heb je het over de grenzen van je lichaam die je ervaart. Kijk daar nog eens goed naar. Er is waarneming van tinteling. Hersenen verbinden dit aan een locatie. Maar IS dit ook echt zo? Als je loopt, zeggen hersenen, gedachtes dat je voeten de aarde voelen en ontstaat er het idee van begrenzen. Maar IS dat ook echt zo? Of zijn het de gedachtes die je vertellen hoe het zit? Neem die gedachtes niet zo maar voor waar aan...

Mooi onderzoek Johan,

ik lees graag je reactie op bovenstaande en als jij daarna verder geen vragen hebt, zal ik je wat afrondende vragen stellen waardoor ik en andere gidsen mee kunnen kijken of je volgens ons klaar bent!


Yes?!

Liefs Lunamaya

[Lunamaya]

even een kleine aanpassing op deze zin:

ik lees graag je reactie op bovenstaande en als jij daarna verder geen vragen hebt, zal ik je wat afrondende vragen stellen waardoor ik en andere gidsen mee kunnen kijken of je volgens ons klaar bent

ik druk me beter uit als ik zeg "of wij nog vragen hebben", want wat is "klaar zijn" en wie bepaald dat ;)

[Johanmb]

Hoi Lunamaya,

Er is waarneming van tinteling. Hersenen verbinden dit aan een locatie. Maar IS dit ook echt zo? Als je loopt, zeggen hersenen, gedachtes dat je voeten de aarde voelen en ontstaat er het idee van begrenzen. Maar IS dat ook echt zo? Of zijn het de gedachtes die je vertellen hoe het zit? Neem die gedachtes niet zo maar voor waar aan...

ALs er geen IK is, als het leven zichzelf leeft hebben gedachten alleen nog een praktische functie. Het is handig als je hersenen je vertellen dat je op een punaise staat ;-).
Als er geen ik in dit lichaam of hoofd zit vallen de grenzen weg en is er alleen maar leven.

Ook in vorige posts viel het op dat er gemakkelijk en moeiteloos geschreven wordt hoe het is en tijdens het schrijven voelt dat ook echt zo. Tijdens het schrijven wordt gezien hoe waar het is en er kan niets anders geschreven worden.
Maar als ik dan even later op het werk of ergens anders ben tussen ''personen'' neemt de ik het weer over en wordt er weer afgescheidenheid beleefd.
Hoewel er steeds getracht is zo eerlijk en duidelijk mogelijk ''mijn'' beleving en inzichten in woorden te gieten lijkt het toch alsof de perceptie over de vordering verschilt.
Er is nog niet het gevoel dat de afrondende vragen eraan kunnen komen al heeft onze conversatie al veel gedaan.

Als jij wel liever afrondt heb ik daar uiteraard alle begrip voor, ik ben al dankbaar voor de tijd en energie die je hierin gestoken hebt, maar graag zou ik het ''geenzelf'' een stevigere basis willen geven. Een echte beleving en niet alleen een intellectueel begrip. Misschien is er toch teveel vanuit dat begrip geantwoord alhoewel er op gelet is dat te vermijden.

Ik ben benieuwd wat jij ervan denkt,

Liefs Johan

[Lunamaya]

Ha Johan,

Uiteraard kunnen we nog wat verder kijken! Maar juist om wat jij hier zegt, is zoals ik eerder schreef, "KLAAR zijn" ook zo'n niet passend begrip. Als er doorzien is dat er geen afgescheiden IK bestaat, is dat een nieuwe werkelijkheid, maar er is daarbinnen veel te onderzoeken en verdiepen en de nieuwe werkelijkheid moet ook zijn plek krijgen in je bestaande wereld. Het voert te ver dat allemaal in dit proces te willen doen.

Handig om te weten voor straks: Er zijn na LU GATE allerlei groepen waar je bij aan kunt sluiten die juist gaan om het dieper of verder onderzoeken, het bespreken wat je tegen komt, vragen stellen...

Waar we sowieso nog wel even extra naar kunnen kijken, is "de anderen". Wie zijn dat? Als er een IK is, is er dan wel een JIJ? Wat is er anders aan anderen als je op die manier kijkt? Zou je "de ander" eens kunnen observeren als het gaat om een sociale context waarin je geneigd bent afgescheidenheid te ervaren?

En heel graag hoor ik van je iets meer over een "zelfing" situatie. Kan je een situatie beschrijven waarin dit gebeurd en wat je ziet gebeuren en wat je verwacht dat veranderen kan? Dus iets werk of sociale context gerelateerd.

Verder heb ik twee linkjes. Lisa heeft in de tijd dat ik gegidst werd bijgedragen tot verheldering, zien. Kijk maar of je een klik voelt! Ik vind zelf dat ze het heel simpel en to the point verwoord.

https://www.youtube.com/watch?v=hy2DXK7JQyM

https://www.youtube.com/watch?v=fOaNEtb14Lw

Groetjes Lunamaya

[Johanmb]

Hallo Lunamaya,

Vandaag even kort wegens familiale drukte :)
Er is nu inzicht dat er geen afgescheiden ik is. Dat wil zeggen in de beleving is de ik er nog wel maar hij is doorzien.
Er is ook een gevoel van berusting en ontspanning: laat alles zijn gang maar gaan, met of zonder ik. Het voelt als uitrusten in het moment, alsof je met veel drukte om je heen en een hoop te doen toch achterover kunt leunen.
De andere vragen worden morgen beantwoord en dan bekijk ik ook de linkjes, dankjewel daarvoor.

Ik begrijp ook dat het proces verder gaat dan onze "gesprekken" al zal ik jou en je wijze woorden gaan missen :)


Tot morgen,
Groetjes Johan

[Lunamaya]

Hoi Johan,

Ja wat een drukte kan er zo zijn he?! Maar heerlijk als er meer rust kan zijn in die drukte, en dat het mag komen zoals het komt! :)

alsof je met veel drukte om je heen en een hoop te doen toch achterover kunt leunen.

jippie, laat de beweging maar lekker z'n gang gaan! Wat voor woord of quote past daar voor jou bij?

Liefs,

Lunamaya

[Johanmb]

Hoi Lunamaya,

Handig om te weten voor straks: Er zijn na LU GATE allerlei groepen waar je bij aan kunt sluiten die juist gaan om het dieper of verder onderzoeken, het bespreken wat je tegen komt, vragen stellen...

Horen die ook bij LU? Het lijkt mij het fijnste dat er vanuit dezelfde methode onderzocht wordt.

Waar we sowieso nog wel even extra naar kunnen kijken, is "de anderen". Wie zijn dat? Als er een IK is, is er dan wel een JIJ? Wat is er anders aan anderen als je op die manier kijkt? Zou je "de ander" eens kunnen observeren als het gaat om een sociale context waarin je geneigd bent afgescheidenheid te ervaren?

Als er geen IK is, dan is er ook geen JIJ. De anderen worden waargenomen, net als het eigen lichaam, gedachten en gevoelens. Alles wat ze doen en zeggen gaat vanzelf en ze verschijnen en verdwijnen weer. Er wordt met ze gepraat en gelachen.
Pas als ik afgescheidenheid ervaar merk ik dat er over alles een oordeel is: die zie ik graag, de ander niet. Iedereen wordt dan vanuit een bekrompen visie bekekeken en vergeleken met elkaar en met mezelf. Er is dan een zelfbeeld wat afhankelijk is van de mening van anderen en dus elke keer anders is.
Er wordt ervaren dat het laatste steeds minder voorkomt. Met name op het werk was er de neiging om uit gewoonte weer IK te zijn en het gevoel te hebben dat alles aangestuurd moet worden.
Dat gebeurt nu nog maar het wordt veel sneller opgemerkt en doorzien wat heerlijk is!

ik lees graag je reactie op bovenstaande en als jij daarna verder geen vragen hebt, zal ik je wat afrondende vragen stellen waardoor ik en andere gidsen mee kunnen kijken of je volgens ons klaar bent!

Ik laat het gewoon gebeuren :)

[Lunamaya]

Hoihoi Johan,

Ook post gate kunnen we uiteraard contact houden hoor!
De andere groepen zijn ook erbonden aan Liberation Unleashed. Komt goed!

Hier zijn dan de vragen om te zien of er nog iets moet verhelderd worden. Mocht dat zo zijn, dan kijken we gewoon nog wat verder!
Veel van deze vragen heb je tussendoor beantwoord, maar het is fijn het nog even overzichtelijk op deze manier te bekijken.

Neem de tijd voor de vragen, als je het prettig vindt kan je het ook 1 voor 1 doen.

1. Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, …naam… ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?

2. Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?

3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?

4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?

5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?

6. Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

Beantwoord deze vragen vanuit je ervaring.

Liefs, Lunamaya

[Johanmb]

Hoi Lunamaya,
Ik was nog vergeten te schrijven dat de filmpjes van de links erg goed zijn. Ze praat erg snel maar met de ondertiteling lukt dat wel.
Er stond nog meer op YouTube van haar, zag ik. Bedankt voor de tip!

Groetjes Johan

[Lunamaya]

Mooi!!! Goed te horen.
:)

[Johanmb]

Hallo Lunamaya,

Ook post gate kunnen we uiteraard contact houden hoor!

Dat zou heel fijn zijn!

Neem de tijd voor de vragen, als je het prettig vindt kan je het ook 1 voor 1 doen.

Mischien niet 1 voor 1 maar allemaal tegelijk is nu in ieder geval wat teveel ;)

1. Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, …naam… ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?

Nee, die is er niet en die is er ook nooit geweest. Nog niet lang geleden was ik een IK die zich als een losstaand wezen beschouwde. Een constructie waar voortdurend aan gebouwd was en met alle middelen overeind werd gehouden.
Er is nu begrip of inzicht dat die IK en het hele bouwsel wat er aan vast zat niet meer is dan een gedachte.

2. Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?

De illusie is dat je denkt iemand te zijn. Een mens met een vrije wil in een grote wereld met allemaal andere mensen met een vrije wil. De naam, afkomst en alles wat je denkt meegemaakt te hebben hebben je gevormd, getekend en gemaakt tot wat je nu bent. Je bent trots op de keuzes die je hebt gemaakt of je hebt er spijt van. In het laatste geval kan het natuurlijk ook aan anderen liggen.. Je vergelijkt jezelf voortdurend met anderen en hebt over alles een mening.
Tijdens de opvoeding wordt je ingeprent dat je een iemand bent. Direct na de geboorte word je bij de Burgerlijke Stand gelabeld en tijdens de opvoeding komen er nog veel labels bij.
Er wordt gedacht dat je in het leven van alles moet bereiken en voortdurend moet werken aan de toekomst. Als je maar hard genoeg werkt en uit de buurt van slechte mensen blijft kom je er wel.
De illusie van een afgescheiden zelf te zijn ligt aan de basis van dit alles.

3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?

Het inzicht dat er geen zelf is maakt het leven lichter. Alsof je een rugzak afdoet waarvan je niet eens meer in de gaten had hoe zwaar hij was. Er is ook mildheid voor alles en iedereen om me heen en ook voor de IK die zich nog regelmatig laat zien.
De toekomst is niet meer iets waarvan van alles verwacht wordt maar is gewoon een open ruimte die vanzelf ingevuld wordt en die verder geen rol meer speelt.
Contact met anderen gaat soepeler, er is meer empathie en geen verwachting meer en alles loopt zoals het loopt.
Voordat we begonnen was er veel meer identificatie. Ik las weliswaar veel hierover maar dankzij jou en dit forum ben ik pas echt gaan onderzoeken, wat ik nu nog steeds doe.

4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?

Net als dat hier wordt gedaan, aanmoedigen om te onderzoeken. Om echt uit te vinden waar die ik of jij zit, het niet te geloven of aan te nemen maar echt gaan spitten. En aanraden om Gateless Gatecrashers te lezen natuurlijk :-)

De laatste 2 vragen zal ik morgen beantwoorden.

Groetjes Johan

[Lunamaya]

Mooi Johan!
Ik lees morgen je andere reacties en zal als je die gegeven hebt vragen of andere gidsen nog even mee kijken of ze nog vragen hebben.

Ik pak er even een paar dingen uit die ik in het bijzonder mooi vind om te lezen:

Er wordt gedacht dat je in het leven van alles moet bereiken en voortdurend moet werken aan de toekomst.

ik ben benieuwd wat je ervaart wat er over blijft als dit niet meer moet! Waar doe je dingen voor, wat drijft je dan?

Het inzicht dat er geen zelf is maakt het leven lichter. Alsof je een rugzak afdoet waarvan je niet eens meer in de gaten had hoe zwaar hij was. Er is ook mildheid voor alles en iedereen om me heen en ook voor de IK die zich nog regelmatig laat zien.

Mooi dat er ook mildheid is voor de IK die zich laat zien. Zelf merk ik dat ook. Ik kan die "pore litle me" zoals ik het noem, erg aandoenlijk vinden... ach, daar is ze weer!!! ;) maar wel met een heule dikke knipoog, niet serieus nemen, maar wel liefdevol!

alles loopt zoals het loopt

Precies!!! alles loopt... thats it!
dat is een mooie om jezelf af en toe aan te herinneren op de lastige momenten en als je jou "pore litle me" langs ziet komen!

Ik vind je antwoorden heel helder. Ik meen bij jou nog wat onzekerheid te horen, maar ook dat is volgens mij nog een residu... het is geen geloof meer ;)

Ik zie uit naar de andere antwoorden op de vragen!

Groetjes Lunamaya

[Johanmb]

Hoi Lunamaya,

ik ben benieuwd wat je ervaart wat er over blijft als dit niet meer moet! Waar doe je dingen voor, wat drijft je dan?

Nergens voor, dingen worden gewoon gedaan. Maar tegelijkertijd is er plezier en nieuwsgierigheid naar wat er gaat gebeuren :) De toekomst is niet meer iets waarin dingen goed of slecht kunnen gaan maar is gewoon open en vrij en behalve soms in praktisch opzicht niet iets om mee bezig te zijn.
Nu de laatste vragen :)

5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?

Ik heb niet het gevoel dat er een laatste duw is geweest. Het voelt alsof de IK steeds dunner wordt en steeds meer wordt doorzien. Een soort schil die steeds dunner wordt, een proces wat misschien al langer bezig was maar door het onderzoek hier is versneld.
Het klopt dat er nog steeds onzekerheid is, het gevoel van niet goed of slim genoeg te zijn is hardnekkig. Er is ook het gevoel dat, zoals Lisa zegt in één van haar filmpjes, het moet stabiliseren en echt gefundeerd raken.

6. Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

Er is regelmatig nog de gedachte dat er een zelf is die keuzes maakt en controle heeft over wat er gebeurd. Maar die gedachte kan niet meer opkomen zonder het inzicht dat het maar een gedachte is en dat alles gaat zoals het gaat. Dus als er al een IK verschijnt die iets claimt wordt dat gezien.
Er is een berusting of overgave, om maar een woord te gebruiken, in alles wat er gebeurd en vanuit die rust worden er vaak de ''juiste'' beslissingen genomen en de ''goede'' keuzes gemaakt. Het fijne is dat er geen zorgen zijn over het resultaat ervan..
Er is niet meer het gevoel verantwoordelijk te zijn maar tegelijkertijd geeft dat geen onverantwoordelijk of nonchalant gevoel. Er is een vertrouwen, hoewel dat maar een woord is, dat omdat alles vanzelf gaat elke uitkomst goed is.

Er is geprobeerd om het zo eerlijk en duidelijk mogelijk op te schrijven maar er is het besef dat woorden maar woorden zijn.. Ik hoor weer graag van je

Groetjes Johan

[Lunamaya]

Hey Johan!

Er is niet meer het gevoel verantwoordelijk te zijn maar tegelijkertijd geeft dat geen onverantwoordelijk of nonchalant gevoel. Er is een vertrouwen, hoewel dat maar een woord is, dat omdat alles vanzelf gaat elke uitkomst goed is.

Amen!

Ik heb de andere gidsen gevraagd even mee te kijken of zij nog vragen voor je hebben.
Je ontvangt binnenkort bericht van me of er nog vragen liggen.

Groetjes Lunamaya