Ben jij dit verhaal ?
Nee, hoewel die identificatie vaak wel nog aanwezig is. Vooral als waarnemer. In rustmomenten of taken die alleen uitgevoerd worden wordt de identificatie steeds minder. Maar bij interactie met mensen en zeker bij stress, spanningen en negativiteit is deze sterk aanwezig. Bij ...

Vandaag waren er veel momenten van alleen puur ervaren zonder identificatie of waarnemer. Waarschijnlijk waren deze momenten er voorheen ook, alleen was ik me hiervan niet bewust. Maar als er negatieve gevoelens zijn is het toch nog lastig om er niet mee te identificeren. Dan is de waarnemer, het ...

Ik kan me heel goed vinden in deze filosofie. Er is alleen maar nu, er is altijd alleen maar nu. Het verleden en de toekomst is niet meer dan een gedachte. En toch zijn het niet alleen impulsen en omstandigheden, het is ook conditionering en ook een genenkwestie. Doordat Ricky veel leest over ...

Bestaat er waarnemen zonder dat wat waargenomen wordt?
Als de (ingebeelde) waarnemer waargenomen wordt is het ook één met het waarnemen.
Het kan dus geen op zichzelf staande entiteit zijn dat naar het waarnemen kijkt.
Dat is erg verhelderend, dankje. En er bestaat idd waarnemen zonder dat dit ...

Zoek de waarnemer. Kan je die ergens lokaliseren?
Deze bevindt zich ergens tussen de oren, achter de ogen, in de hersenen, gevoelsmatig. Nergens anders iig. Maar hoe goed ik ook zoek, echt vinden doe ik deze niet. Het is een gedachte, een gevoel, een hersenschim. Niet te vangen.
Door wat wordt de ...

en dan heel snel hierna volgt de gedachte dat ik dit observeer

Dit gebeurt in een bijna constante onopgemerkte flow waardoor er een waarnemer lijkt te zijn, die ik dan ben.

Ok, het ik gevoel bestaat alleen uit een gedachte. Er wordt iets geobserveerd, zien, horen, voelen enz. en dan heel snel hierna volgt de gedachte dat ik dit observeer. Eerst is er alleen het observeren. Die overgang is heel subtiel. Bijna onmerkbaar. Dat is hoe ik opga in het verhaal.

De gedachte dat iemand dit ervaart.
Kijk naar die gedachte. Is die werkelijk, heeft die macht? Hoe blijvend is die gedachte?

Die gedachte/dat gevoel is eigenlijk constant aanwezig, en lijkt gekoppeld aan het gevoel van zijn. Het heeft geen macht, het is puur observeren. Of het werkelijk is, is ...

Het bestaat uit het gevoel van bestaan/leven/zijn en de gedachte dat iemand dit ervaart (ik). Als ik opga in het verhaal is er ook een gevoel van eigenaarschap. Maar als ik dit besef valt dit weer weg.

Ik denk dat dat gevoel vertelt dat ik besta en ervaar.

Hoi Patrick,

Zou je de draad nog eens met mij op willen pakken?
Ik heb het gevoel dat ik er nu wel klaar voor ben.
De angst is weg. Er was geen "dark night of the soul". Dat was flauwekul, dramatisch gedoe...
Ik heb het gevoel dat ik er bijna ben, maar nog niet helemaal. Ik doorzie de illusie vaak ...

Ok, dankje!

Ik ben eens gaan googlen en kwam o.a. het volgende artikel tegen dat wel eens zou kunnen beschrijven waar ik op dit moment doorheen ga. Het lijkt er iig wel op.

http://www.drpokea.com/darknightsoul.html

Vergeet die laatste vraag maar, zo blijven we in kringetjes draaien :-)
Ik wil je bedanken voor je hulp en tijd die je voor me over hebt gehad. Ik heb echt veel gehad aan ons gesprek.
Ik denk dat ik het maar eens een beetje laat sudderen en rusten en het even laat bij de identiteit van de stille ...

Zo simpel voelt dat voor mij niet. Het blijft helemaal niet hetzelfde. Ja alles verloopt hetzelfde omdat het toch allemaal automatisch blijkt te gaan. Maar de invulling van mezelf is leeg, er blijft niks over. Het is een illusie. Dat wat ik dacht wat ik was blijkt een robot te zijn. En ik blijk ...

Ik volg je even niet.
Vraag je je af of ik mijn laatste bericht verzonnen heb?
Of vraag je je af of mijn denken de overhand heeft?

Verwachten kan ik niks maar ik hoop hier met hulp van jou uit te komen zodat ik verder kan.
Ik kan me goed voorstellen dat ik niet het allergemakkelijkste exemplaar ben.