Wie helpt mij met mijn worsteling ?

[cor]

Hoi Lex,

Bestaat er ergens zoiets als een losstaande identiteit?:
Nee, deze bestaat niet en heeft nooit bestaan.

Leg uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is?:
Als kind is mij geleerd dat dit "ik" is en de ander "jij", ik weet nog goed hoe lastig het uit te leggen was aan mijn zoontje toen deze 3 was.
Het Ik verwijst naar een verzameling van gedachten, gevoelens, emoties, herrinneringen en een lijf. Met het aanleren van dit is "ik" kwam ook steeds vaker dit moet je niet of juist wel doen.
Zo ontstond de gedachte dat er een "ik" is die beslist en die iets wel of niet moet doen.
Uiteindelijk is het niet anders dan het naambordje op de voordeur waaronder mensen mij kunnen aanspreken. Niet meer en niet minder.

Hoe voelt het om dit te zien?:
De afgelopen 10 jaar heb ik veel van mijn gedachtes, normen en waarden onderzocht en veel daarvan los gelaten. Toch was daar nog altijd iemand die los ging laten.
Mijn eerste reactie toen ik het echt zag dat er niemand was, was er 1 van lachen. Lachen om de ludieke vertoning van mij tot dat moment en van anderen die nog de illusie hebben van controle over hun leven.
Nu is er steeds meer ruimte voor rust, steeds minder gedachten die elkaar opvolgen.
Tijd om er gewoon te zijn.

Hoe zou je de illusie uitleggen aan iemand anders?:
Dit is een lastige en vooral ook afhankelijk hoe de ander naar zichzelf kan kijken, reflekteren. Ik zou het voorbeeld van het naambordje op de voordeur gebruiken en vertellen hoe de illusie ons aangeleerd is als kind en hoe we deze door de jaren heen zijn blijven voeden.
En dan vragen aan de ander om te kijken en te onderzoeken.

Wat was het laatste duwtje?:
Volgens mij was er niet zo'n duidelijk moment, plots werd ik 's nachts wakker en zag het duidelijk voor me.
Ik moest ineens lachen, lachen om het hele indentificatie proces. De gedachte komt op dat een label (ook een gedachte) zich moet indentificeren met een andere gedachte. Eigenlijk is het om de slappe lach van te krijgen, heerlijk om dat zo te zien en te ervaren.
En zo ervaar ik het nog steeds, momenten van een glimlach als ik zie dat er niemand is die zich druk hoeft te maken.

Heb jij controle?:
Nee het leven leeft zich, er zijn gedachtes die denken de leiding te hebben echter het zijn loze beloften. Een keuze komt op in het hoofd en vervolgens gaan er allerlei gedachte processen draaien.
Het zijn die gedachte processen die nog wel eens de verleiding met zich mee brengen om meer gedachtes toe te voegen, door het toevoegen van nog meer gedachten ontstaat soms de illusie dat er een bewuste keuze is gemaakt.
Echter de keuze was er al, de gedachten er omheen zijn enkel ruis.
Het besef dat er niemand is die kan beslissen geeft ruimte en rust, gedachtes hoeven elkaar niet meer op te volgen.

Lex bedankt voor je tijd, inzet en zorg. Mooi om te lezen hoe je weer tot gidsen bent gekomen. Het onnodige leed wat je ziet en de weg die je te bieden hebt.

Pas schreef ik onderstaande op voor mijn zoon:

Ik ben gelukkig met jou.
Ik ben gelukkig.
Ik ben.
Ik.
. (er is enkel nog leven)

Met liefde Cor

[lex]

Ha Cor,

Mooie heldere antwoorden.
Het ontroert me om te zien hoe je bevrijd bent van het onnodige geworstel.
Als je op Facebook zit, kun je je naam daar doorgeven in een PB aan mij, dan zorg ik dat je toegang krijgt tot een paar groepen daar. En als je geïnspireerd bent kun je deze ontdekking ook doorgeven als gids.

Het ga je goed, succes met de wereldse worstelingen en wie weet tot ziens,

Met liefde,

Lex