The Gate

Dag Ronald!

Bedankt.

Ik dwong mijzelf toch op 1 of andere manier om snel achter elkaar te antwoorden. Niks anders dan een stukje "ik" wat vaste deuntje afspeelde.

Ik leef praktisch buiten, en werk dagelijks in de natuur. En zit er ook veel stil, de natuur en mijzelf te observeren.

Alles gaat inderdaad vanzelf in de natuur. ikzelf ben daar geen uitzondering op. Alleen zeggen de ideeen/plaatjes in m'n hoofd soms anders. maar ik kan ze laten opkomen. ik kan ze observeren, En ik hoef er niks mee. Aleen observeren.

Zo ging het vanochtend. Het was weer een nieuwe ervaring van een aantal uur, waarop ik op de rand hing als het ware. Gedachten kwamen snel op. Maar ik kon ze gadeslaan, en ze riepen nooit lang een identificatie op, omdat ik er niks mee deed. Ik kon ermee spelen zelfs!
Nu is dit weer wat gezakt. maar de plaatjes in m'n hoofd zijn zwak, en ik weet dat ik momenteel in een vast programma van m'n ego zit genaamd: typen op de computer. Het heeft een beetje z'n absolute macht verloren.
Heel bijzonder. Ik maak me nu niet heel druk om wat dan ook. Ik ga door met vragen. en ook door met niks doen.
Ik las net een klein stukje van een satsang van Jan van Rossum, en hij zei dit: Je kunt óf elimineren wat je niet bent, en dan blijft over wat je wel bent, óf weten wie je bent, en die zie je al het andere er in verschijnen.
Dat vind ik prachtig. Zo ervaarde ik dit net ook.
Het is prachtig als je ziet dat alles waarvan je dacht dat het absoluut was, een soort vloeibare kwaliteit krijgt. Het ego heeft een diepe onwetende nodig, en een zware gelovige om voort te kunnen bestaan. Zonder die onwetende is het ego niet meer jij. Het ego bestaat niet zodra je het ziet. Alleen die opspringende gedachtes, die bijna even snel verdwijnen als verschijnen zodra die ruimte er is.

Met vriendelijke groeten,

Fons.

Dag Fons,

Bedankt voor je mooie en heldere antwoorden.

Ik dwong mijzelf toch op 1 of andere manier om snel achter elkaar te antwoorden. Niks anders dan een stukje "ik" wat vaste deuntje afspeelde.

Precies, een stukje geconditioneerd handelen, niks mis mee als het maar gezien wordt voor wat het is.

Alles gaat inderdaad vanzelf in de natuur. ikzelf ben daar geen uitzondering op.

Goed gezien, alles gaat vanzelf, geen doener.

Alleen zeggen de ideeen/plaatjes in m'n hoofd soms anders. maar ik kan ze laten opkomen. ik kan ze observeren, En ik hoef er niks mee. Aleen observeren.

Gedachten/plaatjes komen en gaan ook vanzelf, als deel van een eerdere conditionering.

Kun je een “ik“ vinden die ze observeert of is observeren een automatisch proces?

Zo ging het vanochtend. Het was weer een nieuwe ervaring van een aantal uur, waarop ik op de rand hing als het ware.Gedachten kwamen snel op. Maar ik kon ze gadeslaan, en ze riepen nooit lang een identificatie op, omdat ik er niks mee deed. Ik kon ermee spelen zelfs!

Kun je zien dat die “ik” die niets deed en die “ik”die ermee speelde ook slechts een
“ik””-gedachte was?

Nu is dit weer wat gezakt. maar de plaatjes in m'n hoofd zijn zwak, en ik weet dat ik momenteel in een vast programma van m'n ego zit genaamd: typen op de computer. Het heeft een beetje z'n absolute macht verloren.

Mooie verschuiving!

Heel bijzonder. Ik maak me nu niet heel druk om wat dan ook. Ik ga door met vragen. en ook door met niks doen.

Wu Wei…..of te wel ,doende niets doen!

Ik las net een klein stukje van een satsang van Jan van Rossum, en hij zei dit: Je kunt óf elimineren wat je niet bent, en dan blijft over wat je wel bent, óf weten wie je bent, en die zie je al het andere er in verschijnen.
Dat vind ik prachtig. Zo ervaarde ik dit net ook.

Mooi dat je het ook echt ervaart.

Het is prachtig als je ziet dat alles waarvan je dacht dat het absoluut was, een soort vloeibare kwaliteit krijgt. Het ego heeft een diepe onwetende nodig, en een zware gelovige om voort te kunnen bestaan.Zonder die onwetende is het ego niet meer jij. Het ego bestaat niet zodra je het ziet. Alleen die opspringende gedachtes, die bijna even snel verdwijnen als verschijnen zodra die ruimte er is.

Ja prachtig en bevrijdend.

Kun je mij vertellen wat je bedoelt als je woorden “ ik”,“mij” en "mijn"gebruikt.
Kun je uitleggen wat je met het woord “Ego”bedoelt.

Ronald

Hallo Ronald.

Gedachten/plaatjes komen en gaan ook vanzelf, als deel van een eerdere conditionering.

Kun je een “ik“ vinden die ze observeert of is observeren een automatisch proces?

Het is gek. Soms kan ik er doorheen zien. Maar meestal probeer ik het, en dan lukt het niet. Ik weet dat dit aan het feit ligt dat ik het probeer. Ik voel dat ik langzaam verandert, maar ik kan niet zeggen dat ik het doorheb. Het is allemaal weer wat gezakt. Ik voel me lichamelijk wat minder. En daardoor raak ik overdag snelller in ouder patronen.
Ik zal een beetje achtergrond informatie geven.
Ik ben al een aantal jaar onder behandeling bij een alternatief arts, omdat ik vaak weken aaneengesloten moe was, en uitgeput. Deze arts helpt mij heel goed, het duurt alleen nog een jaartje voor ik er klaar mee ben. Ik voel mij tientallen keren beter als een aantal jaar trug, alleen op de dagen dat ik medicijnen inneem ben ik lichamelijk en geestelijk moe.
Als ik op zo''n moment niet aan het werk ben, kan ik uiteindelijk toch in een staat van egoloosheid komen, ondanks de moeheid. Maar zodra ik op dat soort dagen werk, verval ik sneller in oude patronen.
Het is kwa energie een verschil van dag en nacht.
Maar ik weet dat dit uiteindelijk niet moet uitmaken om de waarheid in te gaan zien. Maar voor nu ervaar ik het af en toe als een obstakel.

Kun je zien dat die “ik” die niets deed en die “ik”die ermee speelde ook slechts een
“ik””-gedachte was?

Ja!.. dat begrijp ik verstandelijk wel nu je het zegt! Maar op dat moment heb ik dat voer het hoofd gezien. (wie heeft dat eignelijk over het hoofd gezien?). Ik creeerde blijkbaar toch weer een ik die al die ervaring ervaarde. Logisch dat ik het niet compleet zag.

Kun je mij vertellen wat je bedoelt als je woorden “ ik”,“mij” en "mijn"gebruikt.
Kun je uitleggen wat je met het woord “Ego”bedoelt

Dan bedoel ik mijn Ego. duidelijk. Een soort jongetje die over z'n ervaringen vertelt. Iemand die iets leuks heeft meegemaakt. Mijn ego is nog niet weg, (zegt het ego). Het is me dus verstandelijk bijna duidelijk. Ik begrijp dat het gaat om het dirkete inzicht wat moet plaatsvinden.
Bedankt voor je scherpe waarnemingen iid geval.
Ik ga door met niks doen. ik hoop niks. ik verwacht niks. Ik ga alleen maar waarnemen. Maar dan zonder ik.

Groeten Fons.

Dag Fons,

Bedankt voor je achtergrond informatie, het is goed om te weten.

Ronald wrote:Gedachten/plaatjes komen en gaan ook vanzelf, als deel van een eerdere conditionering.Kun je een “ik“ vinden die ze observeert of is observeren een automatisch proces?

Het is gek. Soms kan ik er doorheen zien. Maar meestal probeer ik het, en dan lukt het niet. Ik weet dat dit aan het feit ligt dat ik het probeer. Ik voel dat ik langzaam verandert, maar ik kan niet zeggen dat ik het doorheb.

Mooi, maar wat zie “je” wanneer “je” er niet doorheen kan zien?

Maar ik weet dat dit uiteindelijk niet moet uitmaken om de waarheid in te gaan zien.

Ja, de waarheid is precies wat er is, op het moment dat het er is….vermoeidheid is ook wat het is.
Kijk nog eens goed of er iemand afgescheiden van de vermoeidheid is die de vermoeidheid ervaart.

Maar voor nu ervaar ik het af en toe als een obstakel.

Vermoeidheid wordt een obstakel als het zich verhoudt tot iemand, als er alleen vermoeidheid is (op het moment dat er vermoeidheid is ) voor wie is het dan een obstakel?
Strijdt vermoeidheid met zichzelf of zijn er gedachten over vermoeidheid, die in strijd zijn met de werkelijkheid van het moment?
Probeer de vermoeidheid zo diep mogelijk te ervaren en kijk wat het je vertellen wil.

Dit ervaren van een obstakel, is dat een tastbaar gegevenis er werkelijk een obstakel of slechts door de mind een label gegeven aan een gevoel ?.

Ronald wrote:Kun je mij vertellen wat je bedoelt als je woorden “ ik”,“mij” en "mijn"gebruikt.

Ik , mij en mijn gebruiken we in het dagelijks taalgebruik, niks mis mee.
Alleen is het belangrijk om te weten dat ik, mij en mijn woorden zijn die niet ergens naar verwijzen, maar geconditioneerde begrippen zijn.

Kun je uitleggen wat je met het woord “Ego”bedoelt ?

Dan bedoel ik mijn Ego. duidelijk. Een soort jongetje die over z'n ervaringen vertelt. Iemand die iets leuks heeft meegemaakt. Mijn ego is nog niet weg, (zegt het ego).

Ja, het ego is de persoonlijkheid die gebaseerd is op conditionering, ook niks mis mee, alleen is de conditionering vaak niet gebaseerd op de waarheid.

Oefening, neem een ervaring bijvoorbeeld vermoeidheid en kijk goed wat er gebeurd.
Is er een “ik” die het gevoel voelt en een waarnemer die de “ik” en het gevoel waarneemt of is er alleen maar het gevoel van vermoeidheid dat automatisch komt en gaat?

Je kunt dit ook doen met een beeld, een geur, een smaak ,een geluid, een gevoel….

Speel er maar mee, kun “je” iets vinden dat afgescheiden is van de ervaring?

Groeten Ronald.

Hallo Roland!

Ik heb je ook al een pb gestuurt, maar voor het geval je die niet ziet zal ik dit topic ook nog even oppakken.

Het is ondertussen ruim een jaar geleden dat we hier spraken met elkaar, en er is veel gebeurt. Ik ben na m'n "pauze" verder gegaan met zelfonderzoek (het was nooit gestopt, en de pauze was weer een truukje van m'n geest die dacht het niet aan te kunnen) en heb ongeveer een maand na onze gesprekken ook het denkbeeld doorzien dat zo graag vast wilde houden aan die "verlichtingservaring".

Het doorzien van de illusie werd het afgelopen jaar steeds meer een vanzelfsprekendheid, en de laatste maanden is er sprake van de onmogelijkheid om op welke manier dan ook aan "mezelf" te sleutelen. Meditatie, zelfbeelden etc, alles heeft zoals ik dat verwoord hetzelfde "gewicht". Het zijn louter denkbeelden die komen en gaan, en er is in die zin ook geen sprake meer van een "ik" dat kan gaan mediteren, omdat het beide gedachtes zijn die in hetzelfde veld verschijnen. Ze verschijnen in dat onnoemelijke veld dat men bewustzijn noemt. Er is daar niets buiten omdat het door niets begrensd wordt. Alles, niets uitgezonderd ontspringt en doet zich voor aan dit kennende veld.
In dit rijpingsproces is nu het moment aangebroken om weer contact te zoeken met mensen, om weer rustig aan in de spreektaal te spreken van een "ik", zonder dat dit naar welk denkbeeld dan ook verwijst.

Ik merk dat ik nu vol energie zit, en zou graag mijn inzicht in het mijzelf willen delen.
Dat is natuurlijk een gigantische paradox, maar wat kunnen we in deze duale/gedeelde wereld anders dan in paradoxen spreken als het om het ondeelbare gaat? Onze taal is simpelweg niet toereikend, maar er zullen altijd mensen zijn die klaar zijn om te zien waar al het gesprokene in onze wereld uit voortkomt. Om het in mijn taal te zeggen:alles wat duaal is moet ooit gedeeld zijn, dus elk afzonderlijk deeltje draagt de aanwijzingen mee die verwijzen naar z'n oorspronkelijke staat.

Groeten,

Fons.