Dag LunaM!
-......nog flink wat aannames…….
-Heb jij gezien wat er dan wel stuurt? Is er sprake van "sturing" of is er eerder sprake van van "richting"?
Ik beschouw mezelf als taalgevoelig (aanname) maar kom erachter dat daar toch wat aan schort.
Nee ik heb niet gezien wat er stuurt. Ik wil dan je suggestie beamen dat er sprake is van richting maar welbeschouwd weet ik dat ook niet. Kan er ooit sprake zijn van geen richting vraag ik me dan af? Als er iets gebeurt wat volgens mij niet consequent in ‘de’ richting gaat dan concludeer ik impliciet dat er richting is maar aangezien ik die niet ken kan ik ook niet weten of iets niet in de goede richting gaat, kan zomaar zijn van wel.
-Dat je de puurheid die een kind bezit zou kunnen krijgen door het doorzien van de illusie is een aanname.
Wederom niet duidelijk geformuleerd. Ik bedoel dat ik het leven soms zou kunnen ervaren zoals een kind het ervaart. Ik snap dat het een aanname is en helemaal niet nodig. Ik probeer uit te drukken dat de versluieringen in de beleving wegvallen maar realiseer me meteen dat dat weer een aanname is. Ik ga terug naar je vraag.
-als er overgave is aan dat wat is en gebeurt, alsof de waarneming een toeschouwer is, gedachtes die handelingen niet toeëigenen aan een ik (gedachtes komen maar je had al gezien dat die niet worden gestuurd toch), wat gebeurd er dan?
Alsof de waarneming een toeschouwer is…… Je zegt niet: ‘de waarnemer’ valt me op en ik denk het te begrijpen. (ik sta ineens op en loop van mijn computer weg; geen voorbereidende gedachte, geen plan) Ik heb het weleens over de waarnemer en realiseer me dat in die entiteit toch iets van een ‘ik’ sluipt. Als er overgave is zijn er geen gedachten (aanname) slechts meegaan, opgaan in, zoals een kind in een spel. Noem het flow. Maar ik kan bijna niets schrijven zonder aannames te debiteren of uit herinnering te spreken wat niet veel beters oplevert vrees ik. (Er lopen hier twee verwarmingsmonteurs rond, als wervelwinden, om de verwarming te repareren. Enige sensaties in mijn maag. Ik blijf achter de computer zitten, stil, en kijk naar mijn handen, soms typend soms stil. Wat is? Ik lees terug. De mannen lopen op en neer en roepen. Het is buiten mij. Nee, ik heb gedachten over hun manier van werken, meningen, wensen. Toch wil ik er vanaf blijven.)
Er zijn gedachten kennelijk en ik heb het over een ik, de tendens is wel dingen te laten gebeuren. Er is stilzitten en gewaarzijn van wat zich afspeelt en aandient.
-Heaven on earth
Ja, snap ik, een beetje te jubelig. Wat ik probeer uit te drukken is dat wat zich ook aandient…… er wordt geleefd en niet gewenteld in oude shit. Niet zozeer dat alles rozengeur is maar dat het ervaren wordt zonder toevoegingen.
-Is er een verwachting dat het zo mooi wordt?
Nee, dus niet alleen maar mooi maar echt geleefd. Misschien ook weer een aanname. Ik wil alleen maar zeggen: alle toevoegingen weg.
-Kan niet, er wordt alleen maar gestroomd! Op de voorplecht van een zeilboot die voor de wind vaart, harde wind, kan je de krant lezen, het is windstil.
aanname volgens mij... het leven gaat door, met alles zijn ups en downs. Worstelingen zullen echt wel blijven, maar krijgen misschien wel een wat andere lading en betekenis.
Wat betekent verantwoordelijkheid nemen? Er wordt meegegaan en geen verantwoordelijkheid gevoeld, want dan is er niemand die voelt.
Nieuwsbrief advaitacentrum.nl (
https://www.advaitacentrum.nl/index.php ... 0&catid=41) van december. Staat nog niet op de site, stuur link als hij er op staat.
-Het zijn de remmen op je proces om te kijken naar wat werkelijk is!
Ik heb overtuigingen en weet niet of ik ze altijd in het vizier heb.
-Het klinkt goed maar ook alsof je hem nog niet helemaal leeft, meer een denken over.
Daar ben ik ook bang voor, dat het een mentaal proces is bij mij.
-Zou je een moeilijk moment kunnen bekijken de komende tijd? Ergens waarin er lijden wordt geobserveerd? Beschrijf deze situatie zo gedetailleerd als voor jou toelaatbaar is. Dan kunnen we daar samen naar kijken.
Ben bezig met verbouwen en wordt af en toe geholpen door iemand die ik betaal. Hij komt, ik vraag om bepaalde dingen te doen en op een bepaalde manier te werken, structuur te handhaven, en in mijn beleving worden die verzoeken stelselmatig terzijde geschoven en moeten bevochten worden. Afspraken worden door hem gezien als een soort richtlijnen. Steeds opnieuw moet ik beargumenteren waarom ik iets wil en de vraag: waarom is dat zo belangrijk?, beantwoorden.
We beschouwen beiden onszelf als spiritueel ‘angehaucht’ en hebben allebei interesse in Advaita en hebben beide iets met de lessen van Douwe Tiemersma.
Gisteren werd ik boos omdat bepaalde dingen niet gedaan waren en ik voor andere zaken stevig had moeten lobbyen terwijl hij bezig ging met andere werkzaamheden waarvan ik aanneem dat die hem meer bevrediging schonken. Ik vroeg waarom dat steeds zo moest lopen en hij voelde zich een lijfeigene en niet gelijkwaardig behandeld.
Het liep tegen het einde van de dag, hij zou mee eten en naar huis gaan om de volgende week pas terug te komen. Ik raakte steeds meer in mijzelf gekeerd, had moeite om hem aan te zien en trok me steeds meer terug. Op het laatst kon ik slechts met grote moeite fatsoenlijk reageren en na zijn vertrek was ik zo in mezelf opgesloten dat ik ook geen communicatie wilde met mijn vrouw. Ik ging bier drinken, ½ ltr Guinness terwijl ik normaal niet drink, en emo-eten. Ik ken dat gedrag van mezelf maar het is redelijk lang geleden. In tegenstelling tot voorheen was ik vanmorgen weer redelijk aanspreekbaar overzag mijn gedrag en gevoel van teleurstelling daarover. Op het moment zelf kon ik het niet keren. (Bovenstaande betreft woensdag onderstaand vanochtend.)
Gister weer alcohol vanochtend chagrijnig, mijn vrouw onderbreekt mijn routine bij het ontbijt en ik reageer gesloten en krijg spijt en vind een en ander van mezelf.
-Maar je kan ook gewoon zitten en om je heen kijken en ervaren! Het autootje stopt niet, botst niet, als jij niets doet!
Mooie metafoor. Laat je ‘ik’ erbuiten en alles gaat zoals het moet gaan. Hoe kan iets zo eenvoudigs toch zo moeilijk zijn?
-Ja, lastig he! Toch zijn verantwoordelijk gedragen en IK niet aan elkaar verbonden. Dit is de aard van de mens. In principe zijn we tot nu toe, lijkt het, geprogrammeerd in onze natuur om verantwoordelijkheid te nemen (tot een bepaalde hoogte want kijk eens naar wat we met de aarde aan het doen zijn...).
En wie, en waarom, heeft in godsnaam de erfzonde bedacht die schuldgevoel in de wereld bracht waardoor het ‘ik’ vond vanalles te moeten doen?
-Kiest het een richting Louis?
Er is een richting. De zwaartekracht doet zijn werk. Welbeschouwd is het poneren van iets als de zwaartekracht eigenlijk niet meer dan een beschrijving van wat we zien.
-Is het stroompje eigenlijk afgescheiden van de rest van het water?
Het stroompje is de rest van het water en omgekeerd.
-Of van de rotsen waar het overheen stroomt? Afgescheiden van het landschap waar het doorheen glijd?
Nee niet afgescheiden, het is wel te onderscheiden van die andere zaken.
-Of is het dezelfde "entiteit" elk moment?
Het stroompje is steeds dezelfde entiteit, waar en wanneer ook, alleen de vorm verandert, kan veranderen.
-Of is het meer het product van het weer, het oneindige schouwspel van de natuur, eeuwig bewegend, veranderend?
Ja. Ik begrijp de ‘of’ niet, alsof er sprake is van een tegenstelling. Begrijp ik het woord entiteit verkeerd? Iets dat een bestaan heeft.
-1. En jij Louis, kan je ergens zien dat je autonoom beslissingen maakt in het leven?
Ik maak geen enkele beslissing die los staat van omstandigheden.Ik ben aan het verbouwen en neem voortdurend beslissingen, vaak lijken ze op enig moment verkeerd en pakken alsnog goed uit. Ik neem er geen credit voor want het komt niet door mij.
- Iets kan kiezen wat niet het product is van alle elementen samen, bestaan er situaties die geen onderdeel zijn van het grotere geheel van "the flow"?
Nee die bestaan er niet, alles hangt met alles samen.
-2. Kan je een alledaagse beslissing observeren? Bijvoorbeeld wat je aan zal doen in de morgen.
of wat je wilt eten voor lunch. Beschrijf wat er gebeurd. Er zijn omgevingsfactoren, interne factoren, natuur, opvoeding, maar waar komen de ogenschijnlijk autonomen beslissingen eigenlijk vandaan? Wat heeft daar allemaal invloed op?
Er wordt helemaal niets besloten lijkt het. Dat klinkt ook wel straf. Het een volgt op het ander. Er komt iets op en dat gebeurt en tijdens die handeling doe ik iets anders en maak dan de eerste handeling af. Ziet er niet uit als chaotisch maar welbeschouwd wel. Die 2e handeling kent geen voornemen, gebeurt gewoon en is voorbij en dan realisatie dat dat zo is. Wat het woord autonoom hier betekent weet ik niet goed maar het lijkt niet ogenschijnlijk autonoom in ieder geval lijkt het alsof ik er niets mee te maken heb. Gister in het verkeer, ik reed auto, een onverwachte situatie en mijn reactie zo snel dat ik achteraf dacht: waar kwam die vandaan? De omgevingsfactor was iemand die ietwat ondoordacht overstak. Ik weet niet wat daar allemaal invloed op heeft, ik kan ook vragen: wat heeft er allemaal geen invloed op en dan denk ik: niets
Nature vs. nurture: wat is dat voor onderscheid? Bestaat dat wel?
-Kan je ergens een autonome entiteit vinden die de keuzes maakt, de verantwoordelijkheid neemt, de beslissingen maakt?
Nee dus. Als ik naar alledaagse beslissingen kijk dan zijn ze al genomen voordat ze in mijn bewustzijn zijn, het lijkt alsof de handeling er eerder is en ik er achteraan kom met het idee dat ik het kennelijk besloten heb. Bij grote beslissingen maak ik rijtjes van voor en tegen en die neigen naar even lang te blijven en uiteindelijk doe ik dan iets waarvan ik in de regel niet het gevoel heb dat dat weloverwogen gebaseerd is op mijn rijtjes. Heel deze gedachtegang is achteraf. Doet me erg aan Alan Watts denken.
-3. Is er iets te vinden waarvoor LOUIS verantwoordelijk is? En zo ja, waar ben je dan verantwoordelijk voor?
Zo voort redenerend is er niets te vinden, lastig is dat ik een mantra heb die zegt: als de dingen goed gaan dan heb je geluk en als ze verkeerd gaan ben je een stomkop. Dit wordt natuurlijk een ‘verhaal’.
Als ik kleine ‘beslissingen’ zie als niet door Louis genomen dan moet dat ook voor grote gelden lijkt me.
-Is het zo wat meer helder?
Wat ik zie is dat ik mijn ervaringen ‘doe’. Of moet ik zeggen: de waarneming is dat mijn ervaringen gedaan worden, niet onlosmakelijk vastzitten aan of een noodzakelijk gevolg zijn van omstandigheden. Gelijke omstandigheden (bestaan die) resulteren op verschillende momenten in verschillende ervaringen.
-Hoe komt een plan tot stand? Wat zijn de ingredienten die nodig zijn om een plan te maken. Denk aan het gaan maken van de avondmaaltijd. Er is niets in huis. Beschrijf eens, wat komt er bij kijken voor er een bord met eten voor je staat?
Ik kook vandaag. Wat? Is er trek in iets speciaals? Hoe wordt het klaargemaakt? Wat is er nodig? Is het er? Indien niet: waar is het te koop? Nu boodschappen doen? Fiets of auto? Werkwijze koken? Volgorde? Tafel dekken, opscheppen en huisgenoot roepen. Een willekeurige greep uit wat er moet gebeuren om een bord eten op tafel te krijgen. Maar wel bedacht want ik kook niet zo vaak. En als ik het doe dan stel ik die vragen niet, ik begin en al gaandeweg reageer ‘ik’ op wat is: oh, dit is er niet dan pak ik iets anders.
Wat zijn nou de ingrediënten? De hele situatie, ik kan het niet anders zien.
-Misschien heeft bovenstaande oefening wat opheldering gegeven?
Zoveel handelingen en zoveel beslissingen voor een maaltijd en de meeste gaan automatisch. Wellicht omdat ze vaker zijn gedaan maar ook omdat het lijkt alsof er een grote vanzelfsprekendheid in zit. Genoeg zout? Proeven en weten. En die beslissingen die niet automatisch gaan? Die gaan ook automatisch of ben ik nou naar de ‘oplossing’ aan het toe schrijven? De gedachte komt nu bij me op dat ik zometeen ga afwassen en ik weet dat als het zometeen is dat ik wellicht iets anders ga doen, die gedachte is zinloos wat dat betreft. het resultaat is wel dat ik hem betitel als voornemen en niet uitvoeren een reprimande van en voor mezelf oplevert. Allemaal overbodig gedoe, het lijkt wel op een blauwdruk maken voor het leven en daar dan… ja wat? Dit is de blauwdruk!
Groet Louis
