Kom dan wel een soort uit 'tja, je kunt jezelf gewoon niet zien, maar je bent er wel', maar dat is natuurlijk wel weer een gedachtelijke bschouwing.
sterke overtuiging VK! ;) weet je het zeker?
Nou... er is zijn. Bewust zijn. Al het andere (zoals gevisualiseerde figuurtjes die het ik-gevoel inkleuren en vormgeven) zijn eigenlijk maar vluchtige projecties op het lege scherm waarop ze snel verschijnen en weer verdwijnen, of van vorm verschieten. Wat dus nogal snel gaat. Dus 'maar je bent er wel', daarin is die 'je' eigenlijk een vorm die nogal snel van gedaante verandert. Ja, dat begint toch wel duidelijk te worden hoor...
. exact. Er is zien. Maar dat wat ziet, hebben wij een naam gegeven, maar wat het werkelijk meer is dan ervaring...?
Tja, eigenlijk niks dus.....
Ja leuk he! Voor mij is dit een van de beste oefeningen geweest. Niet in het hoofd van te voren besluiten, maar het laten gebeuren en dan bekijken hoe een keuze tot stand komt.
Ja daarmee mag nog ietsje meer geëxperimenteerd worden. :-)
ja, dus de zelf, waarvan je toch een soort van overtuiging hebt dat die ergens te vinden moet zijn, heeft nu de status "ongeveer", "soort non-lokaal" "niet exact" "ondefinieerbaar" "zwart"etc. En je weet niet niet zeker... En toch moet het ergens te vinden zijn die ik.... of zou het "ik" bestaan uit niet meer dan aannames en is het een "zelfgevoel" maar niet ergens een aanwijsbare IK te vinden. Er is ervaring. We noemen alle ervaring van MIJ. Maar waar de MIJ is....
Het blijft een sterke ervaring. Maar wanneer er echt op het diepst op ingezoomd wordt, dan is het leeg en is er niets iets aan te wijzen. Wel gaat identificeren natuurlijk ontzettend makkelijk en snel, en is dat enorm slinks. Het is uiterst gevoelig, als het membraan van een microfoon. Dat vind ik ergens wel een goede gelijkenis. Zo lijkt het bewustzijn ook te zijn.
heel mooi gekeken. Want wat kan je allemaal weg nemen aan je lijfelijke zelf om nog een zelf te zijn. Ben je nog een zelf als je slaapt, is het lichaam nog van belang. Als je verlamd zou zijn? Als je armen er af zouden zijn?
Misschien ga je binnekort nog een keer naar een water. Probeer eens te liggen op je rug, drijven. En kijk dan eens rustig, waar begin JIJ en waar eindig JIJ?...
Die houden we nog even tegoed!
Je kunt in principe alles wegnemen, behalve je brein denk ik. Als je onthoofd wordt, houdt het wel op denk ik. :P Belangrijk organen natuurlijk ook. Maar dat ik niet één van m'n organen ben, is natuurlijk wel heel erg overduidelijk hahaha.
Daarin kijk ik naar wat jij laat merken in gesprek. Wanneer het voor jou echt helder lijkt, zal ik nog wat vragen stellen om te kijken of er nog ergens ruis is. Ik zal wat andere gidsen vragen om mee te kijken. Mijn ervaring is dat het beter is het bij de ander te laten.
Ik denk dat je nog steeds heel goed aan het ontwikkelen bent maar je overtuiging dat er toch nog ergens iets te vinden moet zijn (hoezo eigenlijk, waardoor is dat geloof zo rotsvast, niemand heeft ooit een IK gevonden), is nog heel sterk. Je blijft heel fanatiek zoeken. Ik wacht een beetje op het moment dat je zal ervaren: ik hoef niet te zoeken, het is er niet, dat is duidelijk. Dat zal een zekere vorm van opluchting kunnen geven. Het is voor sommige mensen verlichtend om niet meer te hoeven zoeken, verbinden aan iets wat er gewoonweg niet is. Ik denk dat veel mensen blijven zoeken, en van de ene sprituele beweging naar de andere hoppen om verlichting te bereiken. Terwijl je eigenlijk het omgekeerde moet doen. Stoppen met "zoeken". Gewoon kijken naar wat is en dat is het. Niet meer. Niet minder. De rest zijn aannames, dromen, fantasieën, overtuigingen. Prima. Maar niet waar.
Dank voor dit antwoord!
Zit nu een beetje op het punt dat ik bijna geneigd ben te zeggen: het is goed, het is duidelijk.
Dat geloof in het IK, ja die laat/liet zomaar los idd. Omdat die ervaring toch wel heel sterk is, en er simpelweg natuurlijk erg diep in zit. Je kunt het dan misschien wel niet zien, maar toch is een heel duidelijk aanwezige ervaring. Maar nu wordt wel steeds duidelijker dat het 'slechts' een ervaring is. Eentje die ook nog eens enorm van vorm verschiet, en eigenlijk niet echt vastigheid heeft, wat altijd wel echt het geval leek. Dat is dus zeker op losse schroeven gaan staan. Ook in meditaties, word ik steeds naar dit onderwerp toe getrokken, en merk ik dat het onderzoeken steeds die kant op gaat. En eigenlijk wordt dan ook steeds wel een beetje hetzelfde ervaren, alleen steeds weer iets helderder of vanuit een iets andere invalshoek. Het wordt van meerdere kanten belicht en vanuit verschillende dimensies ervaren lijkt het, wat het completer maakt en meer grond geeft. Ik denk serieus dat het nu heel dichtbij is dat de conclusie wordt getrokken en onderzoek afgerond gaat worden. Zoek nog een beetje bevestiging. Zo ga ik er straks weer even op mediteren. Het is al wel een soort helder.
zie je wat je doet. Je blijft maar geloven hierin. Wat als er niet meer dan de ervaring is??? Is dat erg? Wat blijft er over als er alleen ervaring is, verandert er iets?
Nee, ik denk het niet.
Hoe weet je dat? Wat blijft er over als je bewusteloos bent? Als je dood bent? Wat gebeurd er met bewustzijn? Weet jij het?
Geen enkel idee......
ik merk ook een enorme omslag bij je! :) Hoe voel je je?
Voel me in principe prima. :) En als dat niet het geval, is weet ik dat het maar tijdelijk is en een 'wolk' als het ware tijdelijk even 'bezit' heeft genomen, maar dat vanzelf wel weer opklaart.
Nu heb ik in deze reactie weer alles in de ik-vorm geschreven. Maar moest redelijk wat vragen beantwoorden, en wilde even niet te veel erover nadenken. :P
Ben benieuwd hoe jij de antwoorden voor nu ziet.
Groetjes,
En als je niet meer antwoord: fijne vakantie?