Only Being

[wout]

Voor mij is niet meer weten het totaal fout hebben: angst.

Kun je buiten de inhoud van een gedachte iets vinden dat BEWIJST dat niet-meer-weten gelijk staat aan het fout hebben?
Loop bij dat niet-weten eens (of herhaaldelijk) alles langs waarmee dit 'feit' zich aandient. We hebben in de praktijk 6 'informatiestromen' die ons vaak in een mix met de inhoud van gedachten kunnen doen geloven dat iets zus of zo is.

1) Gevoelde sensaties in het lichaam
Een klein stukje extra toelichting:
Mogelijk zijn er gevoelens met labels zoals verkramping, spanning, misselijkheid, ongemak, discomfort, angst , ik ben bang, of iets anders?) Als je zulke labels weglaat en puur bij de sensatie blijft, is die sensatie dan het bewijs dat je het fout hebt? Het kan nuttig zijn om herhaaldelijk een sensatie te bezoeken, de woorden ervan weg te halen en naar het lichamelijke ervaren terug te keren. Stel de vraag: Bewijst deze fysieke sensatie dat ik het totaal fout heb?
2) Smaak
3) Geur
4) Horen met je oren (niet het luisteren naar de gedachtenstroom)
5) Zien met je ogen (dus niet het kijken naar de denkbeeldenstroom)
6) De aanwezigheid van gedachten (dus niet de inhoud).

Welke van bovenstaande punten is aanwezig?
BEWIJST die aanwezigheid van zo'n punt dat als je iets niet-meer-weet je het fout-hebt?

Het gaat niet om een theoretisch of correct antwoord, maar om hoe en wat jij het ervaart op dit moment. Dat laatste is het enige correcte antwoord.

Happy looking,
Wout

[Libun]

Dag Wout

Het lijkt misschien geen intelligente manier van onderzoeken (de antwoorden kunnen vreemd overkomen) maar ons assumpties over onszelf hebben vaak een hele sterke fysieke component. Het is nuttig om die helder te krijgen.

Heb het altijd lastig gevonden om gevoelens te verbinden met fysieke sensaties, in de mindfulness training wordt daar vaak naar gevraagd/op gestuurd.
Ik herinnerde me de metafoor laatst: als je een onderdeel van een auto wegneemt heb je nog steeds een auto maar als je bezig blijft met wegnemen dan op een bepaald moment niet meer. Wanneer en bij welk onderdeel? Als alle onderdelen op een hoop liggen noem je dat geen auto. Als je ‘hem’ in elkaar gaat zetten, wanneer is het dan weer een auto.
De volgende gedachte schoot door mijn hoofd: Ik heb geen ‘ik’ nodig om een dropje te proeven wel om het lekker te noemen. Het lijf proeft, ‘ik’ vind er iets van. Als ik onderdelen van mijzelf ga wegnemen is er pas geen ‘ik’ meer als ik overlijd, maar het ‘ik’ zit echt niet in het laatste onderdeel dat ik wegneem. Ik kan niet anders dan concluderen dat het ‘ik’ niets met het lijf te maken heeft, maar toch: zonder lijf geen ik. In het LU boek lees ik over labelen: de gedachte school verwijst naar een gebouw, een tastbaar en reëel iets. Als ik niet in mijn lijf zit dan denk ik het maar waarnaar verwijst het? De optelsom van alle conditioneringen die ik gaandeweg heb opgedaan?

Groet Louis
Ik zie nu ineens het groene gedeelte, kom ik op terug.

[Libun]

Dag Wout

Kun je buiten de inhoud van een gedachte iets vinden dat BEWIJST dat niet-meer-weten gelijk staat aan het fout hebben?

Nee, en in de regel in de inhoud van mijn gedachten ook niet. Het is rumineren, voortborduren op hetzelfde schema.

Welke van bovenstaande punten is aanwezig?
BEWIJST die aanwezigheid van zo'n punt dat als je iets niet-meer-weet je het fout-hebt?

Nee, de aanwezigheid van een zintuiglijke waarneming bewijst niets en de gedachte op zich ook niet. Het is de inhoud van de gedachte die zegt dat er bewijs is van fout zitten. Vanmorgen een half uurtje op het station zitten wachten en alleen maar fysieke sensaties proberen waar te nemen. Ik kan geen twee dingen tegelijk, zodra er een gedachte verschijnt is het gewaarzijn weg. Onmiddellijk. Is dat omdat ik meega in die stroom en kan ik blijven waarnemen als ik die gedachten gewoon voorbij laat gaan? Ik zit hier op een stoel voel de rugleuning en hoor de tv boven. Nee ik hoor geluid en heb een sensatie in mijn rug. Ik heb trouwens ook een sensatie in mijn voeten, het bijt elkaar allemaal niet, maar zodra ik denk: hoe zal ik dit nou eens gaan opschrijven is elk gewaarzijn weg. In het Boeddhisme wordt de geest gezien als het 6e zintuig maar er lijkt wel een hiërarchie.

Overigens, toen ik jaren geleden stijf stond van de angst besloot ik om het anders te gaan benoemen, wat voel ik? Het heeft mij wel geholpen maar ik ben het toch kwijtgeraakt.
Groet Louis

[wout]

Nee, en in de regel in de inhoud van mijn gedachten ook niet. Het is rumineren, voortborduren op hetzelfde schema.

1. Als het niet in de inhoud van gedachten is en niet daarbuiten (fysieke sensaties, smaak, geur, geluid, zicht), waar is het dan?

2. Dat het nu niet vindbaar is maar wel voorborduurt op hetzelfde schema is ook inhoud van een gedachte. Vertelt die gedachte dan dat het-niet-meer-weten gelijk staat aan het-fout-hebben? Iets vertelt je dat dat zo is!

Heb het altijd lastig gevonden om gevoelens te verbinden met fysieke sensaties

Als we een gedachte als waar bestempelen verbinden we sensaties en eventueel nog meer gedachten (woorden of beelden) aan die gedachte.

De gedachte 'ik ga de vaatwasser uitruimen' zal weinig gevoel opwekken.
'Ik heb het fout' of 'ik ben slachtoffer' mogelijk wel.
Het voelt waar en dus is het waar. Je hebt maar één tool om te voelen: het lichaam, dus dat gevoel zit daar ergens. Er is niets extra's voor nodig om dat te voelen, dat was je al aan het doen toen je met overtuiging zei dat iets 'zus en niet zo' was.

Als het voelt als het fout-hebben, dan is dat een fysiek sensatie die er al is.
Als je je slachtoffer voelt, dan voel je dat ook ergens.

Met je ervaring van 'ik' is dat niet anders. Er zitten sensaties aan het idee 'ik' gekoppeld.

3. Neem eens rustig de tijd om jouw ik-ervaring boven te halen. Wat zijn de kenmerken van jouw ik-ervaring? Als je zegt: dit ben ik...

• Kijkt die ik door jouw ogen?
• Voelt hij als spanning in je gezicht, kaken schouders, ergens anders.
• Merk je ergens een verkramping of juist ontspanning op?
• Zit hij ergens niet, bijv niet in je kleine teen, niet in je linker pols (dat elimineren van auto-onderdelen maar nu met je lichaam.)
• Zijn er denkbeelden (flashes) van herinneringen, is er een zelfbeeld etc?
• Ruikt 'ik' op een bepaalde manier, zweet hij, praat hij in zichzelf en herken je de stem, de toonhoogte, de manier van denken?
• Huist jouw ik voornamelijk in je lichaam of in je mind?

Het gaat er niet om dat je meteen gaat wegstrepen of wegredeneren, ik wil juist van jou weten wat jouw ik-ervaring is.

Heb 't goed!
Wout

[Libun]

1. Als het niet in de inhoud van gedachten is en niet daarbuiten (fysieke sensaties, smaak, geur, geluid, zicht), waar is het dan?

Ik kom altijd terug op angst en dat is een fysieke sensatie maar mijn interpretatie ervan is dat ik het fout heb en dat is een gedachte.

2. Dat het nu niet vindbaar is maar wel voorborduurt op hetzelfde schema is ook inhoud van een gedachte. Vertelt die gedachte dan dat het-niet-meer-weten gelijk staat aan het-fout-hebben? Iets vertelt je dat dat zo is!

Klopt, dat is mijn interpretatie van het angstgevoel. Angst betekent gewoon: foute boel en het is mijn schuld.

Als het voelt als het fout-hebben, dan is dat een fysiek sensatie die er al is.

Angst: maag-verkramping

Als je je slachtoffer voelt, dan voel je dat ook ergens.

Gezichtsuitdrukking is somber, schouders hangen, gebogen lopen.

Ik draai in een kringetje: mijn maag verkrampt ik interpreteer het als angst en de gedachte ‘ik heb het fout’ volgt, met nog meerdere gedachten die de angst aanjagen. Het lijkt wel of ik al mijn fysieke sensaties, behalve de maag-verkramping, terzijde schuif als niet terzake doende. Zodra ik me erop richt verdwijn ik in dagdromen en moet ik alle zeilen bijzetten.

3. Neem eens rustig de tijd om jouw ik-ervaring boven te halen. Wat zijn de kenmerken van jouw ik-ervaring?

Mijn ik zit in mijn hoofd en kijkt door mijn ogen. Het huist voornamelijk in de geest maar die zit ook in mijn hoofd. Ik weet dat het allemaal aannames zijn maar ik ben er mee vergroeid. Ik weet niet of het komt doordat alle zintuigen in het hoofd vertegenwoordigd zijn dat het ik daar zetelt. Ik merk wel op als mijn gezicht gespannen staat en mijn schouders opgetrokken zijn maar ik zal dat nooit als ik ervaren, het is iets dat ik doe, mijn ik zit daar niet.

Met dank, Louis

[wout]

Hoi Louis,

Je doet een aantal mooie observaties!

1. Een vraagje over angst: Is dat een fysieke sensatie of een emotie?
2. Hoe zou jij het verschil beschrijven tussen een emotie en een fysieke sensatie?

Gezichtsuitdrukking is somber, schouders hangen, gebogen lopen.

Zoals je het hier omschrijft zit het soms dichter bij interpretatie dan kale fysieke waarnemeing. Het zouden nog beschrijvingen van een persoon op een schilderij kunnen zijn...

3. Herken je dat er nog een waarnemingslaag laag onder je beschrijving zit?
Een fysieke sensatie die geinterpreteerd wordt (gedachte) dat je 'gezicht somber staat'.
En als je het lichaam niet in een spiegel of in gedachten ziet, hoe weet je dan dat je gebogen loopt? Er kan bv spanning in de rug zijn, of je ziet een deel van je kleding (meer feitelijk van de kleuren van je kleding) die je niet ziet als je weer rechtop gaat staan.

Het gaat erom dat je herkent wat er echt gaande is en wat zich in de inhoud van gedachten afspeelt.

Laten we eens verder op zoek gaan naar sensaties:
4. Pak eens een stul vel van je arm vast, knijp erin en draai er hard aan - wat is de fysieke sensatie daarvan?

------
Doe de komende tijd eens meerdere keren per dag een 'fysieke check in' gedurende 15-20 sec.
- Na het oplopen van 2 trappen, welke sensaties zijn er dan?
- Bij uitputting na het sporten?
- Bij met een zucht van verlichting neerploffen op de bank.
- Als je op een warme dag je eerste biertje opent en het ' verlossende' psssht klinkt
- Bij opwinding over een doelpunt op TV

Kies je eigen momenten, begin met aangename. Tijdens die 15 sec check-in hoef je niets te doen, even beseffen wat er al is (gevoel, smaak, geur) en waar.

Op het stukje over je ik-ervaring komen we snel terug! Om het niet nog langer te maken hou ik het nu even hierbij.

Groet!

Wout

[Libun]

Dag Wout
Nog van de vorige keer:

Als het voelt als het fout-hebben, dan is dat een fysiek sensatie die er al is.

In werkelijkheid is het onmogelijk dat een baas, een bankrekening, een verre reis of wat dan ook, ons een gevoel/emotie kan geven. Omdat een gevoel 100% ontstaat vanuit onze eigen gedachten. Ik leef (het principe Mind – of Universele levensenergie), ik denk iets (het principe Thought) en die gedachte wordt geanimeerd door mijn bewustzijn (het principe Consciousness) waardoor ik voel wat ik denkt. Waarbij voelen altijd volgt op denken. Nooit andersom.

Uit de blog van de Slagersdochters.

Ik vind het moeilijk om die fysieke sensatie die er al is waar te nemen. DIE ER AL IS.

1. Een vraagje over angst: Is dat een fysieke sensatie of een emotie?

Allebei. De maag-verkramping, of hoe je dat dan ook wilt noemen, en mijn interpretatie van dat gevoel, een gedachte.

2. Hoe zou jij het verschil beschrijven tussen een emotie en een fysieke sensatie?

Een emotie is een gedachte, een fysieke sensatie is het resultaat/werking van interne en externe receptoren/zintuigen en de waarneming daarvan. Maar hier raak ik even in verwarring. Is er verschil tussen die werking en de waarneming? Als dat er niet is valt de grond onder het ik weg of ben ik weer ‘slim’ bezig?

Zoals je het hier omschrijft zit het soms dichter bij interpretatie dan kale fysieke waarnemeing. Het zouden nog beschrijvingen van een persoon op een schilderij kunnen zijn…

Ja, verhalend.

3. Herken je dat er nog een waarnemingslaag laag onder je beschrijving zit?

Ja. Maar zoals gezegd door het denken vaak niet of maar zeer kort in de waarneming.

4. Pak eens een stuk vel van je arm vast, knijp erin en draai er hard aan - wat is de fysieke sensatie daarvan?

Druk op de huid ook van de vingers, inwendige tinteling die we vroeger prikkeldraad noemden alsof veel kleine speldjes prikten. Ik knijp harder, mijn ogen knijpen samen, wangen trekken iets op, mijn ogen sluiten, ademhaling verandert. Zucht bij stoppen.

Op het stukje over je ik-ervaring komen we snel terug! Om het niet nog langer te maken hou ik het nu even hierbij.

Graag niet teveel tegelijk, ben ik niet goed in.

Ik(?) bedacht nog iets i.t.t. wat ik schreef over het ik dat in mijn hoofd zit. Eigenlijk zit dat ik overal waar mijn waarneming is op dat moment. Zie onder 2; is mijn ik de waarneming?

Groet Louis

[wout]

Ha Louis,

Ik wil je graag op het hart drukken niet met bevindingen en waarheden van anderen te komen. Beperk je onderzoek tot de vragen en kijk gewoon heel goed wat realiteit is en wat niet (niet=de inhoud van gedachten). De vragen die ik stel zijn allemaal daarop gericht.

Ik gebruik de term 'dat wat er al is'. Jij haalt een volgorde aan waarin gedachten en fysieke sensaties verschijnen. Mooi moment voor wat korte vragen daarover:
- Heb je ooit een gedachte zien verschijnen of is een gedachte er altijd al als je hem opmerkt?
- Heb je ooit een gedachte zien verdwijnen of is hij er wel of niet?
- Weet je wat je volgende gedachte gaat worden?
- Weet je wat je volgende fysieke sensatie gaat worden?
- 'Komen en gaan' fysieke sensaties, of 'zijn ze er of zijn ze er niet' ?
Niet beredeneren, kijk nu!

Iets meer over sensaties die er al zijn en hoe het makkelijker wordt ze op te merken. Als ik zegt dat iets zus en niet zo is, dat is dat een stelling. Die voelt (fiesieke sensatie) waar of niet waar.

Een voorbeeldje: Als ik zeg:
"Ik heb grijs haar" of "Ik heb zwart haar"
dan zijn er verschillende fysieke sensaties. De ene sensatie zou ik als 'het voelt waar' kunnen bestempelen en de andere juist niet. Voor die uitleg heb ik wel de inhoud van gedachten nodig. Ik plak er een label op.
Door tegenstellingen en contrasten te gebruiken kun je fysieke sensaties makkelijker herkennen en onderscheiden van gedachten.

Een ander voorbeeld:
Ik ken iemand die in de supermarkt bij de aanschaf van producten als volgt te werk gaat (niet altijd uiteraard):
- Het ik zin in appels?
- [fysieke sensatie check]
- Ik weet het niet zeker
- Heb ik dan zin in peren?
- [fysiek sensatie check]
- Nee ik heb zin in appels

Klinkt misschien omslachtig, maar ze doet het in the blink of an eye. En zo zijn er de hele dag allerlei sensaties. Blijf de komende tijd dagelijks 'inchecken' bij wat er voelbaar is als sensaties. Herken de gedachten daarover en move on.

Een emotie is een gedachte, een fysieke sensatie is het resultaat/werking van interne en externe receptoren/zintuigen en de waarneming daarvan.

Wat vind je van deze omschrijving:
Een emotie bestaat uit twee bouwstenen: een fysieke sensatie en een gedachte met als inhoud een ik-verhaal.

Is het makkelijker om onderscheid te maken tussen ik-gedachten en fysieke sensaties door zo te kijken naar wat er is, zonder rederingen over hoe het werkt?

Groet!

[Libun]

Dag Wout
I

k wil je graag op het hart drukken …..

Ga ik doen.

- Heb je ooit een gedachte zien verschijnen of is een gedachte er altijd al als je hem opmerkt?

Ik ken niet het moment voor de gedachte, hij is er ineens. Ik zie hem dus ook niet verschijnen, vanuit de verte bij wijze van spreken.

- Heb je ooit een gedachte zien verdwijnen of is hij er wel of niet?

Idem. Ik zie hem niet verdwijnen, hij is weg.

- Weet

je wat je volgende gedachte gaat worden?

Neen.

- Weet je wat je volgende fysieke sensatie gaat worden?

Neen.

- 'Komen en gaan' fysieke sensaties, of 'zijn ze er of zijn ze er niet' ?

Ze zijn er of ze zijn er niet.

Voor die uitleg heb ik wel de inhoud van gedachten nodig. Ik plak er een label op.

De bekende mosterd…..

Een ander voorbeeld:
Ik ken iemand ……

Mooi, doet me denken aan die Japanse opruimgoeroe.

Wat vind je van deze omschrijving:

Betere omschrijving omdat deze duidelijk maakt dat het een ding is terwijl mijn omschrijving lijkt aan te geven dat het twee gescheiden dingen zijn die los staan van elkaar in de zin van dat ‘hier’ twee entiteiten huizen, een voor elk onderdeel.
I

s het makkelijker om onderscheid te maken tussen ik-gedachten en fysieke sensaties door zo te kijken naar wat er is, zonder redeneringen over hoe het werkt?

Ja. Ik moet oefenen in het niet gaan redeneren en met die tegenstellingen.

Er staat 2 keer ‘rederingen’, bedoel je dat dit redeneren in een kringetje ronddraaien is?

Dank voor alle aanwijzingen.
Louis

[wout]

Hey Louis,

Rederingen = een typo op een Engelstalig ingestelde tablet. No deeper meaning ;-) Maar de uitleg die je eraan geeft spreekt me wel aan. Wie redeneert volgt het spoor van gedachten zonder de aard van gedachten zelf ter discussie te stellen.

Ik ken niet het moment voor de gedachte, hij is er ineens. Ik zie hem dus ook niet verschijnen, vanuit de verte bij wijze van spreken.

Mooi verwoord! Al die memes en bemoedigingen waarin gedachten als wolken in de blauwe lucht verschijnen en verdwijnen staan bol van de spirituele fluff! Niemand heeft dat ooit zien gebeuren.

Daarop voortbordurend:
- Kun je de volgorde van gedachten waarnemen?
- Speelt 'volgorde' zich alleen af de in inhoud van een gedachte over andere gedachten of ook daarbuiten (zo ja, waar)?
- Als je denkt over een gedachte die er eerder was, is die eerdere gedachte er dan nog?
- Wijst de aanwezigheid van een gedachte over eerdere gedachtes op het daadwerkelijke bestaan van eerdere gedachtes? M.a.w. levert die gedachte het bewijs dat eerdere gedachtes bestaan hebben?
- Kun je meer dan 1 gedachte tegelijk ervaren?

[Libun]

Dag Wout

Ik gebruik de term 'dat wat er al is'. Jij haalt een volgorde aan waarin gedachten en fysieke sensaties verschijnen.

De slagersdochters bedoelen met gevoelens in dit citaat geen fysieke sensaties. (ik hou me aan de afspraak overigens).
Ik heb wel een vraag: als ik zeg alles begint met een fysieke sensatie, die doet de gedachte, met emotionele lading ontstaan, ontstaan: stemt dat overeen met wat jij zegt? Ik heb soms het idee dat gedachten fysieke sensaties doen ontstaan, bijvoorbeeld ik denk aan dingen en krijg angstgevoelens of deze verergeren. Ik kan niet uitsluiten dat er eerst toch een sensatie was maar dat verergeren schrijf ik dan toe aan de gedachten. Kun je daarover iets zeggen?

- Kun je meer dan 1 gedachte tegelijk ervaren?

Ik begin met de laatste: nee dat lukt me niet. Ik visualiseer dat ik door een bos loop en zie beelden maar die volgen elkaar op net zoals in de werkelijkheid, een tegelijk. Ik denk aan iets en daarna aan het volgende wat misschien gerelateerd is maar niet tegelijk aanwezig. Het wisselt enorm snel maar is niet tegelijkertijd. Geen multitasking mogelijk.

- Kun je de volgorde van gedachten waarnemen?

Uit het voorgaande vloeit voort dat ik dat niet kan, dit is redeneren maar in de praktijk lukt het ook niet. Ik heb een gedachte en als ik aan de vorige denk heb ik die gedachte en als ik dan terugga naar de vraag heb ik die gedachte. Het bevreemdt me zeer! Het lijkt alsof er geen verband is ondanks dat ik hierboven over ‘gerelateerd’ spreek. Het lijkt veel meer van de hak op de tak springen.

- Speelt 'volgorde' zich alleen af de in inhoud van een gedachte over andere gedachten of ook daarbuiten (zo ja, waar)?

Als ik bedenk hoe ik me aankleed dan breng ik een volgorde aan: eerst dit dan dat. Ik neem aan dat je dat bedoelt met in de inhoud. Volgorde in de gedachten als gedachtestroom ontdek ik niet. Het lijkt wel een ontoegankelijk terrein. Als ik het probeer zijn er geen gedachten lijkt wel.

- Als je denkt over een gedachte die er eerder was, is die eerdere gedachte er dan nog?

Nee dus, dan is er de gedachte over de gedachte.

- Wijst de aanwezigheid van een gedachte over eerdere gedachtes op het daadwerkelijke bestaan van eerdere gedachtes? M.a.w. levert die gedachte het bewijs dat eerdere gedachtes bestaan hebben?

Weet ik niet wil ik zeggen. Ik kan niet eens terug naar een eerdere gedachte. Vanuit de ratio antwoord ik ja want ik heb die gedachte net gedacht maar dat is ‘circumstantial evidence’. Kortom, geen bewijs en bovendien lijkt het wel of ik niet terug kan naar die eerdere gedachte. Die poort zit dicht.

Kan je met denken over denken denken?
Met verwarde groet, Louis

[Libun]

.......zonder de aard van gedachten zelf ter discussie te stellen.

Wat is de 'aard van het denken?'

[wout]

Hoi,

Verwarring is een vruchtbare voedingsbodem.
En verwarring toestaan is een hele kunst.

Over de woorden. Gevoelens is inderdaad een multi-interpretabele term. Vandaar dat ik bij voorkeur spreek over fysieke sensaties (wat nog te breed is want smaak en geur bv zijn ook fysieke sensaties) of emoties.
Gevoel en gevoelens zijn in mijn woorden ook 2 verschillende zaken. Gevoel is fysiek, kaal, sensatie. Gevoelens zit dichter bij emoties, alhoewel emoties vaak alleen gebruikt wordt voor gevoelens die men weg wil hebben.

Laten we gewoon kijken in onze huidige ervaring, misschien kunnen we dan een stukje ervan doorzien.

- Roep een denkbeeld op van iets/iemand die je graag mag maar die toch redelijk neutraal is.
- Volgt er een sensatie in het lichaam?
- Volgt er een ik-gedachte en nog een over het gevoel, of stopt het al vrij snel?

Roep een denkbeeld op van iemand waar je vaak troubles mee ervaart, een sterke hekel aan hebt etc.
- Volgt er een sensatie in het lichaam?
- Volgt er een ik-gedachte over het gevoel en nog een ik gedachte over die gedachte (waarbij het lijkt of de vorige gedachte onderdeel is van de huidige gedachte) en dan nog een en nog een.
- Verandert / versterkt / katalyseert hierdoor het gevoel?
- Is er een oordeel (gedachte) over het gevoel?
- Is er een gedachte: dit is een probleem, een serieuze issue etc?
- Is er een een sensatie met het label weerstand?
- Lijkt er van alles door elkaar te lopen, parallel, tegelijk?

Ervaar je verschil tussen beide scenario's?

Dat laatste sneeuwbaleffect is wat ik emotie noem.
Kijk je goed dan is er telkens 1 gedachte en er is fysieke sensatie.
Scheidt je ze niet, dan is er de aanname dat ze één en dezelfde zijn. Er is dan een ding genaamd 'emotie' die je bij kijken in de realiteit niet aantreft. Daar vindt je fysieke sensatie en gedachte. Verder niks.

Wek nog maar eens een emotie op en kijk wat er is en wat niet:
- het geproefde
- het gerokene
- het geziene
- het gehoorde
- het gevoelde (tactiele sensatie + sensatie in het lichaam)
- het gedachte

Is er daarbuiten nog iets te vinden wat je emotie zou noemen of waarvan je vindt dat het onderdeel van emotie is?

Laat je het emotie-verhaal links liggen dan dooft de emotie uit. Alsof er geen brandstof meer is om het vuur mee op te stoken. Dat eruit stappen helpt om te zien wat er echt is. Blussen is dan niet nodig. Maar dit is mijn ervaring die ik deel omdat je ernaar vraagt. Check zelf, kijk zelf! Hoe vaker je het kijkt, hoe beter je kunt zien.

Je doet mooie observaties over gedachten. Ready for more?

Ik kan niet eens terug naar een eerdere gedachte.

- Kun je dezelfde gedachte 2x hebben?
- Hoe weet je dat dat dezelfde gedachte is?
- Hoe weet je dat een gedachte 'kloppend' is, als je er maar één tegelijk kunt hebben en er niet zoiets is als volgorde & samenhang is tenzij volgorde & samenhang onderdeel is van de huidige gedachte?
- Is de 'inhoud van gedachten' aantoonbaar betrouwbaar?
- Zou het kunnen dat het enige wat je met zekerheid over een gedachte kunt zeggen: "hij is/was aanwezig"?

[Libun]

- Roep een denkbeeld op van iets/iemand die je graag mag maar die toch redelijk neutraal is.

Meteen de gedachte: wie dan, ik ken niemand?

- Volgt er een sensatie in het lichaam?

Daarna gebeurt er iets in mijn borst, lijkt ruimte te ontstaan.

- Volgt er een ik-gedachte en nog een over het gevoel, of stopt het al vrij snel?

Eerst de gedachte: wat gebeurt er aan sensaties? Even stil,observeren, dan de constatering van de sensatie, en dan ‘waarom gebeurt dat eigenlijk?’ Hoe verhoud ik me eigenlijk tot die persoon. Een ik-gedachte dus, maar het stopt vrij snel geloof ik.
Roep een denkbeeld op van iemand waar je vaak troubles mee ervaart, een sterke hekel aan hebt etc.
Wie dan? Even zoeken, oh ja, die.

- Volgt er een sensatie in het lichaam?

Ik zak terug in mijn stoel, alsof moedeloos. Minder ruimte in de borst, er gebeurt iets in mijn gezicht.

- Volgt er een ik-gedachte over het gevoel en nog een ik gedachte over die gedachte (waarbij het lijkt of de vorige gedachte onderdeel is van de huidige gedachte) en dan nog een en nog een.

Ik zak voor de tweede keer terug in mijn stoel, hang. Kan niet bij de voorstelling blijven, ben in gedachten een verhaal aan het afsteken ook naar jou over wat te schrijven. Ik ga terug naar de voorstelling en krijg een soort vermoeidheid in de benen. Ik neig er een verhaal van te maken.

- Verandert / versterkt / katalyseert hierdoor het gevoel?

Allemaal ja. Begin er uitzichtloze dingen in te zien, de situatie. Had er al lang geleden mee op moeten houden. De volgende persoon komt al langs met ook zo’n soort situatie, de ene gedachte roept de andere op.

- Is er een oordeel (gedachte) over het gevoel?

Ja, energieslurpend. Hoe heb ik me….? Waarom heb ik niet…? Ik leer het nooit.
- Is er een gedachte: dit is een probleem, een serieuze issue etc?

Ja dus.

- Is er een een sensatie met het label weerstand?

Die sensatie zit in mijn gelaat, ga a.h.w. ‘donker’ kijken.
Ik ben meteen tv gaan kijken toen ik bovenstaande zin typte, weglopen dus.

- Lijkt er van alles door elkaar te lopen, parallel, tegelijk?

Ja, het wordt een soort brei. herinneringen van wat al niet goed ging raken verbonden met wat ik vind dat nu niet goed gaat.

Ervaar je verschil tussen beide scenario's?

Nogal. Dit scenario wordt een verhaal dat aan elkaar hangt van ik-gedachten, zelfverwijten. Met het eerste scenario was ik snel klaar.

De rest doe ik morgen.

[wout]

Wow, mooie observaties. Eerlijk ook.

Even kort een reactie, wellicht overbodig:
Weglopen (TV aanzetten) is voor mij in het verhaal blijven zitten. Weglopen is onderdeel van het verhaal.
Eruit stappen is observeren dat er een ik-verhaal is. Je gaat 'terug' naar het besef dat die gedachte met dat verhaal er is en laat de inhoud van de gedachte voor wat het is.

Er is een gedachte, that's all. Zoals er een geur kan zijn. Doorgaans niet iets om lang bij stil te blijven staan.

Dit is
aanwezigheid van gedachten (het besef dat die gedachte er is)
versus
inhoud van een gedachte (waarbij je in het verhaal zit en zowel lijdend als leidend voorwerp van die gedachte lijkt te zijn).

Uit het verhaal stappen stelt je in staat om te zien.
In het verhaal zit je in een soort trance waarin gedachten je van alles lijken te vertellen dat 'waar' is. Het vertroebelt.

Thanks so far! Ben benieuwd naar de rest.
Groet,
Wout