gids gevraagd

[Life]

Moet het constant gezien worden om waar te zijn?

Het wordt vaker gezien. Het is alleen zo gewoon, zo heel gewoon, dat het weer weggevallen leek maar dat is niet zo. en dat van die tranen, die emotionele reactie (dat was weird) is er niet meer.

Niet helemaal het antwoord op de vraag, dat is dus stap 1 ;-)

Dat was precies wat er nodig was. De zoektocht ging via het denken, terwijl de inzichten waren er al, al langere tijd en de ervaring ook, alleen het denken bleef verdergaan met zoeken en dacht het niet te begrijpen. Het klopt, het gaat niet om begrijpen en weten, het gaat om zien en ervaren. Life’s so simpel :-) dat heb je toch maar mooi duidelijk gemaakt.
Wat er zo geweldig aan is, is dat de aandacht nu vanzelfsprekend naar het ervaren gaat. Voorheen ging de aandacht als vanzelfsprekend naar het denken. Dat is echt nieuw.

Yes! :-)

Ogen bewegen automatisch, daardoor verschijnen er steeds andere beelden, er is een gevoel in de buik en het denken roept VOL (er is net gegeten). Er verschijnt een gedachte over de toekomst (komt het wel goed?), er schiet een kriebel door het lichaam, het denken labelt dit “angst”. Het gevoel wordt ervaren, de kriebel met aandacht gevolgd, de kriebel verdwijnt. Het denken valt stil (steeds vaker) maar heel vaak babbelt het er lustig op los, komt het met allerlei plannen, ideeën wat er straks gedaan gaat worden. De ervaring leert dat er weinig tot niets terecht komt van deze plannen, het gaat in werkelijkheid altijd anders. Er is nieuwsgierigheid of deze plannen minder gaan worden, nu het niet meer geloofd wordt is het weinig zinvol zoveel ideeën te produceren zou je zeggen.
Er wordt opgestaan, de keuken verschijnt, kastjes gaan open, boodschappen gezien, thee gepakt, het knisperen van het karton gehoord. Er schiet weer een kriebel door het lichaam, geluk zegt het denken. Er is gelach.
Nah zoiets,
Simpel, er is geen bestuurder, alles gaat vanzelf, er is leven, alles, wat er is, en waar het in verschijnt en wat er ervaren wordt, alles is leven, 1 ding.

Gedachtes lullen wel door ja, net Mart Smeets ;-) Die ervaring van de vaste en niet zo vaste rituelen dat die gebeuren zonder erbij stil te staan net als de zintuigen en lichaamsfuncties dat zien is al wat het hier om draait.

Hum alles wat is en dat waar het in verschijnt impliceert dat niet alsnog twee dingen? Verder klinkt goed...

Een dag later:
Gedachten jagen, er moet dit, dit, dit, dit en dat gedaan worden. Het lichaam reageert met paniek. Er wordt van alles gedaan maar niet datgene wat de mind zegt, in het lichaam verschijnt een klomp op de maag, er is vermoeidheid. Gedachten labelen “ik voel me kut”. Gedachte verschijnt “er was toch geen ik”. Gedachte verschijnt: ok, er is vermoeidheid, er zijn jagende gedachten, gedachten denken dat er een ik bestaat, gedachten zeggen dat er gisteren en morgen bestaat en denken te weten hoe dat eruit zag en hoe het eruit komt te zien, dat is hoe de mind uit gewoonte werkt.
Het is nu niet leuk maar “ook dit gaat voorbij” en gedachten worden niet meer geloofd.

Zo gaat het nu, op en af. Veel gedachten, alsof ze revanche nemen op de afgelopen dagen toen ze niet doordrongen.

Excuus, dat het een paar dagen heeft geduurd voordat er gereageerd werd, maar het moest eerst een beetje zinken.

Hoe nu verder?

Juist de commentator is niets meer dan aangeleerd alles te beoordelen, veroordelen en te labelen, soms handig maar we zijn er zo op gefocust dat maar weinigen ooit inzien dat ze dat (ook) niet zijn. Weinig gedachtes, veel gedachtes, positief, negatief ben je dat? Controleer je dat? Zit er iets achter de gedachtestroom? Wat kan geloven of niet geloven? Ben jij dat?

Geen punt, soms is even rust goed...

Wat nu? Is er een jij dat verder moet? Besta jij?

Maargoed wat goed is om naar de natuur te kijken, is daar een afgescheiden zelf? Boomt die boom? Vogelt die vogel, vlindert die vlinder, menst de mens, Gerdat Gerda, is er iets van leven afgescheiden (van de natuur)?

[gerdah]

Hum alles wat is en dat waar het in verschijnt impliceert dat niet alsnog twee dingen?

Weet ik eigenlijk niet. Wanneer er een volledig doordringen is in het moment, dan is alles 1. Want dan worden de gedachten niet gehoord, niet gezien of whatever en zijn er ook geen woorden. En is er 1 ding, wat dat is weet ik ook niet. Jeetje, geluiden zijn muziek, beelden kunst, het denken heel praktisch voor herinneringen (heb ik nou wel of niet deodorant opgedaan :-)

Moet het constant gezien worden om waar te zijn?

Ja, als het niet gezien wordt is het ook waar maar dan niet voor mij.
Er moet niks, maar als het niet gezien wordt is er weer identificatie met the mind en wordt er weer gedroomd.

Wat nu? Is er een jij dat verder moet? Besta jij?

Ja, ik besta in de aangeleerde droom, de grote vergissing wat er sinds de wieg aangeleerd is, concept.
Bedoeling is dat er zonder dat “ik” het graf wordt ingegaan :-)

Dat gelul van gisteren; ik moet dit dit dit (wat onmogelijk is), het werd doorzien in de avond. Wat een gefantaseer, en hartstikke leuk hoor als ik het allemaal zou kunnen doen, supervrouw gerda, een beroemdheid, uniek geval, kijk eens wat ze kan...kan zo in het circus. Maar het is niet de waarheid en het geeft pijn. Pijn deed het ook toen er afstand van genomen werd; ik zal nooit degene zijn die mijn mind bedacht heeft….als eraan gedacht wordt doet het nog steeds beetje pijn in de buik…..rouw…..afscheid nemen van gedachten, ideeën, plannen, dromen doet pijn…...
De enige wat er is, wat waarheid is, is wat er nu is, wat er nu gedaan wordt, wat er gezien wordt, zelfs de lichaamssensaties. En er is geen zin om over na te denken maar uiteindelijk is alles bedacht, geconditioneerd, aangeleerd en misschien is alles alles wel een concept en wordt er verder gedroomd op een ander niveau dan de mind, de droom zonder ego/mind.
De mind en het ego is doorzien (nog niet continue). Leven gaat gewoon door.

Life, geen enkele gedachte is waar? Als er een gedachte verschijnt, op dit moment zijn er niet zoveel gedachten, ze dringen weer niet door, fijn, maar als er eentje verschijnt gaan ze over toekomst en verleden en dan is er de volgende gedachte “dat is niet waar, bedenksels” en er ontstaat geen verhaal.
Kun je hier een vraag over stellen?

De film Inception gisteren gezien. Aanrader, goed voor mensen die aan het wakker worden zijn, tenminste het bracht mij (?) wel weer bij een experience..


En weer die druk in m’n schedel als het wordt gezien.

[Life]

Hum alles wat is en dat waar het in verschijnt impliceert dat niet alsnog twee dingen?

Weet ik eigenlijk niet. Wanneer er een volledig doordringen is in het moment, dan is alles 1. Want dan worden de gedachten niet gehoord, niet gezien of whatever en zijn er ook geen woorden. En is er 1 ding, wat dat is weet ik ook niet. Jeetje, geluiden zijn muziek, beelden kunst, het denken heel praktisch voor herinneringen (heb ik nou wel of niet deodorant opgedaan :-)

Dringt er wel iets door in het moment? Dus als er geen gedachten zijn verdwijn je en is alles 1 maar als er gedachtes zijn ben je er en zijn er weer 2? Als er maar een is (non-dualiteit) wat is er dan nog om dat te weten? Staan gedachten buiten eenheid? Moeten gedachten weg zijn?

Moet het constant gezien worden om waar te zijn?

Ja, als het niet gezien wordt is het ook waar maar dan niet voor mij.
Er moet niks, maar als het niet gezien wordt is er weer identificatie met the mind en wordt er weer gedroomd.

Mij? Dus er is geen zelf of het gezien wordt of niet maar er is wel een mij?
Wat versta je onder mind?

Wat nu? Is er een jij dat verder moet? Besta jij?

Ja, ik besta in de aangeleerde droom, de grote vergissing wat er sinds de wieg aangeleerd is, concept.
Bedoeling is dat er zonder dat “ik” het graf wordt ingegaan :-)

Ok dus soms is er een ik en soms niet?

Dat gelul van gisteren; ik moet dit dit dit (wat onmogelijk is), het werd doorzien in de avond. Wat een gefantaseer, en hartstikke leuk hoor als ik het allemaal zou kunnen doen, supervrouw gerda, een beroemdheid, uniek geval, kijk eens wat ze kan...kan zo in het circus. Maar het is niet de waarheid en het geeft pijn. Pijn deed het ook toen er afstand van genomen werd; ik zal nooit degene zijn die mijn mind bedacht heeft….als eraan gedacht wordt doet het nog steeds beetje pijn in de buik…..rouw…..afscheid nemen van gedachten, ideeën, plannen, dromen doet pijn…...
De enige wat er is, wat waarheid is, is wat er nu is, wat er nu gedaan wordt, wat er gezien wordt, zelfs de lichaamssensaties. En er is geen zin om over na te denken maar uiteindelijk is alles bedacht, geconditioneerd, aangeleerd en misschien is alles alles wel een concept en wordt er verder gedroomd op een ander niveau dan de mind, de droom zonder ego/mind.
De mind en het ego is doorzien (nog niet continue). Leven gaat gewoon door.

Wat is mind wat is ego? Bestaat er wel zoiets? Wat gaat dit doorzien?

Life, geen enkele gedachte is waar? Als er een gedachte verschijnt, op dit moment zijn er niet zoveel gedachten, ze dringen weer niet door, fijn, maar als er eentje verschijnt gaan ze over toekomst en verleden en dan is er de volgende gedachte “dat is niet waar, bedenksels” en er ontstaat geen verhaal.
Kun je hier een vraag over stellen?

Uiteindelijk zal je je eigen vraag (is er een ik?) moeten stellen en beantwoorden door te kijken wat er nu in de directe ervaring gebeurt.

Type nu is hier wat nu op dit moment ervaren wordt en gebruik daarbij de woorden ik en mij(n). Kom gelijk ter zake, geen fantasie uit verleden of toekomst, gewoon een omschrijving van het hier en nu. Op deze manier: Ik zit op een stoel. Ik hoor muziek. Ik type deze woorden. Doe dit 10 minuten. Observeer het lichaam; watvoor fysieke sensaties zijn er?

Schrijf dan de volgende 10 minuten wat je dan precies ervaart zonder de woorden ik en mij(n). Omschrijf gewoon de ervaring zoals die nu op dit moment gebeurt, gebruik werkwoorden: Wachten op de volgende gedachte, typen, ademen, knipperen, hoor muziek. Observeer weer wat er in het lichaam gebeurt. Vergelijk nu deze twee manieren om ervaring te labelen. Wat valt er op?

De film Inception gisteren gezien. Aanrader, goed voor mensen die aan het wakker worden zijn, tenminste het bracht mij (?) wel weer bij een experience..

En weer die druk in m’n schedel als het wordt gezien.

Kijk in de directe ervaring, is er wel een ik om wakker te worden? Maak ik jou wakker of is er al geen ik en jou? Is ik en jou niet alleen een gedachte zoals alle andere labels? Tafel, stoel, muur, raam, auto, Machiel/Life, Gerda, ik, jou? Zijn die die er wel of alleen het materiaal, de functie, de vorm? Alles bij elkaar met een label erop.. Dit draait niet om ervaringen die komen en gaan per definitie, is er een ik dat ervaart? Is alles niet ervaring?

[gerdah]

Dringt er wel iets door in het moment? Dus als er geen gedachten zijn verdwijn je en is alles 1 maar als er gedachtes zijn ben je er en zijn er weer 2? Als er maar een is (non-dualiteit) wat is er dan nog om dat te weten? Staan gedachten buiten eenheid? Moeten gedachten weg zijn?

Op dit moment is er veel verwarring.
Er wordt niets meer begrepen. Ja, gedachten horen er ook bij. Alles hoort bij elkaar. De grip is weg.

Mij? Dus er is geen zelf of het gezien wordt of niet maar er is wel een mij?
Wat versta je onder mind?

Er is zelfs moeite om te lezen. Mij?
Mind= gedachten.
En in die mind daar zit, zat een ik. Pffff, er is geen weten meer. Ik weet het niet meer.

Wat is mind wat is ego? Bestaat er wel zoiets? Wat gaat dit doorzien?

Er is een herinnering (je zei, ik las, er werd gelezen, dat het hier niet omgaat) dat er ook geen weten meer was of het ego wel bestond. Nu op dit moment is er geen begrijpen, hoe kan het dan uitgelegd worden?

Type nu is hier wat nu op dit moment ervaren wordt en gebruik daarbij de woorden ik en mij(n). Kom gelijk ter zake, geen fantasie uit verleden of toekomst, gewoon een omschrijving van het hier en nu. Op deze manier: Ik zit op een stoel. Ik hoor muziek. Ik type deze woorden. Doe dit 10 minuten. Observeer het lichaam; watvoor fysieke sensaties zijn er?

Ok
Ik lig op bed, en typ een verhaal omdat me dat gevraagd is. Mijn vingers bewegen over het toetsenbord en ik kijk naar de gedachten. Mijn hoofd is even leeg en dan komt de gedachte; mijn hoofd is even leeg. Mijn hoofd voelt raar, watterig, ik heb gevoelens, tranen wellen op, mijn tranen, ik hoor mijn buik rommelen en ik zie mijn buik op en neer bewegen. Ik kijk naar de tijd, en nu weer naar deze woorden. Er komt een gedachte, die ik nu weer vergeet. Ik hoor de verwarming borrelen, en zie mijn vingers bewegen. Ik zie dat mijn pink trilt, ik voel een golf door mijn buik en de gedachte die ik op zou typen is weer vergeten. Ik hoor een auto, gedachte; ik zie geen auto, maar ken het geluid. Ik hoor een vogel, die zie ik niet. Het bed drukt tegen mijn lichaam. Gedachte; zouden de 10 min al voorbij zijn? Gedachte; ik vind dit niet leuk. Een golf door mijn buik, ik kan niet goed kijken want er zitten tranen in mijn ogen. Gedachte; als ik dit straks op het forum zet en anderen dit lezen, lijkt het stom, gek. Ik voel dat mijn mond strak is. Mijn ogen bewegen en ik zie dekens en kussens. Ik kijk hiernaar en wat ik op zou schrijven, ben ik alweer vergeten. Er trekt weer een golf door mijn lichaam, en mijn ogen worden weer nat. Ik zie mijn buik door het ademen op en neer bewegen. Ik hoor de adem. Ik huil en er komt een gedachte; waarom huil ik. Ik hoor gesnif uit mijn neus. Gedachte; het is nu wel klaar.

Schrijf dan de volgende 10 minuten wat je dan precies ervaart zonder de woorden ik en mij(n). Omschrijf gewoon de ervaring zoals die nu op dit moment gebeurt, gebruik werkwoorden: Wachten op de volgende gedachte, typen, ademen, knipperen, hoor muziek. Observeer weer wat er in het lichaam gebeurt. Vergelijk nu deze twee manieren om ervaring te labelen. Wat valt er op?

Ok, er wordt verder gegaan, nu zonder label ik. Er is een gedachte dat er niets gedacht wordt. Er rijdt weer een auto voorbij. Er kan niet meer uitgelegd worden. Er is geluid en in de verte een gedachte; dat is een vogel die dat geluid maakt. Er is een halve gedachte maar hij wordt niet meer herinnert. Het lichaam schokt, er wordt iets gevoeld op wat wang heet. Dit schrijven gaat moeizaam. Het vorige verhaaltje was makkelijker te schrijven. Er is iets wat ….er is een gedachte; dit is niet te doen. Er wordt iets bewogen, gedachte; oja, dat heet buik. Gedachte; er kan hier wel mee opgehouden worden. Ogen bewegen, de kamer wordt gezien. De opdracht; blijf bij de directe ervaring. Een bril wordt afgezet, handen bewegen over gezicht. Bril wordt weer opgezet, er wordt gezien dat vingers bewegen, woorden gelezen. Gedachte; het is wel genoeg zo. Geen idee hoeveel tijd hieraan besteed is. Er wordt een zucht gehoord, en adem. Er is een valgevoel in het lichaam.

Wat is nu het verschil….

Ik weet het niet. Er komt een gedachte; toe, doe je best. Dit is raar, doe niet zo raar. Er worden voetstappen gehoord, en een gedachte; ik weet dat dat geluid voetstappen zijn. Een gedachte; waar is dat geluid, is dat in de buitenwereld, of vind dat in mijn lichaam plaats.

Kijk in de directe ervaring, is er wel een ik om wakker te worden? Maak ik jou wakker of is er al geen ik en jou? Is ik en jou niet alleen een gedachte zoals alle andere labels? Tafel, stoel, muur, raam, auto, Machiel/Life, Gerda, ik, jou? Zijn die die er wel of alleen het materiaal, de functie, de vorm? Alles bij elkaar met een label erop.. Dit draait niet om ervaringen die komen en gaan per definitie, is er een ik dat ervaart? Is alles niet ervaring?

Jij en ik kunnen beide bedacht zijn. Maar door wie dan? Misschien zijn het allemaal wel stukjes die door mij bedacht zijn. Dat is een enge gedachte. Misschien besta ik wel alleen, in m’n up. Ik besluit te stoppen met schrijven, er is een gedachte dat er maar gestopt moet worden met schrijven; dit slaat nergens op. Ik of geen ik, jij, wereld, het is niet meer te bevatten volgens gedachten.

[Life]

Op dit moment is er veel verwarring.
Er wordt niets meer begrepen. Ja, gedachten horen er ook bij. Alles hoort bij elkaar. De grip is weg.

Is er wel iets dat begrijpt of niet begrijpt? En het gaat niet om begrijpen maar om zien. Is er wel grip nodig?

Mij? Dus er is geen zelf of het gezien wordt of niet maar er is wel een mij?
Wat versta je onder mind?

Er is zelfs moeite om te lezen. Mij?
Mind= gedachten.
En in die mind daar zit, zat een ik. Pffff, er is geen weten meer. Ik weet het niet meer.

Ok dus er zijn gedachtes, die ervaar je, kun je de mind ook ervaren? Dat ik? En of er is een afgescheiden ik of die is er niet, het is aan jou om uit te vinden wat waar is door te observeren wat er gebeurt in de directe ervaring, doe jij dit of gebeurt het gevolgd door de gedachte ''ik doe ...''? Mooi dat je het niet meer weet, want ipv meten is weten is het hier kijken is weten... Kijk jij of gebeurt kijken?

Wat is mind wat is ego? Bestaat er wel zoiets? Wat gaat dit doorzien?

Er is een herinnering (je zei, ik las, er werd gelezen, dat het hier niet omgaat) dat er ook geen weten meer was of het ego wel bestond. Nu op dit moment is er geen begrijpen, hoe kan het dan uitgelegd worden?

Niet uitleggen, kijken!

Ok
Ik lig op bed, en typ een verhaal omdat me dat gevraagd is. Mijn vingers bewegen over het toetsenbord en ik kijk naar de gedachten. Mijn hoofd is even leeg en dan komt de gedachte; mijn hoofd is even leeg. Mijn hoofd voelt raar, watterig, ik heb gevoelens, tranen wellen op, mijn tranen, ik hoor mijn buik rommelen en ik zie mijn buik op en neer bewegen. Ik kijk naar de tijd, en nu weer naar deze woorden. Er komt een gedachte, die ik nu weer vergeet. Ik hoor de verwarming borrelen, en zie mijn vingers bewegen. Ik zie dat mijn pink trilt, ik voel een golf door mijn buik en de gedachte die ik op zou typen is weer vergeten. Ik hoor een auto, gedachte; ik zie geen auto, maar ken het geluid. Ik hoor een vogel, die zie ik niet. Het bed drukt tegen mijn lichaam. Gedachte; zouden de 10 min al voorbij zijn? Gedachte; ik vind dit niet leuk. Een golf door mijn buik, ik kan niet goed kijken want er zitten tranen in mijn ogen. Gedachte; als ik dit straks op het forum zet en anderen dit lezen, lijkt het stom, gek. Ik voel dat mijn mond strak is. Mijn ogen bewegen en ik zie dekens en kussens. Ik kijk hiernaar en wat ik op zou schrijven, ben ik alweer vergeten. Er trekt weer een golf door mijn lichaam, en mijn ogen worden weer nat. Ik zie mijn buik door het ademen op en neer bewegen. Ik hoor de adem. Ik huil en er komt een gedachte; waarom huil ik. Ik hoor gesnif uit mijn neus. Gedachte; het is nu wel klaar.

Ok, er wordt verder gegaan, nu zonder label ik. Er is een gedachte dat er niets gedacht wordt. Er rijdt weer een auto voorbij. Er kan niet meer uitgelegd worden. Er is geluid en in de verte een gedachte; dat is een vogel die dat geluid maakt. Er is een halve gedachte maar hij wordt niet meer herinnert. Het lichaam schokt, er wordt iets gevoeld op wat wang heet. Dit schrijven gaat moeizaam. Het vorige verhaaltje was makkelijker te schrijven. Er is iets wat ….er is een gedachte; dit is niet te doen. Er wordt iets bewogen, gedachte; oja, dat heet buik. Gedachte; er kan hier wel mee opgehouden worden. Ogen bewegen, de kamer wordt gezien. De opdracht; blijf bij de directe ervaring. Een bril wordt afgezet, handen bewegen over gezicht. Bril wordt weer opgezet, er wordt gezien dat vingers bewegen, woorden gelezen. Gedachte; het is wel genoeg zo. Geen idee hoeveel tijd hieraan besteed is. Er wordt een zucht gehoord, en adem. Er is een valgevoel in het lichaam.

Wat is nu het verschil….

Ik weet het niet. Er komt een gedachte; toe, doe je best. Dit is raar, doe niet zo raar. Er worden voetstappen gehoord, en een gedachte; ik weet dat dat geluid voetstappen zijn. Een gedachte; waar is dat geluid, is dat in de buitenwereld, of vind dat in mijn lichaam plaats.

Wat is nou het verschil? Welke manier van ervaring omschrijven is de werkelijkheid?

Kijk in de directe ervaring, is er wel een ik om wakker te worden? Maak ik jou wakker of is er al geen ik en jou? Is ik en jou niet alleen een gedachte zoals alle andere labels? Tafel, stoel, muur, raam, auto, Machiel/Life, Gerda, ik, jou? Zijn die die er wel of alleen het materiaal, de functie, de vorm? Alles bij elkaar met een label erop.. Dit draait niet om ervaringen die komen en gaan per definitie, is er een ik dat ervaart? Is alles niet ervaring?

Jij en ik kunnen beide bedacht zijn. Maar door wie dan? Misschien zijn het allemaal wel stukjes die door mij bedacht zijn. Dat is een enge gedachte. Misschien besta ik wel alleen, in m’n up. Ik besluit te stoppen met schrijven, er is een gedachte dat er maar gestopt moet worden met schrijven; dit slaat nergens op. Ik of geen ik, jij, wereld, het is niet meer te bevatten volgens gedachten.

Nou ben je aan het speculeren, laat dat aan de beurzen ;-) juist het gaat totaal niet om gedachten, niet denken, kijken...

[gerdah]

Ok dus er zijn gedachtes, die ervaar je, kun je de mind ook ervaren? Dat ik?

Er zijn gedachtes, herinneringen, gedachtes over de toekomst, die worden gezien,
Er zijn beelden die worden gezien.
Er zijn geluiden die worden gehoord, ervaren, dus gezien.
De huid wordt aangeraakt door de tafel, dat wordt ervaren, dus gezien.
Er is gedrag, beweging, geluid wat het lichaam voortbrengt, dat wordt gezien en ervaren.
Er kan gedacht worden over een ik. Net zoals dat er over de toekomst of over het verleden gedacht kan worden maar dat zijn gedachtes. Kan de inhoud van een gedachte gezien worden, ja. Is de inhoud van een gedachte werkelijkheid? Nee. Het ik is een inhoud van een gedachte. In de werkelijkheid kan er geen ik ervaren worden.
Er is dus onderscheid tussen gedachte, en de inhoud ervan. Dat de gedachte er is kan gezien worden, de inhoud is geen ervaring. Pas als de gedachte weer sensaties voortbrengt worden kunnen deze sensaties weer ervaren worden. Brengt de gedachte ik, een sensatie voort? Nee. Brengt de gedachte geen ik een sensatie voort? Nee.

Wat is nou het verschil? Welke manier van ervaring omschrijven is de werkelijkheid?

Dat er ervaringen zijn is de werkelijkheid. De koppeling met een ik, is een gedachte, de inhoud van een gedachte en inhoud van een gedachte is geen werkelijkheid.

[Life]

Er zijn gedachtes, herinneringen, gedachtes over de toekomst, die worden gezien,
Er zijn beelden die worden gezien.
Er zijn geluiden die worden gehoord, ervaren, dus gezien.
De huid wordt aangeraakt door de tafel, dat wordt ervaren, dus gezien.
Er is gedrag, beweging, geluid wat het lichaam voortbrengt, dat wordt gezien en ervaren.
Er kan gedacht worden over een ik. Net zoals dat er over de toekomst of over het verleden gedacht kan worden maar dat zijn gedachtes. Kan de inhoud van een gedachte gezien worden, ja. Is de inhoud van een gedachte werkelijkheid? Nee. Het ik is een inhoud van een gedachte. In de werkelijkheid kan er geen ik ervaren worden.
Er is dus onderscheid tussen gedachte, en de inhoud ervan. Dat de gedachte er is kan gezien worden, de inhoud is geen ervaring. Pas als de gedachte weer sensaties voortbrengt worden kunnen deze sensaties weer ervaren worden. Brengt de gedachte ik, een sensatie voort? Nee. Brengt de gedachte geen ik een sensatie voort? Nee.

Hoe brengt een gedachte sensatie voort? Kijk nogeens goed, sensatie, gedachten over de sensatie, kan een gedachte denken? Laat staan een sensatie voortbrengen?

Wat is nou het verschil? Welke manier van ervaring omschrijven is de werkelijkheid?

Dat er ervaringen zijn is de werkelijkheid. De koppeling met een ik, is een gedachte, de inhoud van een gedachte en inhoud van een gedachte is geen werkelijkheid.

Dus wijst het label ik, de gedachte ik in werkelijkheid ergens naar?

[gerdah]

Hoe brengt een gedachte sensatie voort? Kijk nogeens goed, sensatie, gedachten over de sensatie, kan een gedachte denken? Laat staan een sensatie voortbrengen?

Gisteren was er urenlang de gedachte “ik moet van betekenis zijn in t leven, de vraag is waarmee”.
Er was daarnaast het realiseren dat zodra er een ik in de gedachte verschijnt, de gedachte niet waar is. Tenminste dat er dan kritisch naar gekeken moet worden. Er was een weten dat deze gedachte niet waar is. Betekenis is inherent aan het leven. En dat ik daar een idee op plak heeft niets te maken maken met de werkelijkheid. Dus de gedachte werd niet geloofd maar toch bleef hij heel lang hangen. En dit riep spanning op in het lijf. Dus het lichaam reageerde wel op deze gedachte, die was er niet blij mee zeg maar.
Op een gegeven moment was de gedachte weg en bleef het denken de rest van de avond rustig, echt gemoedelijk.
Een gedachte kan niet denken maar wel lang blijven hangen.

Dus wijst het label ik, de gedachte ik in werkelijkheid ergens naar?

Nee, het ik is een fantasie, net als alle andere ideeën. Dat wordt gezien.
Wordt wel zo langzamerhand een huilebalk :-(
Loslaten doet pijn.

[Life]

Gisteren was er urenlang de gedachte “ik moet van betekenis zijn in t leven, de vraag is waarmee”.

Op een gegeven moment was de gedachte weg en bleef het denken de rest van de avond rustig, echt gemoedelijk.
Een gedachte kan niet denken maar wel lang blijven hangen.

Blijft een gedachte echt hangen of komt gewoon dezelfde gedachte vaker voorbij, net als een wolk die lang blijft hangen? Gedachtes of geen gedachtes, ben je die gedachte? Koos je ervoor om die gedachte zo vaak te hebben?

Dus wijst het label ik, de gedachte ik in werkelijkheid ergens naar?

Nee, het ik is een fantasie, net als alle andere ideeën. Dat wordt gezien.

Een fantasie, fantaseer jij? Dus je bent een fantasie? Je bestaat niet maar alles is bestaan? Is er iets afgescheiden van het geheel?

Wordt wel zo langzamerhand een huilebalk :-(
Loslaten doet pijn.

Gebeurt huilen niet vanzelf? Huil jij dan wel?

Wat moet losgelaten worden?

[gerdah]

Blijft een gedachte echt hangen of komt gewoon dezelfde gedachte vaker voorbij, net als een wolk die lang blijft hangen? Gedachtes of geen gedachtes, ben je die gedachte? Koos je ervoor om die gedachte zo vaak te hebben?

Hmmm, dezelfde gedachte komt vaker voorbij. Blijft dus niet hangen, vliegt weg, keert terug. Is waarschijnlijk ook niet exact dezelfde gedachte die terugkeert. Het denken labelt ze als hetzelfde vermoedelijk.
En nee, ik ben niet de gedachte en heb er evenmin voor gekozen de gedachte te hebben.

Een fantasie, fantaseer jij? Dus je bent een fantasie? Je bestaat niet maar alles is bestaan? Is er iets afgescheiden van het geheel?

Nee, fantasieën bestaan, net als gedachten (variant).
Het ik zit verpakt in een gedachte, een idee, een fantasie.
De ik-gedachte bestaat dus (in een fantasie maar die bestaan ook). Maar is niet van mij, want er is niet iets aparts als mij. hahaha
Zo langzamerhand begint er iets zichtbaar te worden dat er niets afgescheiden is………

Mijn hoofd ontploft ( is het hoofd van jou? :-)) hersenen werken op volle toeren, proberen het bij te houden. Grappig dat ze dit doen. En ze vangen de gedachte “het gaat om zien, niet om begrijpen”. Kunnen hersenen zien? Onee, ze kunnen alleen “zien- informatie” opvangen.

Wat moet losgelaten worden?

Dus ideeën, fantasieën, denkbeelden, er hoeft niets losgelaten te worden want dat is niet van en aan mij. En of er iets uit die ideeën, fantasieën, voortkomt is ook niet aan mij.

Gebeurt huilen niet vanzelf? Huil jij dan wel?

Huilen gaat vanzelf, er wordt gehuild, niet door mij want “ik/mij” is een idee en kan niet gezien worden, alleen als een voorbijgaande gedachte.

Dus het gaat om zien van gedachten, gevoelens, gedrag, sensaties, labels. En het onderscheid maken tussen dit alles. De inhoud van een gedachte kan ook gezien worden. Gedachten blijven nooit zoals het is, dus het ik, daarvan wordt gedacht dat dat iets is dat vast staat en dat is niet waar.

Er wordt nu geschreven en gedacht, allemaal om het wat op een rij te krijgen.

(kan zo langzamerhand je vragen al raden, wordt er gedacht…..maar dat is ook maar weer speculeren…..thanx, blij dat dit zo kan, het is wel iedere keer schrikken :-)

[Life]

Hmmm, dezelfde gedachte komt vaker voorbij. Blijft dus niet hangen, vliegt weg, keert terug. Is waarschijnlijk ook niet exact dezelfde gedachte die terugkeert. Het denken labelt ze als hetzelfde vermoedelijk.
En nee, ik ben niet de gedachte en heb er evenmin voor gekozen de gedachte te hebben.

Vermoedens hebben we hier niets aan, probeer zoveel mogelijk alleen te posten waar je zeker van bent, ondanks dat, yes :-) Als je dus niet gedachte bent waar zit je dan?

Dus ideeën, fantasieën, denkbeelden, er hoeft niets losgelaten te worden want dat is niet van en aan mij. En of er iets uit die ideeën, fantasieën, voortkomt is ook niet aan mij.

Mij, mij, dat impliceert wel een zelf dat iets moet of niet moet doen, is dat wel zo? Snap dat ik, jij, mij onvermijdelijk is in taal maar snap je ;-) waar ik op doel?

Huilen gaat vanzelf, er wordt gehuild, niet door mij want “ik/mij” is een idee en kan niet gezien worden, alleen als een voorbijgaande gedachte.

Yesss

Dus het gaat om zien van gedachten, gevoelens, gedrag, sensaties, labels. En het onderscheid maken tussen dit alles. De inhoud van een gedachte kan ook gezien worden. Gedachten blijven nooit zoals het is, dus het ik, daarvan wordt gedacht dat dat iets is dat vast staat en dat is niet waar.

Je voelt m al aankomen ;-) Doe jij dit zien van en kijken naar? Of gebeurt dat al bewust ervan of niet?

Er wordt nu geschreven en gedacht, allemaal om het wat op een rij te krijgen.

Check, ga zo door!

(kan zo langzamerhand je vragen al raden, wordt er gedacht…..maar dat is ook maar weer speculeren…..thanx, blij dat dit zo kan, het is wel iedere keer schrikken :-)

Niet mijn vragen, de vragen zijn er voor jou zodat je wel moet kijken voor je antwoord... Zodat je je eigen vragen kunt beantwoorden...

[gerdah]

Als je dus niet gedachte bent waar zit je dan?

Het “ik” is dus aangeleerd en dit is een gewoonte geworden.
Maar wie is hierin gaan geloven en wie kan stoppen hierin te geloven? Wie kan de ik-gedachte loslaten?
En de ik-gedachte/ denken zorgt voor de scheiding tussen het waarnemen en het waargenome. Als er waargenomen wordt zonder ik-gedachte, valt het zien samen met het geziene. Er zijn momenten dat dit ervaren wordt, hele korte momenten.

De ik-gedachte komt voorbij. Wie ziet de ik-gedachte?
Wie ziet, als er geen ik-gedachte is?

Doe jij dit zien van en kijken naar? Of gebeurt dat al bewust ervan of niet?

Dit zien, horen, voelen, denken gebeurt. Er is pas achteraf, een fractie later, dat de ik gedachte in komt vliegen. Zonder ik-gedachte wordt er ook gezien. Wat gebeurt er met het zien als er geen bewustzijn is bijv.tijdens slapen?
Dan is er geen zien, als er niet gedroomd wordt is er geen ervaring. Als er gedroomd wordt, en als de droom gezien wordt, is er weer afscheiding tussen de ziener (dromer) en het gedroomde.

Kan er alleen gezien worden door de gedachte? Wordt er gezien zonder gedachte?
Zoals het nu gezien wordt is er altijd een gedachte. Gedachten die elk geluid labelen, herkennen “auto, vogel”. Wordt het geluid ook gezien, gehoord zonder label? Ja, het geluid wordt dan gehoord maar zonder label niet herkend als auto, als vogel, het wordt dan alleen beleefd. Wordt het beleefd? Door wie?
Zonder gedachte, zonder label valt het beleefde samen met de beleving. Er is een eenwording met het geluid. De eenwording wordt echter ook weer gezien….of is dat zien van de eenwording alweer een label van het denken.

De mind wil iedere vraag beantwoord hebben en elke gedachte begint dan met “ik…..”
Dat schiet niet op zo. De welbekende slang die in zijn eigen staart bijt?

Dit hele gebeuren, de ik-gedachte eigent zich het allemaal toe.

Alles wat er gebeurt, alles wat gezien wordt, wie is de ziener van de gedachte “ik”. Gedachten kunnen de ik-gedachte waarnemen?

Veel vragen, pfff stel maar vragen terug.
Er is de herhalende gedachte; blijf bij het zien!

Ik, ik, ik, wordt er helemaal gek van. Wie is gek? Haha.
De gedachte: “verleg de aandacht naar de ervaring ipv naar het denken”. Wie verlegt de aandacht? Het leven maar het leven is alles, ook de ik- gedachte.

Om het te zien is ook altijd weer twee nodig; iets wat ziet en het geziene. En deze beide worden ook weer gezien. Dus er is de activiteit zien, er is iets wat waarneemt, en er is iets wat gezien wordt.
Het zien is
Datgene wat waarneemt, de waarnemer; daar zit de ik gedachte aan gekoppeld, is ook. Maar als de ik-gedachte er niet is, dan is er ook een waarnemer. want zonder waarnemer kan het waargenomene niet gezien worden.

En dan is er de gedachte; ik kom hier nooit uit. Ik ben te dom. Er ontstaat een smile.
Ook dit gaat voorbij :-)

Hoop (wie hoopt er?, niemand) maar er is hoop, in een gedachte, dat er mettertijd wat meer helderheid zal komen.
Brainwash

[Life]

Als je dus niet gedachte bent waar zit je dan?

Het “ik” is dus aangeleerd en dit is een gewoonte geworden.
Maar wie is hierin gaan geloven en wie kan stoppen hierin te geloven? Wie kan de ik-gedachte loslaten?
En de ik-gedachte/ denken zorgt voor de scheiding tussen het waarnemen en het waargenome. Als er waargenomen wordt zonder ik-gedachte, valt het zien samen met het geziene. Er zijn momenten dat dit ervaren wordt, hele korte momenten.

De ik-gedachte komt voorbij. Wie ziet de ik-gedachte?
Wie ziet, als er geen ik-gedachte is?

Wie? wie dat is een vraag met de aanname dat er toch ergens nog een iemand verstopt zit.. Is dat zo? Waar dan?

Hoe kan gedachte iets scheiden? Bepaalt een gedachte de werkelijkheid? Moet iets continu ervaren worden om waar te zijn? Is de gedachte ik een probleem?

Kan een ik-gedachte dan zien?

Doe jij dit zien van en kijken naar? Of gebeurt dat al bewust ervan of niet?

Dit zien, horen, voelen, denken gebeurt. Er is pas achteraf, een fractie later, dat de ik gedachte in komt vliegen. Zonder ik-gedachte wordt er ook gezien. Wat gebeurt er met het zien als er geen bewustzijn is bijv.tijdens slapen?
Dan is er geen zien, als er niet gedroomd wordt is er geen ervaring. Als er gedroomd wordt, en als de droom gezien wordt, is er weer afscheiding tussen de ziener (dromer) en het gedroomde.

Goed gezien, zien is niet permanent, kan het dan nog zelf zijn?

Waar vinden dromer en het gedroomde plaats?

Kan er alleen gezien worden door de gedachte? Wordt er gezien zonder gedachte?
Zoals het nu gezien wordt is er altijd een gedachte. Gedachten die elk geluid labelen, herkennen “auto, vogel”. Wordt het geluid ook gezien, gehoord zonder label? Ja, het geluid wordt dan gehoord maar zonder label niet herkend als auto, als vogel, het wordt dan alleen beleefd.

Zijn er niet ook momenten zonder gedachten? Worden gedachten niet gezien?

Wordt het beleefd? Door wie?
Zonder gedachte, zonder label valt het beleefde samen met de beleving. Er is een eenwording met het geluid. De eenwording wordt echter ook weer gezien….of is dat zien van de eenwording alweer een label van het denken.

Wat denk je?

De mind wil iedere vraag beantwoord hebben en elke gedachte begint dan met “ik…..”
Dat schiet niet op zo. De welbekende slang die in zijn eigen staart bijt?

Dit hele gebeuren, de ik-gedachte eigent zich het allemaal toe.

Alles wat er gebeurt, alles wat gezien wordt, wie is de ziener van de gedachte “ik”. Gedachten kunnen de ik-gedachte waarnemen?

Hoe kan gedachte zien?

Veel vragen, pfff stel maar vragen terug.
Er is de herhalende gedachte; blijf bij het zien!

Ik, ik, ik, wordt er helemaal gek van. Wie is gek? Haha.
De gedachte: “verleg de aandacht naar de ervaring ipv naar het denken”. Wie verlegt de aandacht? Het leven maar het leven is alles, ook de ik- gedachte.

Om het te zien is ook altijd weer twee nodig; iets wat ziet en het geziene. En deze beide worden ook weer gezien. Dus er is de activiteit zien, er is iets wat waarneemt, en er is iets wat gezien wordt.
Het zien is
Datgene wat waarneemt, de waarnemer; daar zit de ik gedachte aan gekoppeld, is ook. Maar als de ik-gedachte er niet is, dan is er ook een waarnemer. want zonder waarnemer kan het waargenomene niet gezien worden.

Is er wel daadwerkelijk een waarnemer? Zien en geziene bestaan ze ooit los van elkaar?

En dan is er de gedachte; ik kom hier nooit uit. Ik ben te dom. Er ontstaat een smile.
Ook dit gaat voorbij :-)

Hoop (wie hoopt er?, niemand) maar er is hoop, in een gedachte, dat er mettertijd wat meer helderheid zal komen.
Brainwash

Is er wel een ik om ergens uit te moeten komen? Om slim of dom te zijn?

Helderheid komt van zien of er een ik is dat tot helderheid moet komen...

Durf de ik-loze bril op te zetten, kijk er eens door, hoe ziet dat er uit? Is het misschien al zo?

[gerdah]

Waar vinden dromer en het gedroomde plaats?

In gedachten.

of is dat zien van de eenwording alweer een label van het denken.

Wat denk je?

Het zien van de eenwording is een label van het denken.

Hoe kan gedachte zien?

Aha, een gedachte kan gezien worden maar kan zelf niet zien. Dus als de ik gedachte gezien wordt, wordt hij gezien punt. Daar komt direct een gedachte achter aan die zegt: hey ik zie de ik-gedachte. Maar dat is ook weer een gedachte. Tjonge, wat reageert het denken snel zeg.

Is er wel daadwerkelijk een waarnemer? Zien en geziene bestaan ze ooit los van elkaar?

Nee, er is geen waarnemer, alleen een razendsnelle gedachte die tussen het zien en geziene duikt. En die zegt bijv. Schaap, koe, in de verte. Als die label zou ontbreken zou die wit-zwarte vorm in je kunnen zijn. Nee, niet in je, dan is er geen je. Binnen en buiten vallen dan samen, veraf en dichtbij ook, zoiets.

Is er wel een ik om ergens uit te moeten komen?

“ik” is die gedachtenconstruct die zo verslavend is. Het hele systeem is erop afgesteld. Maar door invloeden van buitenaf komen er andere gedachten aanvliegen tegenwoordig. Het wordt daardoor steeds leuker.

Het ik zal nooit ergens uit kunnen komen.

Helderheid komt van zien

Ja, klopt. Maar helder zien is lastig met een verward denken. Als het denken rustig is wordt er steeds helderder gezien.

En als denken het niet snapt, komen er gekke gedachten over “ik snap het niet meer”. En daar wordt het lichaam heel onrustig van. Maar zelfs het denken begint het nu te snappen. En het leven komt steeds dichterbij.

[gerdah]

Goed gezien, zien is niet permanent, kan het dan nog zelf zijn?

Deze vraag wordt niet begrepen.
Zien is niet permanent. Tijdens de droomloze slaap is er geen zien. Maar er is toch nooit een zelf (zijn we nu net aan het afleren )? Hooguit een lichaam en die is er wel tijdens die slaap (zeggen ze :-)
Het zelf en het zien hebben geen verband.