No self

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Mon Jul 09, 2018 11:26 pm

Zo kun je eigenlijk ook zeggen dat je hele wezen van gedachten, associaties, maniertjes, reageerpatronen, denkpatronen, voelpatronen, ergens het resultaat is van de/je hele wereld bij elkaar. Bijvoorbeeld hoe je oordeelt over iets. Grote kans dat je daarin bent beïnvloed door de vrienden waarmee je omgaat of bent omgegaan. Op het moment dat dat specifieke oordeel omhoog komt, maakt hetgeen waarover je oordeelt ergens kortsluiting met een opgeslagen indruk in je (onder)bewustzijn. Je reageert eigenlijk zoals je ooit van Pietje dat hebt geleerd. Even komt pietje omhoog in je, en precies op die manier reageer je, als een kopie...
Of wanneer je muziek maakt: je staat onder invloed van de huidige tijdsgeest, muzikale indrukken van anderen die in je geheugen liggen opgeslagen. Dat vermengt zich weer met je eigen voorkeuren, die weer het resultaat zijn van alles wat je gehoord hebt en positief hebt gewaardeerd etc. wat dat betreft bestaat iedereen uit iedereen waarmee die in verbinding staat of heeft gestaan. Ik geloof dat ik steeds meer het idee van eenheid begin te begrijpen, en hoe afscheiding idd een dikke vette illusie is. Ergens ben ik/zijn we allemaal een vat vol indrukken die in en met elkaar een constante uitwisseling en wisselwerking met elkaar voeren. Dat staat niet op zichzelf.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 10, 2018 10:20 pm

Er is alleen wel één ding waar ik toch moeite mee blijf houden, en dat is dat je ABSOLUUT niets zelf zou kunnen doen, of kiezen, of wat dan ook. Dat lijkt voor mij op een soort cirkelredenering die wel eens misschien qua redenering altijd klopt, maar toch praktisch gezien niet klopt. Voorbeeld: als ik nu besluit mijn hand omhoog te doen, dan kan ik dat gewoon. Of iemand anders geeft me de opdracht daar toe. Of ik geef mezelf er opdracht toe. Dat is gewoon voor mij duidelijk iets dat kan. Je kunt gewoon doen wat je wilt doen. In een onbewuste, afwezige op-de-automatische piloot toestand (dus half in gedachte, niet echt oplettend) doe je vaak maar wat, maar als je even heel bewust aandachtig bent, in volle aandacht, dan kun je zeker gewoon iets bedenken en dat vervolgens uitvoeren.

Of moet ik het dan als volgt zien misschien?
Voorbeeld:

Ik besluit nu mijn hand omhoog te doen. Maar dat ik dat doe, daaraan ging vooraf de spontane improvisatie om me daar ineens mee bezig te gaan zitten houden, en door die spontane ingeving om dat te gaan doen, doe je dat nu. Er gingen dus weer allerlei dingen aan vooraf die niet bij een op zichzelf staand ik begonnen zijn, en daardoor voer je nu die handeling uit.

Of zit het 'm meer in dat moment zélf: ik besluit m'n hand omhoog te doen, maar wanneer die exact omhoog gaat, daar komt verder geen commando van de ik aan te pas? Die kijkt er gewoon naar, en het moment waarop het exact gebeurt is alsnog niet precies het ik doe het doet?

Hoe zit dat precies dan? Klinkt als een heel knullig voorbeeld, maar toch een belangrijke.

Vind dat toch nog een beetje een lastige. Ik zie ergens wel hoe het ik een verzameling gedachteclusters zijn, dat het uit bepaalde componten bestaat die razendsnel bij elkaar komen. Maar toch, dat bewustzijn dat ik ben (de basis) is toch ergens gewoon iets met vermogens, kwaliteiten, tot dingen in staat, in staat tot het scheppen van dingen, lief te hebben of een flink potje schelden, of van mijn part iemand op z'n muil te slaan :P (of je juist te beheersen)

Ja, dat laat me toch nog niet helemaal los hoor. Ik zie echt wel dat heel erg veel dingen spontane ingevingen/improvisaties zijn, en dat de ik een soort mentale constructie is. Maar toch zie ik er ook wel een soort ziel/bezieling in dat gewoon tot van alles in staat is, vol vermogens zit en van alles kan doen of laten. We zijn toch zeker geen passieve wezentjes tot niets in staat...... ja, hier wringt voor mij toch nog echt de schoen wel.

Ik wil mezelf niet gaan misleiden of zo. Dat kan ik ook niet. Als ik iets niet kan is het mezelf dingen wijsmaken die in the end echt niet waar zijn.

Hier vecht ik dus toch nog een beetje mee.

De komende dagen zal dit me nog even gaan bezighouden denk ik. Ik heb nu een soort neiging te zeggen: ja voor het grootste deel zit het zo (95%), maar er is toch wel een soort van 5% keuzevrijheid, vrije wil, vrije keuze tot handelen.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 10, 2018 11:36 pm

Ik ga nog even door hoor... het komt nu een beetje los of zo.

Effe een uurtje hard gelopen, en dat schept helderheid in de verwarring die ik toch steeds weer na de momenten ervaar dat het allemaal ineens zo helder lijkt. Want dat is exact wat het steeds is: het ene moment is het ineens helemaal helder voor me, en een dag later dan voel ik me toch weer helemaal het ikje, en is juist dat weer helemaal helder en als vanouds. Ga ik het dan wat dieper bekijken, dan zie ik wel weer hoe dat, wanneer je het ontleedt, in elkaar zit, zoals ik hier in dit topic inmiddels ook al meerdere malen, en op verschillende manieren getypt heb. Dus is dat is ergens, dieper bekeken, ook wel zo. Maar toch geeft het zich ook niet zomaar gewonnen of zo. Het laat niet zomaar los.
Het is een verwarring. Het ging ook eigenlijk allemaal wel verdacht makkelijk tot nu toe...
Misschien komt het erop steeds meer op aan, en wordt dat toch een soort bedreiging voor het ego, en kan zoiets niet zo maar een definitieve onwrikbare realisatie zonder dat het zich in de strijd gaat gooien, geen idee.

In ieder, wanneer ik op straat loop, en al denkend en in conversatie met mezelf daar rondloop, loop ik toch zo rond van: 'en morgen gaan we dit en dat doen, en beter ga ik morgen weer hardlopen, en niet drinken 's avonds want effe aan de kilo's denken en gezonder van niet. Ik moet trouwens ook echt weer zus en zo weer een keer gaan doen, en dat nou ook eens een keer volhouden! En dat ga ik zo en zo aanpakken'... dat is toch gewoon echt wel gewoon ik die met zichzelf in gesprek is. Dat bén ik op dat moment... er is weliswaar ook een soort op de achtergrond een getuige-ik die dat alles van een afstandje bekijkt en daar een soort lol in heeft, of het er wel of niet mee eens is, of een beetje zo van: 'hmmm dat hebben we eerder gehoord..'achtig-gevoel, maar toch, op dat moment voelt dat gewoon volledig als mij.

Weliswaar is het wel een feit dat hoe leuk ik ook van alles loop te plannen, me voor te nemen etc. er is de praktijk vaak geen reet van komt, en dingen toch per moment lopen zoals ze lopen. Gedachten over de toekomst is een leuke vooruit-projecteer-bezigheid maar meestal loopt het toch totaal anders allemaal, en lijkt het leven van moment tot moment een spontane improvisatieshow te zijn.

Maar het punt is: het ene moment lijkt het me ineens allemaal kraakhelder, en een dag later trek ik de jas van het ik weer helemaal aan en twijfel ik weer ontzettend aan het inzicht van de dag daarvoor. Conclusie is denk ik: het zijn tot nu toe momenten van inzicht, maar nog geen echte realisatie die als een huis staat.

Schrik niet van deze hoeveelheden tekst. Het is vooral voor mezelf ook eigenlijk. Van jou hoop ik slechts dat je misschien hier en daar een paar dingen ziet waarvan je kunt zeggen: maar misschien kun je dat eens zo bekijken.

Maar ergens is er gewoon een 'jou' en wat ik dit schrijf, en 'ik' aan wie jij weer terugschrijft.

Nou ja, de conclusie die denk ik nu het meest helder is, is dat het nu nog momenten van inzicht zijn, maar nog geen echte realisatie waarbij elk spoortje twijfel voorgoed weg is.

Nogmaals: wordt niet moe van de hoeveelheden tekst. Maar dit moet even. Vooral voor mezelf.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 10, 2018 11:40 pm

Ik ga ook morgen nog eens stukken van dit topic teruglezen!

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: No self

Postby Lunamaya » Wed Jul 11, 2018 8:28 pm

als ik nu besluit mijn hand omhoog te doen, dan kan ik dat gewoon. Of iemand anders geeft me de opdracht daar toe. Of ik geef mezelf er opdracht toe. Dat is gewoon voor mij duidelijk iets dat kan. Je kunt gewoon doen wat je wilt doen.
Er worden beslissingen gemaakt.
Er wordt verantwoordelijkheid genomen. (Gelukkig maar, anders zou dit hele gidsen een volkomen discutabel gegeven zijn). Het is in ieder geval (gelukkig) niet zo dat na het doorzien van de illusie iedereen er maar op los gaat zonder verantwoordelijkheid te nemen. )

Mee eens dus dat dit gebeurd.

Maar waar is de "IK" die dat doet?
Het toe-eigenen van de beslissingen, waar is dat op gebaseerd? Is dat meer dan een "gevoel"? Kan je ergens de sturen de motor vinden?

In een onbewuste, afwezige op-de-automatische piloot toestand (dus half in gedachte, niet echt oplettend) doe je vaak maar wat,
maar als je even heel bewust aandachtig bent, in volle aandacht, dan kun je zeker gewoon iets bedenken en dat vervolgens uitvoeren.
Er wordt gedacht. Maar waar is de ik die denkt? Waar kan je die vinden? Kijk maar weer of die ergens in een hoekje verstop zit?! Is er ooit een moment dat "jij" van te voren weet wat de volgende gedachte gaat zijn?
Of moet ik het dan als volgt zien misschien?
Voorbeeld:

Ik besluit nu mijn hand omhoog te doen. Maar dat ik dat doe, daaraan ging vooraf de spontane improvisatie om me daar ineens mee bezig te gaan zitten houden, en door die spontane ingeving om dat te gaan doen, doe je dat nu. Er gingen dus weer allerlei dingen aan vooraf die niet bij een op zichzelf staand ik begonnen zijn, en daardoor voer je nu die handeling uit.

een beetje wel, maar je maakt het ingewikkeld. Want inderdaad, waar zit de ik die besluit? Er wordt dus besloten. Maar wat dat aanstuurt, is niet te vinden. Of kan jij het wel vinden. Als je zegt: het zijn gedachtes die het aansturen. Oke. Maar wie stuurt die gedachtes dan aan??? Waar zit die?
Vind dat toch nog een beetje een lastige. Ik zie ergens wel hoe het ik een verzameling gedachteclusters zijn, dat het uit bepaalde componten bestaat die razendsnel bij elkaar komen. Maar toch, dat bewustzijn dat ik ben (de basis) is toch ergens gewoon iets met vermogens, kwaliteiten, tot dingen in staat, in staat tot het scheppen van dingen, lief te hebben of een flink potje schelden, of van mijn part iemand op z'n muil te slaan :P (of je juist te beheersen)
alles wat er is heeft vermogens/ kwaliteiten etc. Zeker. Maar zijn dat "iemands" verdiensten? Waar zit het mannetje of vrouwtje achter dit stuur? Of is dat gewoon zoals het gaat?
Ja, dat laat me toch nog niet helemaal los hoor.
ik merk het! Prima hoor, ik begrijp het wel!
Ik zie echt wel dat heel erg veel dingen spontane ingevingen/improvisaties zijn, en dat de ik een soort mentale constructie is. Maar toch zie ik er ook wel een soort ziel/bezieling in dat gewoon tot van alles in staat is, vol vermogens zit en van alles kan doen of laten. We zijn toch zeker geen passieve wezentjes tot niets in staat...... ja, hier wringt voor mij toch nog echt de schoen wel.
Er IS bezieling. Er zijn vermogens. Het systeem is verre van passief. Je bedoelt dat de "victieve mannetje/ vrouwtje aan het stuur" passief is? Maar die is victief toch? OF heb je hem toch ergens bij jezelf gevonden? Kijk maar!
Ik wil mezelf niet gaan misleiden of zo. Dat kan ik ook niet. Als ik iets niet kan is het mezelf dingen wijsmaken die in the end echt niet waar zijn.
hahaha, nee, dat zou niet de bedoeling zijn. En gek genoeg doen we niet anders... onzelf maar voor de gek houden door te bedenken dat er ergens een IKJE te vinden is die de boel stuurt.

Hier vecht ik dus toch nog een beetje mee.
Schrik niet van deze hoeveelheden tekst. Het is vooral voor mezelf ook eigenlijk. Van jou hoop ik slechts dat je misschien hier en daar een paar dingen ziet waarvan je kunt zeggen: maar misschien kun je dat eens zo bekijken.
dat lijkt me een prima insteek.
Maar ergens is er gewoon een 'jou' en wat ik dit schrijf, en 'ik' aan wie jij weer terugschrijft.
lijfelijk is er contact/ reacties. Om onszelf te kunnen afscheiden hebben we namen. LunaM. VK. Er wordt tussen deze twee systemen gecommuniceerd. Dat gebeurd zonder enige inmenging van een IK :) Alleen een victieve Ik is aanwezig.

Je mag wel de volgende post schrijven zonder gebruik te maken van het woordje IK, zonder gebruik te maken van het woordje MIJ/ MIJN.

Liefs LunaM

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Sun Jul 15, 2018 12:30 pm

Daar waren we weer. :)

Oké, een poging het woord ik/mij eens te vermijden. Dat is wellicht een goeie.


Het is zo dat er geen mannetje/vrouwtje te vinden is in onszelf. Dan zou er een tweede zijn... nou goed, op zich kan het soms wel eens zo lijken. :P Maar het is een zelf dat dan naar binnen gaat kijken in zichzelf... natuurlijk wordt er dan geen ander zelf gevonden. Het punt is dan volgens mij (OEPS): je bént het. Het is duidelijk dat er een ervaring is van 'ik ben'. Er is dus zijn, bewust zijn. En bijbehorende persoonlijke gedachten, gevoelens, plannen, eventuele ambities, een uitgebreid persoonlijk geheugennetwerk, een zelfbeeld. En natuurlijk speelt ook het lichaam wel een grote rol voor de ik-ervaring.
Dat alles bij elkaar maakt toch ergens 'jou' als persoon? Heel lastig om dat niet zo te ervaren...

En aan de andere kant is er ook wel een besef gekomen van leegte als basis/essentie waar dat alles dan in verschijnt, als... tja, verschijnselen die komen en gaan, en soms weer zo en dan weer zo. Dat is geen vast en onveranderlijk iets, die verschijnselen die in die lege achtergrond verschijnen. Open waarnemendheid... dat is niet persoonlijk. Wel vormen zich daarin zo snel het licht gedachtenkluwen, een zelfbeeld en een ik-gevoel.

Heb het dus een soort wel door en soms is het ook volkomen helder, zoals nu als ik dit dan zo schrijf. Maar in andere situaties vind er weer totale verkleving mee plaats, en lijkt het terug te vechten om z'n bestaansrecht. Zoiets lijkt te zijn.

De toe-eigening die je noemt, gebeurt vanuit zo'n innerlijke ik-beleving. Vanuit een toestand waarin het innerlijke zelfbeeld 'actief' is en vanuit dat innerlijke gevoel/beeld de perceptie er is van 'dat doe ik'. Maar ja, het lijkt haast onontkoombaar en heel natuurlijk. Voelt compleet gewoon als 'mij'.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Wed Jul 18, 2018 1:33 am

Ja, ben er nog eens een paar dagen mee bezig geweest. In de natuur geweest. Bewust ervaren. Gekeken en zo ook weer. En ben toch wel min of meer tot de conclusie gekomen dat het me volgens mij toch echt wel duidelijk is.
Openheid, leegte, ruimte is de basis, en de ik-ervaring in feite een mentale made-up, en dus secundair eigenlijk. Wat verder prima is. Ergens 'ben' je dat ook gewoon imo. 'je' zult het er toch mee moeten doen zolang je belichaamd bent.
Maar zodra ik dieper ga kijken naar die ik-ervaring, is dat toch echt wel steeds weer min of meer uit elkaar te halen; het is een mentaal gebeuren. En 'ik' is eigenlijk maar een woord die we in de geest ergens opplakken en het zo toe-eigenen.

Vanavond was er een leuke wat dat betreft: wat blijft er eigenlijk van me over als ik ineens heel m'n aangeleerde taal-conditionering zou uitwissen? Als geen enkel woord me nog iets zegt of nog iets van betekenis zou hebben? Ik zou nog steeds zijn, maar zonder benoeming of concept... en wat is er dan? Die openheid. Open gewaarzijn, vol energetische activiteiten. Precies zoals nu eigenlijk ook al. Alleen nu vaar ik de hele dag op de woorden en concepten, waaronder 'ik', 'mij' en het innerlijke zelf-concept.

De momenten van 'erin verstrikt raken' zal een kwestie van steeds weer opnieuw wakker worden zijn. Herinneren. Herinneren dat er weer gedroomd wordt, en kijken uit welke onderdelen het is samengesteld. Moet het gewoon de tijd en ruimte geven, en van het proces genieten. Maar duidelijk is het toch wel 'volgens mij'. :P

Dus laten we maar verder gaan met de afsluiting.......

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: No self

Postby Lunamaya » Sun Jul 22, 2018 8:52 pm

Ha VK.
Ik hoor wat je zegt maar heb het idee dat het nog voor een groot deel uit ideeen bestaat en niet allemaal om zien gaat. Het komt wel voort uit stukken zien, maar ik zou je daarin wat meer body gunnen. Het moet kristalhelder zijn, niet anders dan dat. Er is geen half zien.

Laten we wat mij betreft nog even wat contact houden, nog wat ingaan op die verantwoordelijkheid.
En wat mij betreft mag je wel doorgaan met het, juist als het gaat om directe ervaringen en niet om overpeinzingen, het woordje IK vermijden in gesprek met mij dan he ;)

Even een oefening:
Zou je eens als je in bed ligt, volkomen ontspannen, ogen dicht, kunnen observeren "hoe groot je bent" waar een begin en een einde is aan jou, kan je hier naar kijken zonder het lichaam te zien of te bewegen.
Kan je het lichaam, de geest, de gedachtes, gevoelens eens observeren vanuit deze toestand.

Kan je een situatie voor de geest halen waar je je heel schuldig voelt, of juist eentje waar je heel trots bent? Geen gedachtes erover maar echt een situatie die je observeert als het zich voordoet en die je vervolgens aan mij beschrijft.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Mon Jul 23, 2018 3:40 pm

Hai,

Dank je. :)

Denk ook dat je gelijk hebt. Het wordt wel een soort van gezien, en het 'snappen' is er wel, maar echt volledig kristalhelder, dat toch nog niet helemaal. Niet all the time in ieder geval. Dat is ook te merken aan het feit dat het zoeken ook nog niet helemaal is gestopt. Vermoedelijk is dat toch ook wel een graadmeter?
Grappig om zo rond het woord 'ik' en 'mij' heen te fietsen haha.

Die oefening in bed is iets voor vanavond/vannacht dan. Komt goed!

Veel dingen waarover schuldgevoel is, zijn er niet echt hier. Nou ja, alhoewel, er zal vast wel iets te vinden zijn. Dan maar even iets waarover trots is... hmmm ook al geen makkelijke haha. Ah ja, we hebben er één....

M'n meest recente muziekproductie. Die er is toch wel erg goed gelukt, en heeft bovendien enorm veel werk in gezeten. Nu issie zo goed als klaar, en het mag er zijn.
Alleen hoe dat te omschrijven nu vervolgens?
Oké, dan is er trots over de melodie. Een gevoel van 'daar heb ik toch wel een goed talent voor'... tja, geen idee hoe dit verder te omschrijven? Help me maar even een eindje op weg ermee...

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: No self

Postby Lunamaya » Mon Jul 30, 2018 2:42 pm

Denk ook dat je gelijk hebt. Het wordt wel een soort van gezien, en het 'snappen' is er wel, maar echt volledig kristalhelder, dat toch nog niet helemaal. Niet all the time in ieder geval. Dat is ook te merken aan het feit dat het zoeken ook nog niet helemaal is gestopt. Vermoedelijk is dat toch ook wel een graadmeter?

ik denk dat het goed is het onderscheid tussen voelen en zien te blijven maken. Ook al weet jij al sinds jaar en dag dat Sinterklaas niet bestaat, toch voelt het even bijzonder als hij in een ruimte is en je ziet alle kids met spanning bij hem op schoot kruipen. Sterker nog, als hij jou een hand geeft voelt het anders als een "gewone man". Je hebt dan wel gezien dat hij er niet is. En zo gauw je goed kijkt weet je het weer. Maar het voelt wel heel echt.
Met de "ik" is het echt niet veel anders.

Code: Select all

Grappig om zo rond het woord 'ik' en 'mij' heen te fietsen haha.
en zinvol.
Die oefening in bed is iets voor vanavond/vannacht dan. Komt goed!
ik heb hier geen verslag van terug gezien... zou mooi zijn als je hem nog een keer wilt doen. aandachtig. En mij vertellen wat je ziet.

Veel dingen waarover schuldgevoel is, zijn er niet echt hier. Nou ja, alhoewel, er zal vast wel iets te vinden zijn. Dan maar even iets waarover trots is... hmmm ook al geen makkelijke haha. Ah ja, we hebben er één....
M'n meest recente muziekproductie. Die er is toch wel erg goed gelukt, en heeft bovendien enorm veel werk in gezeten. Nu issie zo goed als klaar, en het mag er zijn.
Alleen hoe dat te omschrijven nu vervolgens?
Oké, dan is er trots over de melodie. Een gevoel van 'daar heb ik toch wel een goed talent voor'... tja, geen idee hoe dit verder te omschrijven? Help me maar even een eindje op weg ermee...
M'n meest recente muziekproductie.
probeer dit eens te omschrijven zonder het toe te eigenen.
Van wie is het eigenlijk? Hoe is het ontstaan? Bekijk dit eens, kan je zien dat er geen "ik" aan te pas is gekomen? Probeer maar eens een stukje van het maakproces te omschrijven zonder het toe te eigenen.

Iets anders. We zijn er beiden debet aan wat laks te zijn. Zo zit ik momenteel fysiek niet lekker en duurt het langer voor ik reageer. Ik ga proberen dit weer wat op te schroeven. Maar ik merk ook dat jij geneigd bent vragen niet te beantwoorden. Dit is jammer, want alle vragen die ik stel stel ik omdat het je kan helpen meer te gaan zien. Kan jij proberen daar meer energie in te stoppen? Als we dat beiden doen verwacht ik dat het wat meer gaat opleveren namelijk! Ik ben de komende twee weken nog vrij en daarna drie weken offline.

Voor nu liefs LunaM

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Mon Jul 30, 2018 11:56 pm

Hallo Lunamaya,

Klopt helemaal, van die laksheid! Sterker nog, de afgelopen week ben ik er maar even heel matig mee bezig geweest. Ook die oefening dus nog steeds niet gedaan. Nu zat ik net even buiten, en viel precies hetzelfde binnen: 'beter nu even de boel weer opschroeven en er energie in steken, want volgens mij zijn we vrij dichtbij' dan is het toch zonde om het te verslonzen nu. Dus helemaal mee eens. Weer even de boel wat intensiveren nu!

Wel ga ik nu zo naar bed, want morgen een studieadviesgesprek. Maar die oefening in bed ga ik straks doen. Oh, wat ik ik er op los nu! Sorry! ;-)

Oefening doe ik straks, verslag morgen. En dan ook de rest. Heb ook volgende week vakantie, dus mooi de tijd dan.

Bedankt voor je antwoord, en tot morgen!

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 31, 2018 3:32 pm

probeer dit eens te omschrijven zonder het toe te eigenen.
Van wie is het eigenlijk? Hoe is het ontstaan? Bekijk dit eens, kan je zien dat er geen "ik" aan te pas is gekomen? Probeer maar eens een stukje van het maakproces te omschrijven zonder het toe te eigenen.
Op zich is dit wel iets dat eigenlijk al heel lang duidelijk voor me is. Dit gaat meestal puur op ingevingen. Het loopt ook áltijd anders dan vooraf gedacht. Een hele enkele neer niet, dan wordt een oorspronkelijk idee, zoals die in een moment van inspiratie - ook natuurlijk áltijd een ingeving! - 'binnen kwam', aangehouden. Ja, dat is wel overduidelijk met muziek... dat wordt nooit 'be-dacht'. Kan het willen tot ik een ons weeg, maar als er geen inspiratie is, dan gebeurt er niets ook, tot grote frustratie soms. ;) Dus dat is eigenlijk wel een heel goed en duidelijk voorbeeld die ook al een eeuwigheid duidelijk is haha.

Zo'n maakproces gaat altijd via ingevingen, 'van het één komt het ander' etc. concept aanhouden is soms vrij lastig voor dit specifieke mind-body-organisme lol (sorry)..... dus ja, goed voorbeeld van iets dat overduidelijk niet door 'mij' tot stand komt. Al is er natuurlijk wel een aangeboren gevoel voor muziek, bepaalde sterke punten/talenten. Maar daar heb je zelf niet echt een aandeel in. Dat is als het ware 'gegeven' en geen eigen prestige.

From pure direct experience it is clearly a non-I thing... Het is onafdwingbaar. Het is er of het is er niet. Vandaar ook de noodzaak momenten van inspiratie vast te leggen via bv een voice-recorder, want later is het deurtje onherroepelijk dicht en is de toegang tot die specifieke inspiratie ook weer weg.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 31, 2018 3:34 pm

Wordt soms wat lacherig van om het ik-gebruik heenfietsen, en dat kan mogelijk overkomen als het niet serieus nemen, sorry.
Ik zie de functie ervan wel in hoor. Probeer ook in het dagelijkse leven het in gedachten een beetje toe te passen. Maar uiteraard is dat nogal gekunsteld en iets waaraan bijna geen gewenning is. Dus dat voelt dan zo raar. Maar we gaan ons best weer doen.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 31, 2018 3:37 pm

De oefening in bed nu maar eens doen, want vanmorgen stond er een studieadviesgesprek op de agenda, en daarvoor melatonine genomen, waardoor er te veel slaperigheid was tijdens die oefening en het bewustzijn snel naar dromenland vertrok. ;) Nu maar even doen.

User avatar
Vuurkonijn84
Posts: 118
Joined: Sun Mar 18, 2018 1:03 am

Re: No self

Postby Vuurkonijn84 » Tue Jul 31, 2018 4:04 pm

Alright, zojuist gedaan voor iets van een kwartier of zo.

Even de quote erbij:

Even een oefening:
Zou je eens als je in bed ligt, volkomen ontspannen, ogen dicht, kunnen observeren "hoe groot je bent" waar een begin en een einde is aan jou, kan je hier naar kijken zonder het lichaam te zien of te bewegen.
Kan je het lichaam, de geest, de gedachtes, gevoelens eens observeren vanuit deze toestand.
Nee, het is niet te observeren hoe groot ik ben, of waar een begin of einde aan mij is. Er zijn op dat moment enkel gewaarwordingen. Eigenlijk nogal 'losse' gewaarwordingen. Als de aandacht naar de voeten gaat, is 'daar' het voelen, gaat het naar de rug, is 'daar' het voelen, of bij de benen, dan is het daar. Het geheel, waardoor er zoiets als 'lengte' wordt waargenomen, kan in die toestand niet worden waargenomen in de directe ervaring werd heel duidelijk. Heb er echt goed de tijd voor genomen om er heel zeker van te zijn en het goed en grondig te observeren, maar dat is in de directe ervaring duidelijk niet waar te nemen.
Er zijn losse gewaarwordingen: dan ineens een geluid van spelende kinderen bij de buren, 'rechts' ineens een geluid in het huis de de buren, een gedachte, aandachtsverlies, herpakken, en weer ineens een bepaald gebied voelen. Lichaamslengte kon zeker niet worden gevoeld. Enkel dat de aandacht dan naar de uiteindes gaat, en dan weer terug naar het ooggebied (waar het ik-centrum lijkt te zijn.. lijkt, want dat is bijvoorbeeld niet het het geval als de aandacht bij de vingertoppen is bv).

Dus vooral gewaarwordingen. Aandacht gaat ergens naar toe... geen vast geheel in de directe ervaring.


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 17 guests