Paul en leven, waar is het verschil?

[Life]

Er valt danwel niets meer over te zeggen, wat er hier gezegd wordt is nogmaals van secundair belang. Wat daadwerkelijk gezien wordt draait het hier om.

Wanneer je verteld wordt dat sint niet echt is dan blijft ie echt net zolang totdat je ziet dat het je vader, opa of leraar is achter die baard. Heb het gevoel dat de baard nog op zijn plek zit...

Is er wel een ik om met die vragen te leven?

Life :)

[Life]

Paul, ben je daar? Hoe is het uitzicht vandaag?

Life :)

[Paul]

Ik weet het helemaal niet meer. Dit voelt aan als een "padstelling". Je kan elke zin afbreken omdat ik grammaticaal nu eenmaal "ik" gebruik bij het schrijven.
Deze morgen gemediteerd in de tuin. Op een gegeven moment is er dan die stille achtergrond voelbaar, de vereenzelviging met verhalen, met body/mind wordt dunner en valt soms weg. Als ik dan terugblik is er dan een tijdje geen enkel onderscheid tussen waarnemer, waarnemen, waargenomene. OK, je zal zeggen, dat is een ervaring. Op dat moment is er in elk geval puur zien van hoe het is en het besef dat dit altijd zo is. Op die momenten, en die komen regelmatig in de dag voor, is er een vanzelfsprekend weten dat er geen ik of Zelf is, enkel leven dat zichzelf leeft. Maar juist, ik zie dat niet elk moment en ik vermoed dat de meeste mensen dat ook niet elke moment zien. En voor alle duidelijkheid: het hoeft voor mij ook niet.
Nu heb ik weer grammaticaal "ik" en "mij" gebruikt, als je wil zal ik het voor jou zoveel mogelijk mijden.

[Life]

Voor mij hoef je niets, dit gaat niet over jou of mij. Begrijp wat je bedoelt, maar kan niet anders dan te blijven hameren tot er duidelijk is dat het gezien is voorbij woorden of er een zelf is of niet. Tuurlijk schrijf je en zeg je nog ik en jij en wordt het niet elke seconde bewust gezien.

Ik voel je frustratie, bepaal je zelf wanneer frustratie opkomt?

Er worden reacties heen en weer geplaatst, wat bepaalt nou daadwerkelijk welke woorden er op het scherm verschijnen? Ik bedoel we zitten achter het scherm (eigenlijk ervoor :-) we lezen, ondertussen verschijnen gedachtes over hoe te reageren, dan begint typen en komen andere ideeen op, ik bedoel ik weet nu nog niet wat er verder precies zal staan als ik uiteindelijk op submit klik, dat gebeurt toch spontaan?

Patstelling, yes geen zetten meer mogelijk, niets te doen om iets voorelkaar te krijgen, alleen de focus op het zien. Wat is meditatie voor jou?

[Paul]

OK, dit geeft ontspanning. Niets te doen om voor elkaar te krijgen. Fijn om te weten dat het niet elk moment bewust hoeft worden te zien.
Inderdaad bepaal ik niet zelf wanneer er frustratie opkomt. Het gebeurde gewoon en is nu verminderd.
En het is waar: deze dialoog gebeurt spontaan. Ik weet nu ook nog niet wat het einde van dit bericht zal zijn.
Meditatie voor mij. Twee betekenissen. De eerste noem ik "meditatieve oefeningen": oefenen in aandachtig zijn, ademfocus, mindfulnessoefeningen, al wat ik in zen leerde enz. Het is een training. De laatste tijd spreekt vipassana me wel aan: het is zien wat er gebeurt van moment wat er langs komt aan geluiden, gedachten, gevoelens, gewaarwordingen, en dat alles maximaal laten gebeuren. Het is ook het onderscheid maken tussen primaire gewaarwordingen en mijn reacties erop.
De tweede betekenis van meditatie is voor mij: de toestand van openheid, van ruimte, van zien. Dit gebeurt gewoon, hier is geen enkele controle over, dit is geen training. het is "genade" om een oud woord te gebruiken.

[Life]

OK, dit geeft ontspanning. Niets te doen om voor elkaar te krijgen. Fijn om te weten dat het niet elk moment bewust hoeft worden te zien.
Inderdaad bepaal ik niet zelf wanneer er frustratie opkomt. Het gebeurde gewoon en is nu verminderd.
En het is waar: deze dialoog gebeurt spontaan. Ik weet nu ook nog niet wat het einde van dit bericht zal zijn.

Op een moment van frustratie wordt het niet gezien, hier ook niet, dan lijkt een (''ik'') gefrustreerd met het andere, betekent dit dat het ook zo is?

Meditatie voor mij. Twee betekenissen. De eerste noem ik "meditatieve oefeningen": oefenen in aandachtig zijn, ademfocus, mindfulnessoefeningen, al wat ik in zen leerde enz. Het is een training. De laatste tijd spreekt vipassana me wel aan: het is zien wat er gebeurt van moment wat er langs komt aan geluiden, gedachten, gevoelens, gewaarwordingen, en dat alles maximaal laten gebeuren. Het is ook het onderscheid maken tussen primaire gewaarwordingen en mijn reacties erop.
De tweede betekenis van meditatie is voor mij: de toestand van openheid, van ruimte, van zien. Dit gebeurt gewoon, hier is geen enkele controle over, dit is geen training. het is "genade" om een oud woord te gebruiken.

Ok niets mis met meditatieve oefeningen, in het begin voordelig maar is er ook een mediteerder? Is degene die gedachtes bekijkt niet zelelf een gedachte? Wat laat alles maximaal gebeuren?

Grace, ken haar nog steeds niet ;-) Wat gezien moet worden is al zo, dat gebeurt dus op een onverwacht moment van focus, bij mij gebeurde het gewoon zittend voor het raam, niets doende of ongedaan makende, zien dat alles binnen en buiten vanzelf gebeurt. Dat zie je denk ik maar zie je dan ook dat de vorm die kijkt zelf vorm is? Die genade die je beschrijft, bij wie komt die binnen? Is dat persoonlijk?

[Paul]

Nee, het lijkt alleen maar zo dat er een "ik" gefrustreerd is, want er is in werkelijkheid geen ik.
Er is ook geen mediteerder, uiteindelijk gebeurt het allemaal vanzelf, de meditatieprocessen.
Ik zie nu dat ik deze zinsnede beter schrap "en dat alles maximaal laten gebeuren".
"Wat gezien moet worden is al zo, dat gebeurt dus op een onverwacht moment van focus." Dit zie ik! Het is altijd zo geweest, onafhankelijk of ik het bewust zag of niet! Dit is heel exact uitgedrukt! Het is wat op dit moment gebeurt: in een onverwacht moment, zonder controle, wordt gezien.
Ik zie inderdaad dat alles vanzelf gebeurt, juist dat is wat ik "genade" noem.
De vorm die kijkt is zelf vorm, is niet persoonlijk. Dit zie ik nu, onverwacht, en besef dat het altijd al zo was. Het wordt ervaren als vreugdevol! Alles is vorm! En vorm is het leven zelf, onpersoonlijk, uniek uitgedrukt in "jouw" en "mijn" gedachten, gevoelens, voorbijgaand, altijd veranderend.

[Life]

Dus hoe voelt het om dit te zien? Wat is er anders?

Leg uit wat zelf is, hoe het werkt en waarhet voor dient.

Is er een zelf op welke manier dan ook?

Hoe zou je dit uitleggen aan iemand die zich niet bezighoudt met dit soort zaken?

Was er iets specifieks waardoor je dit ging zien?

[Paul]

Dus hoe voelt het om dit te zien? Wat is er anders?
Er is niets veranderd. Ik zie dat er nooit een zelf is geweest.

Leg uit wat zelf is, hoe het werkt en waarhet voor dient.
Er is geen zelf in de zin van een centrum. Er zijn wel processen van allerlei vormen van leven. Zo zijn er geluiden, gedachten, gevoelens, gewaarwordingen. Ze komen op en verdwijnen, zonder centrum. Ze veranderen ook voortdurend. Een mens is een vorm van leven, georganiseerd van moment tot moment door een body-mind welke zichzelf bestuurt en in stand houdt. Deze intelligente organisatie kan het gevoel geven van een zelf. Het zelf is hoe dan ook een idee, gevoed door verhalen (andere ideeën) en allerlei onverwerkte emoties.

Is er een zelf op welke manier dan ook?
Neen, op geen enkele manier.

Hoe zou je dit uitleggen aan iemand die zich niet bezighoudt met dit soort zaken?
Er is enkel leven, er is geen afgezonderd zelf. Het leven leeft zichzelf doorheen de zintuigen, gedachten en gevoelens welke voortdurend opkomen uit het niets en verdwijnen in het niets en welke voortdurend veranderen. Dit is geen geloof. Je kan het elk moment zien omdat het de waarheid is. Het is altijd beschikbaar, maar kan versluierd lijken.

Was er iets specifieks waardoor je dit ging zien?
Eigenlijk niet. Er waren aandachtverschuivingen door deze dialogen en de vragen die werden gesteld, spontaan, waardoor spontaan werd gezien (en op andere momenten niet werd gezien).

[Life]

Ok Paul, wat mij betreft is het duidelijk dat je het ziet :) De andere Nederlands sprekende collegas nemen nog een kijkje misschien komen er nog wat vragen op. Nog een vraag van mijn kant, zijn emoties eigenlijk te verwerken? Of zijn emoties eigenlijk net als gedachtes?

[Paul]

Voor mij is een emotie een combinatie van een gevoel en een gedachte. Met "onverwerkt" bedoel ik niet volledig gezien, waardoor het gereproduceerd wordt in het systeem. Als emoties worden gezien zoals ze zijn, zoals ook met obsessieve gedachten, kan het systeem terug beter functioneren.
Wil je alvast héél hartelijk danken voor de begeleiding, voor al je vrije tijd en geduld! :)

[Paul]

Nog even vermelden dat ik van zondag tot en met woensdag een stille retraite begeleid in de natuur met veel wandelen en regelmatig zitten. De titel is "Genieten van stilte". Ik zal dus morgen nog kunnen corresponderen en dan vanaf donderdag terug.

[Life]

Ok jij ook bedankt voor het geduld om door te zetten na al het gehamer ;)

Geniet van de stilte ;)