Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Lunamaya » Thu Nov 26, 2015 11:37 am

Hallo hallo,

Dat was een flinke bevalling. Maar hier de eerste vruchten van de klus.

Mbt het concept. Wat me opvalt is dat ik er over het algemeen niet zo mee bezig ben. Af en toe is er een situatie waarin ik herken dat het veel rustiger is nu ik de boel anders bekijk en ervaar. En af en toe kom ik iets tegen waarin ik bewust mezelf erbij roep om niet te vergeten dat het slechts een concept is. Terwijl ik dit schrijf zie ik de tegenstellingen. Ik Bewust Mezelf Erbij.... er wordt dan dus stil gestaan en gekeken :)
Yep. En .. waar zit de grens tussen voelen en waarnemen van voelen? Of valt het misschien samen?
Ik verwacht net als bij gedachtes, voelen gaat gewoon door. Ook als er niet “actief” wordt waargenomen, geregistreerd. Er is gevoel.

'Ik verwacht' is een goed recept voor rommelige toestanden. Heb je gekeken?
Haha, dat had ik natuurlijk kunnen zien aankomen, zo’n reactie. ;)
Ik weet het niet, het is me niet helemaal duidelijk. Maar wat ik zie als ik kijk, is dat er voelen is wanneer er wordt waargenomen. Dus de conclusie dat het samen valt lijkt me dan snel getrokken. Ik weet niet of het ook te scheiden is. (Voelen zonder waarnemen en waarnemen zonder voelen). Maar ik vind het ook (op dit moment) niet zo belangrijk. Belangrijkste is dat ik zie dat er gewoon gevoelens zijn, komen, gaan. Los van “een mij”. Evenals waarnemen.
Het wordt me steeds duidelijker hoe het in hokjes denken juist ook beperkend kan zijn. Het gezegde: Het geheel is meer dan de som van de delen gaat hier natuurlijk op.
Hier is mijn vraag over "de grens tussen" anders geformuleerd.

Richt je aandacht op een sensatie. Is er een voeler en het gevoelde? Kan je ze allebei vinden en een grens tussen de twee? Of is er (inderdaad) misschien alleen voelen?
Er is voelen.
Richt je aandacht op een geluid. Is er een horer en het gehoorde? Of is er alleen horen?
Juist! Er is horen. Wanneer het wordt opgesplitst in “een horer” en “het gehoorde”, ontstaat er verwarring. Afsplitsing. Of er geluid is weet ik niet, maar er is wel horen ;)
Richt je aandacht op een smaak. Is er een proever en de smaak? Of is er alleen proeven?
Er is proeven.
Richt je aandacht op een geur. Is er een ruiker en de geur? Of is er alleen ruiken?
Gek genoeg kan ik dat nu alleen vanuit weten invullen, maar zie ik het niet. HUH?! Bijzonder dat hij bij ruiken dan opeens niet zo scherp is. Ik laat hem dan maar even, komt wel.
Richt je aandacht op een uitzicht. Is er iemand die ziet en het uitzicht? Is er een grens tussen twee dingen waarneembaar? Of is er misschien alleen kijken?
Er is kijken.
Waarnemen. Is er een waarnemer en het waargenomene?
Er is waarnemen.
Of zijn al die tweedelingen enkel en alleen vindbaar in gedachtes en mentale plaatjes?
Het doet me goed minder in deze termen te denken. Ik vind bovenstaande opdracht nog steeds moeilijk. Maar wanneer ik stop met "erover denken", is het me heel duidelijk. Het zijn de gedachten die ontstaan naar aanleiding van de oefening die me weer in de war maken. Dus daar moet ik volgens mij gewoon even mee stoppen hahaha.
Bewustzijn is een concept. Ik geloof niet (meer) in afgescheiden bewustzijn, maar wel dat er bewustzijn is, een soort van almaar stromende energie die door iedereen heen gaat of zo iets. Ik kan het voor me zien, visueel maar moeilijk onder woorden te brengen.
Het is zeker niet aan te wijzen ;)
En als je mentale plaatjes (kan het voor me zien) en labels (alsmaar stromende energie, bewustzijn) en andere omschrijvende gedachtes even achterwege laat, wat is dan je directe ervaring van dit bewustzijn, hier en nu?
Hahaha, als ik dat doe, dan is er niet eens echt bewustzijn… daar wordt ik wel een beetje duizelig van! Ik weet niet of ik er aan toe ben dat “concept” lost te laten!!! Maar ik zie ook in om verder te komen dat dat misschien wel de volgende stap is. Auw. Daar zit duidelijk een heel hartnekkige. Het IK loslaten ging wel, maar het hele bewustzijn loslaten... wat blijft er dan nog over??? (Ik laat de dingen die bij me opkomen de vrije loop).
"Het is gewoon...". "zucht".
Weet je zeker dat er twee dingen zijn, jij/het lichaam en dat bewustzijn wat door je heen stroomt? Kun je de grens vinden tussen de twee?
Of bedoel je misschien een soort levendigheid? A sense of aliveness? [/quote ]Dat zal het zijn! :)
Er is waarnemen en denken over het waarnemen.

Yep. En denken over waarnemen wordt ook waargenomen, niet waar?
Ja.
Is denken een bedreiging?
Er is denken… een bedreiging waarvan?
Kan je een denker vinden ergens verstopt in de uiterste hoekjes van Maya?
Nee. Waar zijn Maya’s hoekjes? ;) Waar is Maya? Waar begint ze en waar eindigt ze? Geen hoekjes te vinden als ik werkelijk kijk!
Kun je een iemand vinden die graag zou willen ophouden met denken?
In mechanismes schieten gebeurt gewoon. Net als denken, of kijken, of schrijven hier.
Kan je iemand vinden die zich daar tegen aan kan bemoeien? Of is dat wat zich ertegen aan bemoeit, het probeert minder te doen en het lastig vindt misschien zelf ook wel een mechanisme?
Geen iemand. Er is wel verwarring/ irritatie/ ongeduld als het gaat om denken. Dat is er dan. En gaat weer weg. Er wordt geprobeerd. Los gelaten. Ook dat gebeurd. Het is fijn om het te kunnen laten gebeuren. Zonder te controleren (of denken dat het gecontroleerd kan worden). Het kunnen vertrouwen. Vertrouwen op hoe het gaat. Het denken kan niet gestopt worden (maar alles wat je aandacht geeft, wordt groter!)



De hartnekkige overblijfsels die ik bespeur:

Ik zie het geheel. Ik zie de concepten. Ik heb scherp dat het opdelen leidt tot fragmentatie waardoor ik het geheel niet meer scherp kan zien. Loslaten van de delen geeft enorme ruimte.

Waar dit moeilijk voor me wordt: wat maakt dat er een waarnemen is wat IK waarneem en een ander niet. Als we allemaal 1 zijn (of geen zijn), er geen IK is, hoezo voel IK iets wat JIJ niet voelt? Denk IK iets wat JIJ niet denkt...
Als er geen IK is, is dit zo moeilijk te rijmen met afgescheiden gevoelens, gedachtes en waarnemingen. Wat is nog de betekenis van de afscheiding? ....???

Deze bovenstaande zit me duidelijk in de weg.

Ik kijk uit naar je reactie en bedank je wederom van harte!!!

Maya

User avatar
Little Lion
Posts: 225
Joined: Sun Feb 22, 2015 10:53 pm
Location: the Netherlands

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Little Lion » Fri Nov 27, 2015 8:43 am

He Maya!

Een heerlijke post :-)
Het wordt me steeds duidelijker hoe het in hokjes denken juist ook beperkend kan zijn.
Yes.
Paradoxaal genoeg gebruiken en creeren wij ook hier in het kijken en schrijven nieuwe hokjes om door de jarenlang geconditioneerde hokjes heen te kijken. Slechts een gereedschapje waar jij, zoals ik lees, ook doorheen kijkt.
Hahaha, als ik dat doe, dan is er niet eens echt bewustzijn… daar wordt ik wel een beetje duizelig van! Ik weet niet of ik er aan toe ben dat “concept” lost te laten!!! Maar ik zie ook in om verder te komen dat dat misschien wel de volgende stap is. Auw. Daar zit duidelijk een heel hartnekkige. Het IK loslaten ging wel, maar het hele bewustzijn loslaten... wat blijft er dan nog over??? (Ik laat de dingen die bij me opkomen de vrije loop).
"Het is gewoon...". "zucht".
Je hoeft niet alles in een keer te doorzien. Dit gesprek gaat in principe alleen over de onderste bouwsteen, de afgescheiden ik, die te zien voor wat ie is. Over time zal de rest af gaan brokkelen. Maar met 'bewustzijn' als subtiele identiteit laat ik je niet wegkomen ;-)

Wat blijft er dan nog over, is een hele goede vraag.
Kijk zonder te denken.
Ontbreekt er iets?
Loslaten van de delen geeft enorme ruimte.
Prachtig verwoord!


Nou dat wat je in de weg zit. Ik vermoed dat iedereen hiermee komt in de LU processen :-)
Precies dat wat je al gezien hebt is hierop ook van toepassing. Wat je nu doorziet is van toepassing op alles in je waarnemingsveld.
Waar dit moeilijk voor me wordt: wat maakt dat er een waarnemen is wat IK waarneem en een ander niet. Als we allemaal 1 zijn (of geen zijn), er geen IK is, hoezo voel IK iets wat JIJ niet voelt? Denk IK iets wat JIJ niet denkt...
Als er geen IK is, is dit zo moeilijk te rijmen met afgescheiden gevoelens, gedachtes en waarnemingen. Wat is nog de betekenis van de afscheiding? ....???

Deze bovenstaande zit me duidelijk in de weg.
Richt je aandacht op een uitzicht. Is er iemand die ziet en het uitzicht? Is er een grens tussen twee dingen waarneembaar? Of is er misschien alleen kijken?
Er is kijken.
Wat nou als je geliefde of je katten zich in dit uitzicht bevinden?
Richt je aandacht op een geluid. Is er een horer en het gehoorde? Of is er alleen horen?
Juist! Er is horen. Wanneer het wordt opgesplitst in “een horer” en “het gehoorde”, ontstaat er verwarring. Afsplitsing. Of er geluid is weet ik niet, maar er is wel horen ;)
Wat nou als het gehoorde, het geluid, de stem van je partner is die zijn gedachtes, waarnemingen en gevoelens aan je vertelt?
Richt je aandacht op een sensatie. Is er een voeler en het gevoelde? Kan je ze allebei vinden en een grens tussen de twee? Of is er (inderdaad) misschien alleen voelen?
Er is voelen.
En wat nou als het gevoelde de sensatie is van een aanraking van je partner? Is er dan ineens 'twee' in het directe kijken?
Of zijn al die tweedelingen enkel en alleen vindbaar in gedachtes en mentale plaatjes?
Het doet me goed minder in deze termen te denken. Ik vind bovenstaande opdracht nog steeds moeilijk. Maar wanneer ik stop met "erover denken", is het me heel duidelijk. Het zijn de gedachten die ontstaan naar aanleiding van de oefening die me weer in de war maken. Dus daar moet ik volgens mij gewoon even mee stoppen hahaha.
'Erover denken' is inderdaad het recept voor verwarring.
De volgende keer als er verwarring is, kijk er dan eens naar.
Moet die verwarring weg?
Blijf er eens heel dicht bij, beweeg er niet van weg.
Kan de oncomfortabelheid ervan gewoon beleefd worden?
Is er misschien zelfs een rust en okéheid gaande midden in de verwarring?

Is er iemand die in de war is en een object wat de verwarring brengt?

Liefs
Leonie
Liberation is the end of conflict with whatever is happening. (so also with conflict)

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Lunamaya » Sat Nov 28, 2015 11:04 pm

Hallo Leonie,
Hier nog steeds veel profijt en voel me erg goed (of niet maar dat is ook prima als dat er is). Maar er blijft eea wat troebel. Je leest mijn gedachtes hieronder.
Paradoxaal genoeg gebruiken en creeren wij ook hier in het kijken en schrijven nieuwe hokjes om door de jarenlang geconditioneerde hokjes heen te kijken. Slechts een gereedschapje waar jij, zoals ik lees, ook doorheen kijkt.
Ja, ik zie dat maar wordt er ook af toe door verward. All part of the game. Het is goed, maar ik merk dat ik zo lekker ga op de flow, dat ik dat denken (wat blijkbaar toch ook nodig is) over dit proces soms liever over zou slaan.
Wat blijft er dan nog over, is een hele goede vraag.
Kijk zonder te denken.
Ontbreekt er iets?
Er blijft over: waarnemen en ervaren. Er IS waarnemen en er IS ervaren. Er wordt gereageerd op bovenstaande.
Ik weet nog niet wat er over gaat blijven als er minder gereageerd wordt. Er ontstaat duidelijk meer rust. Maar is er dan ook nog voldoende beweging? Ontstaat er dan stilstand?
Waar dit moeilijk voor me wordt: wat maakt dat er een waarnemen is wat IK waarneem en een ander niet. Als we allemaal 1 zijn (of geen zijn), er geen IK is, hoezo voel IK iets wat JIJ niet voelt? Denk IK iets wat JIJ niet denkt...
Als er geen IK is, is dit zo moeilijk te rijmen met afgescheiden gevoelens, gedachtes en waarnemingen. Wat is nog de betekenis van de afscheiding? ....???

Deze bovenstaande zit me duidelijk in de weg.
Richt je aandacht op een uitzicht. Is er iemand die ziet en het uitzicht? Is er een grens tussen twee dingen waarneembaar? Of is er misschien alleen kijken?
Er is kijken.
Wat nou als je geliefde of je katten zich in dit uitzicht bevinden?
Eh, dat veranderd het niet. Ook dan is er kijken. Of waarnemen. Er kan vervolgens een reactie komen op het waarnemen.
Richt je aandacht op een geluid. Is er een horer en het gehoorde? Of is er alleen horen?
Juist! Er is horen. Wanneer het wordt opgesplitst in “een horer” en “het gehoorde”, ontstaat er verwarring. Afsplitsing. Of er geluid is weet ik niet, maar er is wel horen ;)
Wat nou als het gehoorde, het geluid, de stem van je partner is die zijn gedachtes, waarnemingen en gevoelens aan je vertelt?
Volgens mij hoort het allemaal bij elkaar. Geen horen zonder gehoorde… het hoort allemaal bij elkaar. Of het geluid van een geliefde is, of het geluid van de koelkast. Er is dan horen wanneer het wordt waargenomen…. Ik ben hier wel onzeker over. Heb het idee dat het toch nog te veel wordt opgedeeld.
Richt je aandacht op een sensatie. Is er een voeler en het gevoelde? Kan je ze allebei vinden en een grens tussen de twee? Of is er (inderdaad) misschien alleen voelen?
Er is voelen.
En wat nou als het gevoelde de sensatie is van een aanraking van je partner? Is er dan ineens 'twee' in het directe kijken?
Er is geen verschil voor me. Of het mijn partner is waardoor er wordt waargenomen of een afstandelijker object, het blijft waarnemen. Hoe daar vervolgens op wordt gereageerd, maakt het verschil. Dit verschil zit hem in de reactie.
Het voelt heel prettig en duidelijk om dat te beseffen. Ook dat geeft rust.
Of zijn al die tweedelingen enkel en alleen vindbaar in gedachtes en mentale plaatjes?
Ondanks alle pogingen en voorbeelden, lijkt het niet helemaal binnen te komen. Ik krijg ik het idee dat we een beetje om elkaar heen aan het dansen zijn... Misschien kunnen we iets met volgend voorbeeld uit een alledaagse sitautie waar ik verwarring ervaar:
Vandaag zag ik een regenboog (die zie ik veel momenteel, wat een voorrecht!). Er is dan zien. Maar bij zo iets fenomenaalst krijg ik zo'n behoefte te delen (er is dus voelen naar aanleiding van het zien, voelen van het prachtigs) En er is een aanzet tot actie: delen. Een ander ook te laten zien.
ER IS KIJKEN, maar er wordt niet gezien als er niet wordt gekeken, en er is een gezien worden wat ik mee krijg en een ander niet. Ik kijk (er wordt gekeken). Maar een ander die op het zelfde moment aanwezig is kijkt niet en ziet niet... Er is dus tweedeling: Kijken, niet kijken. Ik had de neiging een vrouw die naar beneden keek te wijzen op de mooie regenboog.
'Erover denken' is inderdaad het recept voor verwarring.
De volgende keer als er verwarring is, kijk er dan eens naar.
Moet die verwarring weg?
Blijf er eens heel dicht bij, beweeg er niet van weg.
Kan de oncomfortabelheid ervan gewoon beleefd worden?
Is er misschien zelfs een rust en okéheid gaande midden in de verwarring?
verwarring is er dan ook gewoon. Maar het bovenstaande wordt er nog niet door opgelost. Het mag er wel zijn. Uberhoubt is er weinig verzet merkbaar aangaande ervaringen. Wat er is is er. Is er verdriet, dan is dat er. Zenuwen, iritatie, liefde, hunkering... het mag er zijn. Ja, er kan dan ook okéheid zijn ;)
Is er iemand die in de war is en een object wat de verwarring brengt?
Denken schept de verwarring. sec kijken, ervaren niet. En ik ervaar niet een IEMAND daarin. Er is ervaren, verwarren etc.

Er is wel behoefte wat meer te lezen/ verdiepen/ luisteren. Heb je aanraders voor me? Ik luister af en toe naar Alan Watts. Daar zitten heel interessante dingen tussen, maar soms ook wel weer verwarrend merk ik.

Thanx again Leonie,

Tot lees!
Maya

User avatar
Little Lion
Posts: 225
Joined: Sun Feb 22, 2015 10:53 pm
Location: the Netherlands

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Little Lion » Mon Nov 30, 2015 8:48 am

He Maya,
Paradoxaal genoeg gebruiken en creeren wij ook hier in het kijken en schrijven nieuwe hokjes om door de jarenlang geconditioneerde hokjes heen te kijken. Slechts een gereedschapje waar jij, zoals ik lees, ook doorheen kijkt.
]Ja, ik zie dat maar wordt er ook af toe door verward. All part of the game. Het is goed, maar ik merk dat ik zo lekker ga op de flow, dat ik dat denken (wat blijkbaar toch ook nodig is) over dit proces soms liever over zou slaan.
Even om zeker te weten dat we het over hetzelfde hebben. Hoe zo heb je denken nodig voor dit proces? Ik wijs je niet in die richting.
De hokjes die we hier gebruiken als gereedschap zijn bv 'gedachte', 'waarnemen', 'zien', 'horen'. Dingen die in de woordeloze praktijk niet zo netjes afgescheiden zijn als de woorden lijken te suggereren.
Natuurlijk gebruiken we wel omschrijvingen om te communiceren. En woorden zijn nou eenmaal concepten, symbolen die verwijzen naar iets waar eigenlijk niet zo heel veel zinnigs over te zeggen is.
"over 'het loslaten van het concept bewustzijn'
Er blijft over: waarnemen en ervaren. Er IS waarnemen en er IS ervaren. Er wordt gereageerd op bovenstaande.
Ik weet nog niet wat er over gaat blijven als er minder gereageerd wordt. Er ontstaat duidelijk meer rust. Maar is er dan ook nog voldoende beweging? Ontstaat er dan stilstand?
Reageren is part of the deal. In het engels hebben ze twee mooie woorden om het verschil wat jij aan het merken bent aan te duiden. To react and to respond. To react gebeurt vanuit een geloof in een afgescheiden ik. To respond gebeurt als die ik doorzien is. Respond is vrij van het conflict wat het geloof in ik met zich mee brengt.

Of er voldoende beweging over blijft dat merk jij van zelf. Mijn ervaring is dat de bewegingen juist veel vloeiender worden, zonder de conflict elementen erin.

Of er stilstand gaat ontstaan? Je gaat het beleven :-)
Maar ik zou zeggen dat stilstand een onmogelijk iets is. Heb je ooit een boom of kat in stilstand gezien? Er is altijd de beweging van groei of afbraak. Beweging is er van nature. Alleen de ongecheckte aanname van het bestaan van een ik neigt de bewegingen te willen controleren en kan daardoor iets creeren wat op stagnatie lijkt.
Volgens mij hoort het allemaal bij elkaar. Geen horen zonder gehoorde… het hoort allemaal bij elkaar. Of het geluid van een geliefde is, of het geluid van de koelkast. Er is dan horen wanneer het wordt waargenomen…. Ik ben hier wel onzeker over. Heb het idee dat het toch nog te veel wordt opgedeeld.
Is er misschien een aanname dat de onafgescheidenheid van de dingen 24/7 beleefd/bewust ervaren moet worden?
Verwachte je een ervaring? Verwacht je een gedachte die je constant informeert over de onafgescheidenheid an de dingen?
Dat is niet waar ik je naar verwijs. Ik verwijs naar kijken, zien dat de tweedeling alleen vindbaar is in gedachtes en mentale plaatjes en that's it. Case closed. Verder hoef je er niks mee.

Je partner blijft gewoon je partner, een heerlijke 'ander'. Het geziene doet z'n ding achter de schermen. En alleen als er conflict is, haal je misschien de herinnering aan het geziene even van stal. Om in het moment weer eens te kijken en te zien en met een zucht van opluchting het balonnetje van 'ik' te zien wat weer even z'n ding doet. En door te prikken.

De droom van tweeigheid is een gegeven. Maar speel je 'm in volledig geloof met verdediging, aanval, grijpen en wegduwen als gevolg of speel je 'm lekker luchtig?
Jij speelt m lekker luchtig Maya, alleen je denkt af en toe dat je er nog dingen over moet snappen.
Heb het idee dat het toch nog te veel wordt opgedeeld.
Uit welke ervaringen komt dit idee voort?
Conflict is je enige indictor, de rest zijn ideeen.
Vandaag zag ik een regenboog (die zie ik veel momenteel, wat een voorrecht!). Er is dan zien. Maar bij zo iets fenomenaalst krijg ik zo'n behoefte te delen (er is dus voelen naar aanleiding van het zien, voelen van het prachtigs) En er is een aanzet tot actie: delen. Een ander ook te laten zien.
ER IS KIJKEN, maar er wordt niet gezien als er niet wordt gekeken, en er is een gezien worden wat ik mee krijg en een ander niet. Ik kijk (er wordt gekeken). Maar een ander die op het zelfde moment aanwezig is kijkt niet en ziet niet... Er is dus tweedeling: Kijken, niet kijken. Ik had de neiging een vrouw die naar beneden keek te wijzen op de mooie regenboog.
Maya, nu je de basis van het spel van twee hebt doorzien, is de tijd aangebroken om veel ongeremder dat spel te spelen. Deel! Of deel niet. Wat er ook maar schijnt te willen gebeuren.
Ik herken je verwarring en die zit volgens mij in dat er een gedachte aanwezig die zegt dat je nu geen tweeheid meer zou mogen ERVAREN EN ZIEN. Een gedachte die zegt 'dit en dit zou mijn nieuwe perpectief tot gevolg moeten hebben'. Een verwachting dus. Naar de prullenbak ermee en leef! :-)
verwarring is er dan ook gewoon. Maar het bovenstaande wordt er nog niet door opgelost.
Voor wie moet het oplossen dan? Waar is die ik die zegt 'dat wel. dat niet'?

Je geeft zelf het antwoord al.
Uberhoubt is er weinig verzet merkbaar aangaande ervaringen. Wat er is is er.
Er is wel behoefte wat meer te lezen/ verdiepen/ luisteren. Heb je aanraders voor me? Ik luister af en toe naar Alan Watts. Daar zitten heel interessante dingen tussen, maar soms ook wel weer verwarrend merk ik.
Ik zou lezen even achterwege laten. Precies omdat het verwarrend is, elke schrijver brengt weer nieuwe concepten in. Jouw eigen kijken is het meest inzicht gevende boek wat je kan lezen. Wil je persee lezen, lees dan binnen LU. Niet omdat de LU manier beter is dan anderen maar omdat het meer in de lijn van dit gesprek ligt en je terug verwijst naar je eigen directe kijken.

Ik zou zeggen, ga lekker op je flow Maya. Het kan erg lekker zijn om het geziene even z'n ding te laten doen als jou zonder er actief mee bezig te hoeven zijn. Er is uberhaupt geen enkele noodzaak om 'hiermee bezig te zijn'. Leven is het antwoord op alles.

Hier zijn een paar opties over hoe nu verder te gaan.

Of je hebt nu nog vragen, then shoot.

Of je laat het hierbij en komt terug bij me met dingen die zich als prangende vragen aan je voordoen.

Of je wilt toegang tot de facebook en forum groepen die LU achter de schermen heeft waarin wordt gedeeld en er van allerlei mogelijkheden zijn om dieper te kijken. In dat geval wil ik je nog een aantal vragen stellen die een soort van samenvatting zijn van wat je gezien hebt in dit gesprek. Die vragen maken mij en jou duidelijk of er nog dingen onduidelijk zijn wat betreft onze vriend 'die afgescheiden ik'. Zijn mijn en jouw vragen dan op daarna dan staat de deur naar de achterwereld van LU voor je open.

We kunnen die vragen nu gelijk doen of je neemt even rust van het gesprek en komt later bij me terug als je wilt.

Er is geen haast. I will be here.

Liefs
Leonie
Liberation is the end of conflict with whatever is happening. (so also with conflict)

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Lunamaya » Tue Dec 01, 2015 9:49 pm

Hallo Leonie,

Nee hoor, ik hoef geen afstand! Voel me nabij. Dank je voor je fijne reacties.
Even om zeker te weten dat we het over hetzelfde hebben. Hoe zo heb je denken nodig voor dit proces? Ik wijs je niet in die richting.
Dat is blijkbaar een hardnekkig automatisme wat bij mij ontstaat. Maar ondertussen, tussen de regels door gebeuren er veel dingen op een ander niveau, van grote waarde!
Het is gewoon, zal mijn mantra zijn de komende tijd. Dat helpt ontzettend. Zo gauw het wat complexer wordt en ik neig te willen begrijpen, verklaren, controleren,… HET IS GEWOON. En inderdaad, misschien is er niet zo veel zinnigs over te zeggen! Het idee dat ik niet stuur, dat dingen hun "natuurlijke" verloop hebben en in die zin alles altijd goed is, niet perse fijn of soms ook pijnlijk, maar altijd minder pijnlijk door het besef.... Wow, wat een verademing.
To react and to respond. To react gebeurt vanuit een geloof in een afgescheiden ik. To respond gebeurt als die ik doorzien is. Respond is vrij van het conflict wat het geloof in ik met zich mee brengt.
Prachtig! Helder.
Of er voldoende beweging over blijft dat merk jij van zelf. Mijn ervaring is dat de bewegingen juist veel vloeiender worden, zonder de conflict elementen erin.
Haha, eigenlijk weet ik dat wel, heb ik het al zeer aan den lijve ervaren. Dank je voor de reminder!
Alleen de ongecheckte aanname van het bestaan van een ik neigt de bewegingen te willen controleren en kan daardoor iets creeren wat op stagnatie lijkt.
Exact wat ik ervaar. Het niet controleren maakt dat er veel meer diepgang ontstaat, waar geen woorden voor zijn!
Is er misschien een aanname dat de onafgescheidenheid van de dingen 24/7 beleefd/bewust ervaren moet worden?
Verwachte je een ervaring? Verwacht je een gedachte die je constant informeert over de onafgescheidenheid an de dingen?
Precies. Dat is wat ik aan het doen was. Bevestiging aan het zoeken dat ik toch nog te veel afgescheiden ben. Vanuit het idee nog niet geheel door de poort te zijn gegaan…

Maar ik kan het "kijken". Ik kan zien dat het opdelen de verwarring maakt. En ervaren hoe het is als dat niet gebeurd. Dus inderdaad, ik denk dat ik er in ieder geval nu ;) niets mee hoef. Eerst maar ontdekken hoe deze nieuwe dimensie is. Het is alsof ik in de afgelopen maand een nieuwe ruimte ben binnen gestapt, een dimensie erbij heb ontdekt.
Om in het moment weer eens te kijken en te zien en met een zucht van opluchting het balonnetje van 'ik' te zien wat weer even z'n ding doet. En door te prikken.
YES! Heerlijk. Vandaag nog zo’n moment. Tranen, hartstochtelijk zelfmedelijden (na maand sollicitatieprocedure baan niet gekregen…). En dat mag er heus even zijn, ontlading, tranen, boosheid. Ik kan er naar kijken, het laten gebeuren. En dan is het zo’n opluchting te zien: ik ben niet de gene aan het stuur haha! Dus, wie zal het zeggen waar de volgende uitdaging gaat zijn. Kom maar op! De momenten van emotie zijn zo veel korter en gek genoeg ook nog een soort van fijn, intenser. En veel belangrijke,r ze zijn wat ze zijn en hebben een totaal nieuwe betekenis gekregen.
De droom van tweeigheid is een gegeven. Maar speel je 'm in volledig geloof met verdediging, aanval, grijpen en wegduwen als gevolg of speel je 'm lekker luchtig?
Jij speelt m lekker luchtig Maya, alleen je denkt af en toe dat je er nog dingen over moet snappen.
:)

Alan Watts werd wel binnen LU aangeraden. Ik hou je opmerking in de gaten, dat ik me niet te veel laat verwarren. Ik geniet ook van zijn lezingen. En laat het gebeuren zonder me er aan vast te grijpen.

Ik heb geen vragen meer. Ik heb ontzettend veel aan onze sessies gehad. Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat ik "er" nog niet was, maar als ik onze laatste post doorneem, zie ik dat het goed is zo! Dat is fijn. Ik ga je wel missen! Je mag wel weten hoe belangrijk dit voor me is. LU heeft me echt in mijn diepste wezen geraakt, dat diepste wezen, die we nergens kunnen vinden, dat dan weer wel “grijns”.

Het lijkt me fijn als je die check-vragen nog stelt en we het “formeel” afronden. Ik weet niet of ik achter de schermen ga blijven, maar ga zeker even rondkijken.

Een diepe buiging onder een mooie regenboog!

Liefs Maya

User avatar
Little Lion
Posts: 225
Joined: Sun Feb 22, 2015 10:53 pm
Location: the Netherlands

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Little Lion » Wed Dec 02, 2015 10:01 am

He Maya,
HET IS GEWOON
:-) <3
De momenten van emotie zijn zo veel korter en gek genoeg ook nog een soort van fijn, intenser.
Ja, maf is dat he? Heel ons leven hard in die ik geinvesteerd om juist die emoties die we als een afgescheiden ding beleefden, angstvallig onder controle te houden en dan blijkt dat dat helemaal niet nodig was. Sterker nog, dat we ons de schoonheid van bittersweet pain hebben ontzegt.
Ik heb geen vragen meer. Ik heb ontzettend veel aan onze sessies gehad. Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat ik "er" nog niet was, maar als ik onze laatste post doorneem, zie ik dat het goed is zo! Dat is fijn. Ik ga je wel missen! Je mag wel weten hoe belangrijk dit voor me is. LU heeft me echt in mijn diepste wezen geraakt, dat diepste wezen, die we nergens kunnen vinden, dat dan weer wel “grijns”.
Ik vond het ook een heerlijk gesprek Maya. Het is een genot om de ontspanning bij iemand te zien ontstaan en het is een voorrecht om daaraan bij te mogen dragen. En jij bent gewoon een vrouw van mijn hart :-)
Als je wilt kunnen we op het forum of via facebook gewoon verder praten. Er is zoveel meer te zien als je zou willen maar alles op z'n tijd en er is geen enkele noodzaak.

Maar eerst maar even de vragen:

1. Is er een afgescheiden ik in wat voor vorm dan ook? Was die er ooit?

2. Leg in detail uit hoe de illusie van de afgescheiden ik in elkaar zit. Hoe begint het, hoe werkt het? Vanuit je eigen ervaring. Beschrijf het zo volledig mogelijk zoals je het nu ziet.

3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat je dit gesprek begon? Ga niet te ver terug in herinnering maar beschrijf hoe het nu is.

4. Wat duwde je de over de drempel? Wat was hetgeen wat het kwartje deed vallen? Wat maakte dat je daadwerkelijk keek?

5. Beschrijf wat besluitvorming, intentie, vrije wil, keuze en controle zijn. Wat is het dat dingen in beweging zet? Hoe werkt het? Waar ben jij verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit eigen ervaring.

6. Wat is de poortloze poort? Ben je er doorheen gegaan? Kan je er doorheen gaan?

7. Iets toe te voegen?

Warme cyber hug,
Leonie
Liberation is the end of conflict with whatever is happening. (so also with conflict)

User avatar
Lunamaya
Posts: 288
Joined: Fri Oct 30, 2015 11:39 am

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Lunamaya » Wed Dec 02, 2015 11:16 am

Hallohallo Leonie,

Dank je voor je lieve woorden. Ik neem ze zeer ter harte!

Je vragen:
1. Is er een afgescheiden ik in wat voor vorm dan ook? Was die er ooit?
Alleen in gedachten. Afgescheidenheid blijkt 1 grote illusie te zijn. We zijn allemaal stukjes van iets groters en doordat we zijn gaan focussen op ons eigen kleine stukje is er de illusie van een IK ontstaan en wordt er vergeten naar het geheel te kijken.
2. Leg in detail uit hoe de illusie van de afgescheiden ik in elkaar zit. Hoe begint het, hoe werkt het? Vanuit je eigen ervaring. Beschrijf het zo volledig mogelijk zoals je het nu ziet.
De focus is vanaf je geboorte op dat kleine stukje "IK". We richten ons daar allemaal op waardoor je het idee krijgt dat dat dus is waar het om gaat. Als ik naar mezelf kijk zijn het de afgescheiden gevoelens die ik ervaar die me telkens het gevoel geven dat ik afgescheiden ben. Alles wat er binnenin deze in illusie afgescheiden ik gebeurd, wordt zo belangrijk gemaakt. Ik dacht dat ik de gene was die bepaalde. Ik verantwoordelijk was voor mijn gedachtes en keuzes.
Nu zie ik dat de enige verantwoordelijkheid die ik werkelijk kan nemen is te vertrouwen op de flow! Harder nadenken maakt niet dat je beter keuzes gaat maken. Het geeft de illusie dat je betere keuze maakt maar in feite heb je heel hard gewerkt aan iets waarvan de uitkomst toch niet door jezelf bepaald wordt. Ik bepaal niet wat mijn volgende gedachte wordt is daarbij voor mij een heel grote eye opener.
Verder zie ik dat we een soort organisme zijn met elkaar, mensen, aarde, cosmos. Stukjes van iets veel groters. We weten niet wat dat is. Hoe het werkt. Maar het heeft wel allemaal met elkaar te maken. De flow is iets veel groters dan mijn eigen flow… Erover nadenken, hoe het precies zit mag, vanuit interesse. Maar brengt geeft niet het antwoord. Het antwoord zit hem in gewoon kijken en laten gebeuren. Dat is het enige wat zeker is.

3. Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat je dit gesprek begon? Ga niet te ver terug in herinnering maar beschrijf hoe het nu is.
Goed! Fijn, warm, ruimte, vertrouwen, rust…
Ik ben door fases gegaan. Toen ik begon voelde ik de flow doordat ik mee had gelezen met een vriendin. Ik ben deze flow gaande weg wel weer deels kwijt geweest en dit was een worsteling voor me, juist omdat ik zo graag terug wilde en er toch een angst was dat hij niet meer terug zou komen. Nu is het duidelijk en heb ik het voor mijn gevoel eigen gemaakt. Meer geïnternaliseerd. Alhoewel ik wel zie dat het af en aan zal blijven gaan. Het is voor mij nu meer een compleet plaatje. TOftewel, toen ik begon was het de ervaring en het voelen van de bevrijding. Het proberen te begrijpen heeft me juist weer van de flow weg gebracht, maar… nu begrijp ik het beter en voel ik het completer.

4. Wat duwde je de over de drempel? Wat was hetgeen wat het kwartje deed vallen? Wat maakte dat je daadwerkelijk keek?
De vraag: weet jij wat je volgende gedachte gaat zijn. En het beeld van (n)iemand als entiteit in je, of iemand aan het stuur. De vergelijking die ik ergens tegen kwam van wij als geheel een boom met blaadjes. En 1 zo'n blaadje die heel hard aan het roepen was kijken eens hoe ik beweeg, hoe goed ik het doe... En een ander blaadje wat roept hoe erg hij zijn best doet maar altijd maar in de schaduw... etc.

5. Beschrijf wat besluitvorming, intentie, vrije wil, keuze en controle zijn. Wat is het dat dingen in beweging zet? Hoe werkt het? Waar ben jij verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit eigen ervaring.
besluitvorming, intentie, vrije wil, keuze en control: voor mij zijn dat inmiddels termen waar ik naar kan lachen. Alle illusie daarover is weg gevallen. Ik heb geen controle. Er is intentie die gevolgd kan worden, niet mijn intentie maar een intentie waar ik niet weet waar die vandaan komt en daar vertrouw ik op. Doordat ik vertrouw dat deze intentie goed is en dat je niet anders kan doen dan het te volgen (hoe hard je ook je best doet het niet te volgen dan doe je het dus nog steeds). Dus alle moeite in denken te controleren (ellenlang doen om tot een goede beslissing te komen) en aan het stuur te zitten mag, maar is niet nodig, sterker nog, het loopt allemaal veel meer ontspannen als je het niet doet. Dit betekent niet dat er stilstand ontstaat als je de bewuste controle los laat. Maar er ontstaat veel meer ruimte en rust en vertrouwen, dat wat je tegen komt op je pad oke is. (Ook al is dat bijvoorbeeld verzet tegen iets wat op je pad komt).

Mijn sollicitatie van de afgelopen periode is daar een mooi voorbeeld van. Een ellenlange procedure. Mijn gedachten vertelde me dat het een ideale baan was. In het proces is het me gelukt om dingen te laten lopen. Ontspannen de gesprekken in te gaan. Niet te piekeren. Te vertrouwen op wat komt. Hierdoor minder spanning ervaren. Op momenten dat het me aanvloog, "gevoel" gezien voor wat het was. Dat was er dan dus op dat moment. En daar ging het weer. Zo kon ik plotseling overstelpt raken door het gevoel van zenuwen. Een gedachte komt op, "misschien heb je de baan"?, mijn lichaam reageert met hartkloppingen. Zie het gebeuren. Laat het zijn. Ontspan weer. Ik kijk er naar en glimlach. Zo werkt dat dus.

Dan komt het moment dat ik het telefoontje krijg dat ik de baan niet heb. Verwarrring, boosheid, verdriet. Ja maar, het klopte toch helemaal? Het paste zo goed?! Ik heb het zo goed gedaan, THE FLOW gevolgd?! Haha, weer gefopt door je mind! Het is dus niet het moment. Niet meer, niet minder. Waarom weet ik niet. De bovenstaande gedachtes (ik heb het zo goed gedaan, het klopte toch, ik volgde the flow) zijn niet helpend en bovendien zijn ze ingegeven die iemand die denkt te weten hoe dingen zitten, weten wat het beste is, weten wat komen gaat... Gezien. En weer verder.

Daarna wel even behoefte aan ruimte voor de gevoelens die er zijn: uitputting, vermoeidheid, verwarring. Want het heeft me wel een maand goed in beslag genomen.
En in de loop van de komende twee uur daarna komen er DRIE nieuwe aanbiedingen binnen! Er is rust, het is goed zoals het is! Ime not in control. En dat betekent niet dat ik niets meer hoef te doen, maar ik mag volgen. Ik hoef niet te leiden/lijden!

6. Wat is de poortloze poort? Ben je er doorheen gegaan? Kan je er doorheen gaan?
Voor mezelf beschrijf ik het een beetje als een andere dimensie die ik ben gaan ervaren. Er zijn nieuwe lagen bij gekomen doordat er onnodige lagen vanaf zijn gegaan. Er is meer diepgang in het leven voor mij. Het voegt iets toe wat ik nooit eerder op een andere manier heb ervaren maar waar ik wel altijd naar heb verlangt. Ik heb het altijd verlangt op plekken waar het niet te vinden was. Het blijkt gewoon in je eigen handen te liggen. Er zijn geen boeken voor nodig, lezingen, vrienden die je daarin steunen, etc… (alhoewel het natuurlijk heerlijk is samen in de flow te zitten, leuk kan zijn achtergronden te lezen en je te verdiepen, het is niet nodig om de illusie te doorzien).

Dus het is er gewoon, hier en nu. Als je maar kijkt. Ik denk dat dat de poort is. Je staat er recht onder, altijd. Als je maar kijkt.

Oh ja, ik heb in deze maand meer regenbogen heb gezien dan ooi! Zei ze met een knipoog.

7. Iets toe te voegen?
De regenboog:

Staan buiten op straat, bijna zweven,
voor je een enorme heldere regenboog. De kleuren en uitstraling, warmte bijna voelbaar.
Helderheid maar ook het mysterie, niet vast te pakken,
stalen van buiten naar binnen raken de stralen van binnen naar buiten.
Alle poriën van het lichaam gaan open staan en laten alles wat goed is binnen komen er is een zachte vorm van elektriciteit…
er is zo veel liefde voelbaar,
iemand die voorbij loopt zit in haar eigen wereld, ziet de regenboog niet, Zou haar aan willen spreken: KIJK!!!

User avatar
Little Lion
Posts: 225
Joined: Sun Feb 22, 2015 10:53 pm
Location: the Netherlands

Re: Wie zou als gids met me willen mee kijken?

Postby Little Lion » Thu Dec 03, 2015 8:10 am

He Mayadepaya :-)
Nu zie ik dat de enige verantwoordelijkheid die ik werkelijk kan nemen is te vertrouwen op de flow!
De flow is iets veel groters dan mijn eigen flow…
Doordat ik vertrouw dat deze intentie goed is en dat je niet anders kan doen dan het te volgen
De bovenstaande dingen had ik gekopieerd om er toch nog wat over te vragen, maar in je voorbeeld over die nieuwe baan die je niet kreeg, zie ik dat 'flow' en 'intentie die goed is' iets voor je is wat ook 'ongewenste' gevolgen kan hebben. Daarmee vervallen mijn vragen.

Ik wil je nog een ding meegeven. Nu is er nog de contrast ervaring, de honeymoon, het verschil tussen ervoor en erna wat blissvolle gevoelens met zich mee kan brengen. Met tijd schuift de herinnering aan het contrast naar de achtergrond en wordt dit normaal en dan vervalt waarschijnlijk ook de beschrijving 'flow' voor je. En dat is normaal :-)

Dank voor je antwoorden. Ik ga de andere gidsen vragen of ze zij nog dingen zien in ons gesprek die ik over het hoofd heb gezien. Het kan even duren voordat er reacties zijn want zoveel Nederlandstalige gidsen hebben we nou ook weer niet.

Je hoort van me!
Leonie
Liberation is the end of conflict with whatever is happening. (so also with conflict)


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 20 guests