Klaar?

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Klaar?

Postby BoBo10 » Fri Aug 20, 2021 10:38 am

LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
The "self" is an imaginary viewpoint. While there is already a reality the idea of a separate "real self" is inherently grotesque and impossible.

What are you looking for at LU?
I experienced a shift a year ago. But still there is seeking. Peace is there but something nags, is not complete. The stone has not been removed completely from the shoe, although it is much smaller now, and walking is mostly very nice nowadays.
When I look inside not always I become this beautifull emptiness. The illusion of a "me", the strong conviction of a central watcher and doer, although it disappears the moment I pay attention, still persists most of the time. That puzzles me. Will it wear off by just ignoring it or do I have to see something more precise?

What do you expect from a guided conversation?
Clarifying what needs clarifying, help in determining what is the case here. Experience in these processes. Honesty. Patience... Seeing what I overlooked - if I did. A basic supportive attitude is in itself a mighty support. Whatever he/she thinks is needed is welcome and will be seriously considered.

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?
That is a story of 50 years... Spiritual longing since I was 16. Has always been an important theme in my life. Last period: 8 years ago, after a big trauma I seriousely started meditation again. Since then I meditate twice a day 30-45'. I was first drawn to Buddhism, then to Advaita. After a year or so life improved slowly but substantially. And kept improving. Last 2 years Ramana-style meditation. Not "who am I?" because that presupposes an "I" and I could not find that in the meditation. More inquiry into "what is truly here now?" A year ago, after intens reading of the book Gateless Gatecrashers it suddenly became very clear that all thought is inherently empty. Since then there is a growing sense of peace, deep stillness, joy, connectedness with everything and the strange knowing that whatever happens, I am safe. Although I still am the same person with all characteristic traits and faults it is not that important anymore. It's becoming clear peace is possible. Laughing comes from the belly. Nothing has changed but everthing changed. And although in one sense nothing is really needed anymore, at the same time I am extremely motivated to follow this path, more motivated than ever before for anything.

On a scale from 1 to 10, how willing are you to question any currently held beliefs about 'self?
10

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Sun Aug 22, 2021 11:14 am

Dag Bobo,

LU's focuspunt is 'geen zelf' en het lijkt er op dat je dit doorzien hebt maar we kunnen wat uitwisselen hierover als je wilt?

Groet,
willem

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Mon Aug 23, 2021 2:05 pm

Ja Willem, dat lijkt me prima. Fijn dat je - zo snel - reageert trouwens. Alles hierover is in me aan het schuiven de laatste tijd, er is weer iets aan het veranderen en er is wat verwarring. Iemand die meekijkt zou heel fijn zijn.

Ik ga het proberen te beschrijven hieronder.
De laatste weken ben ik in meditatie en door de dag heen intensief aan het kijken naar, zoals ik dat voor mezelf formuleer, "dat-wat-is". Het lijkt dat er 2 standpunten bestaan om het bestaan in waar te nemen. De eerste is wat (naar ik aanneem) LU noemt de directe ervarings-modus. Hierin worden dingen in het nu en direct waargenomen en meer niet. Het bestaan blijkt dan te bestaan uit zintuigelijke indrukken, vaak ook heel simpel: licht, geluid, druk en iets ingewikkelder: vormen, woorden, handelingen, etc. En gedachten of gevoelens. Als ik echt oplet lijkt het wel of het indrukken sneeuwt. Alles komt en gaat ook weer, meestal zonder een spoor achter te laten. Soms duurt het langer, bij gevoel b.v., maar ook dat duurt niet lang. Het is heerlijk ruim, rustig en vredig. Er is geen onderscheid tussen wat er in of met mij en in of met de rest van de wereld gebeurt want er zijn geen oordelen, er wordt geen scheiding aangelegd. De dingen gebeuren gewoon.
De tweede modus is de "ego-modus". In te schakelen door met enige nadruk "ik, ik, ik" te denken of zoiets. Daarin lijk ik het centrum van een van mij losstaande wereld met losse, harde dingen. Ik raak gespannen, het is benauwd, het is ook angstig want alles staat los van me en kan me bedreigen. Ik wordt ook heel machteloos boos om alle onrecht die ik op de wereld waarneem etc. Dit vond ik heel erg lang gewoon. Pfff.
Deze laatste staat lijkt nu vooral overbodig, hij voegt niets toe aan wat er gaande is. Wel gedoe en spanning.

Als ik naar binnen kijk en mezelf afvraag of er een "ik" is, dat is dat niet te vinden. Kijk ik echter naar de inhoud van mijn overtuigingen over mijzelf, dan voel ik een heel aanwezige "ik". Volstrekt overtuigd van mijn bestaan, mijn naam, mijn verleden, de hele riedel aan etiketten en identificaties. Kijk ik onmiddellijk daarop weer naar wat ik nu ervaar, dan is er alleen maar weer dit-hier, in alle rust en weidsheid, zonder die "ik" waar ik zoeven zo overtuigd van was. Dat is een rare tegenstelling.

Ik heb hier twee dingen over ontdekt:
De eerste is dat het sterke gevoel van bestaan (sterker dan vroeger) in zichzelf onpersoonlijk is. Het gevoel van bestaan, van "zijn", ervaar ik ook (sterker dan vroeger) bij de dingen om mij heen. In die zin voel ik alles om mij heen ook vaak als "ik". Ik kijk naar iets of iemand en heb de waarneming dat ik naar mezelf kijk. Niet uit te leggen eigenlijk.
Een tweede is dat die overtuiging van "ik" zich ook afspeelt in de ruimte van de directe ervaring. Het is gewoon ook iets dat gebeurt en ik hoef er niets mee. Misschien slijt het vanzelf weg als ik het geen energie geef. Dat merk ik ook aan andere dingen. Ik heb de indruk dat een overtuiging een gedachte is die door mijn geest bestempeld is als "waar". Maar het is maar een gedachte tenslotte. Maar dit is wel een hele sterke.
Het is echter heel raar om te merken dat er een sterke overtuiging is van "ik" terwijl het volstrekt helder is dat een dergelijk construct onmogelijk is en in de ervaring ook niet aanwezig is.

Wat vind je hiervan?

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Mon Aug 23, 2021 11:38 pm

Dag Bobo,

Dank voor je toelichting, LU is, zoals je weet, een forum om 'geen-zelf' te (door)zien, en wil zich daartoe ook beperken voor zo ver ik de regels ken. Maar ik jouw geval geef je twijfel aan. Ik stel voor dat ik kort reageer, in grote lijnen, op jouw schrijven (van uit mijn perspectief), en we naar de hand daarvan zien of er behoefte is om geen-zelf nog eens nader te onderzoeken samen.

Het is alleszins begrijpelijk en normaal dat als 't ik als losstaande entiteit doorzien is, je niet ineens in een permanente staat van 'stilte' verkeerd, happy long life after. Realistischer als begin, van een verschuiving van perspectief, van uit een imaginair afgescheiden individu naar meer transparant, lucide, 'awake' of hoe je het zou willen noemen. Dat is een proces, decennia van conditionering schud je doorgaans niet in één keer af.

Nu zijn er wel verschillende manieren waarop hier naar gekeken wordt. Eén is zoals je ook schreef als ik je goed interpreteer, dat je momenten/periodes van twijfel en onrust, ook leert zien/ervaren als uitdrukking in/als bewustzijn (even zo geformuleerd). Alles IS, inclusief, zonder afkeuring of commentaar.
Echter het 'gevaar' kan zijn dat we iets té gemakkelijk de aandacht verleggen, en bijvoorbeeld negatieve emoties onder het advaita tapijt vegen onder de noemer 'spiritualiteit'. De advaita-shuffle of spiritual by-passing wordt dit ook wel genoemd dacht ik; 'awareness' als vervangend middel voor afleiding. (overigens totaal niet aan jou persoonlijk gericht hoor).

Een andere benadering is dat je negatieve/verkrampende emoties/gedachtes juist verwelkomt omdat ze kunnen duiden op oude overtuigingen (onbewust), die jou niet meer dienen. Door dit in bewustzijn te zien kunnen ze transparanter worden en ruimte maken voor een nieuwe koers, etc.

Dus dat ik-gedachten/gevoelens de kop op steken is volledig normaal en inderdaad kunnen dit soort sensaties en belevingen sterker worden. Zoals je bezig bent lijkt me prima, nader bekijken en het verleggen van aandacht, van ik-gericht, verkrampend, naar directe ervaring, open bewustzijn, is een prima practise volgens mij.

Anyhow, bovenstaande even als persoonlijke reactie.
Het is echter heel raar om te merken dat er een sterke overtuiging is van "ik" terwijl het volstrekt helder is dat een dergelijk construct onmogelijk is en in de ervaring ook niet aanwezig is.
Dat zou inderdaad mijn vraag zijn, 1: is het doorzien op een conceptueel niveau?
Of 2: op het moment dat jij je aandacht verlegt, van gedachten naar directe ervaring/de ruimte waarin alles verschijnt; zijn er dan nog vragen/twijfels of gewoonweg 'aanwezigheid' met wat is...

Mijn indruk is het laatste maar laat weten als je nog gezamenlijk zou willen kijken of 'ik' daadwerkelijk is doorzien.

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Tue Aug 24, 2021 8:28 pm

Hallo Willem,

Dank voor je uitgebreide reactie. Het is ontroerend als een onbekende je vriend blijkt te zijn.

Misschien is het goed om eerst maar op je vragen onderaan je reactie in te gaan:
1. Doorzien is er ook op een conceptueel niveau, maar het is vooral een ervaring. Een ervaring van puur bestaan. Van bestaan zonder toegevoegd gedoe. Ruimte. Oordeelloosheid. Vrede. Nu.
2. Er is dan louter aanwezigheid. En niemand die daar wat van vind. En dat is dan wonderlijk genoeg heel fijn.

Ik schreef al eerder dat er een proces gaande was. Vermoedelijk is dat toch de spil dus daarover onderstaande:
Een jaar geleden was er soort shift, dat schreef ik al. Vanaf dat moment waren dingen echt veel ontspannener en vrijer. Maar er bleef iets knellen, het was niet helemaal af. Dus ik zocht iets. Ik veranderde de meditatie-vorm. Dat was goed, het ging nu meer waar het echt over ging, het werd echt onderzoek.
Een maand geleden ben ik toen begonnen om de hele dag door non-stop aandacht te schenken. Niet aan de dingen, maar aan bewustzijn zelf. Wie kijkt er? Of is er alleen kijken? Wat is hier de waarheid? Kan er puur waargenomen worden? En geen antwoorden te geven. Meditatie ging zo non-stop de hele dag door. Ik heb hier mezelf echt aan gegeven (op een gegeven moment vroeg ik me als ik 's nachts naar de wc ging nog af wie er hier dacht slaapdronken door de gang te lopen...)
En in de gebruikelijke meditatietijd ben ik een Djochzen-methode gaan doen: Eerst naar het pure stille gewaarzijn gaan en daarna het "ik" krachtig oproepen. Dat was echt heftig, er kwam veel pijn en spanning en trillen en angst etc. En daar dan steeds heel helder bij zijn en naar kijken en wachten tot het ontspant. En dan weer een rondje. Na een paar dagen werden de ervaringen minder heftig, na een week kreeg ik het ego eigenlijk niet goed meer opgeroepen.
Grappig dat je een dergelijke benadering in je antwoord ook noemt.

Deze dingen zijn dus behoorlijk effectief gebleken. In hoog tempo verandert mijn ervaring van leven. Ik had het eerst niet goed in de gaten. En toen raakte ik wat in de war en ging ik hier hulp vragen - prima idee (en onmogelijk te doen voor mijn oude persoon: hulp vragen? Ik? Het idee). Nu zit ik een beetje in een raket voor "mijn" gevoel. Voor mijn geeststructuur is het niet altijd goed bij te houden, dat veroorzaakt verwarring. Zoals: Hoe kan ik nu zo sterk iets beleven dat volkomen gewoon is en er altijd al was? Of: uh, ik ben toch heel iemand anders dan deze supergelukkige man? Of: wat raar om zo leeg te zijn en tegelijk zo intens te leven.

Zo te zien heb ik dus gewoon wat aanpassingsproblemen.
Rustig aan en gewoon doorgaan lijkt me.

Wat betreft de Advaita-shuffle: die is me bekend. Ik snap dat bovenstaande nogal positief klinkt maar ik probeer hier niet de positivo uit te hangen. Daar sta ik ook bepaald niet om bekend, eerder het omgekeerde... (roep mij als er een pretentie afgebroken dient te worden). De intense vreugde en vrijheid die me nu ten deel vallen zijn me nog nooit eerder in deze mate overkomen en ik ben er intens dankbaar voor. Zeker ook naar LU! En laat alles maar langs komen en ga niets vasthouden, dat heb ik van die verstandige boeddhisten geleerd.

Die ik-gedachten die de kop opsteken: inderdaad, oud gedoe. Bedankt wat je erover zegt. Het was/is vermoedelijk het napruttelen van iets waar ik niet meer in geloof. Dat kan niet, maar zoiets is het toch. Het wordt per dag minder.

Misschien zou het fijn zijn om met anderen in een vergelijkbare situatie uit te wisselen.

Je reactie hierop is uiteraard zeer welkom.

Bedankt!

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Wed Aug 25, 2021 9:35 pm

Dag Bobo,

Dank voor je schrijven, graag kom ik er morgen wat uitgebreider op terug, het was druk afgelopen dag hier.

En ja, rustig doorgaan, en tevens gegrond blijven, wandelen, tuinieren, met de hond uit of maaltijden bereiden, allemaal heel eenvoudige activiteiten die ons geaard houden (ook weer zonder daarmee te insinuatie dat 't daar aan zou ontbreken).

Ik reageer spoedig weer, groet.

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Thu Aug 26, 2021 11:18 pm

Hai,
Nog even terugkomend, ja dat is wellicht de kern, gaat de aandacht naar (ikgerichte)gedachten, objecten, of wat voor verschijningen ook, of keert het zich naar aandacht zelf; bewustzijn.
Ik ben wel bekend met Dzogchen maar niet specifiek die oefening die je beschrijft, mocht je een verwijzing of bron hebben ben ik benieuwd. Maar het is waar we 't over hebben inderdaad.
En gezien de intensiteit waarmee jij er mee bezig lijkt te zijn, verbaast het niet dat oude vanzelfsprekendheden zichzelf op lijken te heffen, niets is meer als het lijkt. Boeiend, verwonderlijk, maar misschien verwarrend ook soms.

Een (meditatie)leraar of meester zou wellicht fasen of stadia kunnen herkennen en advies geven, Maar dat zou ook een verlangen moeten zijn, als zo iemand al te vinden is. Ik kan slecht interpreteren van uit mijn beperkte begrip/ervaring.
Er zijn vast ook online mogelijkheden, ik weet dat Lama Lena wel persoonlijke adviezen geeft.
En natuurlijk diverse youtube kanalen, bijvoorbeeld Rupert Spira heeft een hele reeks, waarmee je op zoekwoord bepaalde thema's kunt vinden.
Misschien zou het fijn zijn om met anderen in een vergelijkbare situatie uit te wisselen.
Wat opkomt is dat je alsnog de eindvragen zou beantwoorden en dan toegang krijgt tot wat LU facebook-groepen. Alleen zijn die voor zo ver ik weet nu nauwelijks actief, je zou er weinig aan hebben. (mocht het anders zijn laat ik het nog weten).

En je kan natuurlijk een persoonlijk berichtje sturen via het forum maar ik ben totaal niet gekwalificeerd verder om zinnig advies te geven, (al zou ik wel willen natuurlijk : )

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Fri Aug 27, 2021 1:38 pm

Hallo Willem,

Bedankt voor je reactie. Ik zal er verderop op ingaan.
Ondertussen is het wat rustiger geworden allemaal hier, inderdaad veel gewandeld en gekookt (ik heb geen hond). Het is nu meer zo dat wat vroeger achtergrond was, het automatisch waarnemen van alles-wat-gebeurt, nu voorgrond is geworden. En wat vroeger voorgrond was, denken, angstjes, voornemens, alles vanuit het centrale vermoeiende perspectief van een "ik" die alles maar beoordeeld achtergrond is geworden. Af en toe komt er wat op vanuit die achtergrond maar dat gebeurt gewoon, het stoort de beleving niet. Wat een rust! Het geeft een constant stralend humeur. Maar dat is beter te hanteren dan eerst die verwarring en daarna de overborrelende extase van de afgelopen week. Ik voel me niet meer in een raket zitten. Ik voel me eerder een vogel die voor het eerst vliegt. Maar de vleugels zijn er, het komt goed.

Wat me toch steeds het meest verbaasd in dit alles is het besef dat er eigenlijk volstrekt niets veranderd is. Alleen een perspectiefverschuiving. En dat dat dan tegelijk alles is. "Dit" , dit volstrekt gewone maar tegelijk wonderbaarlijke universum was er altijd al, ik was alleen zo druk met "ik" zijn dat er weinig aandacht voor was.
Ik voel me thuis.

Wat betreft die Dzogchen-methode waar je naar vraagt. Binnen Dzochzen en Mahamudra is de geest als te onderzoeken object een wezenlijk gegeven. Zie bv gevestigde Tibetaanse leraren als Thrangu Rinpoche etc., zie https://rinpoche.com/. Heel veel publicaties hierover zijn gratis of bijna gratis te downloaden. Een zelfbenoemde Finse Dzochzen-leraar (welja) waar ik op Internet tegen aan ben gestruikeld heeft de methode die ik gebruikte ontwikkelt en er een -gratis te downloaden- boek over geschreven. Zie https://www.pemakobuddhism.com/114 Ik voel om een aantal redenen wat reserves naar de betreffende leraar maar de methode bleek onverwacht ontzettend effectief.
Rupert Spira ben ik zeer op gesteld en volg ik al jaren, ik ga ook steeds een avond erheen als hij in het land is, grappig dat je hem noemt. Lama Lena ken ik niet, ik zal gaan kijken.

Ik wil de eindvragen wel beantwoorden. Sowieso goed om dat te doen vanuit de huidige belevenis, kijken wat er opkomt. En misschien kan ik inderdaad contact leggen op de LU-fora. Wonderlijk dat LU-community niet zo actief schijnt te zijn. Ik ben erg enthousiast over de methode.

Ik wacht de vragen af.

Bedankt voor je tijd, aandacht en moeite!

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Sun Aug 29, 2021 12:29 am

Ik voel me eerder een vogel die voor het eerst vliegt. Maar de vleugels zijn er, het komt goed.
daar kwam misschien de opmerking over 'gronden' ( landen) vandaan, want vliegen op zich is niet het doel, iig niet van LU voor zo ver ik de doelstelling weet. Maar allerlei soorten beleving kunnen zeker voorbij komen na het doorzien van een illusionair, afgescheiden zelf.
Wat me toch steeds het meest verbaasd in dit alles is het besef dat er eigenlijk volstrekt niets veranderd is.
ja, de volgende quote duidt hier wellicht op:
Before, chop wood and carry water; after, chop wood and carry water.

Dank je voor de linken, de Finse 'lama' ken ik, evenzo mijn twijfels. En zijn methode zoals je beschrijft ken ik alleen van hem, vandaar was ik benieuwd of daar ook andere bronnen van zouden zijn.

Hier volgen de (formele) beginvragen/spelregels, en meteen daarna dan de eindvragen : )

  • Je post elke dag minstens een maal, al is het alleen maar om te laten weten dat je nog meedoet.
  • Ik ben geen (spirituele) leraar. Meer dan verwijzen kan ik niet doen. Jij kijkt totdat het 100% duidelijk is.
  • Antwoorden vereisen eenvoudige, ongekunstelde, eerlijke observatie. Er zijn geen goede of foute antwoorden.
  • Het beste zijn antwoorden vanuit de onmiddellijke ervaring (het artikel ken je wsl, anders zoek ik het voor je op) Uitgebreide analyses, mentale gymnastiek en filosofische verhandelingen houden de zaak alleen maar op
.
  • Zet alle filosofieën, leringen, overtuigingen opzij gedurende dit onderzoek. Bezoek geen satsangs, ook niet op youtube. Als je aan meditatie of yoga doet, kun je daar gerust mee doorgaan.
Met akkoord van bovenstaande meteen door naar de eindvragen hieronder. Gewoon vanuit je zelf zonder 'spiritueel correct' te willen zijn, dan kijken we, evt. met een paar gidsen, of er mogelijk nog wat onduidelijk kan zijn, of niet. Beide prima.

• Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Johanna ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?

• Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?

• Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?

• Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?

• Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of
gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?

• Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je
verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

Fijne zondag!

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Mon Aug 30, 2021 11:35 am

Hallo,

Wat de beginvragen betreft: gaan we doen :-) !
Hebben we gedaan.

Antwoorden op de eindvragen zoals ze nu opkomen:
Bestaat er ergens zoiets als een losstaande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, Johanna ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
Nee, die bestaat niet en heeft ook nooit bestaan. Een onzinnig idee.
Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
De illusie van het "ik" wordt gecreëerd door het constant vertellen van een verhaal. Bij alles wat gebeurt, wordt een "ik" aan de ervaring vastgeknoopt die datgene zou meemaken of veroorzaken. Die "ik" krijgt zo een schijn van echtheid. En wordt een vaste overtuiging waar vanuit wordt gegaan.
Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
Weids, rustig, er is heel veel spanning weggevallen. Verder verbonden met alles, vredig, sprankelend, levend. Maar dit alles was er altijd al, dat is de grap, het werd alleen niet waargenomen omdat dat niet-bestaande "ik" het schijnbare centrum van de ervaring was.
Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
Ik weet niet of dat kan. Toen ik het laatst een keer een beetje probeerde, werd ik aangekeken of ik volledig van het padje was. Iemand zou er echt naar moeten vragen. Geloof in het "ik" gaat over overleving en identiteit en is volslagen irrationeel, dus redelijkheid gaat niet werken behalve bij zeer redelijke mensen.
Mijn neiging zou zijn om te zeggen: Ik heb slecht nieuws en goed nieuws. Het slechte nieuws is: Je bestaat niet. Het goede is: Je bent alles.
Ik ga hier zelf enorm blij van schateren maar ik vrees dat ik de enige zou zijn. Als er iemand wél lacht kan ik daarmee wel een gesprek beginnen vermoed ik.
Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of
gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
Ruim een jaar geleden werd bij het zeer intens lezen van het boek "Gateless Gatecrashers" plotseling volslagen helder dat alle gedachten in essentie leeg zijn. Daarna werd het leven steeds lichter en fijner en maakte ik me steeds minder druk over wat ik van alles vond etc. Er was verbazing over de vreugde en de vrijheid die er was, maar het werd niet gekoppeld aan het wegvallen van het "ik". Dat laatste werd een paar weken geleden heel duidelijk, toen het "ik" na een meditatie volstrekt niet meer gevonden kon worden. Er ontstond tijdelijk wat verwarring, b.v. of er geen "ik" meer was of dat alles "ik" was, maar dat loste op.
Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je
verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring
Keuzes, vrije wil, verantwoordelijkheid en controle zijn begrippen die voortkomen uit een manier van denken die illusoir is.
Antwoorden hierop zouden de onjuiste veronderstelling bevestigen. Maar als het moet: ik heb geen idee waarom dingen gebeuren. Niemand weet dat. Ik heb geen idee hoe dingen werken. Niemand weet dat.
Er zijn helemaal geen personen die dingen doen of die ergens verantwoordelijk voor zijn. Het bestaan is één wonderbaarlijke spontane beweging.
Op "huiselijk" niveau doe "ik" gewoon mijn ding, met alle keuzes en verantwoordelijkheden van dien. Zelfs (deels) met bijbehorende gedachten en gevoelens - al zijn die veel vluchtiger. Maar het gaat allemaal vanzelf, het is allemaal één beweging. Dat was het natuurlijk altijd al, maar die ervaring is nu voorgrond geworden, de rest is achtergrond.
Pffff, wat een opluchting.

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Mon Aug 30, 2021 10:31 pm

Dank je wel Bobo,

voor je antwoorden, leuk.
Ik heb ze even voorgelegd in FB-groep van Nederlandstalige gidsen, of nog iemand vragen of commentaar heeft.
Zodra er wat reacties zijn kom ik bij je terug.

Tot gauw, groet!

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Wed Sep 01, 2021 12:02 pm

Dag Bobo,

Dank je nogmaals voor je antwoorden, er zijn geen aanvullende vragen of twijfels over jouw doorzien van 't 'ik'.

't Hoog en laag vliegen, ik-belevingen en wat al niet is totaal begrijpelijk en normaal, al doorleeft ieder zulke processen weer op 'n eigen manier.

Praktisch; de admin zal deze draad verplaatsen naar 'archives', en dan ontvang jij per e-mail een of een paar linken naar facebook groepen.
Wellicht heb je ook belangstelling om zelf als gids jou inzicht over te brengen aan anderen, daartoe is ook een Engelstalige en wat minder actieve Nederlandstalige facebook groep.

Een personal message via het forum is natuurlijk ook helemaal prima mocht er wat opkomen.

Voor nu vast alle goeds op jouw 'padloze' pad!

Namasté _/|\_

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Wed Sep 01, 2021 1:17 pm

Hallo Willem,

Bedankt voor je aandacht en verhelderende opmerkingen. Dat was in deze overgangstijd steunend. De belangeloosheid van de begeleiding vind ik ook erg goed er in.
Ik (..) ga inderdaad eens op de Facebook-groepen kijken, contact met lotgenoten lijkt fijn.
Nogmaals bedankt!

BoBo

User avatar
guillermo
Posts: 87
Joined: Mon Sep 01, 2014 11:02 pm

Re: Klaar?

Postby guillermo » Thu Sep 02, 2021 10:25 am

Dag Bobo,

avec plaisir.
De belangeloosheid van de begeleiding vind ik ook erg goed er in.
Dat spreekt mij ook aan, deze opzet. En, ik-gedachten hebben doorgaans een 'contracting' karakter, een samentrekkende energie. Voorbij 'ik' daarentegen, is gevend, wil graag delen.
Je bent welkom als gids mocht die gedachte op een moment gaan resoneren.

Groet
willem

User avatar
BoBo10
Posts: 7
Joined: Fri Aug 20, 2021 10:36 am

Re: Klaar?

Postby BoBo10 » Thu Sep 02, 2021 10:33 am

Die gedachte resoneert zeker. Maar het lijkt nu goed om eerst maar eens te wennen aan de nieuwe situatie. Die overigens nog steeds verandert.
Geen idee hoe lang dat proces duurt. Daarna neem ik ws contact op. En ik ga ook eerst in die groepen kijken.
We spreken elkaar weer.

BoBo


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest