The Gate

Twijfel is rijk als vruchtbare grond :-)

Twijfel is rijk als vruchtbare grond :-)

Nou dan gaat hier iets heel goed groeien! Want als ik niet besta dan blijft er hier alleen maar twijfel over denk ik ;)

Maar dus... ik denk of zie dit (ofzo).

Het waarnemen kan ik eigenlijk niet waarnemen. Ik kan het niet vinden. Er is wel waarnemen. Maar dat heeft geen vaste plek. Het waarnemen vloeit ook steeds in de tijd en om het te vinden zou ik de tijd stil moeten zetten. Dat midden in mijn hoofd is het waarnemen van gedachten en misschien ook een soort aanwezigheid (!?).

grtjs! Dennis

Het waarnem kan je niet vinden zeg je.
Ik heb het zelfde "probleem". Interessant en mysterieus!

Toch zeg je daarna weer dat die plek midden in je hoofd van waaruit je gedachtes zegt waar te nemen misschien een soort aanwezigheid bevat... Hoe zit het nou?

Maar er is wel waarnemen, zeg je.
Een paar post terug zei je zelfs heel stellig dat waarnemen alles is wat er is.
Wat maakt dat je dat kunt zeggen of weten? Wat is je informatiebron bij zo'n stelling?

Toch zeg je daarna weer dat die plek midden in je hoofd van waaruit je gedachtes zegt waar te nemen misschien een soort aanwezigheid bevat... Hoe zit het nou?

Ik weet het niet. Als ik even uit ga van de gedacht van LU. Maar dit is dus denken. Vermoed ik dat die aanwezigheid dus ook gewoon een gedachte is. Die plek in midden in mijn hoofd is mijn 'zintuig' om gedachten waar te nemen. En op dezelfde plek zit ook het meeste een aanwezigheid van de beleving van 'ik'. Dus dat betekent misschien dat 'ik' gewoon een gedachte is. Maar zo voelt het (nog) niet.

Maar er is wel waarnemen, zeg je.
Een paar post terug zei je zelfs heel stellig dat waarnemen alles is wat er is.
Wat maakt dat je dat kunt zeggen of weten? Wat is je informatiebron bij zo'n stelling?

Dit is vooral gebaseerd op een soort flash van inzicht tijdens het zoeken/kijken. Ik had het tijdens het autorijden.
Sowieso beleef ik de laatste tijd tijdens autorijden veel van dit soort ervaringen.
Tijdens die flash zag ik dat er niets anders is dan waarnemen van de wereld, gedachten en emoties. Ik weet niet zeker of het alles is wat er is maar iig alles wat ik tot nu toe in mijn beleving gedaan heb. Er zijn geen andere mogelijkheden. Of die ken ik niet. Wat ik kan zien is dat er waargenomen wordt.

Vermoed ik

Dus dat betekent misschien

Hiermee blijf je in de greep van aannames.

... dat 'ik' gewoon een gedachte is. Maar zo voelt het (nog) niet.

Voelen verandert van moment tot moment. Naar een verandering in voelen is niet waarheen ik je kan sturen met mn gevraag.

IK voelt voor mij nog steeds als ik. Er zijn wel wat aannames rondom heen weggevallen wat het geheel wellicht wat luchtiger en minder serieus maakt. Maar als je op zoek bent naar de ervaring van ik-loosheid, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Misschien komt het wel voorbij, zei je niet dat je dat al eerder had beleefd? Maar het zou mij zeer verbazen als het zou blijven.

Ervaringen hebben de neiging constant aan verandering onderhevig te zijn. Daarom is het dus nogal heilloos om op zoek te gaan naar een ervaring.

De uitnodiging is om je aannames op tafel te gooien en die te bekijken/onderzoeken op bewijsbaarheid.

Ha Leonie,
wat een boeiende reis is dit aan het worden.

Voelen verandert van moment tot moment. Naar een verandering in voelen is niet waarheen ik je kan sturen met mn gevraag.

Nee ik druk me misschien verkeerd uit. Ik bedoelde voelen hier ruimer dan dat ik een specifiek gevoel of emotie bedoel. Voelen of weten of zien. Ik weet natuurlijk nog niet precies wat het is waar ik naar op zoek ben dat niet te vinden is en hoe dat dan is.

De uitnodiging is om je aannames op tafel te gooien en die te bekijken/onderzoeken op bewijsbaarheid.

Ja graag! Help me alsjeblieft naar de manier hoe ik dat moet doen en waar ik dat moet zoeken! Bij bewijsbaarheid denk ik aan een soort logische oplossing. Wat zoek ik hier?
Bij bekijken en onderzoeken ben ik ook niet helemaal zeker over wat ik doe. Hieronder hoe ik het nu aanpak:

In de auto heb ik blijkbaar de ruimte en de tijd om echt even hier naar te kijken want vandaag ben ik er ook weer tijdens het autorijden ingedoken. Ik probeer te zien/waar te nemen wat er allemaal echt is. Wat mijn ogen zien, mijn tast voelt en mijn oren horen. En ook de gedachten en emoties die langskomen.
Dat het 'ik' niet werkelijk bestaat maar slechts een concept is kan ik dan zien/bedenken. Ik kan het zien omdat ik het niet kan zien/waarnemen. Er zijn dingen die ik echt kan waarnemen met mijn zintuigen. Het 'ik' kan ik nergens werkelijk waarnemen. Ik kan het alleen zien als een concept in de inhoud van mijn gedachten die nu vooral lijkt te verwijzen naar het lichaam waarin al deze waarnemingen zich afspelen.
Als ik daar wat langer naar kijk lijkt dat concept zich ook een beetje los te weken van de waarnemingen. Daarbij komen beste sterke emoties langswaaien. Zoals ik eerder omschreef is er een soort verdriet. Ik weet niet hoe ik het precies moet noemen. Er zit ook veel blijdschap in het is zeker niet onprettig. Het morpht ofzo.
Ik denk nu dat ik het vooral vaker moet opzoeken en bekijken om er dieper in te duiken en het helderder te zien. Klopt dat?
Intussen ben ik ook flink aan het lezen in Gateless Gatecrashers. Dat inspireert maar ik vraag me ook af of ik daarmee niet een wens creëer die de moeder is van de gedachte(of in dit geval inzicht)?

Dankjewel! en groetjes,
Dennis

Ha Dennis,

Nee ik druk me misschien verkeerd uit. Ik bedoelde voelen hier ruimer dan dat ik een specifiek gevoel of emotie bedoel. Voelen of weten of zien.

Toch vermoed ik dat er achter die keuze voor dat woord ' voelen' een verwachting ligt van hoe dit ' zien' gaat zijn. ' Voelen/weten' is een tricky woord met name in spirituele kringen. Het suggereert iets verheveners dan de simpelheid van :

Hmmm, waar heb ik m'n sleutels gelaten? In mn zak (check), nee. Op het kastje bij de deur (check), nee. Tas, (check), nee.
conclusie: damn, ik kan ze niet vinden!

Even ' sec' kan deze zoektocht eindigen. Zonder vuurwerk zelfs.

Het 'ik' kan ik nergens werkelijk waarnemen. Ik kan het alleen zien als een concept in de inhoud van mijn gedachten

Einde verhaal dan zou ik zeggen. Heel veel meer is er niet.
Maar blijkbaar toch niet voor jou. Vaak valt het kwartje niet dat het kwartje al gevallen is omdat men verwacht dat t vallen van het kwartje anders zou voelen/zijn, een andere, grootsere, specialere ervaring zou zijn.

FF knettereerlijk : wat verwacht je dat dit zien je zal opleveren?
En hoe verwacht je dat dit zien zal zijn/voelen?

Happy sunny day!
Leonie

Hoi Leonie!
ja ik ga nog wel serieus in op je vragen maar eerst even dit:



dankjewel! :-D
grtjs,
Dennis

Hoi Leonie,
eigenlijk had er natuurlijk moeten staan ... "Achieved Enlightenment and all "I" got was this lousy t-shirt".

Hmmm, waar heb ik m'n sleutels gelaten? In mn zak (check), nee. Op het kastje bij de deur (check), nee. Tas, (check), nee.
conclusie: damn, ik kan ze niet vinden!

Even ' sec' kan deze zoektocht eindigen. Zonder vuurwerk zelfs.

Ja nou dat was dan ook eigenlijk precies wat ik meemaakte die eerste keer echt kijken in de auto. Mijn/De letterlijke gedachte was.
"Fuck! Natuurlijk is het waar! Het kan niet anders!"

Einde verhaal dan zou ik zeggen. Heel veel meer is er niet.
Maar blijkbaar toch niet voor jou. Vaak valt het kwartje niet dat het kwartje al gevallen is omdat men verwacht dat t vallen van het kwartje anders zou voelen/zijn, een andere, grootsere, specialere ervaring zou zijn.

Ja ik denk ook dat dit het wel is. Het kwartje zat er al in maar moest misschien nog even een extra duwtje. Er zijn ook nog wel meer kwartjes aan het vallen. Dat gaat misschien ook nog wel even door. Het inzicht is extreem relativerend op een bijna onmerkbaar milde manier. En tegelijkertijd geeft het ook niet zo'n grote verschuiving ten op zichte van het wereldbeeld dat er al was.

FF knettereerlijk : wat verwacht je dat dit zien je zal opleveren?
En hoe verwacht je dat dit zien zal zijn/voelen?

Wat ik verwachtte is een paradigmaverschuiving. En die verwachting is er ook nog steeds wel een beetje maar dat zou ook best langzaam en beetje bij beetje kunnen komen.
Wat ik hoop dat het zal opleveren is erg beïnvloed door wat ik hier gelezen heb op het forum en andere bronnen over non-dualisme. Wat mij erg aanspreekt is het idee of gevoel om meer èèn te zijn met alles en iedereen. Dat is trouwens misschien ook al wel een beetje aan het gebeuren nu.
Iets wat me vooral fascineerde in de LU verhalen die ik las is de overgang dat er ineens niet meer in de eerste persoonsvorm geschreven wordt. Alsof mensen ineens buiten zichzelf staan.
Dat zou ik nu ook kunnen doen maar vind schrijven vanuit de ik vorm gewoon ook wel praktisch in de communicatie. Al is 'ik' niet een werkelijk bestaand iets, het is wel een handige verwijzing in dagelijks taalgebruik.
Hoewel het 'me' trouwens ook opvalt dat 'ik' er in sommige zinnen toch juist voor kies om meer te schrijven wat er gebeurt dan met wie het gebeurt. Ook in 'het' denken is dat al een beetje aan het verschuiven.
Ergens is er natuurlijk de verwachting dat het een bijzondere nooit eerder ervaren gevoel zal opleveren. En die zijn er afgelopen week ook best wel met momenten een beetje geweest.
Er zijn ook wel herinneringen aan momenten waarvan het gevoel er is van 'dat moet het zijn!'. Zo is er één specifieke herinnering aan een trip op paddestoelen ongeveer 20 jaar geleden waarvan ik het idee had de laatste tijd dat dat het was. Dat ik toen een glimp heb opgevangen van de echte werkelijkheid. In die ervaring vond ik het extreem grappig als mensen tegen mij praten. Het was in die ervaring al zo duidelijk wat de wensen en intenties van alle mensen waren dat de pogingen van mensen om met woorden daarover te communiceren alleen maar op een heel vriendelijke manier geheel knullig en onnodig over kwamen. Zo'n verwachting van alles doorzien is dus ook nog wel. Maar het kan ook heel goed zonder :)

Dankjewel Leonie!
Is er nog meer? :-)

groetjes,
Dennis

He Dennis,

Je plaatje verschijnt alleen als het woord IMAGE, helaas.

Er is nog wel meer ja. Ik ga je nog even wat verder doorzagen ok?

Wat mij erg aanspreekt is het idee of gevoel om meer èèn te zijn met alles en iedereen.

Om EEN te zijn MET .. heb je TWEE nodig. Een heel duaal gegeven dus :-)
Toch is het een lekkere ervaring. Een die je kunt hebben bij de gratie van het contrast met een gevoel van afgescheidenheid.Een contrastfase verschijnsel. Geniet ervan. En plak er vooral niet het labeltje op dat ' dit het is'. Want dan ga je geheid ernaar op zoek zodra de ervaring ophoudt.

Ik wil nog wel graag iets meer van je horen op de vraag wat je denkt dat dit je gaat opleveren. Hoe gaat je dagelijkse ervaring veranderen?

Grtz
Leonie

Hey Leonie,

Nu dan? Cosmic joke grapje...hier is er erg om gelachen :-)

Er is nog wel meer ja. Ik ga je nog even wat verder doorzagen ok?

Ja graag!

Om EEN te zijn MET .. heb je TWEE nodig. Een heel duaal gegeven dus :-)
Toch is het een lekkere ervaring. Een die je kunt hebben bij de gratie van het contrast met een gevoel van afgescheidenheid.Een contrastfase verschijnsel. Geniet ervan.

Dit doozie/begrijp ik nog niet helemaal, maar misschien komt dat nog.

Ik wil nog wel graag iets meer van je horen op de vraag wat je denkt dat dit je gaat opleveren. Hoe gaat je dagelijkse ervaring veranderen?

Dit gaat ook over verwachtingen. Verwachtingen zijn een beetje aan het veranderen in een prettige nieuwsgierigheid.
Er is ook een idee van "What comes up must come down". Het gaat nu heel lekker maar er komt vast een zachte of hardere landing hierna. En daar is nieuwsgierigheid naar hoe dat zal zijn met dit nieuwe inzicht.
Nu merk 'ik' in mijn dagelijkse ervaring dat het woord "ik" een heel andere lading krijgt. Zowel bij mezelf als bij anderen.
Bij anderen nog iets meer dan bij mezelf. Als ik mensen hoor vertellen over zichzelf valt de laag waarin het gaat over 'ik' weg en blijft er alleen de onderliggende ervaring en emoties over. Dit geeft al veel meer verbondenheid en compassie.
Dus ik weet niet precies hoe dit mijn dagelijkse ervaring gaat veranderen. Van de ene kant bezien helemaal niet. Van de andere kant enorm. Ben vooral ook benieuwd of het inzicht blijft of ook weer vergeten wordt "in the heat of the moment."

dankjewel voor het gidsen en hartelijke groetjes en tot snel,
Dennis

Hahaha, geinig T-shirt ja :-)
Ik ken 'm
I didn't even got that T-shirt and lost my enlightenment as well somewhere along the way! ;-)

een prettige nieuwsgierigheid.

Nice, fijn.

Het gaat nu heel lekker maar er komt vast een zachte of hardere landing hierna. En daar is nieuwsgierigheid naar hoe dat zal zijn met dit nieuwe inzicht.

Klinkt realistisch.

Ik spreek je pas zo kort dus vandaar even de volgende vraag: wat is het (is er een) verschil met voor en na dat je dit gesprek begon?

En nog een: vertel eens wat over het fenomeen gedachtes als je wilt. Blijf dichtbij zo direct mogelijke ervaring daarin.

Groetsels!
Leonie

Hoi Leonie,

er is geloof ik nu wel een beetje een landing. Ik ben een beetje druk met werk oa en heb wat te weinig nachtrust gehad laatste dagen. De focus op LU verhuist wat daardoor wat naar de achtergrond en het 'voelt' allemaal weer erg 'normaal'.

Ik ga je wel even proberen te antwoorden op te vragen, maar kan er misschien niet zo diep en uitgebreid op in gaan nu.

Ik spreek je pas zo kort dus vandaar even de volgende vraag: wat is het (is er een) verschil met voor en na dat je dit gesprek begon?

Ja er is zeker een verschil. Voor dit gesprek heb ik hier al een en ander over gelezen en het idee fascineerde me. Er was een grote nieuwsgierigheid en een beetje skepsis. Nu snap ik waar het over gaat en wat het is. Ook haalt het een idee over een bepaalde 'hogere spirituele toestand' die ik wel graag zou willen bereiken dusdanig naar de realiteit dat het ontdaan is van alle bijzonderheid en heel nuchter en eenvoudig wordt. "Dat ik dit niet eerder heb gezien!"
Er is een verschil in de relatie tot mezelf. Ik zie regelmatig een 'ik' langskomen in gedachten, gesprekken en handelingen. Ik mis waarschijnlijk nog de meeste daarvan maar als ik het doorheb moet ik er van binnen een klein beetje om lachen en bedenk ik me dat het allemaal gebaseerd is op lucht. Het maakt veel dingen minder belangrijk en serieus.
Bij andere mensen zie ik nog het grootste verschil. Bij veel mensen die ik spreek of ontmoet zie ik dat de 'ik' illusie het belangrijkste is dat in hun verhalen naar voren komt. Doordat ik hier nu een beetje doorheen kan prikken kan ik beter achter de emoties en ervaringen achter het persoonlijke verhaal kijken. Dat geeft veel meer compassie en begrip.
Ook zie ik bij een aantal mensen om me heen dat ze vanzelf al op een heel natuurlijke manier staan in hetgene dat ik nu ontdekt heb.

En nog een: vertel eens wat over het fenomeen gedachtes als je wilt. Blijf dichtbij zo direct mogelijke ervaring daarin.
Moeilijk om me even op te focussen momenteel. Het is een beetje blurry en veel. Wel merk ik ook een verschil dat 'verhalen over andere mensen' een veel kleinere rol spelen in de gedachten.
Verder komen en gaan ze. Ik zit best wel in een intense tijd en het is druk met gedachten.
Heb je misschien een iets meer sturende vraag hierover? Het gaat nog niet 'aan'.

grtjs! D&=

Ha Dennis,

Dankjewel voor de toelichting. Nice!

het 'voelt' allemaal weer erg 'normaal'.

Daar kan je het leven wel op vertrouwen ja, om na een aanvankelijke contrast ervaring altijd weer 'erg normaal' te voelen.

Nogmaals, ervaringen zijn zeer bewegelijke dingen, always changing. Dit gaat om een hele simpele constatering, een herkenning van aannames die jarenlang gedaan zijn. Die constatering kan je keer op keer maken.

Ook zie ik bij een aantal mensen om me heen dat ze vanzelf al op een heel natuurlijke manier staan in hetgene dat ik nu ontdekt heb.

Yes, grappig he? Tis gwn een gevolg van volwassen worden, denk ik wel eens, jezelf minder serieus nemen.

Heb jij controle?

grtz
Leonie

Hoi Leonie,

er spelen even heel veel dingen in mijn 'persoonlijke' leven die veel aandacht vragen. Dat geeft even weinig ruimte om hier mee bezig te zijn. Al zit het wel meestal ergens in mijn achterhoofd erbij. Ik heb ook het gevoel weer heel ver af te staan van 'mijn ontdekking' en daar nu niet meer bij te kunnen.
Maar aan de andere kant valt het me wel op hoe ontzettend 'persoonlijk' en duaal de toestand waar ik in zit nu is. Dus ergens is er ook een spiegel die er eerder niet was.
En ergens laat ik misschien ook wel wat meer dingen 'gewoon gebeuren'. Dat neemt me soms ook juist mee op een erg emotionele trip en gebeuren er van daar uit dingen die ik eerder misschien meer 'beheerst' had. .... Hmmm ( deze laatste zin klopt niet met wat ik hieronder schrijf... hmmmm.. denk denk)

Heb jij controle?

Nee niet echt.

Ik deed ook een paar keer een experiment met gedachten. Of ik mijn gedachten kon sturen.
Ik probeerde zo snel mogelijk heel veel verschillende gedachtes achter elkaar te krijgen. Tot 3 of 4 verschillende gedachten lijkt dat te lukken daarna blijkt al snel dat alle gedachten direct geïnspireerd zijn op iets dat ik in mijn omgeving zie.

Dit gaat om een hele simpele constatering, een herkenning van aannames die jarenlang gedaan zijn. Die constatering kan je keer op keer maken.

Dus daar zit het hem ook in? Dat ik dit inzicht steeds opnieuw toepas op alle gedachten en ervaringen? Dat gaat nog niet helemaal vanzelf. En ik kan me nu ook nog voorstellen dat ik het op een bepaalde manier ook weer 'vergeet'.
Maar dat is misschien ook omdat het erg druk is nu. En ergens kan dat ook niet.

grtjs,
Dennis