Ik zoek contact met een Nederlandstalige gids.

[Patrick]

Je antwoord op vraag 2 komt afstandelijk en theoretisch over.
Kan je het vanuit je eigen ervaring opnieuw verwoorden?

[paulus1961]

Als ik het teruglees kan ik dat alleen maar bevestigen....de eigen ervaring volgt

[paulus1961]

Hallo Patrick,
Het antwoord op je vraag;

Leg vanuit eigen ervaring gedetailleerd uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?


Ik heb altijd gedacht dat Ik geboren ben met een specifiek uniek karakter, dat ik specifieke emoties, eigenschappen, kenmerken heb die mij anders maken dan de rest. Zo ben ik nou eenmaal…
Ik heb van jongs af aan een zwaar verantwoordelijkheid ervaren dat ik de juiste keuzes moest maken in het leven. Als ik door mijn omgeving positief werd bevestigd had IK het goed gedaan maar andersom als ik negatief werd bevestigd voelde ik dat alsof ik gefaald had. Door mijn katholieke opvoeding past ook wel het woord ‘schuldig’…dit dekt meer de zwaarte die ik daarin heb ervaren.
Ik dacht dat ik dus goede of foute keuzes kon maken en daarin zelf kon bepalen.
Er waren in mijn ogen ook mensen die ‘altijd’ de juiste keuzes leken te maken dus als ik maar goed mijn best zou doen kon IK dat ook.
Ik dacht dus een afgescheiden zelf te zijn, met een bepaald zelfbeeld opgebouwd van mijn zgn. specifieke emoties, eigenschappen, gedachten, overtuigingen, etc. Een ik die vrij is om te kiezen en daar zelf verantwoordelijk voor is.

Wanneer deze illusie precies begint weet ik niet maar ik kan me voorstellen dat ik als vrucht in de baarmoeder volledige eenheid en verbondenheid heb ervaren. Mijn navelstreng was verbonden met mijn moeder. Na de geboorte werd deze doorgeknipt en kwam mijn ademhaling op gang. Toen ik het lichaam van mijn moeder niet meer voelde heb ik wellicht de eerste onbewuste ervaring van gescheidenheid gehad.
Ik had nog toen geen Ik besef, geen denken en ook nog geen geheugen. Mijn Ik besef is volgens mij na een paar jaar ontstaan en met mijn denken en geheugen is het verhaal begonnen van Ik die van de rest is gescheiden. Met mijn aangeleerde tijdsbesef ervaringen van nu, straks, later, nog even wachten…kwam er een verleden en een toekomst in mijn verhaal. Ik kan me voorstellen dat ik gedreven door die ‘eerdere’ eenheidservaring en het knagende afgescheiden gevoel onbewust op zoek ben gegaan in de tijd naar de Eenheid waar ik vandaan ben gekomen.

Ik ben dit gaan zoeken in de buitenwereld, in het krijgen van bevestiging, positieve aandacht,knuffels, etc. maar ook’ het erbij willen horen’, ‘beste’ vriendschappen, vriendinnetjes, opleiding, werk, status, etc. het krijgen, kopen van speelgoed of later gadgets, veel geld verdienen, mooi huis, relaties, etc. als ik het eenmaal zou ‘hebben’ dan…..
Mid-twintig ben ik mezelf meer gaan verdiepen in psychologie, astrologie, handlezen, tarotkaart leggen en door de jaren heen meer en meer de spirituele kant op. Als Ik het eenmaal ‘weet’ dan ….. Daarna emotioneel lichaamswerk, Innerlijk kindwerk, individuele therapie, etc. Als mijn oude pijn geheeld is en ik weer alles kan ‘voelen’ dan……..

Wat ik niet zag (en ook niet kon zien )is dat ik niet gelukkig ‘kan worden’.
Het is een soort vergiet wat steeds volgegooid moet worden met steeds weer iets anders, beters, mooier, etc. om zichzelf in stand te houden.

[Patrick]

Dank je voor dit duidelijk antwoord.
Ik heb geen vragen meer.

Je krijgt nog een Private Message met verdere informatie.