Nee, in geen enkele vorm. als je een baby ziet, zie je in de oogjes nog geen soort van identiteit, hij/zij kijkt nog frank en vrij de wereld in en laat alles gewoon gebeuren. maar als hij dan drie jaar wordt, is er al veel verandert. hij gaat ""ik"" zeggen en gaat zichzelf los voelen van de buitenwereld. Jammer eigenlijk....Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Marg ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
Het afgescheiden zelf voelt zich anders dan anderen; kijk weer naar het kleine kind, hij leert al snel dat hij anders is dan zijn zusje, in spelletjes wordt de rivaliteit tussen kinderen geboren, de twee-eenheid wordt kinderen aangeleerd, hij was er eerst niet. Ik zie het in mijn kleinkinderen terug, het onbevangen gezichtje van het kleine kind, dat nog spontaan alles doet en zegt en het oudere kind dat zich afvraagt of hij het wel goed doet, of iets wel fatsoenlijk is, of hij wel lief gevonden wordt. Wat een nodeloos verdriet!Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
reeds beantwoord.Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
tja...Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
ik zou beginnen met de vraag, hoe weet je zeker dat er een ik is, waar kun je die vinden? misschien zou ik een klein oefeningetje met diegene doen. Maar ik zou ook zeker benadrukken wat een bevrijding het is om te zien hoe het werkelijk is, als je het doorziet.
het was voor mij nogal een hobbel om te weten wat direct waarnemen precies is. daar struikelde ik steeds over. maar toen dat helder werd was het gauw klaar. ik zag de boom met de blaadjes in het bos en opeens zag ik mezelf een met die boom en zag dat hij er ook niets aan deed om zijn blaadjes te laten wapperen. Dat ging vanzelf. en toen zat de bal in het doel.Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of
gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
Daar moet ik wel bij opmerken dat die bal er al een tijdje klaar voor was, het was een schot voor open doel.
keuzes, vrije wil en controle, drie begrippen, die ontstaan in de mind. Dingen gaan vanzelf, er zijn veel theorieen over hoe dat dan gaat maar dat zijn ook weer denkdingetjes, misschien raken we er ooit aan , maar er zijn nu alleen nog maar dingen die gaan, je denkt dat je naar de supermarkt loopt om boodschappen te doen, maar dat gaat vanzelf, niemand stuurt dat proces. je bent er ook eigenlijk niet verantwoordelijk voor of je thuis komt met boodschappen, voor hetzelfde geld zit je in plaats van in de supermarkt bij een vriendin aan de wijn. nou, dat is dan zo.Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je
verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.
het is een lastige vraag over verantwoordelijkheid, voor een weldenkend mens, die alles heel goed wil doen, kun je toch niet zomaar alles laten gaan. Ik denk dat je alles kunt terugvoeren op de vraag: wie is verantwoordelijk? dan ga je er vanuit dat er een iemand is, maar er is niemand, dus ook niemand, die verantwoordelijk is.
