Ik zoek een gids

[Patrick]

In die zin is er wel een mij-gevoel nog.

Heeft dit mij-gevoel een 'dat ben ik' label of is het gewoon aanwezig zoals andere ervaringen?

[Jorat]

Hoi Patrick,
Ik heb een paar dagen niets van je gehoord...

[Patrick]

Johan,

Zie mijn vraag boven je reactie.
Na 15 berichten, onafhankelijk van de lengte, wordt een nieuwe pagina aangemaakt.
Als je een bericht plaats en je vindt het niet meer terug, kijk dan boven of onderaan rechts of er geen nieuwe pagina verschenen is.

[Jorat]

Heeft dit mij-gevoel een 'dat ben ik' label of is het gewoon aanwezig zoals andere ervaringen?

Ik vind dit lastige vragen om te beantwoorden, ik moet er echt over nadenken, voelen... En ik ga voor het dat ben ik-label, aangezien dat ik-gevoel anders is, op een andere manier aanwezig, intenser, dan andere ervaringen.

En nog even over een vraag daarvoor...
Is er iets op zichzelf bestaand los van het ervaren?

Als dit erover gaat dat iets niet bestaat als het er niet is... Ik ga er vanuit dat veel dingen er gewoon zijn, ook al zie ik ze niet, zoals mijn huis, mijn bed, mijn vrouw, mijn familie, de winkel etc.. Ik plan een vakantie naar Spanje omdat ik er vanuit ga dat dat land er ligt. Aan de andere kant, waar ik aan denk, wat ik zie, voel, hoor, dat is er, verder is er dan niets... Als ik mijn vrouw niet ervaar, fysiek of mentaal, dan bestaat ze op dat moment niet in mijn bewustzijn.

[Patrick]

Kijk steeds opnieuw naar de directe ervaring. Die is reëel.
Die komt eerst, daarna volgt het labelen. Het labelen, de gedachten erover zijn niet echt, enkel de ervaring is echt.
Een gevoel is een gevoel, een gewaarwording is een gewaarwording, welke label het erna ook krijgt verandert het niet.
Waarom heb je die labels nog nodig? Waar zit er onder die nood aan labelen?
Kijk hiernaar tot je het ziet, ga er niet over denken.

[Jorat]

Graag even duidelijkheid. Ik moet mezelf afvragen waarom ik labels nodig heb en wat erachter zit (angst waarschijnlijk, denk ik nu), maar niet gaan nadenken over een antwoord. Alleen de vraag stellen dus en kijken wat dat doet?

Bedankt overigens voor je hulp tot dusver!

[Patrick]

Alleen de vraag stellen en kijken naar wat er is, naar wat er gebeurt.
Welke fysieke gewaarwordingen, gevoelens, gedachten zijn er aanwezig, zonder er op in te gaan.

[Patrick]

Is er een moeilijkheid of is er nog iets onduidelijk?

[Jorat]

Hoi Patrick,
Ik heb even een paar dagen genomen om direct te ervaren, kijken wat er kwam op de vraag. Geen antwoord haha. Labelen gebeurt gewoon, zijn conditioneringen in mijn systeem. De waarheid van Johan, niet dé waarheid uiteraard. Ik denk dat met het verdwijnen van de ik ook een soort desinteresse meekwam. Je niet meer druk maken om dingen of wel, het is allemaal ok en er is voor de ilussionaire ik niets meer te doen of te halen. Een laatste bangmakerij over wat er zal gebeuren als die 'ik' niet meer aan het stuur zit van dit leven? Dat was natuurlijk al nooit het geval. Toch maakt angst in dit lijf nog wel veel los.

[Patrick]

Toch maakt angst in dit lijf nog wel veel los.

Angst heeft als basis een gewaarwording in het lichaam waaraan gedachten gekoppeld worden.
Wat is de fysieke gewaarwording? Hoe is het om die rechtstreeks te ervaren?
Wat zit er achter die angst?

[Jorat]

Het is prima om die rechtstreeks te ervaren, ik merk gewoon op dat er vaak die gevoelens zijn.
Wat er achter zit? Conditioneringen, oude overtuigingen, gaat allemaal automatisch.
Daar ben 'ik' wel vrij mee. Het is alleen nogal overheersend aanwezig en niet dat daar iets mis mee is. Wat het issue ermee is, is dat er een verwachting is dat dit allemaal weg zou vallen... Nu dit niet zo is, is het ook goed.

[Patrick]

Zijn er nog twijfels dat ik werkelijk doorzien is?
Is er nog iets dat je wil bevragen?

[Jorat]

Hey, nee, er zijn geen twijfels meer. Ik is een gedachte, gedachten denken niet :)
Ik lees net Adyashanti (het einde van je wereld) over ontwaken en de fase erna en dat is héél herkenbaar op dit moment. Dat heeft mijn onzekerheid weggenomen. Er is weten dat het niet waar is en toch half automatisch nog meegaan in de droom. Ook de ik-gedachte komt nog wel eens om de hoek, er is weten dat dit slechts een gedachte is. Het is heel dubbel allemaal, maar heel normaal, zegt Adyashanti. Alles gebeurt gewoon en het blijft helder dat ik dat niet ben. De komende tijd zullen al die conditioneringen wel in het licht van onwaarheid langzaam wegvallen, of niet... Er is alleen ervaren en in dat ervaren steken al die conditoneringen nog de kop op.

[Patrick]

Mooi verwoord.

Kan je om af te ronden de 6 vragen nogmaals beantwoorden in je eigen bewoordingen en vanuit je ervaren.

1)Is er een ik, op welke manier of in welke vorm dan ook ? Is er ooit een ik geweest? Is er een zelf, is er iets dat is afgescheiden van al het andere?

2)Leg gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?

3)Hoe voelt het om dit te zien ? Geef een gedetailleerde beschrijving.

4)Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag?

5) Ben jij het die beslist, kiest controleert, gebeurtenissen controleert in het leven?
Veroorzaakt jij iets?

6)Heb je nog iets toe te voegen?

[Jorat]

1) Nee, er is geen ik, noch is die er ooit geweest. Er is alleen bewustzijn en wat daarin verschijnt; alles wordt ervaren, lichaam, de wereld, gevoelens, gedachten, gedrag door conditioneringen, alles gebeurt gewoon, niemand aan het stuur.

2) De illusie begint als alles wat er is, gebeurt, ervaren wordt, wordt gefilterd door de ik-gedachte en gezien wordt als van mij. Dus er is een lichaam en dat is van mij, gedachten zijn van mij, gevoelens zijn van mij, er wordt gedacht dat er een ik is die hier verantwoordelijk voor is en er dus voor moet zorgen dat het goed/beter is en anders moet. Door die ik-gedachte wordt constant gekeken of de ervaren werkelijkheid wel in overeenstemming is met de gewenste werkelijkheid en dat zorgt voor lijden. De ilusie begint in de vroege jeugd en wordt steeds bevestigd door de wereld om ons heen. Jij als persoon bent verantwoordelijk voor wat je doet/zegt/voelt... En vervolgens elke ochtend start deze illusie weer op, het is een conditionering. De ik zorgt voor kramp doordat gedacht wordt dat ik aan het stuur zit van mijn leven. In de ik-gedachte is ook alle duaal. Ik hier, de rest van de wereld daar. Van mij, van jou, die deelt alles in polariteiten.

3) Het zien van dit zorgde voor herkenning. Dit is het! Het is allemaal een. Ik wist dat dit het was. Ik snapte ineens wat al die leraren zeiden; dat het zo dichtbij was dat je het over het hoofd zag, dat dit het is, dat jij niet bestaat... Je kunt niets doen, alles gaat automatisch. Een gevoel dat het klaar is. Een ontspanning. Ook herinnering aan een periode die ik al eens meemaakte dat alle angst ineens wegviel, ik was 22 ofzo, en ik drie maanden lang gewoon leefde als vanzelf. Maar dat was toen veel heftiger, een enorme trip van blijdschap. Nu is het heel subtiel, conditioneringen zijn er nog steeds, alleen van niemand. Geen druktemakerij.

4) Ik las het verhaal over direct-pointing op deze site van Ilona. Daarna een verhaal meegelezen van iemand die hier het proces van de ik doorzien doorgeholpen werd, en ineens viel het kwartje: er is geen ik, ik besta niet, het is een illusie. Het was ineens helder. Hoe vaak heb ik het niet gehoord en werd het een opgave voor ik om dat te doen. Nu ineens het besef: oh ja, de ik is maar een idee, een illusie.

5) Nee, alles gebeurt gewoon. Ik kan er geen ik meer omheen krijgen die iets doet, ook al gebeurt er hier van alles; doen, denken, voelen, keuzes, gedrag; het ontstaat gewoon. Leven leeft zichzelf. NIets heeft een oorzaak of duizenden oorzaken.

6) Ik heb deels de tekst die ik eerder gebruikte bij deze vragen opnieuw gebruikt omdat die nog steeds van toepassing is :)