begeleiding?

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

begeleiding?

Postby peterg » Sat Oct 06, 2012 1:32 pm

Hallo Damon Kanda,
Mijn naam is Peter, ik ben op dit forum 'gestuit' na het horen van een podcast van Patrick Kicken en Paul Smit (praten over bewustzijn). Ik ben 45 jaar en na een aantal jaren 'persoonlijke' ontwikkeling en 'spirituele' ontwikkeling ongeveer 1,5 jaar geleden in aanraking gekomen met non-dualiteit. Sindsdien brandt er een verlangen van binnen om de 'waarheid' te realiseren. En dat gaat met vallen en opstaan, afgelopen jaar een persoonlijke crisis, wat resulteerde in het 'lichter' worden van de 'ik', zo lijkt het...

Op intellectueel niveau begrijp ik het helemaal, alleen is er geen volledige realisatie van top tot teen. Het 'ik' gevoel in mijn lichaam en geest is nog steeds behoorlijk aanwezig...

Dus bij deze een hulpvraag voor begeleiding in dit proces.

dank en groet,

Peter

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Sun Oct 07, 2012 12:32 am

en ik heb mijn bericht gestuurd aan Damon Kanda maar ik heb niet een voorkeur voor een bepaalde gids. Ik wist nog niet goed hoe het allemaal werkte toen ik deze post deed...

Dus ik merk het wel...

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Sun Oct 07, 2012 5:23 pm

Dag Peter,

Bedankt voor je aanvraag.
Het lijkt me goed om samen op weg te gaan naar de Gate.

Allereerst hoor ik graag wat je verwacht te ervaren als je de waarheid hebt gerealiseerd.
Censureer jezelf niet, laat het maar komen, realistisch of niet, eerlijkheid naar jezelf is belangrijk in dit proces.

Uit je inleiding kan ik opmaken dat je hebt begrepen dat dit proces niet over intellectueel begrijpen gaat, maar over voelen en zien, dat is al een stap in de goede richting.

Ook vraag ik je om iedere dag contact te hebben.

Ik kijk uit naar onze samenwerking,

groeten,

Ronald

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Sun Oct 07, 2012 11:06 pm

Hallo Ronald,
Dank je wel voor je mail en de samenwerking. Ik sta open en ben bereid.
En direct een vraag waar ik goed over moet nadenken..
Wat verwacht ik te ervaren als ik de waarheid heb gerealiseerd? Ik zou het eigenlijk niet weten.
Mmm dat is niet waar bedenk ik me nu, als ik dieper ga komt er een antwoord merk ik.
Ik verwacht te kunnen 'zijn' met alles dat zich aandient, oftewel dat er geen weerstand meer is 'tegen de ervaring van het moment. Dat er geen 'ik' idee/gevoel meer is die 'fijne' ervaringen najaagt en vast wilt houden en 'nare' ervaringen afwijst. Dus alles wordt ervaren, gezien en gelaten zoals het is?

En op energetisch niveau een gevoel van openheid en ruimte in plaats van geslotenheid en kramp, die ik nu nog wel eens ervaar. Ook op dit moment...een energetische knoop in mijn buik.

En helderheid over wie of wat ik ben, een helder weten...of misschien wel een helder niet-weten omdat het een groot mysterie is?

Ik merk dat ik gewoon schrijf wat er nu in me opkomt, ben niet bezig of het een coherent, samenhangend verhaal is. Is dat ok voor jou?

Wat er verder nog binnenkomt nu is rust...vrij zijn van verlangen. Nu is er een verlangen, een onrust om het te weten en ik stel me voor dat dat dan stilvalt, er zullen best verlangens op lichamelijk niveau zijn (eten, sex, etc) maar ik bedoel meer het ego gestuurde verlangen dat een tekort wil opheffen. Na het realiseren van de waarheid stel ik me voor dat er geen tekort meer is dat moet worden opgeheven. Het is goed zoals het is, het is wat het is.

En als ik het teruglees nu kom ik weer uit bij me eerste antwoord....heb echt geen idee, ik probeer woorden te plakken op een gevoel dat diep in me zit, best moeilijk merk ik...

Om op je 2e vraag een antwoord te geven: daar ga ik absoluut voor, om iedere dag contact te hebben, ik kijk er naar uit!

Groet, Peter

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Sun Oct 07, 2012 11:22 pm

er komt plotseling een inzicht binnen, wil ik graag met je delen.
Ik schreef net dat ik verwacht niet meer die energetische kramp in mijn buik te hebben.
EN dat de sleutel ligt om die kramp NU gewoon te voelen, te zien en te laten zijn in plaats van er vanaf te willen!

Of sleutel, dat is niet helemaal juist uitgedrukt maar er komt direct, heel subtiel, een ik gedachte op die de kramp 'claimt' ('ik' heb kramp) en die er ook direct vanaf wil!

Dus als de waarheid is gerealiseerd zal er wellicht ook een enrgetische kramp in mijn buik zijn maar dat is dan geen probleem! Gewoon een energetische contractie o.i.d en that's it. Niemand die we vanaf wilt. Lijkt me heerlijk! :-)

Ga nu slapen, 0.21 inmiddels, leuk en zinvol om dit zo op te schrijven dus mijn dank is nu al groot.

Be well, Peter

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Mon Oct 08, 2012 9:02 am

Beste Peter,
Ik merk dat ik gewoon schrijf wat er nu in me opkomt, ben niet bezig of het een coherent, samenhangend verhaal is. Is dat ok voor jou?
Prima, je schrijft eerlijk en open, dat werkt het best.
Ik schreef net dat ik verwacht niet meer die energetische kramp in mijn buik te hebben.
EN dat de sleutel ligt om die kramp NU gewoon te voelen, te zien en te laten zijn in plaats van er vanaf te willen
Ja ,je wil juist dieper kijken in wat er echt gaande is, dus nu voelen wat er is, is de enige plek waar je vanuit kan gaan.
Of sleutel, dat is niet helemaal juist uitgedrukt maar er komt direct, heel subtiel, een ik
gedachte op die de kramp 'claimt' ('ik' heb kramp) en die er ook direct vanaf wil!
Juist goed gezien, het is de sleutel.
Het gevoel (de kramp) wordt gelabeld met de gedachte ik en dan lijkt er iemand te zijn die er belang bij heeft of de pijn er is of dat de pijn weggaat.

Is er werkelijk een ik in de kramp, of gebeurt het verkrampen vanzelf,gebaseerd op een oude conditionering?
Dus als de waarheid is gerealiseerd zal er wellicht ook een enrgetische kramp in mijn buik zijn maar dat is dan geen probleem! Gewoon een energetische contractie o.i.d en that's it. Niemand die we vanaf wilt. Lijkt me heerlijk! :-)
En zelfs als de wens opkomt dat de kramp weggaat is er dan een ik die dat wil ,of is het een opkomende gedachte/fantasie die gelabeld wordt met het woord ik.?

Als je een ik kunt vinden kun je me er dan een gedetailleerde omschrijving van geven?

Fijne dag,

Ronald

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Mon Oct 08, 2012 12:46 pm

Ha Ronald,

In de kramp die opkomt is er geen 'ik' te ontdekken, er is eerst alleen maar 'kramp'.
Alhoewel....'kramp' is een etiket, eigenlijk is er alleen maar een gevoel, een energetische werveling of zoiets in de buik. En daarna wordt er het etiketkje 'kramp' opgeplakt.

Wie doet dat eigenlijk, wie plakt er 'kramp' op?

Ik zou zeggen; dat doe 'ik' maar als ik dieper kijk is dat niet waar. Er is een gevoel, dan is er een gedachte 'dit is kramp' en erna de gedachte 'ik heb kramp'. Eigenlijk ontstaan die automatisch.

Dus in plaatst van 'ik' die iets doe lijkt het een proces, lijkt het te gebeuren...
gevoelens, gedachten die het 'kramp' noemen en gedachten die zeggen, fluisteren...'ik heb kramp'

ook in het er vanaf willen gebeurt eigenlijk hetzelfde....een gedachte, een wens om ervanaf te willen, dat ontstaat ook gewoon, en het labelen met 'ik' ook...

Dus een gedetaileerde omschrijving van de 'ik'....

mmm allereerst is het een gedachte, slechts een gedachte die komt en gaat, ik zie er weinig bestendigheid in.

en het 'ik' komt ook terug in het hele zelfbeeld dat ik er op nahoud....de rollen die ik uitoefen (zoon, vader, echtgenoot, collega, vriend etc) en ook de eigenschappen die ik bezit, een aantal 'feitelijkheden' - mijn leeftijd, naam, geslacht etc wat uiteindelijk allemaal constructen zijn
Dit alles is wat mij betreft verandelijk, niet bestendig en dus niet absoluut waar.
Dat zie ik heel helder.

Verder omschrijf ik mijn 'ik' ook als een gevoel, iets dat diep van binnen zit, een soort van zelfbesef (dit ben ik), een manier om het lichaam te onderhouden en te beschermen, iets dat onderscheid maakt tussen 'hier' en 'daar'.
Alhoewel, het onderscheid gebeurt vrnml in mijn gedachten maar het lijkt toch ook dat het in het lichaam gebeurt.

Deze 'ik' lijkt wel bestendig te zijn, iets dat ik al mijn hele leven voel en ervaar...

En als ik er NU naar kijk is het gewoon een gevoel dat ook weer gelabeld wordt merk ik...

Een gevoel en het label komt: het is een 'ik' gevoel en direct erna de identificatie (ik voel dat ik gevoel)

Interessant....als ik gewoon 'in het gevoel ga, zonder mentale omschrijving en het gevoel voel dan kan ik in de kern niets vinden....

Interessant...(inzicht nr 2...)

Heb een fijne dag,

Peter

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Mon Oct 08, 2012 6:25 pm

Dag Peter,
Goede observaties, mooie inzichten :-).
Ik zou zeggen; dat doe 'ik' maar als ik dieper kijk is dat niet waar. Er is een gevoel, dan is er een gedachte 'dit is kramp' en erna de gedachte 'ik heb kramp'. Eigenlijk ontstaan die automatisch.
Dus in plaatst van 'ik' die iets doe lijkt het een proces, lijkt het te gebeuren...
gevoelens, gedachten die het 'kramp' noemen en gedachten die zeggen, fluisteren...'ik heb kramp'
ook in het er vanaf willen gebeurt eigenlijk hetzelfde....een gedachte, een wens om ervanaf te willen, dat ontstaat ook gewoon, en het labelen met 'ik' ook...
Juist, heel goed gezien, het zijn een automatisch processen, niemand die iets doet, het leven ontvouwt zich vanzelf.
Dus een gedetaileerde omschrijving van de 'ik'....
mmm allereerst is het een gedachte, slechts een gedachte die komt en gaat, ik zie er weinig bestendigheid in
en het 'ik' komt ook terug in het hele zelfbeeld dat ik er op nahoud....de rollen die ik uitoefen (zoon, vader, echtgenoot, collega, vriend etc) en ook de eigenschappen die ik bezit, een aantal 'feitelijkheden' - mijn leeftijd, naam, geslacht etc wat uiteindelijk allemaal constructen zijn
Dit alles is wat mij betreft verandelijk, niet bestendig en dus niet absoluut waar.
Dat zie ik heel helder.
Helder, alles wat verandert en gezien/ervaren wordt, is niet dat wat waarneemt en onveranderlijk is.
Verder omschrijf ik mijn 'ik' ook als een gevoel, iets dat diep van binnen zit, een soort van zelfbesef (dit ben ik), een manier om het lichaam te onderhouden en te beschermen, iets dat onderscheid maakt tussen 'hier' en 'daar'.
De geconditioneerde mind heeft als taak het lichaam te beschermen en al van jongs af aan wordt ons geleerd dat wanneer we honger hebben we moeten zeggen Peter heeft honger of ik heb honger ondanks dat er alleen een honger gevoel is. En zo leren we alle spontaan opkomende gevoelens en ervaringen te labelen met ik. En zodra er een ik is ,is er ook een jij, zo wordt wat oorspronkelijk één zich spontaan ontvouwend leven is, schijnbaar, opgedeeld in allerlei van elkaar gescheiden delen.
Alhoewel, het onderscheid gebeurt vrnml in mijn gedachten maar het lijkt toch ook dat het in het lichaam gebeurt.Deze 'ik' lijkt wel bestendig te zijn, iets dat ik al mijn hele leven voel en ervaar...
En als ik er NU naar kijk is het gewoon een gevoel dat ook weer gelabeld wordt merk ik...
Een gevoel en het label komt: het is een 'ik' gevoel en direct erna de identificatie (ik voel dat ik gevoel)
Interessant....als ik gewoon 'in het gevoel ga, zonder mentale omschrijving en het gevoel voel dan kan ik in de kern niets vinden....
Ja, de kern is een lege ruimte die alles kent wat erin en eruit tevoorschijn komt…wetende nietsheid….onveranderlijk..zonder begin of eind.

Voor de mind is dit niet te omvatten deze plakt er automatisch een etiket op…Ik ben de leegte…of ik ben de wetende nietsheid. Maar wetende nietsheid is…punt uit.

Wat vind je ervan, als ik zeg dat er nooit een ik geweest is en ook nooit zal zijn en dat alles wat gebeurt het spontane ontvouwen van het leven zelf is inclusief het kennen/het bewustzijn ervan ?

Als je kunt neem dan wat tijd in de natuur en kijk of je dit miraculeuse, spontane, ik-loze, ontvouwen van het bestaan in de natuur kunt waarnemen.

Ik hoor van je, alle goeds,

Ronald

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Mon Oct 08, 2012 10:24 pm

Hi Ronald,
Bedankt weer voor je reactie en je vragen.
Wat vind je ervan, als ik zeg dat er nooit een ik geweest is en ook nooit zal
Dat voelt een beetje dubbel. Aan de ene kant voelt het bevrijdend en lachwekkend. Ik bedoel, wat een hoop drukte en gedoe in het verleden zeg! En om wat? Om iets in stand te houden dat er nooit is geweest en nooit zal zijn?
Er komt een soort gevoel op van: dat ik het niet eerder heb gezien!

En aan de andere kant is er ook wel angst....angst om te verdwijnen, om er niet te zijn, angst om te sterven....meer op de toekomst gericht dus....als er geen 'ik' meer is, waar blijf 'ik' dan? zoiets....voelt als een enorme sprong in het diepe en er is angst maar ook een soort van opwinding....weet nu niet goed meer wat nu angst of wat nu opwinding is....komen we weer terug bij wat we hiervoor besproken....

ik denk nu aan dat mijn 'ik' en nooit zal zijn en ik voel in het moment een brandend, tintelend gevoel in mijn kaak en in mijn nek...nee...'ik/ voel helemaal niets....het wordt gevoeld :-)....gevoel breidt zich uit naar hoofd (duizelig) en naar hart streek....verhoogde staat van alertheid of zo....

Geen idee of het angst, opwinding, kramp of weet ik wat is...

Apart, alleen denken aan het feit dat er nooit een 'ik' zal zijn brengt dit teweeg...

Inmiddels weer wat rustiger, zo lijkt het...

Brengt me op een vraag. Als ik denk aan het verdwijnen van het 'ik' worden deze gevoelens, fysieke sensaties ervaren.
En het lijkt alsof 'ik' heel bewust kan kiezen om te denken aan het verdwijnen van het 'ik'.
Alsof ik daar een doener in zit, alsof ik daar een keus heb. Ik weet dat het niet zo is maar het lijkt toch heel reëel?

en dat alles wat gebeurt het spontane ontvouwen van het leven zelf is inclusief het kennen/het bewustzijn ervan ?
Wow dat is heel mooi gezegd, ik houd er van om het zo te omschrijven en ik zie het helder. Alles ontvouwt zich spontaan, ieder moment weer opnieuw, zonder enig doel, behalve dat het ontvouwen zelf het doel is?

Ik begrijp alleen niet het laatste stukje van de zin Ronald. Is het ontvouwen en het kennen /bewustzijn ervan gescheiden?

Ben weer benieuwd naar je reactie!

En vwb je tip...ik kijk of het gaat lukken deze week. Ik woon in Amsterdam, zit niet midden in de natuur maar kan misschien morgen even het amsterdamse bos in. Ben sowieso vanaf donderdag avond paar dagen in Drenthe dus dan zeker in de natuur.

Be well!

Peter

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Tue Oct 09, 2012 9:27 am

Dag Peter,
Bedankt weer voor je reactie en je vragen
.

Graag gedaan.

Wat vind je ervan, als ik zeg dat er nooit een ik geweest is en ook nooit zal zijn?
Dat voelt een beetje dubbel. Aan de ene kant voelt het bevrijdend en lachwekkend. Ik bedoel, wat een hoop drukte en gedoe in het verleden zeg! En om wat? Om iets in stand te houden dat er nooit is geweest en nooit zal zijn?
Ja, het is tijd om het diep door te laten dringen.
Er komt een soort gevoel op van: dat ik het niet eerder heb gezien!
Universele hypnose van de mensheid, maar ergens is de vonk om te waarheid te zien,gebleven. Anders was je niet waar je nu bent.
En aan de andere kant is er ook wel angst....
Ja, deze angst is het rookgordijn, om te verhinderen dat je de waarheid ziet. Het is een beschermingsmechanisme, een vriend, die het beste met je voorheeft. Kun je om de angst heenkijken en zien dat de angst je heeft proberen te beschermen tegen….
angst om te verdwijnen, om er niet te zijn, angst om te sterven....meer op de toekomst gericht dus....als er geen 'ik' meer is, waar blijf 'ik' dan? zoiets....voelt als een enorme sprong in het diepe…..
Bedank je angst, zijn taak zit erop, je hebt de waarheid al gezien…..en alles gaat gewoon door
niets verdwijnt, alleen is er een weten van wat echt is en wat niet echt is….
ik denk nu aan dat mijn 'ik' en nooit zal zijn en ik voel in het moment een brandend, tintelend gevoel in mijn kaak en in mijn nek...nee...'ik/ voel helemaal niets....het wordt gevoeld :-)....gevoel breidt zich uit naar hoofd (duizelig) en naar hart streek....verhoogde staat van alertheid of zo....
Een goede vriend zal alles doen om je weg te houden, bij wat je niet mag zien…zie alle gevoelens voor wat ze zijn, een bescherming tegen iets waar je niet (meer) tegen beschermt hoeft te worden en laat ze door je heen gaan….

Brengt me op een vraag. Als ik denk aan het verdwijnen van het 'ik' worden deze gevoelens, fysieke sensaties ervaren.
Het is een automatisch kringetje: gedachten- gevoelens- handelen- gevoelens- gedachten- etc.
En het lijkt alsof 'ik' heel bewust kan kiezen om te denken aan het verdwijnen van het 'ik'.
Alsof ik daar een doener in zit, alsof ik daar een keus heb. Ik weet dat het niet zo is maar het lijkt toch heel reëel?
Ja zoals een luchtspiegeling echt lijkt, toch als je goed kijkt is er niets….
Kijk nog eens goed…is er een afgescheiden ik ,die gedachten in elkaar zet en er gevoelens bij knutselt om daarna het lichaam te besturen als een kraanmachinist ;-) of gebeurt, denken , voelen en handelen spontaan al naar gelang de conditionering en de omstandigheden?

Is het ontvouwen en het kennen /bewustzijn ervan gescheiden?
Het spontane ontvouwen van het bestaan en het bewustzijn zijn niet te scheiden.

Neem het niet klakkeloos van mij aan maar probeer eens het volgende:
Er is een geluid, zijn de waarneming(het weten/horen)van het geluid en het geluid, twee verschillende zaken of is het één ding.
Hetzelfde kun je doen met een beeld, een geur of een gevoel.

Ben weer benieuwd naar je reactie!
En vwb je tip...ik kijk of het gaat lukken deze week. Ik woon in Amsterdam, zit niet midden in de natuur maar kan misschien morgen even het amsterdamse bos in. Ben sowieso vanaf donderdag avond paar dagen in Drenthe dus dan zeker in de natuur.
Mooi, in de natuur (waar dan ook)is het spontane, ik-loze, ontvouwen van het bestaan prachtig te zien.

Enjoy,

Ronald

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Tue Oct 09, 2012 12:56 pm

Ha Ronald,
Voor mij is e beste tijd om te schrijven s avonds laat merk ik...en kan nu niet laten al een reply te geven....het werkt goed deze uitwisseling en ontmoeting met jou....ik heb het gevoel dat het 'ergens' naar toe gaat...en voel verlangen om tot de kern door te dringen.

Dus ik ga vanavond dieper erop in, voor nu heb ik een vraag;
Kun je om de angst heenkijken en zien dat de angst je heeft proberen te beschermen tegen….
Dit zie ik heel helder, de angst is een bondgenoot, gericht op bescherming...een natuurlijk en spontaan mechanisme van dit body/mind syteem....en ik ben al weer woorden, betekenis aan het plakken op een energetische contractie die wordt ervaren. That's it...

Je zegt: kun je om de angst heen kijken...

Dat kan ik en in hoeverre kan het 'ernaar' kijken ook een vermijdingsmechanisme zijn?

Want het zal ook gevoeld/ervaren dienen te worden toch?

bedoel je: ervaar het en kijk ernaar?

En hier gaat mijn mind weer op de loop....want WIE kijkt ernaar?

Mmm niemand is het antwoord, het wordt gezien! Wellicht door IK (met hoofdletters)??

vanavond meer,

heb een goede dag, Peter

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Tue Oct 09, 2012 11:11 pm

Hi Ronald,
ik heb vandaag heel bewust geluisterd,gekeken, gevoeld en ik kan geen scheidslijn ontdekken tussen bv een geluid en de waarneming ervan dus het is wat mij betreft 1 ding. Eigenlijk wordt alles dat zich voordoet als ervaring onmiddelijk en moeiteloos herkent.

Ik merk het op dit moment nu ik de afwasmachine op de achtergrond hoor. Het wordt onmiddelijk gehoord, waargenomen en het voelt niet als buiten mij. Sterker nog, het voelt eigenlijk heel intiem, alsof het geluid zich voordoet in mij. En ik kan ook geen 'ik' ontdekken of iemand die het hoort. Er is horen of zoiets, zo lijkt het.


En als de gedachte, 'ik'hoor dit' zich voordoet, wordt deze ook moeiteloos gezien. Het lijkt wel een grote zee waar allerlei zaken naar oppervlakte komen drijven en ook weer terug in verdwijnen.

Ik merk ook ineens hoe verneukeratief taal toch kan zijn, ik bedoel, door taal wordt alles opgesplitst in oneindig veel losse delen die los van elkaar staan.

Als ik schrijf: het geluid wordt gehoord en gedachten worden gezien dan lijkt het, door de taal, dat het verschillende dingen zijn maar het is puur virtueel! Het zijn constructen die in de mind worden gemaakt.
In werkelijkheid zijn het allemaal energie golven, stootjes of zoiets, weer dezelfde dingen uit de zee die naar boven komen drijven en weer verdwijnen. En dan noem ik sensatie 1 geluid en sensatie2 gedachte maar in esentie is het gewoon dezelfde sensatie in een andere uitingsvorm.

Wel fascinerend, door me er zo bewust van te zijn krijgt het een andere kleur, een andere dimensie zo lijkt het.

Ja zoals een luchtspiegeling echt lijkt, toch als je goed kijkt is er niets….
Kijk nog eens goed…is er een afgescheiden ik ,die gedachten in elkaar zet en er gevoelens bij knutselt om daarna het lichaam te besturen als een kraanmachinist ;-) of gebeurt, denken , voelen en handelen spontaan al naar gelang de conditionering en de omstandigheden?
Nee die is er niet! Hij is in ieder geval onvindbaar! Jij vraagt hoe het zo zijn als er geen ik meer zal zijn en de spontane, automatische reactie is dat er bij mij de gedachte ontstaat 'wat zou er gebeuren als er geen ik meer is'?

Er is geen keuze, die gedachte ontstaat gewoon, niet als iets los staands maar als reactie op iets dat jij zegt.
Dus alles staat in relatie tot elkaar, niets staat los, de ik gedachte ontstaat ook gewoon maar, er is geen afgescheiden ik die ze in elkaar zet en het lichaam bestuurt.

Inderdaad een illusie want het lijkt alsof ik de gedachte kan controleren en kan kiezen om ze te denken maar da's niet waar, helder!

Om af te sluiten voor nu...ik heb mijn vraag die ik vanmiddag stelde over de angst eigenlijk al beantwoord...
Voelen/ervaren en zien is ook niet te scheiden, is in essentie ook 1.

Het wordt gelijktijdig gevoeld en gezien...en als het gevoeld en gezien is is het weer weg...

Be well,

Peter

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Wed Oct 10, 2012 8:17 am

Hi Peter,

Een vruchtbare dag zo te lezen :-) .
ik heb vandaag heel bewust geluisterd,gekeken, gevoeld en ik kan geen scheidslijn ontdekken tussen bv een geluid en de waarneming ervan dus het is wat mij betreft 1 ding. Eigenlijk wordt alles dat zich voordoet als ervaring onmiddelijk en moeiteloos herkent.
Heel goed waargenomen.
Ik merk het op dit moment nu ik de afwasmachine op de achtergrond hoor. Het wordt onmiddelijk gehoord, waargenomen en het voelt niet als buiten mij. Sterker nog, het voelt eigenlijk heel intiem, alsof het geluid zich voordoet in mij.


Vraag:
Kijk nog eens goed, is dat wat waarneemt beperkt tot het lichaam, kun je bewustzijn vinden, zijn er grenzen aan of is het grenzeloos en neemt het alles onmiddellijk waar, inclusief het lichaam ?
En ik kan ook geen 'ik' ontdekken of iemand die het hoort. Er is horen of zoiets, zo lijkt het.
Er zijn sensaties die we verwoorden als horen, zien, proeven,voelen,ruiken maar geen tastbare instantie die het uitvoert.
En als de gedachte, 'ik'hoor dit' zich voordoet, wordt deze ook moeiteloos gezien. Het lijkt wel een grote zee waar allerlei zaken naar oppervlakte komen drijven en ook weer terug in verdwijnen.


Mooi gezegd !
Ik merk ook ineens hoe verneukeratief taal toch kan zijn, ik bedoel, door taal wordt alles opgesplitst in oneindig veel losse delen die los van elkaar staan.
Ja,het gebruiken van taal splits een ondeelbare ervaring, schijnbaar op in subject, object en een actie tussen deze twee.
Als ik schrijf: het geluid wordt gehoord en gedachten worden gezien dan lijkt het, door de taal, dat het verschillende dingen zijn maar het is puur virtueel! Het zijn constructen die in de mind worden gemaakt.
Aangezien we met taal grootgebracht worden leren we een ondeelbare wereld op te delen in schijnbare afzonderlijke delen, dit is een basis voor lijden.
Wel fascinerend, door me er zo bewust van te zijn krijgt het een andere kleur, een andere dimensie zo lijkt het.
Mooi.


Nee die is er niet! Hij is in ieder geval onvindbaar! Jij vraagt hoe het zo zijn als er geen ik meer zal zijn en de spontane, automatische reactie is dat er bij mij de gedachte ontstaat 'wat zou er gebeuren als er geen ik meer is'?
Er is geen keuze, die gedachte ontstaat gewoon, niet als iets los staands maar als reactie op iets dat jij zegt.
Dus alles staat in relatie tot elkaar, niets staat los, de ik gedachte ontstaat ook gewoon maar, er is geen afgescheiden ik die ze in elkaar zet en het lichaam bestuurt.
Inderdaad een illusie want het lijkt alsof ik de gedachte kan controleren en kan kiezen om ze te denken maar da's niet waar, helder!
Goed gezien.
Om af te sluiten voor nu...ik heb mijn vraag die ik vanmiddag stelde over de angst eigenlijk al beantwoord...
Voelen/ervaren en zien is ook niet te scheiden, is in essentie ook 1.
Het wordt gelijktijdig gevoeld en gezien...en als het gevoeld en gezien is is het weer weg...
Mooi werk , Peter.

Blijf bij je ervaringen en blijf ontdekken, hoe alles zich vanzelf ontvouwt, zoals een bloem zich opent in de morgen zon.

Alles gaat vanzelf en is goed precies zoals het is, geen fouten in de realiteit.

Alle goeds,

Ronald

User avatar
peterg
Posts: 28
Joined: Sat Oct 06, 2012 10:38 am

Re: begeleiding?

Postby peterg » Wed Oct 10, 2012 4:30 pm

Hi ronald, thanks again voor je mail en antwoorden, vanuit helderheid geschreven zo lijkt het!
Hte is wel mooi wat er gebeurt, ik zit in een enorm drukke periode, 2,5 week geleden is onze zoon geboren,en dat is het derde kind dat we hebben. Kortom, gebroken nachten, luisers, hoop geren en ook heel bijzodner allemaal.

en toch vind ik tijd om met jou te corresponderen, om op te letten wat er gebeurt, ook in het rennen van alle dag.
ik bedoel, ik kan wel op een berg in een retraitre groep gaan zitten maar ales alles 1 is dan is s nachts moe met een huilende baby rond lopen ook onderdeel van het Ene niet waar?

Alles, alles, alles, niets uitgezonderd. mooi om te merken. En af en toe ook een uitdaging om bewust te blijven maar ja...Wie is er bewust?
Vraag:
Kijk nog eens goed, is dat wat waarneemt beperkt tot het lichaam, kun je bewustzijn vinden, zijn er grenzen aan of is het grenzeloos en neemt het alles onmiddellijk waar, inclusief het lichaam ?
Dit is intellectueel helemaal helder, het is NIET beperkt tot het lichaam, dat kan niet zo zijn,alles wordt direct waargenomen, want als dat niet zo zijn zou het er niet zijn. Zonder bewustzijn is er niets mogelijk, alles is bewustzijn. En als er geen 'ik' is, dan is er ook geen 'mijn' bewustzijn, dan is er alleen maar bewustzijn. Helder.

ik heb het ook wel eens ervaren, een soort gelijktijdige ervaring, heel erg ingetuned op een gevoel en ook heel erg ruim, buiten mijn lijf. Het was en/en....

En het was een ervaring, die is geweest, het is niet de geleefde realiteit op dit moment

En vanuit de directe ervaring lijkt het alsof het vanuit mijn centrum wordt waargenomen, alsof het vanuit dit hoofd wordt gezien, door deze ogen...
Dus intelelctueel begrijp ik het maar het wordt nu niet zo ervaren.

Althans...heel subtiel wordt er nu ook een ander perspectief ervaren, alsof alles hier in de ruimte waar ik zit bezield is met bewustzijn en dus ook wordt waargenomen. En da's heel subtiel en ik zie het heel snel over het hoofd.

Het lijkt ook alsof het met luisteren gemakkelijk gaat, eerder wordt ervaren (het geluid en het waarnemen ervan zijn 1) dan met zien....

Is er een manier van kijken mogelijk Ronald waarbij het besef ervan wordt verruimd?


Dank weer en fijne avond,

Peter

User avatar
Ronald
Posts: 136
Joined: Tue Feb 28, 2012 8:40 pm

Re: begeleiding?

Postby Ronald » Thu Oct 11, 2012 8:22 am

Hi Peter,

Gefeliciteerd met je zoon!
Alles, alles, alles, niets uitgezonderd. mooi om te merken. En af en toe ook een uitdaging om bewust te blijven maar ja...Wie is er bewust?
Zelfs “verdwalen” is deel van dat alles, maar wanneer je helder hebt gezien dat er geen ik is en alles vanzelf gaat dan wordt de “weg” weer snel terug gevonden.

Vraag (Ronald) :Kijk nog eens goed, is dat wat waarneemt beperkt tot het lichaam, kun je bewustzijn vinden, zijn er grenzen aan of is het grenzeloos en neemt het alles onmiddellijk waar, inclusief het lichaam ?


Dit is intellectueel helemaal helder, het is NIET beperkt tot het lichaam, dat kan niet zo zijn,alles wordt direct waargenomen, want als dat niet zo zijn zou het er niet zijn. Zonder bewustzijn is er niets mogelijk, alles is bewustzijn. En als er geen 'ik' is, dan is er ook geen 'mijn' bewustzijn, dan is er alleen maar bewustzijn. Helder.
ik heb het ook wel eens ervaren, een soort gelijktijdige ervaring, heel erg ingetuned op een gevoel en ook heel erg ruim, buiten mijn lijf. Het was en/en....
Mooi, echter ervaringen komen en gaan, dat wat het waarneemt is continue aanwezig.
En het was een ervaring, die is geweest, het is niet de geleefde realiteit op dit moment
Ja ,ervaringen veranderen continue, het terug willen van een bepaalde ervaring kan je blik op het nu en op dat wat niet verandert,vertroebelen.
En vanuit de directe ervaring lijkt het alsof het vanuit mijn centrum wordt waargenomen, alsof het vanuit dit hoofd wordt gezien, door deze ogen...
Dus intelelctueel begrijp ik het maar het wordt nu niet zo ervaren.
Althans...heel subtiel wordt er nu ook een ander perspectief ervaren, alsof alles hier in de ruimte waar ik zit bezield is met bewustzijn en dus ook wordt waargenomen. En da's heel subtiel en ik zie het heel snel over het hoofd.
Zeker, mooie aanvulling,het is ook een nieuwe ervaring, die kwetsbaar is als je pasgeboren kind.
Het lijkt ook alsof het met luisteren gemakkelijk gaat, eerder wordt ervaren (het geluid en het waarnemen ervan zijn 1) dan met zien....
Ondanks dat het voor alle zintuigen hetzelfde is, kan de illusie van afscheiding voor bepaalde zintuiglijke ervaringen lastiger zijn.
Je kun het ook met voelen, ruiken en proeven proberen.
Is er een manier van kijken mogelijk Ronald waarbij het besef ervan wordt verruimd?
1)Kijk eens hoe je nieuwe zoon naar de wereld kijkt, bij hem is het begrip afgescheidenheid nog nietzo sterk geconditioneerd als bij zijn vader.

2) Een ander experiment is om door een koker (bv. Wc-rol) te kijken, wat zie/ervaar je aan deze kant van de koker?

Tenslotte:
Om door de poortloze poort te gaan is het belangrijk om 2 zaken goed te zien.
1)Kun je zien dat er geen ik is, nooit is geweest en nooit zal zijn, maar dat het slechts een
geconditioneerde illusie is een gedachte is.
2)Kun je zien dat er geen waarnemer, ziener, voeler, hoorder, denker etc. is maar dat waarnemen, zien, voelen,horen, denken etc. spontane processen zijn opkomend vanuit en in een wetende nietsheid (bewustzijn).

Kun je deze vragen voor 100% met ja beantwoorden, dan ben je door de poort. Dit houdt niet in dat er niets meer te ontdekken is, eigenlijk begint het pas, alles wordt opnieuw ervaren, ontvouwt zich en wordt helderder en helderder.

Sterkte met het vernieuwde vaderschap,

Ronald


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests