No self

[Vuurkonijn84]

Hallo!

Ik merk ook wel dat de bewustwording ervan doorgaat. Waar ik alleen een beetje in vast lijk te lopen is dat 'ik als doener' helemaal niet zou bestaan, en 'alles vanzelf gebeurt', hoewel er ook wel momenten zijn waarop daar soms wel iets van lijkt te worden gezien. Maar dat gedeelte, daarmee weet ik het niet helemaal. En daar treedt nu inderdaad even een soort demotivatie door op. Geen idee waarom. Maar heb dat ook wel vaker, van die periodes dat het dan even bij inschiet en wat in zakt. Alleen voelde ook een beetje een soort druk ontstaan van 'ik moet toch ook weer eens reageren' en toen was er de gedachte maar even een tijdelijke stop in te zetten. Maar ja, wat dat ook eigenlijk nou weer zou moeten opschieten...

Nou ja, dat dus.

Groetjes

[Lunamaya]

Ha VK.


Had ik je al een keer aangeraden iets van Lisa Kahale te bekijken? Ik kopieer hier nog even 1 voor je, mocht je hem nog niet hebben gezien.
https://www.youtube.com/watch?v=hy2DXK7 ... sx&index=4
Ze leeft niet meer, maar op youtube is er nog eea van haar te vinden en ik vind haar heel "dichtbij".

Ik merk ook wel dat de bewustwording ervan doorgaat. Waar ik alleen een beetje in vast lijk te lopen is dat 'ik als doener' helemaal niet zou bestaan, en 'alles vanzelf gebeurt', hoewel er ook wel momenten zijn waarop daar soms wel iets van lijkt te worden gezien. Maar dat gedeelte, daarmee weet ik het niet helemaal. En daar treedt nu inderdaad even een soort demotivatie door op. Geen idee waarom. Maar heb dat ook wel vaker, van die periodes dat het dan even bij inschiet en wat in zakt. Alleen voelde ook een beetje een soort druk ontstaan van 'ik moet toch ook weer eens reageren' en toen was er de gedachte maar even een tijdelijke stop in te zetten. Maar ja, wat dat ook eigenlijk nou weer zou moeten opschieten...

Dank je voor je uitleg en eerlijkheid, dat waardeer ik.

Door aan te geven dat je iets lastig vindt, kan ik er iets mee!
Oefeningen, specifiek gericht op het stuk onderzoeken waar de sturing/ controle vandaan komt zijn belangrijk om dit te doorzien. Overdenken helpt doorgaans niet, sterker nog, daar komt waarschijnlijk een deel van de weerstand vandaan. Het is helemaal aan jou of je daar doorheen zou willen, of erbij laten.

En als je er voor kiest nu niet verder te gaan, prima. Er komt vast een moment dat je het (weer) op wilt pakken, of niet. Ook prima. Het kan ook zijn dat een pauze dingen ook in perspectief gaat brengen, wie zal het zeggen?!

Ik investeer met alle liefde nog wat verder in je proces, maar je moet het natuurlijk niet voor mij doen hahaha.

Liefs LunaM

[Vuurkonijn84]

Had ik je al een keer aangeraden iets van Lisa Kahale te bekijken? Ik kopieer hier nog even 1 voor je, mocht je hem nog niet hebben gezien.
https://www.youtube.com/watch?v=hy2DXK7 ... sx&index=4
Ze leeft niet meer, maar op youtube is er nog eea van haar te vinden en ik vind haar heel "dichtbij".

Thanks! Ga ik nu kijken.

ank je voor je uitleg en eerlijkheid, dat waardeer ik.

Door aan te geven dat je iets lastig vindt, kan ik er iets mee!
Oefeningen, specifiek gericht op het stuk onderzoeken waar de sturing/ controle vandaan komt zijn belangrijk om dit te doorzien. Overdenken helpt doorgaans niet, sterker nog, daar komt waarschijnlijk een deel van de weerstand vandaan. Het is helemaal aan jou of je daar doorheen zou willen, of erbij laten.

En als je er voor kiest nu niet verder te gaan, prima. Er komt vast een moment dat je het (weer) op wilt pakken, of niet. Ook prima. Het kan ook zijn dat een pauze dingen ook in perspectief gaat brengen, wie zal het zeggen?!

Ik investeer met alle liefde nog wat verder in je proces, maar je moet het natuurlijk niet voor mij doen hahaha.

Net even gemediteerd en dacht ineens aan het einde: nee, toch maar mee doorgaan. Het moet nu maar duidelijk gaan worden ook. Dat bezig zijn met de directe ervaring, is goed om te doen en leerzaam. Ik ga er weer mee verder.
Het is wat je zegt: waarschijnlijk weer het denkende benaderen wat de weerstand heeft veroorzaakt. Laten we toch maar verder gaan en kom maar met die oefeningen. ;)

[Vuurkonijn84]

Ik heb het gekeken. Geloof dat je 'm inderdaad al eens hebt laten zien, maar dat is al een behoorlijke tijd geleden voor het gevoel. Dank voor het delen. Goed het weer eens te zien. Ze legt het inderdaad helder uit, en geeft goede instructies. Ik ga nog meer filmpjes kijken. Thanks!

[Vuurkonijn84]

Leuk mens wel!

En wat ze allemaal zegt, bevestigt toch ook wel dat ik er nog niet helemaal ben, of wat ze noemt 'through the gate'.
Motiveert wel weer extra er weer intensiever mee aan de gang te gaan de komende dagen.

[Lunamaya]

Ha VK.
Super!
En zoals al eerder aangegeven, als je een frisse blik wilt, kan ik kijken of er een andere gids tijd heeft!

Voor nu gaan we even kijken naar het fenomeen gedachten. Want alle handelingen die de illusie wekken gecontroleerd te zijn, lijken vergezeld te gaan met gedachten.

Jij hebt al eens gekeken naar waar gedachten vandaan komen.

Zou je dit nog een keer kunnen doen?

Ga er rustig voor zitten en neem bijvoorbeeld een plaatje uit een tijdschrift of een ansichtkaart waar veel op te zien is. Bestudeer je gedachtes, die komen bij het ernaar kijken eens.
Daarna mag je de volgende vragen beantwoorden die ik graag terug lees.

- Waar komen "je" gedachtes vandaan?
- Kan je ze plannen? Van te voren bedenken welke gedachte zal komen?
- Weet jij ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?
- Kan je een gedachte halverwege stop zetten.

Doe de oefening daarna nog een keer met een nieuw plaatje en kijk of je antwoorden volgens jou kloppen. Ik hoop terug te lezen wat je ziet.

Liefs LunaM

[Vuurkonijn84]

- Waar komen "je" gedachtes vandaan?

Uit associaties met wat ik zie. Ik zit nu naar een plaatje met jaren 60-afbeeldingen te kijken, een foto van het publiek bij het Kurhaus Schevingen van een concert van the Rolling Stones.

Merk dat ik de stilstaande actie-foto met m'n gedachten ga verlevendigen, en probeer me voor te stellen hoe het op dat moment was daar.

Die gedachten komen dan uit dat 'het me voorstellen' en associaties. Vergelijking nu met toen. Dus vergelijking, associatie met wat ik al ken, of zoiets. Dus m'n eigen geheugen associeert wat het zelf van deze tijd kent met toen, en vergelijkt.

- Kan je ze plannen? Van te voren bedenken welke gedachte zal komen?

Nee. Dat gaat geheel spontaan.

- Weet jij ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?

Nee. Maar zou ik achteraf terugkijken naar wat omhoog kwam op een bepaald moment, dan zouden sommigen wel voorspelbaar kunnen zijn. Vaak komen dingen vanuit associatie omhoog. De ene gedachte leidt tot de andere.

Maar op zich zelf: nee dus. Vaak zijn er ook momenten van 'damn, hoe ik hier nou weer op!?'.....

Antwoord: nee (op zich niet) dus.

- Kan je een gedachte halverwege stop zetten.

Een gedachteverhaal wel... een korte spontane gedachte niet. Maar dit heb ik al wel vaker geobserveerd. Je kunt in denkproces zitten, op de trein der associaties en dat kun je dan wel stopzetten als je dat ineens doorkrijgt. Ik vermoed dat het antwoord hier 'nee' op zou 'moeten' zijn, maar daar ben ik dan geneigd het niet helemaal mee eens te zijn geloof ik.

Oké, opnieuw met nieuw plaatje. Afbeelding van een voetbalwedstrijdfoto uit '67 van Ajax.

Wederom bespeur ik de neiging de foto te verlevendigen en me voor te stellen hoe dat er bewegend uitgezien zou hebben, hoe het echt was op het moment van die foto. Voeg er in gedachte kleur aan toe, en benoem sommige dingen die ik zie (zoals 'hey, dat is johan cruyff!') en probeer de sfeer te proeven van die tijd (die ik niet heb meegemaakt).

Verder blijf ik wel bij m'n antwoorden denk ik. Een gedachte kun je wel stopzetten, maar dat vereist wel een moment van grote oplettendheid. Het moet dan eerst helder worden wát en dát je een gedachte denkt. Dan kun je 'pratende stemmetje' in je hoofd stoppen. Maar wat spontaan opkomt, gaat doorgaans te snel en vluchtig. Verhalend denken is... een ander verhaal. :P

Nou..... tot zo ver m'n antwoorden.

Had overigens afgelopen nacht weer een heel helder moment dat het allemaal heel goed doorzien, dat heb ik ook opgeschreven in m'n notitieboek. Niet veel anders dan waar ik me al bewust van was geworden, maar nog een heel helder en bevestigend allemaal. Maar het zijn met name dít soort dingen, waar we nu deze oefening aan besteden, waar idd nog wat twijfel zit. Zoals: heb ik echt geen macht dingen te doen, denken of stoppen.. 'is er een doener' zeg maar, waar het idd nog wat wringt.

[Vuurkonijn84]

Dat was met meditatie dus, dat van vannacht.

[Vuurkonijn84]

Wat een andere gids betreft... tja, dat hoeft van mij niet per sé hoor. Je doet het imo prima. Maar als dat zoals jij zegt soms echt wel eens een voordeel kan zijn bij 'het laatste stukje' is dat natuurlijk best het proberen waard. Maar dat is omdat jij het idee dan aandraagt. :D

Kijk maar, misschien helpt dat wel. Echt geen idee. Als er iemand voor handen is dan....... Maar kijk eerst nog maar even wat je op m'n antwoord nu kan vinden eventueel. En kijk dan maar wat jou het beste lijkt.

[Lunamaya]

Thnx VK.

Die gedachten komen dan uit dat 'het me voorstellen' en associaties. Vergelijking nu met toen. Dus vergelijking, associatie met wat ik al ken, of zoiets. Dus m'n eigen geheugen associeert wat het zelf van deze tijd kent met toen, en vergelijkt.

wat stuurt je geheugen aan? Is er in bovenstaande een zelf te vinden die ergens controle over heeft?

- Kan je ze plannen? Van te voren bedenken welke gedachte zal komen?

Nee. Dat gaat geheel spontaan.

- Weet jij ooit wat je volgende gedachte gaat zijn?

Nee. Maar zou ik achteraf terugkijken naar wat omhoog kwam op een bepaald moment, dan zouden sommigen wel voorspelbaar kunnen zijn. Vaak komen dingen vanuit associatie omhoog. De ene gedachte leidt tot de andere.

Maar op zich zelf: nee dus. Vaak zijn er ook momenten van 'damn, hoe ik hier nou weer op!?'.....

Antwoord: nee (op zich niet) dus.

dus daar is geen "controle door een zelf" te vinden?

- Kan je een gedachte halverwege stop zetten.

een korte spontane gedachte niet.

Maar dit heb ik al wel vaker geobserveerd. Je kunt in denkproces zitten, op de trein der associaties en dat kun je dan wel stopzetten als je dat ineens doorkrijgt. Ik vermoed dat het antwoord hier 'nee' op zou 'moeten' zijn, maar daar ben ik dan geneigd het niet helemaal mee eens te zijn geloof ik.

nu maak je het te ingewikkeld. Ik had het over "een gedachte". Een gedachtereeks kan beinvloed worden, maar dat bedoel ik niet. Evenzo komt daar geen "ik" bij kijken. Immers je weet niet wat je volgende gedachte gaat zijn toch? Dus alles komt op. Of zie jij nog ergens binnen in je een mannetje die de boel loopt aan te sturen?

Een gedachte kun je wel stopzetten, maar dat vereist wel een moment van grote oplettendheid. Het moet dan eerst helder worden wát en dát je een gedachte denkt. Dan kun je 'pratende stemmetje' in je hoofd stoppen. Maar wat spontaan opkomt, gaat doorgaans te snel en vluchtig. Verhalend denken is... een ander verhaal. :P

same here. Je maakt het te ingewikkeld. Denk aan de gedachtes die opkwamen bij het kijken van de kaart. Een gedachte die dan op komt bij het kijken, kan je niet stop zetten of wel? (er kan wel een andere kant op gedacht gaan worden, maar dat is NA de gedachte te hebben gehad.

heb ik echt geen macht dingen te doen, denken of stoppen.. 'is er een doener' zeg maar, waar het idd nog wat wringt.

maar waar is die IK dan? Er is toch een IK nodig om te kunnen controleren, sturen.
Leg de paralel maar weer eens met je bloed wat stroomt. Dat is toch hetzelfde als gedachten stromen. Laat jij je bloed stomen? Je hart kloppen? Laat jij je hersenen werken? ;)

Wat een andere gids betreft... tja, dat hoeft van mij niet per sé hoor. Je doet het imo prima. Maar als dat zoals jij zegt soms echt wel eens een voordeel kan zijn bij 'het laatste stukje' is dat natuurlijk best het proberen waard. Maar dat is omdat jij het idee dan aandraagt. :D

Kijk maar, misschien helpt dat wel. Echt geen idee. Als er iemand voor handen is dan....... Maar kijk eerst nog maar even wat je op m'n antwoord nu kan vinden eventueel. En kijk dan maar wat jou het beste lijkt.
Top

Ik spar wel wat achter de schermen, dan komt er ook frisse wind maar je zal het indirect merken ;)

Groetjes!

[Vuurkonijn84]

wat stuurt je geheugen aan? Is er in bovenstaande een zelf te vinden die ergens controle over heeft?

Wat stuurt het geheugen aan..... God mag het weten! Dat is het levende wat we zijn. Maar hoe dat werkt..... Dat is iets dat ik beslist niet zelf doe. Althans, niet als 'ik'. Dat wat ik ben (bewustzijn, levensenergie, leven) doet dat.
We hebben een soort van pakhuisbewustzijn, en daaruit wordt razendsnel in ieder moment het juiste geselecteerd. Zo wordt dat althans ervaren hier. Ik neem aan bij jou ook...?

dus daar is geen "controle door een zelf" te vinden?

- Kan je een gedachte halverwege stop zetten.

een korte spontane gedachte niet.

Nope.

nu maak je het te ingewikkeld. Ik had het over "een gedachte". Een gedachtereeks kan beinvloed worden, maar dat bedoel ik niet. Evenzo komt daar geen "ik" bij kijken. Immers je weet niet wat je volgende gedachte gaat zijn toch? Dus alles komt op. Of zie jij nog ergens binnen in je een mannetje die de boel loopt aan te sturen?

same here. Je maakt het te ingewikkeld. Denk aan de gedachtes die opkwamen bij het kijken van de kaart. Een gedachte die dan op komt bij het kijken, kan je niet stop zetten of wel? (er kan wel een andere kant op gedacht gaan worden, maar dat is NA de gedachte te hebben gehad.

Dat vetgedrukte geeft me een helder inzicht daarin, bedankt. Denk dat het idd zo werkt ja.

En nee, je kunt dat niet stopzetten. Stopzetten gaat alleen in een gedachtereeks. Eigenlijk moet dat stopzetten dan ook maar weer net in je opkomen. Op het moment van een gedachte, gaat dat volgens mij te snel. Het is al gedacht voordat het in je opkomt het te stoppen. Komt nog eens bij dat we niet alleen woorden denken, maar ook beelden. Zeker een denk-beeld heeft vaak alles al in zich, en het woordelijke denken is dan eigenlijk nog een trage poging dat erachteraan hobbelt.

maar waar is die IK dan? Er is toch een IK nodig om te kunnen controleren, sturen.
Leg de paralel maar weer eens met je bloed wat stroomt. Dat is toch hetzelfde als gedachten stromen. Laat jij je bloed stomen? Je hart kloppen? Laat jij je hersenen werken? ;)

Nee, duidelijk niet. 'waar ik die IK dan', tja dat bén ik dan, binnen die gedachte. :P Maar daarvan is me inmiddels wel helder dat het ik-gevoel, het persoons-idee een mental setup is, bestaande uit een soort subtiel gevisualiseerd ik-beeld en alles, dat eigenlijk goed bekeken gedachtenschimmen zijn. Wel lijk ik nog meditatie nodig te hebben om dat heel helder te kunnen ervaren. Maar ook weer niet, want dat is nou eenmaal gezien. En eens gezien, dan weet je het gewoon.

Beste Lunamaya, ik denk dat het allemaal wel duidelijk is inmiddels. Dat was het natuurlijk eigenlijk al een tijdje. Ik geloof dat het ergens in mei of zo was, dat ik al eens zo'n moment had dat het me heel duidelijk werd. Alleen er ontstonden weer wat twijfels. Het moest nog rijpen en écht helder worden, en daar zaten nog wat kinkjes in de kabel. Maar het is goed denk ik om zoiets als dit niet te snel als 'helemaal helder' te verklaren. Er moet geen twijfel meer zijn. Maar volgens ben ik nu echt wel op dat punt gekomen. Ik snap het, én ik zie het. Of: het wordt begrepen én gezien. ;-) Want dat het is eigenlijk strikt genomen wel... het wordt gezien in gewaarzijn, niet door de gedachten-setup 'ik'.

En anders heb ik denk ik ook wel genoeg tools inmiddels, mocht er weer iets van twijfel opkomen. Maar eerlijk gezegd vermoed ik dat het cirkel echt wel goed rond is zo. :)

[Lunamaya]

Hallo VK,

Prima!

Laat het leven maar lekker zijn werk doen en je merkt vanzelf of er nog vragen opkomen. Dan kan je me vinden. En zo niet, hoop ik dat de helderheid je goed doet! Ik wens je veel inspiratie en flow met je muziek!

wil je het nog officieel maken, of is het voor jou zo goed? Dan sluiten we het draadje af.
Als je het officieel wilt maken, moeten we nog een keer door de eindvragen en zal ik medegidsen vragen of ze nog vragen voor je hebben naar aanleiding daarvan.

Ik hoor van je!

Groetjes LunaM.

[Vuurkonijn84]

Laten we het maar officieel doen. Inclusief m'n verlichtingsdiplomauitreiking natuurlijk. 8| :P
Haha. Nee, laten we die vragen nog maar even doen en zo. :)

[Lunamaya]

Hier zijn ze VK.

Een valkuil zal zijn, al helemaal omdat je de vragen al kent, is ze vanuit denken te beantwoorden.
Kan je proberen waar de vraag het toe laat, echt te kijken, niet vanuit aanname's.

1. Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, …naam… ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
2. Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is voor jou, wanneer is deze illusie begonnen en hoe werkt hij voor jou in het bijzonder?
3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
6. Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

En neem de tijd om deze vragen te beantwoorden vanuit je ervaring.
Het lijkt me een goed idee dat je ze 1 voor 1 doet en jezelf elke keer de tijd geeft om de vraag echt eigen te maken.
Het nu gaan haasten of vanuit aannames antwoorden gaat niet resulteren in helderheid. Ik vermoed dat als je de haast (ongeduld?) en druk weg haalt, en echt eerlijk kijkt en ze vanuit dat punt beantwoord, er heel andere antwoorden zullen ontstaan.

Veel plezier ermee.

[Vuurkonijn84]

Een valkuil zal zijn, al helemaal omdat je de vragen al kent, is ze vanuit denken te beantwoorden.
Kan je proberen waar de vraag het toe laat, echt te kijken, niet vanuit aanname's.

Die zijn al min of meer vergeten. ;) Maar goed, goed punt. Zal er op letten.

1. Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, …naam… ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
2. Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is voor jou, wanneer is deze illusie begonnen en hoe werkt hij voor jou in het bijzonder?
3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
4. Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
5. Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
6. Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

1. Op zich is er gewoon bewustzijn. Leeg, open bewustzijn. Dat is in principe alles. Dat bewustzijn is levend en daarbinnen wordt gedacht, gevoeld, ervaren etc. Het heeft ook geheugen, en kan van alles leren. Het is als het ware inprentbaar dankzij het geheugen. Ik beschrijf het nu een beetje als een 'ding' buiten me, maar eigenlijk is dit de essentie van het zijn. Mijn zijn. Ieders zijn. Door middel van opvoeding is daarbinnen op een zeker moment een ik-gevoel ontstaan. Een zelf-idee dat samen te vatten is als 'dit ben ik', en dat-daar is 'het andere' of 'de ander'. Een afscheiding. Geen werkelijke, maar dat is een soort configuratie geworden binnen het van oorsprong lege, open bewustzijn.

Dat is geen werkelijk bestaande entiteit, maar een soort configuratie binnen het bewustzijn, opgebouwd vanuit geheugen, clusters van gedachten en vele heel vaak herhaalde gewoontepatronen. Het is er ook eigenlijk nooit geweest. Het is een set aan overtuigingen, gevoel(ens), gedachten. Het ik is een soort concept. Een zelf-concept. Maar nergens concreet aanwezig. Het is eigenlijk een gedachte en een soort gevoel. Ik-gevoel.

Nu 'ik' hier dit zit te typen, is er ook dat ik-gevoel. Het is een soort innerlijk zelf-beeld. Maar eigenlijk is dat een soort subtiele zelf-visualisatie. Het is de mind dat dit voortdurend creëert. Het is er ook regelmatig helemaal niet. Totdat we ineens 'zelfbewust' worden. Maar eigenlijk vind dan een soort formatie plaats in het bewustzijn. Het gaat in een bepaalde stand als het ware. Bepaalde elementen komen bij elkaar en smeden een ik-gevoel, of ik-waarneming.

2. Ik zie dat het antwoord op deze vraag al behoorlijk wordt aangestipt in bovenstaand antwoord.

De illusie van afgescheidenheid is het idee dat je die mind-projectie zou zijn, dat de scheiding maakt tussen ik-hier en dat-daar (Ik vs. de Ander, Ik vs. de Wereld). En dat je al je gedachten zelf zou denken, inc. de gevoelens (al voelen die al iets meer als 'daar kan ik niks aan doen'). Terwijl je eigenlijk voortdurend in verbinding staat met van alles en nog wat. 'Ik' spreek met 'een collega', en het contact met die collega heeft direct invloed op welke gedachten er in mij opkomen, welke beelden van binnen worden ervaren, door wat 'de ander' zegt, en omgedraaid gebeurt bij die collega precies hetzelfde. Voortdurend sta je in contact met alles, en vind een wisselwerking plaats. Nu staat in de keuken het eten op, en dat zorgt dat ik straks in beweging kom om daar iets mee te doen. Voortdurend sta je in verbinding met het geheel, en dat heeft directe invloed op jezelf, en vice versa. Het idee dat je er los van staat of het allemaal zelf zou managen, is niet waar. Dat is een illusie. Je bent een open venster en alles komt binnen, of je wilt of niet. Voortdurend staan je zintuigen in verbinding met alles, er is in zekere zin geen grens tussen binnen en buiten. Dat lijkt alleen maar zo vanuit die ik-configuratie.

3. Goed! Eindelijk is het helder. Het voelt ook helder. Gedachten zijn echter natuurlijk wel kleverig en automatisch, en zo kun je ongemerkt vrij makkelijk weer 'erin' gezogen worden, maar dat is een kwestie van dat dat dan weer gezien wordt, het valt weer weg en het is dan weer helder.
Het verschil met toen we begonnen, is dat dit niet helder was, en ik eigenlijk niet écht buiten die ik-view kon treden. Alleen als idee. Nu wordt het ook echt gezien.

4. Leuke vraag. Ik denk door te zeggen dat het zelf-concept, het zelfbeeld, een illusie is. Dat dat allemaal maar gedachten zijn, en een geconditioneerde toestand. En je dat kunt gaan doorzien, wat een flinke bevrijding zou kunnen zijn.
Je kunt het dan het beste maar simpel houden. Eigenlijk is het natuurlijk ook simpel.

Ik denk dat het daarbij wel handig is om ook kort uit te leggen hoe dat ontstaan is, zoals ik m'n antwoord in het begin bij vraag 1 omschrijf...

5. Ergens gebeurde een maand of 4 geleden al dat ik het op een avond, tijdens wandelen buiten, ineens zag. Was toen met het onderzoeken bezig, en net toen ik hardop uitsprak tegen mezelf wat een onzin ik het wel eigenlijk niet vond: 'een ik die zichzelf ervan probeert te overtuigen dat ie een illusie is', zag ik tijdens dat moment in hoe steeds dat ik-gevoel bestaat uit een steeds weer een samengestelde toestand. Dat het allemaal 'formaties binnen de geest' zijn.

Maar het ik-idee/gevoel gaf zich niet zomaar gewonnen toch, en er ontstonden weer twijfels. Al met al dus geleidelijk. En eigenlijk alles bij elkaar (de hele bewustwording hieromtrent) misschien zelfs wel een jaar of 4 - 5.

Van de week was het een meditatie, waarin het ineens opnieuw heel duidelijk werd. Hierna schreef ik in mijn meditatie-inzichtenboekje het heel rustig, heel en gedetailleerd op, en toen wist ik: dit is het. Het is nu helder; helderder dan dit gaat het niet worden.

6. Bij het maken van een keuze tussen opties, wint meestal de optie die het meest aan een verlangen beantwoord. Heel kort is er een flits waarbij 'je voor je ziet' wat de ene optie biedt en de andere. De ene optie die het beste voelt (beantwoord aan een verlangde uitkomst) wint, en wordt gekozen. Dat komt allemaal heel snel op, en meestal ongemerkt, en daar kom 'ik' niet aan te pas. De ene impuls leidt tot de andere.

De wil wordt beïnvloed door allerlei factoren, en meestal hebben we op een bewust niveau geen idee wat daar allemaal bij komt kijken. Maar we zeggen dan 'ik wil dit of dat', maar eigenlijk komt gewoon een gevoel of verlangen op, en dat eigenen we dan vanuit het ik-idee toe.
Controle is beperkt. Vanuit het ik-perspectief hebben we die. Vanuit het niveau dat daaraan voorbij gaat, door de ik-heen-kijkend, behoort dat idee van controle tot de ik-identificatie. Maar aangezien dat niet concreet bestaat en slechts een identificatie in bewustzijn is, kun je daar vraagtekens bij zetten.

Als er nu brand in huis uitbreekt hier, zal er het gevoel zijn 'dat ik de boel moet redden', maar in feite gaat dat in actie komen vanzelf. Je zou niet NIET in actie kunnen komen vanuit het idee 'eens kijken of ik nu niet in actie kan komen ondanks de brand', dat is evident waanzin natuurlijk. Alles in je lijf zal in een keiharde actiemodus schieten, hormonen worden afgevuurd en alle actie gaat vanzelf.

Er is verantwoordelijkheidsgevoel. Dat gaat vanzelf en vormt ook weer sturende kracht. Dat kun je niet in of uitschakelen en gaat vanzelf. Ben je verantwoordelijk? Er is een verantwoordelijkheidsgevoel. Dat is op zich slechts een gevoel, wat ook weer daarmee samenhangende gedachtes schept. Maar het IS niet. Er is geen objectieve bron dat mij waarvoor dan ook verantwoordelijk stelt. Dat zit puur in de gedachten en gevoelens. En vaak is dat ook allemaal aangeleerd.


Zie graag je antwoord erop tegemoet!

Hartelijke groet,
VK